U 2/16
PostanowienieTrybunał Konstytucyjny2017-02-08
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Trybunał Konstytucyjny może wydać postanowienie tymczasowe w postępowaniu wszczętym na wniosek organów samorządu terytorialnego o wstrzymanie wejścia w życie aktu normatywnego?Ratio decidendi
Trybunał Konstytucyjny nie może wydać postanowienia tymczasowego w postępowaniu wszczętym na wniosek, ponieważ ustawa o organizacji TK przewiduje tę możliwość wyłącznie w sprawach wszczętych skargą konstytucyjną. Ustawodawca świadomie ograniczył zakres stosowania postanowień tymczasowych do skarg konstytucyjnych, uznając, że w kontroli wnioskowej wpływ orzeczenia TK na jednostkę jest jedynie pośredni, a w sprawach z pytań prawnych nie ma konieczności tymczasowego zawieszania wykonania, gdyż sprawa sądu nie jest jeszcze zakończona.Stan faktyczny
Rada Powiatu Opolskiego oraz rady kilku gmin wniosły do Trybunału Konstytucyjnego o wydanie postanowienia tymczasowego, mającego na celu wstrzymanie wejścia w życie § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie ustalenia granic gmin i miast. Wnioskodawcy powoływali się na przepisy Kodeksu postępowania cywilnego, jednak Trybunał zbadał, czy przepisy te mają zastosowanie w postępowaniu przed TK w trybie wniosku.Rozstrzygnięcie
nie uwzględnić wnioskuPełny tekst orzeczenia
ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria A Warszawa, dnia 13 lutego 2017 r. Pozycja 5 POSTANOWIENIE z dnia 8 lutego 2017 r. Sygn. akt U 2/16 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Lech Morawski – przewodniczący Henryk Cioch Mariusz Muszyński – sprawozdawca, po rozpoznaniu, na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 lutego 2017 r., wniosków Rady Powiatu Opolskiego, Rady Gminy Komprachcice, Rady Gminy Dobrzeń Wielki, Rady Gminy Dąbrowa, Rady Miejskiej w Prószkowie o wstrzymanie wejścia w życie § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 lipca 2016 r. w sprawie ustalenia granic niektórych gmin i miast, nadania niektórym miejscowościom statusu miasta oraz zmiany nazwy gminy (Dz. U. poz. 1134), p o s t a n a w i a: nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE 1. Rada Powiatu Opolskiego, Rada Gminy Komprachcice, Rada Gminy Dobrzeń Wielki, Rada Gminy Dąbrowa, Rada Miejska w Prószkowie na podstawie art. 755 § 1 w związku z art. 7301 § 1 i § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 1822, ze zm.; dalej: k.p.c.), wniosły o wydanie postanowienia tymczasowego o zabezpieczenie wniosków poprzez: 1) orzeczenie, że § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 lipca 2016 r. w sprawie ustalenia granic niektórych gmin i miast, nadania niektórym miejscowościom statusu miasta oraz zamiany nazwy gminy (Dz. U. poz. 1134; dalej: rozporządzenie z 23016 r.) nie wchodzą w życie do momentu wydania rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny w sprawie wniosków, ewentualnie w przypadku nieuwzględnienia tego żądania, 2) wezwanie Rady Ministrów do zmiany ter-minu wejścia w życie rozporządzenia z 2016 r. w zakresie dotyczącym zaskarżonego przepisu aż do momentu wydania rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny w przedmiocie wniosków. 2. Postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym reguluje ustawa z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 2072; dalej: ustawa o organizacji TK). Przepisy k.p.c. stosuje się w postę-powaniu przed Trybunałem tylko w sprawach nieuregulowanych ustawą o organizacji TK.
OTK ZU A/2017 U 2/16 poz. 5 2 W związku z tym Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że kwestia postanowień tymcza-sowych jest uregulowana w ustawie o organizacji TK, a to znaczy, że w tym zakresie nie będą miały zastosowania przepisy k.p.c. Zgodnie z art. 79 ustawy o organizacji TK, Trybunał może wydać postanowienie tymczasowe o zawieszeniu lub wstrzymaniu wykonania orzeczenia w sprawie, której skarga konstytucyjna dotyczy, jeżeli wykonanie wyroku, decyzji lub innego rozstrzygnięcia mogłoby spowodować nieodwracalne skutki, wiążące się z dużym uszczerbkiem dla skarżącego albo gdy przemawia za tym inny ważny interes skarżącego lub ważny interes publiczny. Możliwość wydania postanowienia tymczasowego została zatem przewidziana wyłącznie w stosunku do spraw wszczętych w trybie skargi konstytucyjnej. Była to świadoma decyzja ustawodawcy, mieszcząca się w ramach jego swobody działania. Z uzasadnienia do projektu ustawy o organizacji TK wyraźnie wynika, że: „Projektodawca świadomie przewidział możliwość wydania postanowienia tymczasowego jedynie w sprawach procedowanych na podstawie skarg konstytucyjnych, gdyż przy tej formie kontroli rozstrzygnięcie Trybunału może mieć wpływ na wykonanie ostatecznego wyroku w sprawie. W kontroli abstrakcyjnej, zainicjowanej wnioskiem, wpływ orzeczenia Trybunału na jednostkę będzie jedynie pośredni. Kontrola wnioskowa nie ma bowiem związku bezpośredniego z indywidualnymi sprawami podmiotów prywatnych. Z kolei w przypadku pytań prawnych nie ma konieczności wydawania postanowienia tymczasowego, gdyż tu sprawa nie jest jeszcze zakończona, a rozstrzygnięcie, które ma wydać sąd, zależy od odpowiedzi TK” ( druk sejmowy nr 963, VIII kadencja). 3. Wyżej przedstawione okoliczności powodują, że w niniejszej sprawie wydanie postanowienia tymczasowego nie jest możliwe. Postępowanie przed Trybunałem zostało bowiem zainicjowane na podstawie art. 191 ust. 1 pkt 3 Konstytucji, a więc na wniosek organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego. Z tych względów Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.
Powołane przepisy
art. 191 ust. 1 pkt 3 Konstytucji RP
Źródło: Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (trybunal.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · Źródło