C-139/14

POSTANOWIENIE TRYBUNAŁU (szósta izba) z dnia 22 października 2014 r. ( *1 ) „Odesłanie prejudycjalne — Wspólna taryfa celna — Klasyfikacja taryfowa — Nomenklatura scalona — Klasyfikacja towarów — Pozycja taryfowa 22021000 — Wody, włącznie z wodami mineralnymi i wodami gazowanymi, zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego lub wody aromatyzowane — Pozycja taryfowa 2202 9010 11 — Sok owocowy lub warzywny rozcieńczony wodą lub gazowany” W sprawie C‑139/14 mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Finanzgericht Baden-Württemberg (Niemcy) postanowieniem z dnia 25 lutego 2014 r., które wpłynęło do Trybunału w dniu 24 marca 2014 r., w postępowaniu: Mineralquelle Zurzach AG przeciwko Hauptzollamt Singen, TRYBUNAŁ (szósta izba), w składzie: A. Borg Barthet, pełniący obowiązki prezesa izby (sprawozdawca), S. Rodin i F. Biltgen, sędziowie, rzecznik generalny: M. Szpunar, sekretarz: A. Calot Escobar, podjąwszy, po wysłuchaniu rzecznika generalnego, decyzję o wydaniu orzeczenia w drodze postanowienia z uzasadnieniem zgodnie z art. 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem, wydaje następujące Postanowienie Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni podpozycji 2202 10 00 Nomenklatury scalonej zawartej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej (Dz.U. L 256, s. 1), zmienionym rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1719/2005 z dnia 27 października 2005 r. (Dz.U. L 286, s. 1) (zwanej dalej „CN”) oraz interpretacji zintegrowanej taryfy celnej Wspólnoty Europejskiej ustanowionej w art. 2 rozporządzenia nr 2658/87 (zwanej dalej „TARIC”). Wniosek ten został złożony w ramach sporu pomiędzy Mineralquelle Zurzach AG (zwaną dalej „Mineralquelle Zurzach”), będącą producentem napojów z siedzibą w Szwajcarii, a Hauptzollamt Singen [głównym urzędem celnym w Singen (Niemcy)] w przedmiocie retrospektywnego pobrania należności celnych w odniesieniu do przywozu pewnych towarów dokonanego przez Mineralquelle Zurzach w 2006 r. Ramy prawne CN i TARIC Zgodnie z art. 1 rozporządzenia nr 2658/87, zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 254/200 Rady z dnia 31 stycznia 2000 r. (Dz.U. L 28, s. 16): „1.   Komisja [Europejska] ustanawia [CN], która spełnia jednocześnie wymogi Wspólnej taryfy celnej, statystyk w dziedzinie handlu zewnętrznego Wspólnoty i innych polityk wspólnotowych dotyczących przywozu lub wywozu towarów. 2.   [CN] obejmuje: a) nomenklaturę Systemu Zharmonizowanego [opracowanego przez Światową Organizację Celną i wprowadzonego w życie na mocy Międzynarodowej konwencji w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów, sporządzonej w Brukseli w dniu 14 czerwca 1983 r. i zatwierdzonej w imieniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej, wraz z protokołem zmian do niej z dnia 24 czerwca 1986 r., decyzją Rady 87/369/EWG z dnia 7 kwietnia 1987 r. (Dz.U. L 198, s. 1)]; b) wspólnotowe podpodziały do tej nomenklatury, nazywane »podpozycjami CN« w tych przypadkach, gdy określona jest odpowiadająca [im] stawka celna; c) przepisy wstępne, dodatkowe uwagi do sekcji lub działów oraz przypisy odnoszące się do podpozycji CN. 3.   [CN] zawarta jest w załączniku I […]. […]”. Artykuł 2 tego rozporządzenia stanowi: „Komisja ustanawia [TARIC], która spełnia wymogi Wspólnej taryfy celnej, statystyk w dziedzinie handlu zewnętrznego, polityki handlowej, rolnej i innych polityk wspólnotowych dotyczących przywozu lub wywozu towarów. Taryfa ta opiera się na [CN] i obejmuje: a) środki zawarte w niniejszym rozporządzeniu; b) dodatkowe podpodziały wspólnotowe, nazywane »podpozycjami TARIC«, potrzebne do wprowadzenia w życie szczególnych środków wspólnotowych wymienionych w załączniku II; c) wszelkie inne informacje konieczne do wprowadzenia w życie numerów kodowych TARIC lub dodatkowych numerów kodowych określonych w art. 3 ust. 2 i 3 oraz do zarządzania tymi numerami kodowymi; d) stawki celne i inne opłaty przywozowe i wywozowe, włączając zwolnienia celne i preferencyjne stawki celne dla konkretnych towarów w przywozie lub wywozie; e) środki przedstawione w załączniku II stosowane do przywozu i wywozu konkretnych towarów”. Zgodnie z brzmieniem art. 3 ust. 1 i 2 omawianego rozporządzenia: „1.   Każda podpozycja CN posiada ośmiocyfrowy numer kodowy: a) pierwsze sześć cyfr stanowi numery kodowe odnoszące się do pozycji i podpozycji nomenklatury [HS]; b) siódma i ósma cyfra określają podpozycje CN […]. 2.   Podpozycje [TARIC] są identyfikowane poprzez dziewiątą i dziesiątą cyfrę, które wraz z numerami kodów określonymi w ust. 1 stanowią numery kodów [TARIC] […]”. Artykuł 6 tego rozporządzenia przewiduje, że Komisja ustanawia i aktualizuje TARIC, zarządza nią, a także ją rozpowszechnia. Część pierwsza CN zawiera przepisy wstępne. Zawarta w jej sekcji I, poświęconej ogólnym regułom, lit. A), zatytułowana „Ogólne reguły interpretacji [CN]”, stanowi: „Klasyfikacja towarów w [CN] podlega następującym regułom: 1. Tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z następującymi regułami: […] 3. Jeżeli stosując regułę [w zastosowaniu reguły] 2b lub z innego powodu towary pozornie mogą być klasyfikowane do dwu lub więcej pozycji, klasyfikacji dokonać należy w sposób następujący: a) pozycja określająca towar w sposób najbardziej szczegółowy ma pierwszeństwo przed pozycjami określającymi towar w sposób bardziej ogólny […]. […] 6. Klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej”. Część druga CN obejmuje sekcję IV, „Gotowe artykuły spożywcze, napoje bezalkoholowe, alkoholowe, tytoń i przemysłowe namiastki tytoniu”. Sekcja ta obejmuje między innymi dział 22, zatytułowany „Napoje bezalkoholowe, alkoholowe i ocet”. Pozycja 2202 CN dzieli się następująco: „2202 Wody, włącznie z wodami mineralnymi i wodami gazowanymi, zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego lub wody aromatyzowane i pozostałe napoje bezalkoholowe, z wyłączeniem soków owocowych i warzywnych objętych pozycją 2009 2202 10 00 – Wody, włącznie z wodami mineralnymi i wodami gazowanymi, zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego lub wody aromatyzowane 2202 90 – Pozostałe: 2202 90 10 – – niezawierające produktów objętych pozycjami od 0401 do 0404 lub tłuszczu uzyskanego z produktów objętych pozycjami od 0401 do 0404   – – pozostałe, zawierające tłuszcz uzyskany z produktów objętych pozycjami od 0401 do 0404 2202 90 91 – – – mniej niż 0,2% masy 2202 90 95 – – –0,2% masy lub więcej, ale mniej niż 2% masy 2202 90 99 – – – nie mniej niż 2%”. Zgodnie z pierwszą notą uzupełniającą znajdującą się w dziale 22 CN: „Podpozycja 2202 10 00 obejmuje wody, w tym wody mineralne i wody gazowane, zawierające dodatek cukru lub innej substancji słodzącej lub aromatyzującej, pod warunkiem że są przeznaczone do bezpośredniej konsumpcji jako napoje”. Noty wyjaśniające do CN opracowane przez Komisję, w wersji obowiązującej w dniu wystąpienia okoliczności faktycznych w postępowaniu głównym (Dz.U. 2006, C 50, s. 1), mają następujące brzmienie w zakresie pozycji 2202: „2202 Wody, włącznie z wodami mineralnymi i wodami gazowanymi, zawierające dodatek cukru lub innej substancji słodzącej lub wody aromatyzowane i pozostałe napoje bezalkoholowe, z wyłączeniem soków owocowych i warzywnych objętych pozycją 2009 Wyrażenie „napoje bezalkoholowe” jest zdefiniowane w uwadze 3 do tego działu. 