C-210/22

WYROK TRYBUNAŁU (dziewiąta izba) z dnia 21 września 2023 r. ( *1 ) Odesłanie prejudycjalne – Unia celna – Rozporządzenie (UE) nr 952/2013 – Unijny kodeks celny – Artykuł 60 ust. 2 – Nabywanie pochodzenia przez towary – Rozporządzenie delegowane (UE) 2015/2446 – Artykuł 32 – Towary, w których produkcję są zaangażowane co najmniej dwa państwa lub terytoria – Załącznik 22‑01 – Reguła podstawowa mająca zastosowanie do towarów objętych podpozycją HS 730441 – Pojęcie „kształtowników drążonych” – „Półwyroby rurowe” ze stali objęte podpozycją HS 730449, uzyskiwane w drodze formowania na gorąco i pozwalające na produkcję rur ze stali w drodze formowania na zimno, objętych podpozycją HS 7304 41– Ważność reguły podstawowej W sprawie C‑210/22 mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Finanzgericht Hamburg (sąd finansowy w Hamburgu, Niemcy) postanowieniem z dnia 2 marca 2022 r., które wpłynęło do Trybunału w dniu 18 marca 2022 r., w postępowaniu: Stappert Deutschland GmbH przeciwko Hauptzollamt Hannover, TRYBUNAŁ (dziewiąta izba), w składzie: D. Gratsias, prezes dziesiątej izby, pełniący obowiązki prezesa dziewiątej izby, S. Rodin (sprawozdawca) i O. Spineanu-Matei, sędziowie, rzecznik generalny: P. Pikamäe, sekretarz: K. Hötzel, administratorka, uwzględniając pisemny etap postępowania i po przeprowadzeniu rozprawy w dniu 9 marca 2023 r., rozważywszy uwagi, które przedstawili: – w imieniu Stappert Deutschland GmbH – K.H. Felderhoff, Rechtsanwalt, K. Harden, Rechtsanwältin, oraz H.-M. Wolffgang, Steuerberater, – w imieniu Hauptzollamt Hannover – T. Röper, – w imieniu rządu belgijskiego – S. Baeyens i M. P. Cottin, w charakterze pełnomocników, tych zaś wspierali B. Coene i Z.-Z. De Decker, w charakterze ekspertów, – w imieniu rządu węgierskiego – M. Z. Fehér i K. Szíjjártó, w charakterze pełnomocników, – w imieniu Komisji Europejskiej – B.-R. Killmann, F. Moro i M. Salyková, w charakterze pełnomocników, podjąwszy, po wysłuchaniu rzecznika generalnego, decyzję o rozstrzygnięciu sprawy bez opinii, wydaje następujący Wyrok Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni reguły podstawowej mającej zastosowanie do towarów objętych podpozycją 730441 zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów (zwanego dalej „HS”), ustanowionej w załączniku 22‑01 do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego (Dz.U. 2015, L 343, s. 1), zmienionego rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2018/1063 z dnia 16 maja 2018 r. (Dz.U. 2018, L 192, s. 1), (zwanej dalej „regułą podstawową”), w zakresie, w jakim zawiera ona szczególne kryterium dotyczące „kształtowników drążonych objętych podpozycją 730449” (zwane dalej „kryterium dotyczącym kształtowników drążonych”) oraz ważności tej reguły. Wniosek ten został złożony w ramach sporu pomiędzy Stappert Deutschland GmbH (zwaną dalej „Stappertem”) a Hauptzollamt Hannover (głównym urzędem celnym w Hanowerze, Niemcy, zwanym dalej „urzędem celnym”) w przedmiocie nabycia pochodzenia przez wyroby drążone o regularnej grubości objęte podpozycją HS 730441. Ramy prawne Prawo międzynarodowe HS został ustanowiony na mocy Międzynarodowej konwencji w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów, sporządzonej w Brukseli w dniu 14 czerwca 1983 