C-117/09

PostanowienieTSUE2010-06-24CELEX: 62009CO0117ECLI:EU:C:2010:370

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy Sąd Pierwszej Instancji prawidłowo ocenił, że pomoc państwa, będąca zmianą wcześniej zatwierdzonej pomocy i notyfikowana Komisji po zrealizowaniu w całości projektu inwestycyjnego, nie spełnia kryteriów efektu zachęty i konieczności, a tym samym jest niezgodna ze wspólnym rynkiem?

Ratio decidendi

Trybunał oddalił odwołanie, uznając, że Sąd Pierwszej Instancji nie popełnił błędu w ocenie. Podkreślono, że odwołanie, które jedynie powtarza zarzuty i argumenty podniesione już przed Sądem, jest niedopuszczalne. Ponadto, Trybunał potwierdził zasadę, że ocena zgodności pomocy państwa z prawem UE przez Komisję musi opierać się na informacjach dostępnych w momencie wydania decyzji. W konsekwencji, skoro notyfikacja pomocy nastąpiła po zakończeniu projektu inwestycyjnego, Komisja mogła zasadnie uznać brak efektu zachęty i konieczności.

Stan faktyczny

Sprawa dotyczy projektu pomocy państwa, którą Niemcy zamierzały przyznać przedsiębiorstwu Kronoply GmbH & Co. KG. Pomoc ta stanowiła zmianę pomocy przyznanej uprzednio. Kluczowym faktem jest, że wniosek o pomoc został notyfikowany Komisji po tym, jak projekt inwestycyjny, którego dotyczyła pomoc, został w całości zrealizowany. Komisja wydała decyzję 2006/262/WE, uznając tę pomoc za niezgodną ze wspólnym rynkiem ze względu na brak efektu zachęty i konieczności. Kronoply zaskarżyło tę decyzję do Sądu Pierwszej Instancji, który oddalił skargę.

Rozstrzygnięcie

1) Odwołanie zostaje oddalone. 2) Kronoply GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami.

Pełny tekst orzeczenia

Postanowienie Trybunału (piąta izba) z dnia 24 czerwca 2010 r. – Kronoply przeciwko Komisji (sprawa C‑117/09 P) Odwołanie – Pomoc państwa – Wniosek o pomoc mający na celu zmianę pomocy przyznanej uprzednio przedsiębiorstwu będącemu beneficjentem i zgłoszonej Komisji po zrealizowaniu w całości projektu inwestycyjnego – Kryteria efektu zachęty i konieczności 1. Odwołanie – Zarzuty – Zwykłe powtórzenie zarzutów i argumentów podniesionych przed Sądem (art. 225 WE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 58 akapit pierwszy; regulamin postępowania przed Trybunałem, art. 112 § 1 lit. c)) (por. pkt 32-34) 2. Pomoc przyznawana przez państwa – Decyzja Komisji – Ocena zgodności z prawem w oparciu o informacje dostępne w momencie wydania decyzji (art. 87 WE) (por. pkt 40) 3. Odwołanie – Zarzuty – Niewystarczające lub sprzeczne uzasadnienie – Dopuszczalność (art. 225 WE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 58 akapit pierwszy) (por. pkt 52) Przedmiot Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (piąta izba) z dnia 14 stycznia 2009 r. w sprawie T‑162/06 Kronoply przeciwko Komisji, którym Sąd oddalił skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2006/262/WE z dnia 21 września 2005 r. uznającej za niezgodną ze wspólnym rynkiem pomoc państwa, którą Niemcy zamierzają przyznać na rzecz wnoszącej odwołanie (Dz.U. L 94, s. 50) – Projekt pomocy przewidujący zmianę pomocy przyznanej uprzednio przedsiębiorstwu będącemu beneficjentem, notyfikowany Komisji po zrealizowaniu w całości projektu inwestycyjnego z wykorzystaniem uprzednio zatwierdzonej pomocy – Błędna ocena efektu zachęty i konieczności spornej pomocy. Sentencja 1) Odwołanie zostaje oddalone. 2) Kronoply GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami.