Ts 82/19

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 19 czerwca 2020 r. Pozycja 189 POSTANOWIENIE z dnia 4 marca 2020 r. Sygn. akt Ts 82/19 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Justyn Piskorski – przewodniczący Zbigniew Jędrzejewski Andrzej Zielonacki – sprawozdawca, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytu-cyjnego z 26 września 2019 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej R.O., p o s t a n a w i a: uwzględnić zażalenie i nadać skardze konstytucyjnej dalszy bieg. Orzeczenie zapadło jednogłośnie. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 22 maja 2019 r. (data nadania) R.O. (dalej: skarżący) wystąpił o stwierdzenie, że art. 273 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm.; obecnie: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325) w zakresie, w jakim odnosi się do zwrotu „orzeczenie oparte na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym” jest niezgodny z art. 2, art. 32 ust. 1 i art. 45 ust. 1 Konstytucji. Postanowieniem z 26 września 2019 r., doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 7 października 2019 r., Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej na podstawie art. 61 ust. 4 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o orga-nizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 2072, ze zm.; obecnie: Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p. TK). Trybunał uznał, że skarżący nie usunął braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, a ponadto przedmiotem za-skarżenia uczynił akt stosowania prawa oraz zażądał zbadania zgodności zakwestionowanego przepisu z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji, powołując je jako samodzielne wzorce kontroli. W zażaleniu z 14 października 2019 r. (data nadania) skarżący zarzucił Trybunałowi naruszenie art. 61 ust. 4 pkt 1 i 2 u.o.t.p. TK poprzez przyjęcie, że: 1) „braki formalne skargi konstytucyjnej nie zostały usunięte, gdyż wniosek skarżące-go o wydłużenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej nie jest środ-kiem znanym w postępowaniu przed Trybunałem, podczas gdy zgodnie z art. 36 cyt. ustawy [tj. u.o.t.p. TK] w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed Trybunałem OTK ZU B/2020 Ts 82/19 poz. 189 2 stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. 2016 r. poz. 1822 i 1823), a zatem także i art. 166 k.p.c., przewidujący taką możliwość” (s. 2 zażalenia); 2) „skarżący nie wykazał, że kwestionowana wykładnia art. 273 § 1 pkt 1 ustawy pra-wo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest utrwalona, ustabilizowana i po-wszechna, podczas gdy zaprezentowana wykładnia jest jedyną prezentowaną w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, a zatem podlega ona kognicji kontroli konstytucyjnej” (s. 2 zażalenia). Skarżący ponownie wniósł także o rozpoznanie wniosku w sprawie wydłużenia termi-nu na usunięcie braków formalnych skargi konstytucyjnej. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 ust. 5 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postę-powania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p. TK), skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytu-cyjnego o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Trybunał rozpatruje zaża-lenie w składzie trzech sędziów na posiedzeniu niejawnym (art. 37 ust. 1 pkt 3 lit. c w związ-ku z art. 61 ust. 5-8 u.o.t.p. TK). Rozpoznając zażalenie bada zakwestionowane postanowie-nie pod kątem prawidłowego zidentyfikowania w nim przesłanek odmowy nadania skardze dalszego biegu. Trybunał stwierdza, że zarzuty sformułowane w zażaleniu pozwalają na jego uwzglę-dnienie. Analizując relację postępowania głównego do postępowania wznowieniowego oraz z uwagi na charakter dokumentu, o którego przesłanie wnioskowano zarządzeniem z 25 czer-wca 2019 r. (tj. nie można uznać, by wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 29 stycznia 2013 r., sygn. akt […] zapadł w sprawie, w związku z którą wniesiono skargę, a o której mowa w art. 79 Konstytucji), Trybunał Konstytucyjny w niniejszym składzie – na podstawie art. 36 u.o.t.p. TK w związku z art. 166 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Ko-deks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2019 r. poz. 1460, ze zm.) – uznał wniosek skarżące-go o przedłużenie terminu za skuteczny. Natomiast o tym, czy skarżący złożył skargę na treść art. 273 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm.; obecnie: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325), czy na sposób jego zasto-sowania w indywidualnej sprawie (tj. na akt stosowania prawa) – zdaniem Trybunału – pozo-stawić należy ocenie składu merytorycznie rozpoznającego sprawę. Mając na uwadze powyższe ustalenia, Trybunał Konstytucyjny – na podstawie art. 61 ust. 8 u.o.t.p.TK – uwzględnił zażalenie i nadał dalszy bieg skardze konstytucyjnej.