r. [Recueil des traités des Nations unies, vol. 1503, s. 4, nr 25910 (1988)] w ramach Światowej Organizacji Celnej (WCO) i zatwierdzonej, wraz z protokołem zmian do niej z dnia 24 czerwca 1986 r., w imieniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej decyzją Rady 87/369/EWG z dnia 7 kwietnia 1987 r. (Dz.U. 1987, L 198, s. 1). Noty wyjaśniające do HS są opracowywane w ramach WCO zgodnie z postanowieniami tej konwencji. Dział HS 72 jest zatytułowany „Żeliwo i stal”. Noty wyjaśniające do HS dotyczące działu 72, które mają zastosowanie mutatis mutandis do produktów objętych działem HS 73, stanowią w tytule „Uwagi ogólne”: „[…] IV. Produkcja wyrobów gotowych Półwyroby, a w pewnych przypadkach również wlewki, są następnie przerabiane na wyroby gotowe. Te ostatnie dzieli się zwykle na wyroby płaskie (»szerokie płaskie«, obejmujące »uniwersalne płaskie«, »szerokie zwoje«, blachy, płyty i taśmy) oraz wyroby długie (sztaby i pręty, walcowane na gorąco w postaci nieregularnych kręgów, inne sztaby i pręty, kątowniki, kształtowniki, profile i drut). Wyroby te otrzymuje się poprzez odkształcanie plastyczne zarówno na gorąco, bezpośrednio z samych wlewków lub półwyrobów (poprzez walcowanie na gorąco, kucie lub ciągnienie na gorąco) lub też na zimno, pośrednio z gotowych wyrobów walcowanych na gorąco (walcowanie na zimno, wyciskanie, ciągnienie drutu, ciągnienie na zimno). […] B. Odkształcanie plastyczne na zimno […] Wyroby obrabiane plastycznie na zimno mogą być odróżniane od wyrobów walcowanych na gorąco lub ciągnionych na gorąco w oparciu o następujące kryteria: – powierzchnia wyrobów obrabianych plastycznie na zimno odznacza się lepszym wyglądem niż powierzchnia wyrobów obrobionych na gorąco i nigdy nie ma na niej warstwy zgorzeliny; – wyroby obrobione na zimno odznaczają się mniejszymi tolerancjami wymiarowymi; – cienkie, płaskie wyroby (cienkie »szerokie zwoje«, blachy, płyty i taśmy) są zazwyczaj obrobione na zimno; – mikroskopowe badanie powierzchni wyrobów wykonywanych na zimno wykazuje wyraźne odkształcenie ziaren oraz ich orientację w kierunku równoległym do kierunku obróbki, a wyroby wykonywane na gorąco, cechuje prawie regularna struktura ziaren, będąca wynikiem rekrystalizacji”. Uwagi ogólne do not wyjaśniających do HS dotyczące działu HS 73 stanowią: „[…] Na potrzeby niniejszego działu ustala się, że określenia »rury i przewody rurowe« oraz »kształtowniki drążone« mają następujące znaczenie: 1) Rury i przewody rurowe Koncentryczne wyroby drążone, o jednolitym przekroju poprzecznym, z jedną tylko zamkniętą przestrzenią na całej swej długości, mające zewnętrzną i wewnętrzną powierzchnię o tym samym kształcie. Rury stalowe zasadniczo mają przekrój kołowy, owalny, prostokątny (w tym kwadratowy), ale również mogą mieć przekrój w kształcie trójkąta równobocznego i innych prawidłowych wieloboków wypukłych. Wyroby o przekroju poprzecznym innym niż kołowy, mające zaokrąglone naroża na całej długości, i rury z pogrubionymi końcami są również uważane za rury. Mogą być polerowane, powlekane, gięte (włączając wężownice), gwintowane i ze złączkami lub nie, wiercone, obciskane, rozszerzane, stożkowate lub wyposażone w kołnierze, kryzy lub pierścienie. 