C-144/07

Sprawa C‑144/07 P K-Swiss Inc. przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) Odwołanie – Wspólnotowy znak towarowy – Rozporządzenie (WE) nr 2868/95 – Termin do wniesienia skargi do Sądu Pierwszej Instancji – Decyzja OHIM – Doręczenie przesyłką ekspresową – Obliczanie terminu do wniesienia skargi Streszczenie wyroku 1.        Wspólnotowy znak towarowy – Procedura – Doręczenie (rozporządzenie Komisji nr 2868/95, art. 1 zasada 61 ust. 2, art. 1 zasada 62 ust. 1) 2.        Wspólnotowy znak towarowy – Procedura – Doręczenie (rozporządzenie Komisji nr 2868/95, art. 1 zasada 68) 1.        Doręczenie przesyłką ekspresową nie stanowi doręczenia listem poleconym z potwierdzeniem odbioru w rozumieniu zasady 62 ust. 1 rozporządzenia nr 2868/95 wykonującego rozporządzenie nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego. (por. pkt 20–22) 2.        Jeżeli Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) nie jest w stanie udowodnić, że dokument został należycie doręczony, lub w przypadku naruszenia przepisów odnoszących się do doręczania tego rodzaju dokumentów, chociaż dokument ten został otrzymany przez adresata, z zasady 68 rozporządzenia nr 2868/95 wykonującego rozporządzenie nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego wynika, że Urząd ma możliwość przedłożenia dowodu wykazującego datę otrzymania tego dokumentu oraz że taki dokument uważa się za doręczony w tym właśnie dniu. (por. pkt 23) WYROK TRYBUNAŁU (druga izba) z dnia 2 października 2008 r.(*) Odwołanie – Wspólnotowy znak towarowy – Rozporządzenie (WE) nr 2868/95 – Termin do wniesienia skargi do Sądu Pierwszej Instancji – Decyzja OHIM – Doręczenie przesyłką ekspresową – Obliczanie terminu do wniesienia skargi W sprawie C‑144/07 P mającej za przedmiot odwołanie na podstawie art. 56 statutu Trybunału Sprawiedliwości, wniesione w dniu 11 marca 2007 r., K‑Swiss, Inc., z siedzibą w West Lake Village, Kalifornia (Stany Zjednoczone), reprezentowana przez adwokata H.E. Hübnera, wnosząca odwołanie, w której drugą stroną jest: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM), reprezentowany przez O. Mondéjara Ortuña, działającego w charakterze pełnomocnika, strona pozwana w pierwszej instancji, TRYBUNAŁ (druga izba), w składzie: C.W.A. Timmermans, prezes izby, L. Bay Larsen, K. Schiemann, J. Makarczyk (sprawozdawca) i P. Kūris, sędziowie, rzecznik generalny: Y. Bot, sekretarz: L. Hewlett, główny administrator, uwzględniając procedurę pisemną i po przeprowadzeniu rozprawy w dniu 10 kwietnia 2008 r., po zapoznaniu się z opinią rzecznika generalnego na posiedzeniu w dniu 8 maja 2008 r., wydaje następujący Wyrok 1        W swoim odwołaniu spółka K‑Swiss, Inc. (zwana dalej „K‑Swiss”) wnosi o uchylenie postanowienia Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 14 grudnia 2006 r. w sprawie T‑14/06 K‑Swiss przeciwko OHIM (Równoległe paski na bucie) (zwanego dalej „zaskarżonym postanowieniem”), na mocy którego Sąd odrzucił jako niedopuszczalną jej skargę, w której domagała się stwierdzenia nieważności decyzji Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 26 września 2005 r. (sprawa R 1109/2004‑1, zwanej dalej „sporną decyzją”), dotyczącej rejestracji w charakterze wspólnotowego znaku towarowego znaku o kształcie pięciu równoległych pasków umieszczonych na bocznej części wyobrażenia buta.  