Tw 1/22
PostanowienieTrybunał Konstytucyjny2022-07-06
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej o kontrolę konstytucyjną rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz ustawy o zawodzie lekarza weterynarii spełnia wymogi formalne i merytoryczne do nadania dalszego biegu postępowania?Ratio decidendi
Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że wniosek spełnia wymagania ustawowe, w tym uprawnienie wnioskodawcy do wystąpienia z wnioskiem w sprawach dotyczących zakresu jego działania (specjalizacja lekarzy weterynarii). Zarzuty dotyczące naruszenia zasad państwa prawa, praworządności oraz wykraczania poza zakres upoważnienia ustawowego nie są oczywiście bezzasadne, co wymaga przeprowadzenia pełnego postępowania kontrolnego.Stan faktyczny
Krajowa Rada Lekarsko-Weterynaryjna złożyła wniosek o kontrolę konstytucyjną § 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 25 września 2020 r. oraz art. 3 ust. 2 ustawy o zawodzie lekarza weterynarii. Wnioskodawca zarzucał, że rozporządzenie zostało wydane bez wymaganego uzgodnienia z samorządem, co naruszało jego prawo do sprawowania pieczy nad zawodem oraz wykraczało poza zakres upoważnienia ustawowego. Uznano, że kwestionowane przepisy bezpośrednio kształtują sytuację prawną lekarzy weterynarii, w której samorząd uczestniczy.Rozstrzygnięcie
nadać wnioskowi dalszy biegPełny tekst orzeczenia
ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 23 września 2022 r. Pozycja 197 POSTANOWIENIE z dnia 6 lipca 2022 r. Sygn. akt Tw 1/22 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Zbigniew Jędrzejewski, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej w sprawie zgodności: 1) § 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 25 września 2020 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie trybu i szczegółowych zasad uzyskania tytułu specjalisty przez lekarza weterynarii (Dz. U. poz. 1711) z art. 2 w związku z art. 7, art. 17 ust. 1 w związku z art. 2 w związku z Pre-ambułą Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, a także z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 21 grudnia 1990 r. o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1140, ze zm.) w związku z art. 92 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji; 2) art. 3 ust. 2 ustawy o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-wetery-naryjnych z art. 92 ust. 1 w związku z art. 17 ust. 1 w związku z art. 2 Kon-stytucji, p o s t a n a w i a: nadać wnioskowi dalszy bieg. UZASADNIENIE Krajowa Rada Lekarsko-Weterynaryjna (dalej: wnioskodawca), reprezentowana przez ustanowionego pełnomocnika, wystąpiła 9 lutego 2022 r. (data nadania) do Trybunału Kon-stytucyjnego z wnioskiem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie po-stępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) wniosek złożony przez podmiot, o którym mowa w art. 191 ust. 1 pkt 3-5 Konstytucji, Prezes Trybunału kieruje do wyznaczonego przez siebie sędziego Trybunału w celu wstępnego roz-poznania na posiedzeniu niejawnym. Trybunał bada, czy wniosek spełnia wymagania przewi-dziane w art. 47 i art. 48 u.o.t.p.TK, czy nie jest oczywiście bezzasadny (art. 61 ust. 4 pkt 3 u.o.t.p.TK) oraz w szczególności, czy zaskarżony akt normatywny dotyczy spraw objętych