2) Kształtowniki drążone Wyroby drążone nieodpowiadające powyższej definicji i głównie niemające zewnętrznej i wewnętrznej powierzchni o takim samym kształcie. Uwagi ogólne do not wyjaśniających do działu 72 mają zastosowanie do niniejszego działu, z uwzględnieniem istniejących różnic”. Nota wyjaśniająca dotycząca pozycji HS 7304 stanowi: „Rury, przewody rurowe i profile drążone objęte niniejszą pozycją mogą być wytwarzane w następujących procesach: […] B) Wyciskanie na gorąco okrągłego pręta na prasie z użyciem szkła (proces Ugine-Sejournet) lub innego smaru. Proces ten obejmuje w rzeczywistości następujące operacje: przebijanie, rozciąganie lub nie i wyciskanie. Po opisanych wyżej operacjach następują operacje wykańczające: – wykończanie na gorąco: w tym wypadku surowa rura po ponownym podgrzaniu przechodzi przez walcarkę kalibrującą lub redukcyjną, a następnie przez prostownicę, lub – wykończanie na zimno na trzpieniu polegające na ciągnieniu na zimno na ławie lub walcowaniu na zimno na walcarce pielgrzymowej (proces Mannesmann lub Megaval). Operacje te pozwalają na uzyskanie, z rur walcowanych na gorąco lub wyciskanych jako półfabrykaty, rur o mniejszej grubości ścianki lub średnicy (należy zauważyć, że proces Transval pozwala na bezpośrednie wytwarzanie rur o mniejszej grubości ścianki), jak również rur o mniejszej tolerancji średnicy lub grubości ścianki. Metody obróbki na zimno obejmują także operacje honowania i dogniatania, stosowane w celu uzyskania rur o polerowanej powierzchni (rury o małej chropowatości), używane np. do produkcji cylindrów pneumatycznych lub hydraulicznych. […] Patrz Uwagi ogólne do niniejszego działu Not wyjaśniających dotycząca rozróżniania rur i przewodów rurowych z jednej strony, a profili drążonych z drugiej. […]”. Prawo Unii Kodeks celny Artykuł 33 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.U. 2013, L 269, s. 1; sprostowanie Dz.U. 2016, L 267, s. 2, zwanego dalej „kodeksem celnym”), zatytułowany „Decyzje w sprawie wiążących informacji”, przewiduje w ust. 1: „Organy celne, na wniosek, wydają decyzję w sprawie wiążącej informacji taryfowej (»decyzję WIT«), lub decyzję w sprawie wiążącej informacji o pochodzeniu (»decyzję WIP«). […]”. Artykuł 60 kodeksu celnego, zatytułowany „Nabywanie pochodzenia”, przewiduje w ust. 2: „Towar, w produkcję którego zaangażowane są więcej niż jeden kraj lub więcej niż jedno terytorium, uznaje się za pochodzący z kraju lub terytorium, w którym towar ten został poddany ostatniemu istotnemu, ekonomicznie uzasadnionemu przetwarzaniu lub obróbce, w przedsiębiorstwie przystosowanym do tego celu, co spowodowało wytworzenie nowego produktu lub stanowiło istotny etap wytwarzania”. Artykuł 62 kodeksu celnego, zatytułowany „Przekazanie uprawnień”, stanowi: „Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych, zgodnie z art. 284, określających reguły, na mocy których towary – w odniesieniu do których niezbędne jest określenie niepreferencyjnego pochodzenia do celów stosowania środków unijnych, o których mowa w art. 59 – uznaje się za całkowicie uzyskane w danym kraju lub na danym terytorium lub poddane ostatniemu, istotnemu ekonomicznie uzasadnionemu przetworzeniu lub obróbce, w przedsiębiorstwie przystosowanym do tego celu, co spowodowało wytworzenie nowego produktu lub stanowiło istotny etap