C-155/98

PostanowienieTSUE1998-07-23CELEX: 61998CO0155(01)ECLI:EU:C:1998:398

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy urzędnik ma bezpośredni interes w wyniku sprawy w rozumieniu art. 37 akapit drugi Statutu Trybunału Sprawiedliwości, aby interweniować w skardze o stwierdzenie nieważności wniesionej przez innego urzędnika przeciwko decyzji o klasyfikacji dotyczącej tego ostatniego? Czy odmowa dopuszczenia do interwencji w takiej sytuacji, gdy interwenient ma własną, podobną sprawę zawieszoną, narusza prawo do rzetelnego procesu sądowego?

Ratio decidendi

Trybunał orzekł, że pojęcie „interesu w wyniku sprawy” w rozumieniu art. 37 akapit drugi Statutu Trybunału Sprawiedliwości należy interpretować jako bezpośredni interes w rozstrzygnięciu roszczeń dotyczących konkretnie aktu, którego unieważnienia się domaga. W związku z tym wniosek urzędnika o interwencję w skardze o stwierdzenie nieważności wniesionej przez innego urzędnika przeciwko decyzji o klasyfikacji dotyczącej tego ostatniego jest niedopuszczalny, ponieważ interes wnioskodawcy nie jest bezpośrednio związany z konkretnym aktem zaskarżonym w sprawie głównej. Trybunał uznał również, że odmowa dopuszczenia do interwencji w takiej sytuacji nie narusza prawa do rzetelnego procesu sądowego, ponieważ prawa wnioskodawcy zostaną rozstrzygnięte w jego własnej sprawie, w której będzie mógł przedstawić wszelkie argumenty na poparcie swoich zarzutów.

Stan faktyczny

Spyridoula Celia Alexopoulou złożyła wniosek o dopuszczenie do interwencji w skardze o stwierdzenie nieważności wniesionej przez innego urzędnika przeciwko decyzji o klasyfikacji dotyczącej tego urzędnika. Wnioskodawczyni sama była stroną w sprawie przed Sądem Pierwszej Instancji, której przedmiot był podobny do sprawy głównej, a postępowanie w jej sprawie zostało zawieszone do czasu rozstrzygnięcia sprawy, w której chciała interweniować.

Rozstrzygnięcie

Odmowa dopuszczenia do interwencji.

Pełny tekst orzeczenia

Avis juridique important | 61998O0155(01) Order of the President of the Court of 23 July 1998. - Spyridoula Celia Alexopoulou v Commission of the European Communities. - Intervention. - Case C-155/98 P-I. European Court reports 1998 Page I-04943 Summary Keywords Procedure - Intervention - Staff actions - Intervention by an official in an action for annulment brought by another official - Admissibility - Conditions (EC Statute of the Court of Justice, Art. 37, second para.; Rules of Procedure of the Court of Justice, Arts 93 and 123) 2 Procedure - Intervention - Interested persons - Dispute having a subject-matter similar to that of another dispute pending before the Court of First Instance - Refusal to grant leave to intervene - Breach of the right to a fair hearing - None (EC Statute of the Court of Justice, Art. 37, second para.; Rules of Procedure of the Court of Justice, Arts 93 and 123) Summary In the case of an application by an official to intervene in an action for annulment brought by another official, the concept of an interest in the result of the case within the meaning of the second paragraph of Article 37 of the Statute of the Court of Justice must be construed as a direct interest in the decision on the claims relating specifically to the act whose annulment is sought. An application by an official to intervene in an action for annulment brought by another official against a classification decision concerning the latter is thus inadmissible. 2 Where an applicant to intervene is himself a party to an action before the Court of First Instance in which proceedings are stayed pending the decision of the Court of Justice in the case in respect of which he has applied for leave to intervene, the fact that he is refused leave to intervene in that case, which involves a situation or arguments similar to his own, does not prejudice his right to a fair hearing. The Court's decision in the case before it will not affect the rights which the applicant to intervene will be able to rely on in the case in which he is the applicant and in the context of which he will be able to put forward any arguments which he thinks fit in support of the pleas in law put forward in his application.