C-144/08

WyrokTSUE2009-06-04CELEX: 62008CJ0144ECLI:EU:C:2009:348

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy Republika Finlandii, stosując niepełną definicję miejsca stałego pobytu dla celów określenia praw do zwolnienia od podatku w przypadku czasowego przywozu pojazdów, uchybiła zobowiązaniom wynikającym z art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady 83/182/EWG?

Ratio decidendi

Trybunał stwierdził, że Finlandia uchybiła zobowiązaniom wynikającym z art. 7 ust. 1 dyrektywy 83/182/EWG, ponieważ jej definicja miejsca stałego pobytu była niekompletna. Ta niekompletność uniemożliwiała prawidłowe określenie uprawnień do zwolnienia od podatku w przypadku czasowego przywozu pojazdów, co jest sprzeczne z celem dyrektywy. Trybunał podkreślił również, że zwyczajne praktyki administracyjne nie są wystarczające do prawidłowego wykonania dyrektywy, co oznacza, że państwo członkowskie musi zapewnić jasne i wiążące przepisy prawne.

Stan faktyczny

Komisja Europejska wniosła skargę przeciwko Republice Finlandii, zarzucając jej naruszenie art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady 83/182/EWG. Przedmiotem sporu była niekompletna definicja "zwykłego miejsca zamieszkania" (miejsca stałego pobytu) stosowana przez Finlandię, która miała wpływ na określenie ewentualnego prawa do zwolnienia od podatku w przypadku czasowego przywozu pojazdów z innego państwa członkowskiego. Komisja argumentowała, że ta niekompletna definicja prowadzi do nieprawidłowego stosowania zwolnień przewidzianych w dyrektywie.

Rozstrzygnięcie

1) Używając niepełnej definicji miejsca stałego pobytu dla celów określenia ewentualnych praw do zwolnienia od podatku w przypadku czasowego przywozu pojazdów, Republika Finlandii uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady 83/182/EWG z dnia 28 marca 1983 r. w sprawie zwolnień podatkowych we Wspólnocie, dotyczących niektórych środków transportu czasowo wwożonych do jednego państwa członkowskiego z innego państwa członkowskiego. 2) Republika Finlandii zostaje obciążona kosztami postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 4 czerwca 2009 r. – Komisja przeciwko Finlandii (sprawa C‑144/08) Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego – Dyrektywa 83/182/EWG – Zwolnienia od podatku – Czasowy przywóz pojazdów – Miejsce stałego pobytu 1. Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego – Badanie zasadności przez Trybunał – Sytuacja, jaką należy wziąć pod uwagę – Sytuacja w chwili upływu terminu wyznaczonego w uzasadnionej opinii (art. 226 WE) (por. pkt 29) 2. Akty instytucji – Dyrektywy – Wykonanie przez państwa członkowskie – Niewystarczający charakter zwyczajnych praktyk administracyjnych (art. 249 akapit trzeci WE) (por. pkt 32) 3. Postanowienia podatkowe – Harmonizacja ustawodawstw – Zwolnienia od podatku w zakresie czasowego przywozu środków transportu (dyrektywa Rady 83/182, art. 7 ust. 1) (por. pkt 35) Przedmiot Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego – Naruszenie art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady 83/182/EWG z dnia 28 marca 1983 r. w sprawie zwolnień podatkowych we Wspólnocie, dotyczących niektórych środków transportu czasowo wwożonych do jednego państwa członkowskiego z innego państwa członkowskiego (Dz.U. L 105, s. 59) – Niekompletna definicja zwykłego miejsca zamieszkania dla celów ustalenia ewentualnego prawa do zwolnienia. Sentencja 1) Używając niepełnej definicji miejsca stałego pobytu dla celów określenia ewentualnych praw do zwolnienia od podatku w przypadku czasowego przywozu pojazdów, Republika Finlandii uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady 83/182/EWG z dnia 28 marca 1983 r. w sprawie zwolnień podatkowych we Wspólnocie, dotyczących niektórych środków transportu czasowo wwożonych do jednego państwa członkowskiego z innego państwa członkowskiego. 2) Republika Finlandii zostaje obciążona kosztami postępowania.