Ramy prawne 2        Zgodnie z art. 63 ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 1994, L 11, s. 1) skargę na decyzje izby odwoławczej wnosi się do Sądu w terminie dwóch miesięcy od doręczenia tej decyzji. 3        Zgodnie z art. 102 § 2 regulaminu Sądu terminy procesowe są przedłużane o dziesięciodniowy termin uwzględniający odległość. 4        Na podstawie zasady 61 ust. 1 i 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2868/95 z dnia 13 grudnia 1995 r. wykonującego rozporządzenie nr 40/94 (Dz.U. L 303, s. 1), zmienionego przez rozporządzenie Komisji (WE) nr 1041/2005 z dnia 29 czerwca 2005 r. (Dz.U. L 172, s. 4, zwanego dalej „rozporządzeniem nr 2868/95”): „1.      W postępowaniu przed [OHIM] wszelkie zawiadomienia [doręczenia] dokonywane przez [OHIM] mają formę dokumentu oryginalnego, jego nieuwierzytelnionej kopii lub komputerowego wydruku [dokonanego] zgodnie z postanowieniami zasady 55 lub, w przypadku dokumentów pochodzących od stron, ich duplikatów lub nieuwierzytelnionych kopii. 2.      Zawiadomienia [doręczenia] dokonuje się: a)      pocztą zgodnie z zasadą 62; b)      przez doręczenie do rąk własnych zgodnie z zasadą 63; c)      przez złożenie w skrytce pocztowej w [OHIM] zgodnie z zasadą 64; d)      przez przesłanie faksem lub innym środkiem technicznym zgodnie z zasadą 65; e)      przez publiczne zawiadomienie zgodnie z zasadą 66”. 5        Zasada 62 ust. 1 i 3 rozporządzenia nr 2868/95 przewiduje: „1.      O decyzjach, od których przysługuje odwołanie w określonym terminie, wezwaniach do stawienia się i innych dokumentach, określonych przez prezesa [OHIM] zawiadamia się listem poleconym z potwierdzeniem odbioru. Wszystkie pozostałe powiadomienia wysyła się zwykłym listem. [Decyzje, od których przysługuje odwołanie w określonym terminie, wezwania do stawienia się i inne dokumenty określone przez prezesa OHIM doręcza się listem poleconym z potwierdzeniem odbioru. Wszystkie pozostałe zawiadomienia wysyła się zwykłym listem]. […] 3.      Jeżeli zawiadomienie wysłane jest listem poleconym z [potwierdzeniem] lub bez potwierdzenia odbioru, jest ono uważane za doręczone do właściwego adresata dziesiątego dnia po wysłaniu go pocztą, chyba że list nie doszedł do adresata lub doszedł do niego dopiero w późniejszym terminie. W przypadku jakiegokolwiek sporu [OHIM] ma obowiązek udowodnienia, że list dotarł do miejsca przeznaczenia lub, w zależności od przypadku, ustalenia daty jego doręczenia adresatowi”. 6        Zasada 68 tego rozporządzenia stanowi wreszcie: „Jeżeli dokument dotarł do adresata, a [OHIM] nie jest w stanie udowodnić, że został on należycie doręczony, lub, w przypadku naruszenia przepisów odnoszących się do doręczania tego rodzaju dokumentów, dokument uważa się za doręczony w dniu, co do którego [OHIM] ustali, że był on dniem otrzymania tego dokumentu” [tłumaczenie nieoficjalne].  Skarga do Sądu i zaskarżone postanowienie 7        Pismem, które wpłynęło do sekretariatu Sądu w dniu 16 stycznia 2006 r., K‑Swiss wniosła skargę na sporną decyzję. 8        Odrębnym pismem, które wpłynęło do sekretariatu Sądu w dniu 3 kwietnia 2006 r., OHIM podniósł, zgodnie z art. 114 § 1 regulaminu Sądu, zarzut niedopuszczalności. 9        Uznając, że akta sprawy dostarczają wszystkich istotnych informacji, Sąd, bez dalszych czynności procesowych, podjął decyzję, wydając zaskarżone postanowienie, i odrzucił wniesioną przez K‑Swiss skargę jako niedopuszczalną. 