2202 10 00 Wody, włącznie z wodami mineralnymi i wodami gazowanymi, zawierające dodatek cukru lub innej substancji słodzącej lub wody aromatyzowane Podpozycja ta obejmuje napoje, o których mowa w notach wyjaśniających do HS do pozycji 2202, akapit A. Obecność przeciwutleniaczy, witamin, substancji stabilizujących lub chininy nie wpływa na klasyfikacje napojów. Podpozycja ta obejmuje wyroby płynne, składające się z wody, cukru i aromatów, pakowane w torebki z tworzywa sztucznego i przeznaczone do przyrządzania w warunkach domowych lodów na patyku poprzez zamrożenie w zamrażarce. Patrz także uwaga dodatkowa 1 do niniejszego działu”. Jeżeli chodzi o podpozycję CN 2202 90 10 w 2006 r. TARIC obejmowała następujące podpozycje: „2202 90 – Pozostałe 2202 90 10 – – niezawierające produktów objętych pozycjami od 0401 do 0404 lub tłuszczu uzyskanego z produktów objętych pozycjami od 0401 do 0404 – – – zawierające cukier (sacharozę lub cukier inwertowany) 2202 90 10 11 – – – – sok owocowy lub sok warzywny, rozcieńczony wodą lub gazowany 2202 90 10 19 – – – – pozostałe”. Noty wyjaśniające do HS WCO zatwierdza, na warunkach określonych w art. 8 Międzynarodowej konwencji w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów, noty wyjaśniające i opinie klasyfikacyjne do HS przygotowane przez Komitet HS. Noty wyjaśniające HS dotyczące pozycji 2202 mają następujące brzmienie: „A) Wody, włączając wody mineralne i gazowane, zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego lub wody aromatyzowane W grupie tej mieszczą się między innymi: 1) Wody mineralne (naturalne i sztuczne) zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego lub wody aromatyzowane. 2) Napoje takie jak lemoniada, cola, napoje pomarańczowe lub cytrynowe, na bazie zwyczajnej wody pitnej, mogące zawierać dodatek cukru lub innego środka słodzącego […], aromatyzowane sokiem lub esencjami owocowymi, lub wyciągami, zawierającymi niekiedy kwas winowy lub kwas cytrynowy; często gazowane za pomocą dwutlenku węgla. Najczęściej rozlewane do butelek lub innych hermetycznie zamkniętych pojemników” [tłumaczenie nieoficjalne]. Postępowanie główne i pytania prejudycjalne W 2006 r. Mineralquelle Zurzach dokonała przywozu do Unii napoju o nazwie „Quelly Vita 10”. Jest to tzw. napój ACE (zawierający witaminy A, C i E) o następującym składzie: woda, cukier, koncentraty soków pomarańczowego, cytrynowego, winogronowego, ananasowego, mandarynkowego, nektarynkowego, marakujowego oraz miąższ moreli i gujaw, regulatory kwasowości, takie jak kwas cytrynowy, mieszanka witamin [witamina C, witamina B3, witamina E, kwas pantotenowy, beta-karoten (prowitamina A), witamina B6, witamina B1, kwas foliowy, biotyna, witamina B12], konserwanty (E 242 i E 202), stabilizatory (E 440 i E 410), środki aromatyzujące z ekstraktów aromatów, naturalnych środków aromatyzujących oraz sztucznych środków aromatyzujących. Zawartość soku owocowego w tym napoju wynosi ogółem 12%, zaś zawartość witamin w 100 ml zaspokaja 15% zalecanej dawki dobowej, a w odniesieniu do witaminy A – 30%. Mineralquelle Zurzach zgłosiła napój jako towar pochodzenia szwajcarskiego pod kodem TARIC 2202 10 00 00, obejmującym „wody, włącznie z wodami mineralnymi i wodami gazowanymi, zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego lub wody aromatyzowane”. Towary pochodzenia szwajcarskiego zaklasyfikowane do tej pozycji taryfowej korzystały z traktowania