OTK ZU B/2022 Tw 1/22 poz. 197 2 zakresem działania wnioskodawcy (art. 191 ust. 1 pkt 3-5 w związku z art. 191 ust. 2 Konsty-tucji). 2. Wnioskodawca – stosownie do art. 48 ust. 2 pkt 1 u.o.t.p.TK – dołączył do wniosku uchwałę nr 90/2021/VII z 30 listopada 2021 r. w sprawie wystąpienia z wnioskiem do Trybu-nału Konstytucyjnego. Uchwała została podjęta przez ogólnokrajową władzę organizacji za-wodowej, o której mowa w art. 191 ust. 1 pkt 4 Konstytucji i wyraża wolę wystąpienia z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego. Określa także przedmiot i wzorce kontroli, które są tożsame z zakresem zaskarżenia wyznaczonym w złożonym wniosku (§ 1). Złożenie wnio-sku i reprezentowanie wnioskodawcy w postępowaniu przed Trybunałem uchwała powierza Prezesowi Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej. Upoważnia go także do udzielenia w tym zakresie pełnomocnictwa (§ 2). Mając powyższe na względzie Trybunał stwierdza, że wniosek, sporządzony i podpi-sany przez umocowanego pełnomocnika, pochodzi od podmiotu uprawnionego. 3. Stosownie do art. 191 ust. 2 Konstytucji ogólnokrajowe władze organizacji zawo-dowych są uprawnione do inicjowania abstrakcyjnej kontroli norm, jeżeli kwestionowany przez nie akt normatywny dotyczy spraw objętych zakresem ich działania. W związku z tym art. 48 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p.TK wymaga by wnioskodawca, powołując przepis prawa lub statutu uzasadnił, że kwestionowana ustawa dotyczy spraw objętych zakresem jego działania. Wnioskodawca, wypełniając dyspozycję art. 48 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p.TK, wskazał art. 10 ustawy z dnia 21 grudnia 1990 r. o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1140, ze zm.; dalej: ustawa o zawodzie lekarza wete-rynarii), określający zadania samorządu lekarzy weterynarii, do których należą m.in.: spra-wowanie pieczy i nadzoru nad należytym i sumiennym wykonywaniem zawodu (ust. 1 pkt 1), ustanawianie obowiązujących lekarzy weterynarii zasad etyki i deontologii weterynaryjnej oraz dbałość o ich przestrzeganie (ust. 1 pkt 2), reprezentowanie i ochrona zawodu lekarza weterynarii (ust. 1 pkt 3). Powyższe zadania, jak zwrócił uwagę wnioskodawca, samorząd wykonuje w szczególności przez współdziałanie w sprawach specjalizacji zawodowej (ust. 2 pkt 5), opiniowanie projektów ustaw i innych aktów prawnych dotyczących ochrony zdrowia zwierząt, weterynaryjnej ochrony zdrowia publicznego, ochrony środowiska i wykonywania zawodu lekarza weterynarii bądź występowanie o ich wydanie (ust. 2 pkt 6), opiniowanie i wnioskowanie w sprawach kształcenia lekarzy weterynarii oraz personelu pomocniczego (ust. 2 pkt 7) oraz występowanie w obronie interesów indywidualnych i zbiorowych człon-ków izb lekarsko weterynaryjnych (ust. 2 pkt 10), a także uczestnictwo w komisjach konkur-sowych na stanowiska kierownicze oraz opiniowanie kandydatów na inne stanowiska wyma-gające kwalifikacji lekarza weterynarii (ust. 2 pkt 13). Zgodnie z art. 39 ust. 1 pkt 2 i 4 ustawy o zawodzie lekarza weterynarii, jak wskazał wnioskodawca, Krajowa Rada Lekarsko-Weterynaryjna kieruje działalnością samorządu w okresie między Krajowymi Zjazdami Leka-rzy Weterynarii, a w szczególności czuwa nad prawidłową realizacją zadań samorządu oraz reprezentuje zawód lekarza weterynarii. We wniosku wskazano, że kwestionowane są przepi-sy, które dotyczą trybu i szczegółowych zasad uzyskania tytułu specjalisty przez lekarza we-terynarii. Przepisy te bezpośrednio kształtują jego sytuację prawną, ponieważ z mocy prawa uczestniczy on w procedurze wydawania rozporządzenia w sprawie trybu i szczegółowych zasad uzyskania tytułu specjalisty przez lekarza weterynarii, a także w samym procesie uzy-skania przez lekarzy weterynarii tytułu specjalisty. Wnioskodawca zgłasza bowiem właści-wemu ministrowi do spraw rolnictwa 10 kandydatów na członków Komisji do Spraw Specja-lizacji Lekarzy Weterynarii (§ 4 ust. 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej w sprawie trybu i szczegółowych zasad uzyskania tytułu specjalisty przez le-karza weterynarii z dnia 28 listopada 1994 r., (Dz. U. Nr 131, poz. 667, obecnie: z 24 stycznia