10      W pkt 22–30 tego postanowienia Sąd w następujący sposób uzasadnił swoje rozstrzygnięcie: „22      Sąd zgadza się ze skarżącą, że doręczenie [spornej] decyzji przez spółkę zajmującą się doręczaniem przesyłek [ekspresowych], taką jak DHL, nie figuruje wśród sposobów doręczenia przewidzianych w zasadzie 61 ust. 2 rozporządzenia nr 2868/95. Ponadto należy stwierdzić, że ani OHIM, ani skarżąca, która wręcz wyraźnie utrzymuje, iż doręczenie decyzji przez spółkę DHL nie stanowi doręczenia drogą pocztową, nie twierdzą, że przesyłka DHL doręczona skarżącej w dniu 28 października 2005 r. została wysłana listem poleconym, czy też, że spółka DHL jest uprawniona do świadczenia tego rodzaju usług w Niemczech lub że [sporna] decyzja została doręczona skarżącej jednym z innych sposobów przewidzianych w zasadzie 61 ust. 2 rozporządzenia nr 2868/95 i w zasadach 62–66 tego rozporządzenia. W tym zakresie warto ponadto wskazać, że pismo przewodnie do przesyłki DHL doręczonej skarżącej w żaden sposób nie wskazuje, by chodziło tutaj o list polecony, a wręcz podkreśla, że przesyłka ta stanowi »jedynie doręczenie za pośrednictwem DHL«. 23      Z powyższego wynika, że [sporna] decyzja nie została doręczona skarżącej zgodnie z wymogami wynikającymi z zastosowania zasad 61 i 62 rozporządzenia nr 2868/95. 24      Wbrew twierdzeniom skarżącej okoliczność ta nie prowadzi jednak do wniosku, że skarga została wniesiona w terminie. 25      Należy bowiem pamiętać, że zgodnie z zasadą 68 rozporządzenia nr 2868/95, zatytułowaną »Nieprawidłowości w zawiadomieniu [doręczeniu]«, »jeżeli dokument dotarł do adresata, a [OHIM] nie jest w stanie udowodnić, że został on należycie doręczony, lub w przypadku naruszenia przepisów odnoszących się do doręczania tego rodzaju dokumentów, dokument uważa się za doręczony w dniu, co do którego [OHIM] ustali, że był on dniem otrzymania tego dokumentu« [tłumaczenie nieoficjalne]. 26      Przepis ten odczytywany w całości należy rozumieć w ten sposób, że przyznaje on OHIM możliwość ustalenia dnia, w którym dokument dotarł do adresata, jeżeli nie jest on w stanie udowodnić, że dokument został doręczony prawidłowo lub jeżeli przepisy odnoszące się do jego doręczenia nie były przestrzegane, a ponadto wiąże z tym dowodem skutki prawne prawidłowego doręczenia [wyrok Sądu z dnia 19 kwietnia 2005 r. w sprawach połączonych T‑380/02 i T‑128/03 Success‑Marketing przeciwko OHIM – Chipita (PAN & CO), Zb.Orz. s. II‑1233, pkt 64]. 27      W niniejszej sprawie między stronami pozostaje wszak bezsporne, że skarżąca otrzymała przesyłkę DHL w dniu 28 października 2005 r., co zresztą potwierdza dokument monitorujący przesyłkę przechowywany w sekretariacie Izby Odwoławczej. 28      A zatem zgodnie z zasadą 68 rozporządzenia nr 2868/95 należy uznać, że [sporna] decyzja została doręczona skarżącej w dniu 28 października 2005 r., w związku z czym domniemanie ustanowione w zasadzie 62 ust. 3 rozporządzenia nr 2868/95 nie może znajdować zastosowania. Takie stanowisko jest poza tym zgodne z zasadą 70 ust. 2 rozporządzenia nr 2868/95, zgodnie z którą »[j]eżeli nie postanowiono inaczej, w przypadku gdy czynność procesowa jest zawiadomieniem [doręczeniem], odpowiednim zdarzeniem [od którego rozpoczyna biec termin] jest otrzymanie doręczanego dokumentu«. Jednocześnie zgodnie z utrwalonym orzecznictwem dotyczącym art. 230 akapit piąty WE w przypadku doręczenia aktu jego adresatowi termin na wniesienie skargi rozpoczyna swój bieg od dnia otrzymania aktu przez adresata (zob. podobnie wyrok Sądu z dnia 29 maja 1991 r. w sprawie T‑12/90 Bayer przeciwko Komisji, Rec. s. II‑219, pkt 19, utrzymany w mocy w postępowaniu odwoławczym wyrokiem Trybunału z dnia 15 grudnia 1994 r. w sprawie C‑195/91 P Bayer przeciwko Komisji, Rec. s. I‑5619). 