C-125/09

WyrokTSUE2012-04-26CELEX: 62009CJ0125ECLI:EU:C:2012:239

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy Republika Cypru uchybiła zobowiązaniom wynikającym z art. 11 ust. 1 dyrektywy 2002/21/WE i art. 4 ust. 1 dyrektywy 2002/20/WE poprzez niezapewnienie przyznawania prawa drogi w miejscach będących własnością publiczną w oparciu o przejrzyste, stosowane bez dyskryminacji i bez zwłoki procedury?

Ratio decidendi

Trybunał stwierdził, że Republika Cypru uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy dyrektyw 2002/21/WE i 2002/20/WE. Uchybienie polegało na niezastosowaniu się do wymogu zapewnienia przyznawania prawa drogi w miejscach publicznych (na, nad i pod nimi) dla przedsiębiorstw telekomunikacyjnych. Trybunał podkreślił, że procedury przyznawania tego prawa muszą być przejrzyste, stosowane bez dyskryminacji i bez zwłoki, co jest kluczowe dla prawidłowej transpozycji dyrektyw i funkcjonowania rynku wewnętrznego w sektorze łączności elektronicznej.

Stan faktyczny

Komisja Europejska wniosła skargę przeciwko Republice Cypru, zarzucając jej uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego. Przedmiotem skargi było naruszenie art. 11 ust. 1 dyrektywy 2002/21/WE (dyrektywy ramowej) oraz art. 4 ust. 1 dyrektywy 2002/20/WE (dyrektywy o zezwoleniach). Komisja twierdziła, że Cypr nie zapewnił przyznawania przedsiębiorstwom posiadającym zezwolenie na prowadzenie sieci komunikacji elektronicznej prawa do instalowania urządzeń w miejscach będących własnością publiczną lub prywatną oraz nad tymi miejscami i pod nimi, w oparciu o wymagane procedury.

Rozstrzygnięcie

1) Nie zapewniając przyznawania prawa drogi w miejscach będących własnością publiczną oraz nad tymi miejscami i pod nimi w oparciu o przejrzyste, stosowane bez dyskryminacji i bez zwłoki procedury zgodnie z art. 11 ust. 1 dyrektywy 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywy ramowej) oraz art. 4 ust. 1 dyrektywy 2002/20/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie zezwoleń na udostępnienie sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywy o zezwoleniach) Republika Cypru uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy tych dyrektyw. 2) Republika Cypru zostaje obciążona kosztami postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 26 kwietnia 2012 r. – Komisja przeciwko Cyprowi (sprawa C‑125/09) Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego – Sieci i usługi łączności elektronicznej – Dyrektywy 2002/21/WE i 2002/20/WE – Prawo drogi – Brak transpozycji w wyznaczonym terminie Akty instytucji – Dyrektywy – Wykonanie przez państwa członkowskie – Konieczność jasnej i precyzyjnej transpozycji – Sektor telekomunikacji – Sieci i usługi łączności elektronicznej – Dyrektywy 2002/20, 2002/21 – Obowiązek zapewnienia przez państwa członkowskie prawa drogi w miejscach będących własnością publiczną oraz nad tymi miejscami i pod nimi, w oparciu o przejrzyste, stosowane bez dyskryminacji i bez zwłoki procedury (dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady: 2002/20, art. 4 ust. 1; 2002/21, art. 11 ust. 1) (por. pkt 41–42; sentencja) Przedmiot Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego – Naruszenie art. 11 ust. 1 dyrektywy 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywy ramowej) (Dz.U. L 108 s. 33) – Naruszenie art. 4 ust. 1 dyrektywy 2002/20/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie zezwoleń na udostępnienie sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywy o zezwoleniach) (Dz.U. L 108 s. 21) – Przyznanie przedsiębiorstwu posiadającemu zezwolenie na prowadzenie sieci komunikacji elektronicznej pozwolenia na zainstalowanie urządzeń w miejscach będących własnością publiczną lub prywatną oraz nad tymi miejscami i pod nimi Sentencja 1) Nie zapewniając przyznawania prawa drogi w miejscach będących własnością publiczną oraz nad tymi miejscami i pod nimi w oparciu o przejrzyste, stosowane bez dyskryminacji i bez zwłoki procedury zgodnie z art. 11 ust. 1 dyrektywy 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywy ramowej) oraz art. 4 ust. 1 dyrektywy 2002/20/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie zezwoleń na udostępnienie sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywy o zezwoleniach) Republika Cypru uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy tych dyrektyw. 2) Republika Cypru zostaje obciążona kosztami postępowania.