C-12/05

PostanowienieTSUE2006-12-14CELEX: 62005CO0012ECLI:EU:C:2006:779

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji w sprawie dotyczącej przeniesienia urzędnika jest dopuszczalne i uzasadnione, w szczególności w zakresie zarzutów dotyczących błędów w ustaleniach faktycznych i niewystarczającego uzasadnienia, oraz czy instytucja ma swobodę w organizacji służb i obsadzaniu stanowisk?

Ratio decidendi

Trybunał uznał, że zarzuty dotyczące błędów w ustaleniach faktycznych są niedopuszczalne w postępowaniu odwoławczym, chyba że doszło do przeinaczenia dowodów, co nie zostało wykazane. Podkreślił, że instytucje posiadają szeroki zakres swobody w organizacji swoich służb i obsadzaniu stanowisk, a decyzje o przeniesieniu urzędnika, podjęte w interesie służby i niezagrażające jego pozycji wynikającej z regulaminu pracowniczego, podlegają ograniczonej kontroli sądowej. Trybunał stwierdził również, że zarzuty niewystarczającego uzasadnienia muszą być konkretne, a brak określenia naruszenia prawa prowadzi do niedopuszczalności zarzutu.

Stan faktyczny

H. Meister, szef działu w Urzędzie Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM), został przeniesiony na stanowisko doradcy prawnego wiceprezesa ds. prawnych. Skarżący zakwestionował tę decyzję, wnosząc skargę o stwierdzenie nieważności do Sądu Pierwszej Instancji, która została oddalona. Następnie wniósł odwołanie do Trybunału Sprawiedliwości.

Rozstrzygnięcie

1) Odwołanie główne oraz odwołanie wzajemne zostają oddalone. 2) H. Meister zostaje obciążony kosztami postępowania związanymi z odwołaniem głównym. 3) Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) zostaje obciążony kosztami postępowania związanymi z odwołaniem wzajemnym.

Pełny tekst orzeczenia

Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 14 grudnia 2006 r. – Meister przeciwko OHIM (Sprawa C‑12/05 P) Odwołanie – Zatrudnienie – Przeniesienie szefa działu na stanowisko doradcy prawnego wiceprezesa ds. prawnych – Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne, a w części oczywiście nieuzasadnione 1. Odwołanie – Zarzuty – Błąd w ustaleniach faktycznych – Niedopuszczalność – Kontrola oceny dowodów przez Trybunał – Wykluczenie, z wyjątkiem przypadku ich przeinaczenia (art. 225 WE; statut Trybunału Sprawiedliwości art. 58 akapit pierwszy) (por. pkt 39–41) 2. Urzędnicy – Organizacja służb – Obsadzanie stanowisk (regulamin pracowniczy art. 7 ust. 1) (por. pkt 45–48, 54–57, 75, 78) 3. Odwołanie – Zarzuty – Niewystarczające uzasadnienie (por. pkt 82–84) 4. Odwołanie – Zarzuty – Brak określenia podnoszonego naruszenia prawa – Niedopuszczalność (art. 225 WE; statut Trybunału Sprawiedliwości art. 58, akapit pierwszy; regulamin Trybunału art. 112 § 1 lit. c)) (por. pkt 95, 96) 5. Urzędnicy – Środek organizacji wewnętrznej podjęty w interesie służby i niezagrażający ani pozycji urzędnika wynikającej z regulaminu pracowniczego, ani zasadzie zgodności między grupą zaszeregowania a stanowiskiem (regulamin pracowniczy art. 25) (por. pkt 104) Przedmiot Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) z dnia 28 października 2004 r. w sprawie T‑76/03 Meister przeciwko OHIM, na mocy którego została oddalona skarga o stwierdzenie nieważności decyzji OHIM z dnia 22 kwietnia 2002 r. w sprawie mianowania skarżącego, w interesie służby, w ramach zajmowanego przez niego stanowiska, na doradcę prawnego wiceprezesa ds. prawnych. Sentencja 1) Odwołanie główne oraz odwołanie wzajemne zostają oddalone. 2) H. Meister zostaje obciążony kosztami postępowania związanymi z odwołaniem głównym. 3) Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) zostaje obciążony kosztami postępowania związanymi z odwołaniem wzajemnym.