29      W tych okolicznościach, mając na uwadze, że zgodnie z art. 63 ust. 5 rozporządzenia nr 40/94 skargę wnosi się do Sądu w terminie dwóch miesięcy od doręczenia decyzji izby odwoławczej, wydłużonym o dziesięciodniowy termin uwzględniający odległość na podstawie art. 102 § 2 regulaminu Sądu, należy stwierdzić, że termin na wniesienie skargi na [sporną] decyzję upłynął w dniu 9 stycznia 2006 r. 30      Skarga wniesiona w niniejszej sprawie w dniu 16 stycznia 2006 r. wpłynęła zatem po terminie i podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna”.  Żądania stron 11      Wnosząca odwołanie wnosi do Trybunału o: –        uchylenie zaskarżonego postanowienia; –        obciążenie OHIM kosztami postępowania. 12      OHIM wnosi do Trybunału o: –        oddalenie odwołania jako bezzasadnego, –        obciążenie K‑Swiss kosztami postępowania.  W przedmiocie odwołania 13      Na poparcie odwołania K‑Swiss podnosi jedyny zarzut dotyczący naruszenia zasad 61, 62 i 68 rozporządzenia nr 2868/95.  Argumentacja stron 14      K‑Swiss przyznaje, że sporna decyzja została doręczona jej przesyłką ekspresową za pośrednictwem spółki DHL w dniu 28 października 2005 r., uważa jednak, że konieczne jest określenie, czy takie doręczenie należy uznać za dokonane listem poleconym z potwierdzeniem odbioru w rozumieniu zasady 62 ust. 1 rozporządzenia nr 2868/95. 15      W tym zakresie wnosząca odwołanie podkreśla, że potwierdzenie otrzymania załączone do dokumentu dostarczonego przez usługodawcę w zakresie przesyłek ekspresowych, takiego jak DHL, jest z punktu widzenia pełnionej przez niego funkcji identyczne ze zwrotką załączoną do listu poleconego z potwierdzeniem odbioru, z tą tylko różnicą, że w ramach usługi DHL nie przewiduje się przekazania nadawcy potwierdzenia odbioru. 16      K‑Swiss wskazuje również, że OHIM zmienił swą praktykę w zakresie doręczeń decyzji izb odwoławczych oraz że z udzielonych sekretariatowi OHIM przez prezydium izb odwoławczych instrukcji z dnia 10 maja 2006 r. wynika, że doręczenie tych decyzji drogą pocztową odbywa się listem poleconym albo za pośrednictwem usług kurierskich. Nie sposób uznać, że OHIM świadomie przyjął praktykę nieuchronnie prowadzącą do nieprawidłowości w doręczeniu w rozumieniu art. 68 rozporządzenia nr 2868/95. 17      Chociaż OHIM wnosi o oddalenie odwołania, to precyzuje on, że Sąd nie mógł zastosować zasady 68 rozporządzenia nr 2868/95, ponieważ doręczenie przesyłką ekspresową nie stanowi nieprawidłowości w doręczeniu. Zdaniem OHIM doręczanie decyzji izb odwoławczych w ten sposób winno być bowiem zrównane z doręczeniem drogą pocztową, zgodnie z postanowieniem zasady 62 tego rozporządzenia. 18      OHIM uważa natomiast, że ustanowione w zasadzie 62 ust. 3 rozporządzenia nr 2868/95 domniemanie, zgodnie z którym zawiadomienie dokonane drogą pocztową jest uważane za doręczone do właściwego adresata dziesiątego dnia po wysłaniu go pocztą, może zostać obalone przez dowód wykazujący rzeczywistą datę doręczenia. Wobec tego OHIM stwierdza, że w niniejszej sprawie termin do wniesienia skargi na sporną decyzję upłynął w dniu 9 stycznia 2006 r. W konsekwencji w opinii OHIM Sąd przyjął satysfakcjonujące rozwiązanie, odrzucając skargę jako niedopuszczalną, chociaż błędnie zastosował właściwe przepisy rozporządzenia nr 2868/95.  