Ts 80/18

PostanowienieTrybunał Konstytucyjny2018-07-18

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Trybunał Konstytucyjny może odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu w przypadku nieusunięcia braków formalnych w wyznaczonym terminie?
Ratio decidendi
Trybunał Konstytucyjny odmawia nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu, jeśli skarżący nie usunie wskazanych w wezwaniu braków formalnych w wyznaczonym terminie. Jest to konsekwencja stosowania art. 61 ust. 4 pkt 2 ustawy o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, co stanowi podstawę do zakończenia postępowania wstępnego bez rozpoznania meritum sprawy.
Stan faktyczny
Skarżący J.K. wniósł skargę konstytucyjną kwestionującą zgodność art. 35 ust. 1 i 2 ustawy o wywłaszczaniu nieruchomości oraz art. 292 w związku z art. 172 i art. 285 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego z Konstytucją RP oraz Konwencją o ochronie praw człowieka. Sprawa dotyczyła sporu o ustanowienie służebności przesyłu. Trybunał Konstytucyjny wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, w tym określenia naruszonych wolności i praw oraz doręczenia pełnomocnictwa i odpisów orzeczeń sądowych.
Rozstrzygnięcie
odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu

Pełny tekst orzeczenia

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 5 listopada 2019 r. Pozycja 192 POSTANOWIENIE z dnia 18 lipca 2018 r. Sygn. akt Ts 80/18 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Justyn Piskorski, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej J.K. w sprawie zgodności: 1) art. 35 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywła-szczania nieruchomości (Dz. U. z 1974 r. Nr 10, poz. 64, ze zm.) w zakresie, w jakim wyłącza możliwość nabycia służebności przesyłu na zasadzie art. 3051 i art. 3052 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. (Dz. U. z 2017 r. poz. 459) z art. 64 ust. 3 w związku z art. 31 ust. 3, art. 64 ust. 2 w związku z art. 32 ust. 1, art. 21 ust. 1, art. 2 i art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; 2) art. 292 w związku z art. 172 i art. 285 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. (Dz. U. z 2018 r. poz. 1025) w zakresie, w jakim stanowią podstawę prawną nabycia w drodze zasiedzenia, przed 3 sierpnia 2008 r., służebności gruntowej odpowiadającej treści służebności przesyłu na rzecz Skarbu Państwa z art. 64 ust. 3 w związku z art. 31 ust. 3, art. 64 ust. 2 w związku z art. 32 ust. 1, art. 21 ust. 1, art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz z art. 1 Protokołu nr 1 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podsta-wowych wolności (Dz. U. z 1995 r. Nr 36, poz. 175/1), p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej, wniesionej przez radcę prawnego do Trybunału Konsty-tucyjnego 14 maja 2018 r., J.K. (dalej: skarżący) wystąpił z żądaniem określonym in extenso w komparycji niniejszego postanowienia. Skargę konstytucyjną wniesiono w związku z następującą sprawą We wniosku złożonym do Sądu Rejonowego w Ł. I Wydział Cywilny (dalej: Sąd Rejonowy) z 30 grudnia 2012 r., skarżący domagał się ustanowienia służebności przesyłu, obciążającej określoną we wniosku nieruchomość – na rzecz przedsiębiorcy PGE Dystrybucja OTK ZU B/2019 Ts 80/18 poz. 192 2 S.A. (dalej: uczestnik lub przedsiębiorca), której treścią byłoby znoszenie istnienia na nieruchomości obciążonej i w przestrzeni nad powierzchnią tej nieruchomości, wskazanych tam urządzeń przesyłowych oraz prawa korzystania z nieruchomości obciążonej w zakresie niezbędnym do dokonywania ich konserwacji, naprawy i modernizacji. Skarżący żądał zasądzenia od uczestnika na swoją rzecz kwoty 285 256,20 zł tytułem wynagrodzenia za ustanowienie służebności oraz zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi, uczestnik wniósł o oddalenie wniosku w całości i zasądzenie od skarżącego kosztów postępowania. Postanowieniem Sądu Rejonowego z 29 listopada 2016 r. (sygn. akt […]; dalej: posta-nowienie Sądu Rejonowego) oddalono wniosek i orzeczono o kosztach. Postanowieniem Sądu Okręgowego w R. V Wydział Cywilny Odwoławczy z 13 lutego 2018 r. (sygn. akt […]; dalej: postanowienie Sądu Okręgowego) oddalono apelację skarżącego i orzeczono o kosz-tach. Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 17 stycznia 2019 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi. Po pierwsze, do określenia swoich konstytucyjnych wolności lub praw, wynikających ze wskazanych w skardze konstytucyjnej wzorców kontroli. Po drugie, do określenia, w jaki sposób wskazane wolności lub prawa zostały naruszone przez przepisy kwestionowane w skardze konstytucyjnej. Po trzecie, do doręczenia pełnomocnictwa szczególnego do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej oraz zażalenia na postanowienie o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu, a także reprezentowania skarżącego w postępowaniu przed Trybunałem. Po czwarte, do doręczenia uwierzytelnionych odpisów postanowień Sądu Rejonowego i Okręgowego. Po piąte, do doręczenia odpisu i czterech kopii wszystkich orzeczeń wydanych w postępowaniu zainicjowanym wniesieniem skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego. I po szóste, do udokumentowania daty doręczenia postanowienia Sądu Okręgowego. Do dnia wydania niniejszego postanowienia pełnomocnik skarżącego nie wystosował żadnej odpowiedzi na to wezwanie. W skardze konstytucyjnej skarżący zarzucił kwestionowanym normom naruszenie zasad: proporcjonalności ograniczenia własności (art. 64 ust. 3 Konstytucji), proporcjonalności (art. 31 ust. 3 Konstytucji), równości (art. 32 ust. 1 Konstytucji), ochrony własności (art. 21 ust. 1 Konstytucji) oraz państwa prawnego (art. 2 Konstytucji). Ponadto, artykułowi 35 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (Dz. U. z 1974 r. Nr 10, poz. 64, ze zm.) zarzucił naruszenie zasady legalizmu (art. 7 Konstytucji), a artykułowi 292 w związku z art. 172 i art. 285 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. (Dz. U. z 2018 r. poz. 1025) – niezgodność z art. 1 Protokołu do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (Dz. U. z 1995 r. Nr 36, poz. 175/1). Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje. 1. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 2072; dalej: u.o.t.p. TK, ze zm.) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym. 2. Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 17 stycznia 2019 r. skarżący został wezwany – w trybie art. 61 ust. 3 u.o.t.p. TK – do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej w terminie siedmiu dni od dnia jego doręczenia. Zarządzenie doręczono pełnomocnikowi skarżącego 1 lutego 2019 r. W jego treści, zgodnie z art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p. TK zawarto pouczenie, że w przypadku nieusunięcia powyższych braków w wyznaczonym terminie, wydane zostanie postanowienie o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Mimo upływu przewidzianego prawem terminu, braki te nie OTK ZU B/2019 Ts 80/18 poz. 192 3 zostały przez skarżącego usunięte. Do Trybunału nie wpłynęło bowiem żadne pismo procesowe w sprawie zainicjowanej wniesioną skargą konstytucyjną. 3. Wobec nieusunięcia braków formalnych w wyznaczonym terminie, Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania badanej skardze dalszego biegu na podstawie art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p. TK W tym stanie rzeczy Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p. TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.

Powołane przepisy

art. 64 ust. 3 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji RPart. 64 ust. 2 w związku z art. 32 ust. 1 Konstytucji RPart. 21 ust. 1 Konstytucji RPart. 2 Konstytucji RPart. 7 Konstytucji RPart. 1 Protokołu nr 1 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności

Źródło: Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (trybunal.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · Źródło