C-191/06

PostanowienieTSUE2007-03-06CELEX: 62006CO0191ECLI:EU:C:2007:141

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy krajowe przepisy uzależniające działalność w zakresie zbierania zakładów wzajemnych od koncesji lub zezwolenia policji, wykluczające z tego sektora niektóre formy spółek kapitałowych oraz przewidujące sankcje karne za brak zezwolenia, są zgodne z zasadami swobody przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług (art. 43 WE i 49 WE)?

Ratio decidendi

Trybunał uznał, że krajowy wymóg koncesji lub zezwolenia policji na prowadzenie działalności w zakresie zakładów wzajemnych stanowi ograniczenie swobody przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług. Ograniczenia te mogą być uzasadnione nadrzędnymi względami interesu ogólnego, takimi jak zapobieganie przestępczości, ale muszą być proporcjonalne i spójne. Trybunał podkreślił, że przepisy krajowe, które wykluczają z sektora gier losowych podmioty działające w formie spółek kapitałowych notowanych na rynkach regulowanych, są sprzeczne z art. 43 WE i 49 WE. Ponadto, zastosowanie sankcji karnych wobec osób, które nie mogły uzyskać zezwolenia z powodu odmowy udzielenia go z naruszeniem prawa wspólnotowego, również jest niezgodne z tymi artykułami.

Stan faktyczny

Postępowanie karne toczyło się przeciwko Gallowi i Damonte’owi we Włoszech. Dotyczyło ono wykonywania działalności w zakresie zbierania, przyjmowania, rejestracji i przekazywania ofert zakładów wzajemnych, w szczególności na imprezy sportowe, bez wymaganej koncesji lub zezwolenia policji. Sąd krajowy, Tribunale di Lecce, miał wątpliwości co do zgodności krajowych przepisów z prawem wspólnotowym, w szczególności w kontekście ograniczeń ilości podmiotów gospodarczych i wykluczania niektórych form spółek kapitałowych.

Rozstrzygnięcie

1) Przepis krajowy zakazujący wykonywania działalności w zakresie zbierania, przyjmowania, rejestracji i przekazywania ofert zakładów wzajemnych, w szczególności na imprezy sportowe, bez koncesji lub zezwolenia policji wydawanego przez dane państwo członkowskie, stanowi ograniczenie swobody przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług, o których mowa odpowiednio w art. 43 WE i 49 WE. 2) Do sądu krajowego należy zbadanie, czy w zakresie, w jakim przepis krajowy ogranicza ilość podmiotów gospodarczych działających w sektorze gier losowych, służy on rzeczywiście względom zapobiegania wykorzystywaniu działalności w tym sektorze w celach przestępczych lub oszukańczych. 3) Artykuły 43 WE i 49 WE należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one przepisowi krajowemu, takiemu jak ten rozpatrywany w postępowaniach przed sądem krajowym, który wyłącza z sektora gier losowych − a ponadto czyni to nadal − podmioty działające w formie spółek kapitałowych, których akcje są notowane na rynkach regulowanych. 4) Artykuły 43 WE i 49 WE należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one przepisowi krajowemu, takiemu jak ten rozpatrywany w postępowaniach przed sądem krajowym, który przewiduje zastosowanie sankcji karnych wobec osób, takich jak oskarżeni w postępowaniach przed sądem krajowym, za wykonywanie przez nie, bez wymaganej przez ustawodawstwo krajowe koncesji lub zezwolenia policji, zorganizowanej działalności w zakresie przyjmowania zakładów wzajemnych, jeśli osoby te nie mogły uzyskać wspomnianej koncesji lub zezwolenia policji z powodu odmowy jej udzielenia przez to państwo członkowskie, której to odmowy dokonano z naruszeniem prawa wspólnotowego.

Pełny tekst orzeczenia

Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 6 marca 2007 r. – Postępowanie karne przeciwko Gallowi i Damonte’owi (sprawa C‑191/06) Artykuł 104 § 3 akapit pierwszy regulaminu ‑ Swoboda przedsiębiorczości ‑ Swoboda świadczenia usług ‑ Wykładnia art. 43 WE i 49 WE ‑ Gry losowe ‑ Zbieranie zakładów wzajemnych na imprezy sportowe ‑ Wymóg koncesji ‑ Wykluczenie podmiotów gospodarczych ustanowionych w pewnych formach spółki kapitałowej ‑ Wymóg zezwolenia policji ‑ Sankcje karne Swobodny przepływ osób – Swoboda przedsiębiorczości – Swoboda świadczenia usług – Ograniczenia (art. 43 WE i 49 WE) (por. pkt 7 oraz pkt 1–4 sentencji) Przedmiot Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym – Tribunale di Lecce – Wykładnia art. 31 WE, 43 WE, 49 WE i 81–86 WE – Przepis krajowy uzależniający wykonywanie działalności w zakresie przyjmowania zakładów wzajemnych od uzyskania zezwolenia. Sentencja 1) Przepis krajowy zakazujący wykonywania działalności w zakresie zbierania, przyjmowania, rejestracji i przekazywania ofert zakładów wzajemnych, w szczególności na imprezy sportowe, bez koncesji lub zezwolenia policji wydawanego przez dane państwo członkowskie, stanowi ograniczenie swobody przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług, o których mowa odpowiednio w art. 43 WE i 49 WE. 2) Do sądu krajowego należy zbadanie, czy w zakresie, w jakim przepis krajowy ogranicza ilość podmiotów gospodarczych działających w sektorze gier losowych, służy on rzeczywiście względom zapobiegania wykorzystywaniu działalności w tym sektorze w celach przestępczych lub oszukańczych. 3) Artykuły 43 WE i 49 WE należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one przepisowi krajowemu, takiemu jak ten rozpatrywany w postępowaniach przed sądem krajowym, który wyłącza z sektora gier losowych − a ponadto czyni to nadal − podmioty działające w formie spółek kapitałowych, których akcje są notowane na rynkach regulowanych. 4) Artykuły 43 WE i 49 WE należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one przepisowi krajowemu, takiemu jak ten rozpatrywany w postępowaniach przed sądem krajowym, który przewiduje zastosowanie sankcji karnych wobec osób, takich jak oskarżeni w postępowaniach przed sądem krajowym, za wykonywanie przez nie, bez wymaganej przez ustawodawstwo krajowe koncesji lub zezwolenia policji, zorganizowanej działalności w zakresie przyjmowania zakładów wzajemnych, jeśli osoby te nie mogły uzyskać wspomnianej koncesji lub zezwolenia policji z powodu odmowy jej udzielenia przez to państwo członkowskie, której to odmowy dokonano z naruszeniem prawa wspólnotowego.