Ocena Trybunału 19      Należy wskazać, że zasada 61 rozporządzenia nr 2868/95, która zawiera „przepisy ogólne dotyczące zawiadomień [doręczeń]”, wyczerpująco wymienia sposoby doręczania przez OHIM jego decyzji. Tak więc w ust. 2 tej zasady wskazano, że doręczenia można dokonać pocztą, do rąk własnych, przez złożenie w skrytce pocztowej w OHIM, przez przesłanie faksem lub innym środkiem technicznym albo przez publiczne zawiadomienie. 20      Ponadto w razie doręczenia drogą pocztową z zasady 62 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia wynika, że w przypadku decyzji, od których otrzymania zaczyna biec termin, takich jak sporna decyzja, doręczenia dokonuje się listem poleconym z potwierdzeniem odbioru. 21      W pkt 22 zaskarżonego postanowienia Sąd stwierdził, iż strony nie utrzymywały, że przesyłka ekspresowa dostarczona przez DHL została wysłana listem poleconym ani że spółka DHL była uprawniona do świadczenia tego rodzaju usług w Niemczech, oraz zauważył, iż pismo przewodnie dołączone do tej przesyłki nie wskazywało, że chodziło tutaj o list polecony, a wręcz podkreślało, że przesyłka ta stanowiła „jedynie doręczenie za pośrednictwem DHL”. 22      W świetle powyższego Sąd prawidłowo wywiódł, że taka forma doręczenia nie stanowiła doręczenia listem poleconym z potwierdzeniem odbioru w rozumieniu zasady 62 ust. 1 rozporządzenia nr 2868/95. 23      Jednakże wbrew temu, co podnosi OHIM, jeżeli OHIM nie jest w stanie udowodnić, że dokument został należycie doręczony, lub w przypadku naruszenia przepisów odnoszących się do doręczania tego rodzaju dokumentów, chociaż dokument ten został otrzymany przez adresata, z zasady 68 rozporządzenia nr 2868/95, która została zasadnie zastosowana przez Sąd, wynika, że OHIM ma możliwość przedłożenia dowodu wykazującego datę otrzymania tego dokumentu oraz że taki dokument uważa się za doręczony w tym właśnie dniu. 24      Równocześnie Sąd słusznie uznał, że skarga, wniesiona przez K‑Swiss w dniu 16 stycznia 2006 r., wpłynęła po terminie i powinna była zostać odrzucona jako niedopuszczalna. 25      W istocie, po wskazaniu w pkt 27 zaskarżonego odwołania, że między stronami pozostawało bezsporne, że wnosząca odwołanie otrzymała przesyłkę DHL w dniu 28 października 2005 r., Sąd stwierdził w pkt 29 tego postanowienia, że zważywszy na postanowienia regulaminu Sądu i art. 63 ust. 5 rozporządzenia nr 40/94, termin do wniesienia skargi na sporną decyzję upłynął w dniu 9 stycznia 2006 r. 26      Z ogółu powyższych rozważań wynika, że odwołanie należy oddalić jako bezzasadne.  W przedmiocie kosztów 27      Zgodnie z art. 69 § 2 regulaminu, mającym zastosowanie do postępowania odwoławczego na podstawie art. 118 regulaminu, kosztami zostaje obciążona, na żądanie strony przeciwnej, strona przegrywająca sprawę. Ponieważ OHIM wniósł o obciążenie wnoszącej odwołanie kosztami postępowania, a wnosząca odwołanie przegrała sprawę, należy obciążyć ją kosztami postępowania. Z powyższych względów Trybunał (druga izba) orzeka, co następuje: 1)      Odwołanie zostaje oddalone. 2)      K‑Swiss, Inc. zostaje obciążona kosztami postępowania. Podpisy * Język postępowania: angielski.