C-160/99

Opinia rzecznika generalnegoTSUE2000-03-30CELEX: 61999CC0160ECLI:EU:C:2000:179

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom wynikającym z rozporządzenia (EWG) nr 3577/92, utrzymując w mocy niezmieniony art. 257 ust. 1 francuskiego kodeksu celnego, który rezerwuje usługi kabotażu morskiego dla statków pływających pod banderą francuską, w odniesieniu do armatorów wspólnotowych objętych art. 1 ust. 1 tego rozporządzenia, oraz czy okólnik lub przypis do krajowego przepisu mogą naprawić takie uchybienie?

Ratio decidendi

Rzecznik Generalny uznał, że Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom wynikającym z rozporządzenia (EWG) nr 3577/92. Stwierdził, że niezgodność ustawodawstwa krajowego z prawem wspólnotowym, nawet tym bezpośrednio stosowanym, może być usunięta jedynie poprzez przyjęcie wiążących przepisów krajowych o tej samej mocy prawnej co przepisy wymagające zmiany. Wskazane przez Francję środki, takie jak okólnik czy przypis do art. 257 kodeksu celnego, nie miały charakteru wiążącego ani nie zapewniały jednoznaczności wymaganej przez zasady pewności prawa i ochrony jednostek, a zatem były niewystarczające do usunięcia uchybienia.

Stan faktyczny

Francuski kodeks celny z 11 maja 1977 r., w art. 257 ust. 1, rezerwował usługi transportowe między portami metropolitalnej Francji dla statków pływających pod banderą francuską, z możliwością autoryzacji obcego statku przez ministra. Francja przyznała, że ten przepis jest niezgodny z rozporządzeniem (EWG) nr 3577/92, które wprowadza swobodę świadczenia usług kabotażu morskiego dla armatorów wspólnotowych. W celu zaradzenia sytuacji, Francja powołała się na opublikowanie okólnika (Circular No 93-S-030 z 19 marca 1993 r.) oraz dodanie przypisu do art. 257 kodeksu, odwołującego się do rozporządzenia, jednak projekt ustawy zmieniającej kodeks nie został uchwalony.

Rozstrzygnięcie

Trybunał powinien: (1) stwierdzić, że utrzymując w mocy niezmieniony art. 257 ust. 1 francuskiego kodeksu celnego w odniesieniu do armatorów wspólnotowych objętych art. 1 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3577/92 z dnia 7 grudnia 1992 r. w sprawie stosowania zasady swobodnego świadczenia usług w transporcie morskim w obrębie państw członkowskich (kabotaż morski), Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom wynikającym z tego rozporządzenia; (2) obciążyć Republikę Francuską kosztami postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Important legal notice | 61999C0160 Opinion of Mr Advocate General Jacobs delivered on 30 March 2000. - Commission of the European Communities v French Republic. - Failure by a Member State to fulfil its obligations - Freedom to provide services - Regulation (EEC) No 3577/92 - Maritime cabotage - Ships flying the French flag. - Case C-160/99. European Court reports 2000 Page I-06137 Opinion of the Advocate-General 1. In this case the Commission seeks a declaration that, by maintaining unamended Article 257(1) of the French Customs Code as regards Community shipowners covered by Article 1(1) of Council Regulation (EEC) No 3577/92 of 7 December 1992 applying the principle of freedom to provide services to maritime transport within Member States (maritime cabotage), France has failed to fulfil its obligations under that regulation. 2. Article 1(1) of the regulation provides as follows: As from 1 January 1993, freedom to provide maritime transport services within a Member State (maritime cabotage) shall apply to Community shipowners who have their ships registered in, and flying the flag of a Member State, provided that these ships comply with all conditions for carrying out cabotage in that Member State, including ships registered in Euros, once that Register is approved by the Council. 3. Certain derogations concerning France are contained in Article 6, which provides, so far as material, as follows: 1. By way of derogation, the following maritime transport services carried out in the Mediterranean and along the coast of Spain, Portugal and France shall be temporarily exempted from the implementation of this Regulation: - cruise services, until 1 January 1995, - transport of strategic goods (oil, oil products and drinking water), until 1 January 1997, - services by ships smaller than 650 gt, until 1 January 1998, - regular passenger and ferry services, until 1 January 1999. 2. By way of derogation, island cabotage in the Mediterranean and cabotage with regard to the Canary, Azores and Madeira archipelagoes, Ceuta and Melilla, the French islands along the Atlantic coast and the French overseas departments shall be temporarily exempted from the implementation of this Regulation until 1 January 1999. 3. ... 4. The French legislation on maritime cabotage is contained in the French Customs Code of 11 May 1977. Article 257(1) of the Code provides that transport services carried out between the ports of metropolitan France shall be reserved to ships flying the French flag. However, the Minister responsible for the merchant navy may authorise a foreign ship to carry out a particular transport service. 5. France acknowledges that the Code in its present form does not comply with the regulation, and that draft legislation amending the Code has not yet been enacted. France relies however on two steps which have been taken. First, a circular (Circular No 93-S-030 of 19 March 1993) setting out the content of the regulation was published in the Official Customs Bulletin No 1139 of the same date. Secondly, a footnote to Article 257 of the Code contains a reference to the regulation, setting out its full title (but no more than that). 6. The Commission replies that neither the circular nor the footnote can remedy the failure to amend the Code. I agree. Only the amendment of the offending legislation can terminate the infringement. As the Court has held, the incompatibility of national legislation with provisions of Community law, even those which are directly applicable, can be remedied only by means of national provisions of a binding nature which have the same legal force as those which must be amended. It is clear that the circular cannot remedy the failure to amend the Code. 7. As regards the footnote to Article 257 of the Code referring to the regulation, that is in my view wholly inadequate, given that the Article is simply incompatible with the regulation. As the Court has held, the principles of legal certainty and the protection of individuals require, in areas covered by Community law, that the Member States' legal rules should be worded unequivocally so as to give the persons concerned a clear and precise understanding of their rights and obligations and enable national courts to ensure that those rights and obligations are observed. Those requirements are manifestly not satisfied by the provisions of the Code. Conclusion 8. Accordingly, the Court should in my opinion: (1) declare that, by maintaining unamended Article 257(1) of the French Customs Code as regards Community shipowners covered by Article 1(1) of Council Regulation (EEC) No 3577/92 of 7 December 1992 applying the principle of freedom to provide services to maritime transport within Member States (maritime cabotage), the French Republic has failed to fulfil its obligations under that regulation; (2) order the French Republic to pay the costs.