Tw 5/16
PostanowienieTrybunał Konstytucyjny2016-11-07
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego o odmowie nadania dalszego biegu wnioskowi o kontrolę konstytucyjną jest dopuszczalne, gdy wniosek został złożony przed wejściem w życie nowelizacji ustawy o Trybunale Konstytucyjnym z 2016 r., która wprowadziła taką możliwość?Ratio decidendi
Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że w sprawach wszczętych przed 16 sierpnia 2016 r. stosuje się przepisy ustawy z 30 sierpnia 2015 r. o Trybunale Konstytucyjnym, która nie przewidywała możliwości zaskarżenia postanowienia o odmowie nadania dalszego biegu wnioskowi. Ponieważ postępowanie zostało prawomocnie zakończone wydaniem tego postanowienia przed wejściem w życie nowelizacji, zażalenie wnioskodawcy jest niedopuszczalne.Stan faktyczny
W dniu 7 marca 2016 r. Zarząd Polskiego Związku Firm Deweloperskich złożył wniosek do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności niektórych przepisów Kodeksu cywilnego i ustawy o prawach konsumenta z Konstytucją RP. Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 27 lipca 2016 r. odmówił nadania dalszego biegu temu wnioskowi. W dniu 9 sierpnia 2016 r. wnioskodawca złożył zażalenie na to postanowienie.Rozstrzygnięcie
odrzucić zażaleniePełny tekst orzeczenia
ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 22 listopada 2016 r. Pozycja 509 POSTANOWIENIE z dnia 7 listopada 2016 r. Sygn. akt Tw 5/16 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Stanisław Biernat – przewodniczący i sprawozdawca Zbigniew Jędrzejewski Leon Kieres po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z 27 lipca 2016 r. o odmowie nadania dalszego biegu wnioskowi Zarządu Polskiego Związku Firm Deweloperskich, p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie. UZASADNIENIE W dniu 7 marca 2016 r. do Trybunału Konstytucyjnego wpłynął wniosek związku pracodawców – Zarządu Polskiego Związku Firm Deweloperskich o zbadanie zgodności: po pierwsze, art. 51 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (Dz.U.2014.827, ze zm.) w zw. z art. 568 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks Cywilny (Dz.U.2014.121, ze zm.; dalej: Kodeks cywilny) – w zakresie, w jakim przepisy te, na gruncie umów o roboty budowlane zawartych przed 25 grudnia 2014 r. przyznają inwestorowi trzyletni termin rękojmi za wady rzeczy względem wykonawcy robót, a jednocześnie, na gruncie umów sprzedaży tych nieruchomości zawartych po tej dacie, przyznają kupującemu względem sprzedawcy pięcioletni termin rękojmi za wady – z art. 2 w zw. z art. 32 ust. 1 w zw. z art. 64 ust. 2 Konstytucji; po drugie, art. 5761 § 1 Kodeksu cywilnego – w zakresie, w jakim nie przyznaje sprzedawcy, który poniósł koszty w wyniku wykonania przez konsumenta uprawnień z tytułu rękojmi za wady fizyczne rzeczy, uprawnienia do żądania naprawienia poniesionej szkody od wykonawców rozumianych jako strony umowy o roboty budowlane zdefiniowanej w art. 647 Kodeksu cywilnego, a przyznaje uprawnienie do żądania naprawienia takiej szkody jedynie od poprzednich sprzedawców w rozumieniu art. 535 Kodeksu cywilnego – z art. 2 w zw. z art. 32 ust. 1 w zw. z art. 64 ust. 2 oraz art. 7 Konstytucji. Postanowieniem z 27 lipca 2016 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu wnioskowi Zarządu Polskiego Związku Firm Deweloperskich. W dniu 9 sierpnia 2016 r. wnioskodawca złożył do Trybunału Konstytucyjnego pismo procesowe oznaczone jako zażalenie na to postanowienie.
OTK ZU B/2016 Tw 5/16 poz. 509 2 Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: W dniu 16 sierpnia 2016 r. weszła w życie ustawa z 22 lipca 2016 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. poz. 1157; dalej: ustawa o TK). Zgodnie z art. 83 ust. 1 tej ustawy w sprawach wszczętych i niezakończonych przed 16 sierpnia 2016 r. stosuje się przepisy ustawy o TK. W rozpatrywanej sprawie wniosek został wniesiony 7 marca 2016 r., a więc w czasie obowiązywania ustawy z 30 sierpnia 2015 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. poz. 1064. ze zm.), która nie przewidywała możliwości zaskarżenia postanowienia o odmowie nadania wnioskowi dalszego biegu. Postępowanie zostało zatem prawomocnie zakończone wraz z wydaniem postanowienia o odmowie nadania wnioskowi dalszego biegu, tj. 27 lipca 2016 r. Z tych względów zażalenie wnioskodawcy jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu (zob. postanowienia TK z: 21 stycznia 2015 r., sprawa Ts 283/13, 5 czerwca 2015 r., sprawa Ts 358/14, niepubl.; 19 listopada 2015 r., sprawa Ts 20/15, OTK ZU nr 6/B/2015, poz. 663). W tym stanie rzeczy Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.
Źródło: Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (trybunal.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · Źródło