preferencyjnego i były objęte zerową stawką celną. W oparciu o informacje dostarczone w dniu 29 grudnia 2008 r. przez Zolltechnishe Prüfungs- und Lehranstalt München bei der Bundesfinanzdirektion Südost (zakładu badań technicznych i szkolenia do spraw celnych, Monachium), działające przy Bundesfinanzdirektion Südost (federalnej dyrekcji finansowej południowy-wschód), Hauptzollamt Singen przeprowadził kontrolę celną, w następstwie której uznał, że napój „Quelly Vita 10” objęty jest kodem TARIC 2202 90 10 11 „Sok owocowy lub sok warzywny, rozcieńczony wodą lub gazowany”. W dniu 2 lutego 2009 r. Mineralquelle Zurzach doręczona została decyzja Hauptzollamt Singen o retrospektywnym pobraniu należności celnych w odniesieniu do przywozu tego napoju w dniach 6 lutego i 28 lutego 2008 r. w wysokości 8964,91 EUR, wydana na podstawie klasyfikacji omawianego napoju do podpozycji 2202 90 10 11 TARIC. Po bezskutecznym przeprowadzeniu postępowania odwoławczego Mineralquelle Zurzach wniosła skargę na rzeczoną decyzję o pobraniu należności celnych do Finanzgericht Baden-Württemberg. Sąd odsyłający ma wątpliwości, czy napój taki jak „Quelly Vita 10” można klasyfikować do podpozycji CN innej aniżeli podpozycja 2202 10 00. Sąd ten uważa, że skoro napój składa się głównie z wody i cukru, a zawartość dodanego soku owocowego wynosi jedynie 12%, to wydaje się wskazywać, iż należy klasyfikować go do podpozycji CN 2202 10 00, obejmującej wody, włącznie z wodami mineralnymi i wodami gazowanymi, zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego lub wody aromatyzowane i pozostałe napoje bezalkoholowe. Według tego sądu przemawiają za tym również noty wyjaśniające do CN dotyczące podpozycji CN 2202 10 00. Sąd odsyłający podkreśla jednak, że rzeczony napój mógłby również być objęty pozycją taryfową 2202 90 10 11, która dotyczy soków owocowych lub warzywnych rozcieńczonych wodą lub gazowanych. Sąd ten uważa, że z orzecznictwa Trybunału wynika, iż klasyfikacji taryfowej towarów należy dokonywać w świetle ich obiektywnych cech i właściwości. Tym samym chociaż noty wyjaśniające do HS i CN nie mają charakteru wiążącego, stanowią jednak odpowiednie środki do celów interpretacji pozycji taryfowych. Sąd odsyłający jest również zdania, że gdyby napój „Quelly Vita 10” nie był objęty podpozycją CN 2202 10 00, powstałoby pytanie, czy napój ten należy klasyfikować pod kodem TARIC 2202 90 10 11, czy TARIC 2202 90 10 19. W powyższych okolicznościach Finanzgericht Baden-Württemberg postanowił zawiesić postępowanie i przedłożyć Trybunałowi następujące pytania prejudycjalne: „1) Czy składający się w przeważającej mierze z wody, ale zawierający też 12% soków owocowych napój bezalkoholowy, w skład którego oprócz cukru wchodzi mieszanka witamin, wyraźnie przekraczająca – przy uwzględnieniu udziału soku w tym napoju – zawartość witamin występującą w naturalnych sokach owocowych, należy zaklasyfikować do podpozycji 2202 10 00 [CN]? W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze: 2) Czy taki napój jest sokiem owocowym rozcieńczonym wodą w rozumieniu kodu taryfowego 2202 90 10 11 TARIC? W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczących na dwa pierwsze pytania: 3) Czy taki produkt stanowi towar objęty kodem taryfowym 2202 90 10 19 TARIC?”. W przedmiocie pytań prejudycjalnych Na mocy art. 