C-176/06

WyrokTSUE2007-11-29CELEX: 62006CJ0176ECLI:EU:C:2007:730

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy skarga o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji, która stwierdza brak pomocy państwa w krajowym systemie zwolnień podatkowych, jest dopuszczalna wniesiona przez podmioty, które nie są bezpośrednimi beneficjentami ani adresatami tej decyzji, w świetle wymogów art. 230 akapit czwarty WE?

Ratio decidendi

Trybunał uchylił wyrok Sądu Pierwszej Instancji, uznając, że Sąd błędnie ocenił dopuszczalność skargi. Skarżący, będący konkurentami beneficjentów krajowego systemu zwolnień podatkowych, nie wykazali, że decyzja Komisji dotyczy ich bezpośrednio i indywidualnie w rozumieniu art. 230 akapit czwarty WE. Decyzja Komisji, stwierdzająca brak pomocy państwa, nie nakładała na nich żadnych obowiązków ani nie zmieniała ich sytuacji prawnej w sposób odróżniający ich od innych podmiotów na rynku, co jest warunkiem dopuszczalności skargi o stwierdzenie nieważności.

Stan faktyczny

Sprawa dotyczyła niemieckiego systemu zwolnienia podatkowego dla rezerw tworzonych przez elektrownie atomowe na zagospodarowanie odpadów radioaktywnych i ostateczne zamknięcie ich urządzeń. Komisja Europejska decyzją C(2001)3967 z dnia 11 grudnia 2001 r. stwierdziła, że system ten nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 WE. Trzy przedsiębiorstwa energetyczne, Stadtwerke Schwäbisch Hall GmbH, Stadtwerke Tübingen GmbH i Stadtwerke Uelzen GmbH, wniosły skargę o stwierdzenie nieważności tej decyzji do Sądu Pierwszej Instancji, argumentując, że Komisja powinna była wszcząć postępowanie kontradyktoryjne.

Rozstrzygnięcie

1) Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 26 stycznia 2006 r. w sprawie T‑92/02 Stadtwerke Schwäbisch Hall GmbH i in. przeciwko Komisji zostaje uchylony. 2) Skarga wniesiona przez Stadtwerke Schwäbisch Hall GmbH, Stadtwerke Tübingen GmbH i Stadtwerke Uelzen GmbH do Sądu Pierwszej Instancji o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2001) 3967 wersja ostateczna z dnia 11 grudnia 2001 r. stwierdzającej, że niemiecki system zwolnienia podatkowego rezerw tworzonych przez elektrownie atomowe na całkowicie bezpieczne zagospodarowanie odpadów radioaktywnych i ostateczne zamknięcie ich urządzeń nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 WE, zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. 3) Stadtwerke Schwäbisch Hall GmbH, Stadtwerke Tübingen GmbH i Stadtwerke Uelzen GmbH zostają obciążone kosztami postępowania w obu instancjach.

Pełny tekst orzeczenia

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 29 listopada 2007 r. – Stadtwerke Schwäbisch Hall i in. przeciwko Komisji (sprawa C‑176/06 P) Odwołanie – Pomoc rzekomo przyznana przez władze niemieckie dla elektrowni atomowych – Rezerwy na zamknięcie elektrowni i zagospodarowanie odpadów radioaktywnych – Niedopuszczalność skargi do Sądu – Bezwzględna przeszkoda procesowa 1. Odwołanie – Zarzuty – Niedopuszczalność skargi do Sądu – Bezwzględna przeszkoda procesowa niedochowania warunku wymaganego w art. 230 akapit czwarty WE – Badanie z urzędu (art. 230, akapit czwarty WE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 56) (por. pkt 18) 2. Skarga o stwierdzenie nieważności – Osoby fizyczne lub prawne – Akty dotyczące ich bezpośrednio i indywidualnie (art. 88, ust. 2 i 3 WE i art. 230 akapit czwarty WE) (por. pkt 19–25, 28–31) Przedmiot Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (czwarta izba) z dnia 26 stycznia 2006 r. w sprawie T‑92/02 Stadtwerke Schwäbisch Hall GmbH i in. przeciwko Komisji, w którym Sąd oddalił skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2001)3967 wersja ostateczna z dnia 11 grudnia 2001 r. stwierdzającej, że niemiecki system zwolnienia podatkowego rezerw tworzonych przez elektrownie atomowe na zagospodarowanie odpadów radioaktywnych i ostateczne zamknięcie ich urządzeń, nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 WE – Obowiązek wszczęcia przez Komisję postępowania kontradyktoryjnego przewidzianego w art. 88 ust. 2 WE w przypadku trudności w ocenie lub wątpliwości. Sentencja 1) Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 26 stycznia 2006 r. w sprawie T‑92/02 Stadtwerke Schwäbisch Hall GmbH i in. przeciwko Komisji zostaje uchylony. 2) Skarga wniesiona przez Stadtwerke Schwäbisch Hall GmbH, Stadtwerke Tübingen GmbH i Stadtwerke Uelzen GmbH do Sądu Pierwszej Instancji o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2001) 3967 wersja ostateczna z dnia 11 grudnia 2001 r. stwierdzającej, że niemiecki system zwolnienia podatkowego rezerw tworzonych przez elektrownie atomowe na całkowicie bezpieczne zagospodarowanie odpadów radioaktywnych i ostateczne zamknięcie ich urządzeń nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 WE, zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. 3) Stadtwerke Schwäbisch Hall GmbH, Stadtwerke Tübingen GmbH i Stadtwerke Uelzen GmbH zostają obciążone kosztami postępowania w obu instancjach.