OTK ZU B/2022 Tw 1/22 poz. 197 3 2022 r. Dz. U. z 2022 r. poz. 239: dalej: rozporządzenie z 1994 r.) oraz przedstawiciela wcho-dzącego w skład zespołu egzaminacyjnego dla poszczególnych specjalności (§ 5 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia z 1994 r.). 4. Wnioskodawca określił przedmiot oraz wzorce kontroli, a także uzasadnił sformu-łowane we wniosku zarzuty. Zdaniem wnioskodawcy zakwestionowany przepis rozporządzenia jest niezgodny z zasadami państwa prawa (art. 2 Konstytucji) i praworządności (art. 7 Konstytucji), ponie-waż został wydany przez Ministra Rolnictwa z naruszeniem trybu wynikającego z art. 3 ust. 2 ustawy o zawodzie lekarza weterynarii (Minister wydał rozporządzenie bez uzgodnienia jego treści z wnioskodawcą). Brak wymaganego prawem uzgodnienia, jak zarzucił wnioskodawca, pozbawił go możliwości sprawowania pieczy nad należytym wykonywaniem zawodu w gra-nicach interesu publicznego i dla jego ochrony (art. 17 ust. 1 w związku z art. 2 i w związku z Preambułą Konstytucji). Zakwestionowany we wniosku przepis rozporządzenia wykracza także poza zakres upoważnienia ustawowego. Jak zauważył wnioskodawca, „rozporządzenie uzupełniło ustawę o założenia, które nie odpowiadają jej ustawowym założeniom, gdyż art. 3 ust. 2 [ustawy o zawodzie lekarza weterynarii] stanowiący wyłączną podstawę do wydania rozporządzenia nie upoważnia właściwego organu do uregulowania zagadnień dotyczących: podmiotu uprawnionego do nadania lekarzom weterynarii tytułu specjalisty (nazwy czy cha-rakteru tego podmiotu) ani tym bardziej jego zadań i sposobu ich realizacji, trybu i czasu (okresu) działania tego podmiotu, jego składu (jednoosobowy, kolegialny) czy wymogów jakie muszą spełnić kandydaci, aby wejść w skład tego podmiotu” (s. 31). Z tego powodu, w ocenie wnioskodawcy zakwestionowany przepis rozporządzenia jest niegodny z art. 92 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji. Zakwestionowany we wniosku art. 3 ust. 2 ustawy o zawodzie lekarza weterynarii nie zawiera natomiast wytycznych do wydania rozporządzenia. W związku z tym „pozostawia właściwemu do wydania rozporządzenia ministrowi niczym nieskrępowaną swobodę w okre-śleniu trybu i szczegółowych zasad uzyskania tytułu specjalisty przez lekarza weterynarii, co w konsekwencji pozbawia samorząd zawodowy lekarzy weterynarii reprezentowany przez [wnioskodawcę] możliwości sprawowania pieczy nad należytym wykonywaniem zawodu lekarza weterynarii w granicach interesu publicznego i dla jego ochrony (art. 17 Konstytucji), przez co narusza fundamentalną zasadę ustrojową jaką pozostaje zasada demokratycznego państwa prawnego (art. 2 [Konstytucji]) i wynikające z niej zasady zaufania do państwa i sta-nowionego przez nie prawa oraz poprawnej (prawidłowej) legislacji” (s. 36). Zakwestiono-wany we wniosku przepis ustawy, przez brak wytycznych, narusza także art. 92 ust. 1 Kon-stytucji. Zarzuty sformułowane we wniosku nie są oczywiście bezzasadne. Ich ocena wykracza poza zakres wstępnej kontroli. 5. W tym stanie rzeczy Trybunał stwierdza, że skoro złożony wniosek spełnia wyma-gania przewidziane w u.o.t.p.TK, a nie zachodzą okoliczności określone w art. 61 ust. 4 pkt 3 u.o.t.p.TK, to – na podstawie art. 61 ust. 2 u.o.t.p.TK – należało postanowić jak w sentencji.
Powołane przepisy
art. 2 Konstytucji RPart. 7 Konstytucji RPart. 17 ust. 1 Konstytucji RPart. 92 ust. 1 Konstytucji RPPreambuła Konstytucji RPart. 3 ust. 2 ustawy o zawodzie lekarza weterynarii
Źródło: Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (trybunal.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · Źródło