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem jeżeli odpowiedź na pytanie prejudycjalne można wywieść w sposób jednoznaczny z orzecznictwa lub jeżeli odpowiedź na pytanie prejudycjalne nie pozostawia żadnych uzasadnionych wątpliwości, Trybunał może w każdej chwili, na wniosek sędziego sprawozdawcy i po zapoznaniu się ze stanowiskiem rzecznika generalnego, orzec w formie postanowienia z uzasadnieniem. Ów przepis należy zastosować w niniejszej sprawie. Poprzez swe trzy pytania prejudycjalne, które należy zbadać łącznie, sąd odsyłający stara się w istocie ustalić, czy CN należy interpretować w ten sposób, że napój taki jak rozpatrywany w postępowaniu głównym, składający się między innymi z wody, cukru, koncentratów soków pomarańczowego, cytrynowego, winogronowego, ananasowego, mandarynkowego, nektarynkowego, marakujowego oraz miąższu moreli i gujaw, regulatorów kwasowości, mieszanki witamin, naturalnych i sztucznych środków aromatyzujących, w którym zawartość soku owocowego wynosi jedynie 12%, należy klasyfikować do podpozycji CN 2202 10 00 lub też w przeciwnym wypadku czy TARIC należy interpretować w ten sposób, że towar taki objęty jest kodem TARIC 2202 90 10 11, czy kodem TARIC 2202 90 10 19. Jeżeli chodzi o kwestię tego, czy cechy towaru przywożonego przez Mineralquelle Zurzach opisanego w postanowieniu odsyłającym odpowiadają wszystkim cechom podpozycji CN 2202 10 00 należy podkreślić, że zadanie Trybunału związane ze skierowanym do niego pytaniem prejudycjalnym w zakresie klasyfikacji taryfowej polega przede wszystkim na wyjaśnieniu sądowi krajowemu kryteriów, których zastosowanie pozwoli mu na prawidłową klasyfikację spornych towarów w ramach CN, a nie na dokonaniu tej klasyfikacji we własnym zakresie, tym bardziej że Trybunał nie zawsze posiada wszystkie niezbędne w tym celu dane. Sąd krajowy wydaje się w każdym wypadku znajdować w lepszej sytuacji, by dokonać tej klasyfikacji (zob. wyroki: Proxxon, C‑500/04, EU:C:2006:111, pkt 23; Digitalnet i in., C‑320/11, C‑330/11, C‑382/11 i C‑383/11, EU:C:2012:745, pkt 61). Jednakże w celu udzielenia sądowi krajowemu użytecznej odpowiedzi i umożliwienia mu dokonania klasyfikacji taryfowej, o którą się do niego zwrócono, Trybunał może, w duchu współpracy z sądami krajowymi i w świetle danych przedstawionych w postanowieniu odsyłającym, dostarczyć temu sądowi wszelkich wskazówek, które uzna za niezbędne (zob. podobnie wyroki: Lohmann i Medi Bayreuth, od C‑260/00 do C‑263/00, EU:C:2002:637, pkt 28; a także Pärlitigu, C‑56/08, EU:C:2009:467, pkt 23). W celu udzielenia odpowiedzi na zadane pytania należy, po pierwsze, podkreślić, że ogólne reguły interpretacji CN stanowią, iż klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, natomiast tytuły sekcji, działów lub poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne (zob. wyrok Lukoyl Neftohim Burgas, C‑330/13, EU:C:2014:1757, pkt 33). Po drugie, należy przypomnieć, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem w interesie pewności prawa i dla ułatwienia kontroli decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w ich obiektywnych cechach i właściwościach, takich jak określone w pozycjach CN oraz uwagach do sekcji lub działów (zob. podobnie wyroki: Proxxon, EU:C:2006:111, pkt 21; Rakvere Lihakombinaat, C‑140/08, EU:C:2009:667, pkt 42; a także Digitalnet i in., EU:C:2012:745, pkt 27 i przytoczone tam orzecznictwo). Jeżeli chodzi o noty wyjaśniające do HS, należy dodać, że mimo iż nie mają one mocy wiążącej, to stanowią jednak ważne środki służące zapewnieniu jednolitego stosowania Wspólnej taryfy celnej oraz jako takie dostarczają pomocnych wskazówek do jej interpretacji (zob. podobnie wyroki: Kloosterboer Services, C‑173/08, EU:C:2009:382, pkt 25; Agroferm, C‑568/11, EU:C:2013:407, pkt 28). Podobnie jest w wypadu not wyjaśniających CN (zob. podobnie wyroki