C-193/06
WyrokTSUE2007-09-20CELEX: 62006CJ0193ECLI:EU:C:2007:539
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego wymaga, aby ocena podobieństwa wizualnego spornych oznaczeń, w kontekście prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd, była dokonywana w oparciu o wywierane przez nie całościowe wrażenie?Ratio decidendi
Trybunał uznał, że Sąd Pierwszej Instancji naruszył art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94, ponieważ w swojej ocenie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd nie dokonał całościowej oceny podobieństwa wizualnego spornych oznaczeń. Zgodnie z tym przepisem, ocena prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd musi opierać się na całościowym wrażeniu wywieranym przez znaki towarowe, uwzględniając ich elementy wizualne, fonetyczne i koncepcyjne. Pominięcie lub niewłaściwa ocena jednego z tych aspektów, w szczególności aspektu wizualnego, stanowi błąd w prawie.Stan faktyczny
Société des Produits Nestlé SA złożyła wniosek o rejestrację graficznego wspólnotowego znaku towarowego zawierającego element słowny „QUICKY”. Quick restaurants SA wniosła sprzeciw, powołując się na swoje wcześniejsze krajowe słowne znaki towarowe QUICKIES. Druga Izba Odwoławcza OHIM uwzględniła sprzeciw, a Sąd Pierwszej Instancji oddalił skargę Nestlé na tę decyzję. Nestlé wniosło odwołanie do Trybunału Sprawiedliwości.Rozstrzygnięcie
1) Wyrok Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 22 lutego 2006 r. w sprawie T‑74/04 Nestlé przeciwko OHIM – Quick (QUICKY) zostaje uchylony w zakresie, w jakim Sąd, naruszając art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego, nie dokonał oceny podobieństwa wizualnego spornych oznaczeń w oparciu o wywierane przez nie całościowe wrażenie.
2) W pozostałym zakresie odwołanie zostaje oddalone.
3) Sprawa zostaje przekazana Sądowi Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich celem ponownego rozpoznania.
4) Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.Pełny tekst orzeczenia
Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 20 września 2007 r. – Nestlé przeciwko OHIM
(sprawa C‑193/06 P)
Odwołanie ‑ Wspólnotowy znak towarowy ‑ Rozporządzenie (WE) nr 40/94 ‑ Artykuł 8 ust. 1 lit. b) ‑ Graficzny znak towarowy
zawierający element słowny „QUICKY” ‑ Sprzeciw właściciela wcześniejszych krajowych słownych znaków towarowych QUICKIES ‑
Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd ‑ Ocena całościowa
Wspólnotowy znak towarowy – Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego – Względne podstawy odmowy rejestracji – Sprzeciw właściciela wcześniejszego identycznego lub podobnego znaku towarowego zarejestrowanego dla identycznych lub podobnych
towarów lub usług (rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 8 ust. 1 lit. b)) (por. pkt 34, 35, 46, 47, 76)
Przedmiot
Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (pierwsza izba) z dnia 22 lutego 2006 r. w sprawie T‑74/04 Nestlé przeciwko OHIM,
interwenient: Quick restaurants SA, na mocy którego Sąd oddalił skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej
OHIM z dnia 17 grudnia 2003 r. (sprawa R 922/2001‑2) dotyczącej postępowania w sprawie sprzeciwu między Société des Produits
Nestlé SA a Quick restaurants SA.
Sentencja
1)
Wyrok Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 22 lutego 2006 r. w sprawie T‑74/04 Nestlé przeciwko OHIM – Quick
(QUICKY) zostaje uchylony w zakresie, w jakim Sąd, naruszając art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 40/94 z dnia
20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego, nie dokonał oceny podobieństwa wizualnego spornych oznaczeń w oparciu
o wywierane przez nie całościowe wrażenie.
2)
W pozostałym zakresie odwołanie zostaje oddalone.
3)
Sprawa zostaje przekazana Sądowi Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich celem ponownego rozpoznania.
4)
Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.
© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 13.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · Źródło