Develop Dr. Eisbein, C‑35/93, EU:C:1994:252, pkt 21; a także British Sky Broadcasting Group i Pace, C‑288/09 i C‑289/09, EU:C:2011:248, pkt 92). W niniejszej sprawie z brzmienia pozycji 2202 CN wynika, że obejmuje ona „Wody, włącznie z wodami mineralnymi i wodami gazowanymi, zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego lub wody aromatyzowane i pozostałe napoje bezalkoholowe, z wyłączeniem soków owocowych i warzywnych objętych pozycją 2009”. Ponadto nota uzupełniająca do działu 22 CN, do której odsyłają noty CN dotyczące podpozycji 2202 10 00, precyzuje, że rzeczona podpozycja „obejmuje wody, w tym wody mineralne i wody gazowane, zawierające dodatek cukru lub innej substancji słodzącej lub aromatyzującej, pod warunkiem że są przeznaczone do bezpośredniej konsumpcji jako napoje”. Ponadto rzeczone noty wyjaśniające do CN precyzują, że napoje, o których mowa w notach wyjaśniających do HS 2022 lit. A, objęte są podpozycją 2202 10 00 CN. Noty wyjaśniające do HS wyliczają w sposób niewyczerpujący listę napojów wymagających zaklasyfikowania do tej podpozycji. Są to mianowicie napoje takie jak lemoniada, cola, napoje pomarańczowe lub cytrynowe, na bazie zwyczajnej wody pitnej, mogące zawierać dodatek cukru lub innej substancji słodzącej, aromatyzowane sokiem lub esencjami owocowymi lub wyciągami i zawierające czasem kwas winowy lub kwas cytrynowy. Według not wyjaśniających do CN dotyczących podpozycji 2202 10 00 obecność przeciwutleniaczy, witamin, substancji stabilizujących lub chininy nie wpływa na klasyfikacje napojów. W niniejszej sprawie napój, w którym zawartość soku owocowego wynosi 12%, odpowiada definicji z noty wyjaśniającej do HS dotyczącej pozycji 2202 lit. A), ze względu na to, że zawartość soku nie jest przeważająca gdyż napój ten uzyskuje swój smak zwłaszcza dzięki dodaniu aromatów naturalnych i sztucznych oraz cukru. Zawartość soku owocowego wynosząca 12% nie może natomiast uzasadnić klasyfikacji napoju do pozycji 2202 90 10 11 TARIC, zatytułowanej „Sok owocowy lub sok warzywny, rozcieńczony wodą lub gazowany”. W konsekwencji na zadane pytania należy odpowiedzieć, iż CN należy interpretować w ten sposób, że napój taki jak rozpatrywany w postępowaniu głównym, składający się między innymi z wody, cukru, koncentratów soków pomarańczowego, cytrynowego, winogronowego, ananasowego, mandarynkowego, nektarynkowego, marakujowego oraz miąższu moreli i gujaw, regulatorów kwasowości, mieszanki witamin, naturalnych i sztucznych środków aromatyzujących, w którym zawartość soku owocowego wynosi 12%, należy klasyfikować do podpozycji CN 2202 10 00. W przedmiocie kosztów Dla stron w postępowaniu głównym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed sądem odsyłającym, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach.   Z powyższych względów Trybunał (szósta izba) orzeka, co następuje:   Nomenklaturę scaloną zawartą w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej, zmienionym rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1719/2005 z dnia 27 października 2005 r., należy interpretować w ten sposób, że napój taki jak rozpatrywany w postępowaniu głównym, składający się między innymi z wody, cukru, koncentratów soków pomarańczowego, cytrynowego, winogronowego, ananasowego, mandarynkowego, nektarynkowego, marakujowego oraz miąższu moreli i gujaw, regulatorów kwasowości, mieszanki witamin, naturalnych i sztucznych środków aromatyzujących, w którym zawartość soku owocowego wynosi 12%, należy klasyfikować do podpozycji 2202 10 00 tej nomenklatury.   Podpisy ( *1 ) Język postępowania: niemiecki.