wytwarzania w danym kraju lub na danym terytorium, zgodnie z art. 60”. Artykuł 284 tego kodeksu, zatytułowany „Wykonywanie przekazanych uprawnień”, określa szczegółowe zasady tego wykonania. Rozporządzenie delegowane 2015/2446 Wykonując uprawnienie przyznane jej przez art. 62 kodeksu celnego, Komisja przyjęła rozporządzenie delegowane 2015/2446. Motyw 20 owego rozporządzenia delegowanego stanowi: „Decyzją [Rady] 94/800/WE [z dnia 22 grudnia 1994 r. dotyczącą zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej w dziedzinach wchodzących w zakres jej kompetencji, porozumień, będących wynikiem negocjacji wielostronnych w ramach Rundy urugwajskiej (1986–1994) (Dz.U. 1994, L 336, s. 1)] Rada zatwierdziła Porozumienie w sprawie reguł pochodzenia (WTO-GATT 1994), dołączone do aktu końcowego podpisanego w Marrakeszu w dniu 15 kwietnia 1994 r. Porozumienie w sprawie reguł pochodzenia stanowi, że określanie specjalnych reguł dla ustalania pochodzenia dla produktów z niektórych sektorów powinno przede wszystkim uwzględniać kraj, w którym na skutek procesu produkcji doszło do zmiany klasyfikacji taryfowej. Dopiero jeśli to kryterium nie pozwala na ustalenie kraju, w którym przeprowadzono ostatnią istotną obróbkę, można zastosować inne kryteria, takie jak kryterium wartości dodanej lub określenie konkretnej operacji przetwarzania. Biorąc pod uwagę fakt, że Unia jest stroną tego [p]orozumienia, należy ustanowić przepisy w unijnym prawie celnym odzwierciedlające ustanowione w [p]orozumieniu zasady dotyczące ustalania kraju, w którym przeprowadzono ostatnią istotną obróbkę”. Artykuł 32 wspomnianego rozporządzenia delegowanego, zatytułowany „Towary, w produkcję których zaangażowane jest więcej niż jedno państwo lub terytorium (art. 60 ust. 2 kodeksu [celnego]”, stanowi: „Towary wymienione w załączniku 22‑01 uznaje się za towary, które zostały poddane ostatniemu istotnemu przetwarzaniu lub obróbce, co spowodowało wytworzenie nowego produktu lub stanowiło istotny etap wytwarzania w państwie lub na terytorium, gdzie reguły określone w tym załączniku są spełnione lub które są określone przez te reguły”. Załącznik 22‑01 do tego rozporządzenia delegowanego jest zatytułowany „Uwagi wprowadzające i wykaz istotnych procesów przetwarzania lub obróbki nadających niepreferencyjne pochodzenie”. Załącznik ten zawiera część zatytułowaną „Uwagi wprowadzające”, której pkt 2 i 3 mają następujące brzmienie: „2. Stosowanie reguł określonych w niniejszym załączniku 2.1. Reguły określone w niniejszym załączniku należy stosować w odniesieniu do towarów w oparciu o ich klasyfikację w [HS] oraz wszelkie dodatkowe kryteria, które mogą zostać określone w uzupełnieniu do pozycji lub podpozycji [HS], utworzone specjalnie do celów niniejszego załącznika. Pozycje lub podpozycje [HS], które podzielono na podstawie takich kryteriów, w niniejszym załączniku zwane są »pozycjami dzielonymi« lub »podpozycjami dzielonymi«. […] Klasyfikację towarów do pozycji i podpozycji [HS] wyznaczają [o]gólne reguły interpretacji [HS] oraz wszelkie odnośne uwagi do sekcji, działów i podpozycji tego systemu. Reguły te i uwagi stanowią część Nomenklatury scalonej, zamieszczonej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 [z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie wspólnej taryfy celnej (Dz.U. 1987, L 256, s. 1)] [CN]. W celu określenia właściwej pozycji lub podpozycji dzielonej w przypadku niektórych towarów wymienionych w niniejszym załączniku stosuje się odpowiednio [o]gólne reguły interpretacji [HS] oraz wszelkie odnośne uwagi do sekcji, działów i podpozycji tego systemu, chyba że w niniejszym załączniku określono inaczej. […] 3. Słowniczek Reguły podstawowe na poziomie podpodziału, które oparte są na zmianie klasyfikacji taryfowej, mogą zostać wyrażone za pomocą następujących skrótów: […] CTH: zmiana na daną pozycję z dowolnej innej pozycji, […]”. Dział 73 wspomnianego załącznika jest zatytułowany „Artykuły z żeliwa lub stali”. Obejmuje on w szczególności „[d]ziałową regułę rezydualną”, która ma następujące brzmienie: „Jeżeli kraju pochodzenia nie można ustalić przez zastosowanie reguł podstawowych, krajem pochodzenia towarów jest kraj, z którego pochodzi największa część materiałów ustalona na podstawie ich wartości”. Ów dział 73 zawiera tabelę wskazującą podstawowe reguły, które należy stosować w celu określenia kraju lub terytorium pochodzenia towarów w nim wymienionych i identyfikowanych zgodnie z ich pozycją lub podpozycją HS, w szczególności podstawową regułę mającą zastosowanie do rur i przewodów rurowych ciągnionych na zimno lub walcowanych na zimno, żelaznych lub ze stali niestopowej o okrągłym przekroju poprzecznym, objętych podpozycją HS 730441. Tabela przedstawiona została w następujący sposób: „Kod HS 2017 Opis towarów Reguły podstawowe […]     Rury, przewody rurowe i profile drążone, bez szwu, żelazne (inne niż żeliwne) lub ze stali. Jak określono dla podpozycji […]       - Pozostałe, o okrągłym przekroju poprzecznym, ze stali nierdzewnej:   7304 41 - - Ciągnione na zimno lub walcowane na zimno CTH; lub zmiana z kształtowników drążonych objętych podpozycją 7304 49 7304 49 - - pozostałe CTH” Postępowanie główne i pytania prejudycjalne W dniu 20 stycznia 2016 r. Stappert, spółka handlująca wyrobami stalowymi, złożyła do urzędu celnego wniosek o wydanie WIP zgodnie z art. 33 rozporządzenia delegowanego nr 952/2013 w celu przywozu z Korei Południowej rur i przewodów rurowych bez szwu ze stali nierdzewnej objętych podpozycją HS 730441 (zwanych dalej „omawianymi rurami”). Rury podlegają następującemu procesowi produkcyjnemu: wlewki ze stali nierdzewnej podlegają początkowo w Chinach odkształceniu plastycznemu na gorąco poprzez ich wyciskanie w prasie (formowanie na gorąco). Uzyskane w ten sposób półwyroby (zwane dalej „półwyrobami rurowymi”) należą do podpozycji HS 730449. W drugiej kolejności półwyroby rurowe są wysyłane do Korei Południowej w celu poddania ich walcowaniu na zimno i ciągnieniu w celu uformowania z nich rur. Zdaniem Stapperta to Korea Południowa powinna zostać wskazana jako kraj pochodzenia omawianych rur zgodnie z art. 60 ust. 2 kodeksu celnego. Skutkowałoby to tym, że żadne cło antydumpingowe nie powinno być pobierane od przywozu tych rur, co nie miałoby miejsca, gdyby krajem pochodzenia były Chiny. Decyzją z dnia 16 czerwca 2017 r. urząd celny uznał, że rury mają to samo niepreferencyjne pochodzenie co półwyroby rurowe, czyli Chiny. Zdaniem urzędu celnego zgodnie z regułą podstawową pochodzenie powinno zostać bowiem ustalone na podstawie kraju wytworzenia półwyrobów rurowych. Stappert wniósł odwołanie od tej decyzji, podnosząc, że ostatni istotny z ekonomicznego punktu widzenia etap przetworzenia powinien mieć decydujące znaczenie dla nabycia pochodzenia. Tymczasem w niniejszym przypadku ten ostatni etap został przeprowadzony w Korei Południowej. Decyzją z dnia 23 listopada 2018 r. urząd celny oddalił to odwołanie. Jego zdaniem, po pierwsze, w Korei Południowej nie nastąpiła żadna zmiana pozycji taryfowej. Po drugie, wbrew temu, co utrzymuje spółka Stappert, półwyrobów rurowych wytworzonych w Chinach nie można uznać za „kształtowniki [profile] drążone” objęte podpozycją HS 730449 w rozumieniu kryterium dotyczącego kształtowników drążonych, które są następnie przetwarzane na zimno w Korei Południowej. Zdaniem urzędu celnego pojęcie „kształtowników drążonych” powinno być interpretowane zgodnie z notami wyjaśniającymi do działu HS 73 i wynika z tego, że półwyroby rurowe nie są „kształtownikami drążonymi” lecz „rurami”. Stappert wniósł skargę do sądu odsyłającego, Finanzgericht Hamburg (sądu finansowego w Hamburgu, Niemcy), zwracając się, tytułem żądania głównego, o wydanie WIP, w którym stwierdzone zostanie, że Korea Południowa jest krajem pochodzenia przedmiotowych rur, oraz, tytułem żądania ewentualnego, o stwierdzenie niezgodności z prawem odmowy stwierdzenia tego pochodzenia przez urząd celny. W tym kontekście sąd odsyłający zastanawia się przede wszystkim, czy pojęcie „kształtowników drążonych” w rozumieniu reguły podstawowej obejmuje produkty takie jak półwyroby rurowe. W pierwszej kolejności zdaniem tego sądu zakresu tego pojęcia nie można wyprowadzić z genezy reguły pierwotnej, w szczególności poprzez odniesienie do dokumentów sporządzonych przy okazji negocjacji prowadzonych w ramach programu prac dotyczącego Porozumienia w sprawie reguł pochodzenia, o którym mowa w motywie 20 rozporządzenia delegowanego 2015/2446, które nie wyjaśniają, co należy rozumieć przez „kształtowniki drążone” objęte podpozycją HS 730449. W drugiej kolejności zdaniem sądu odsyłającego należy dać pierwszeństwo wykładni, która najlepiej odpowiada kryteriom oceny pochodzenia, a wykładnia taryfowa nie powinna być sprzeczna z kryteriami przewidzianymi w art. 60 ust. 2 kodeksu celnego. W trzeciej kolejności sąd odsyłający wskazuje, że uwagi wprowadzające do załącznika 22‑01 do rozporządzenia delegowanego 2015/2446 nie odnoszą się do not wyjaśniających do HS. W czwartej kolejności sąd ten uważa, że proces produkcyjny, którego dotyczy reguła podstawowa, jest procesem opisanym w szczególności w notach wyjaśniających do pozycji HS 7304, z których można wywnioskować, że rury otrzymane w wyniku walcowania lub odlewania ciągłego są produktem pośrednim i nie odpowiadają w związku z tym „kształtownikom drążonym” w rozumieniu wspomnianego kryterium. W piątej kolejności nie istnieje jednolita taksonomia dla opisania operacji będących przedmiotem postępowania głównego. W szóstej kolejności, gdyby pojęcie „profili drążonych” należało interpretować zgodnie z notami wyjaśniającymi do HS dotyczącymi działu HS 73, to nabycie pochodzenia zależałoby wyłącznie od formy materiału, co wydaje się sądowi odsyłającemu arbitralnym zastosowaniem art. 60 ust. 2 kodeksu celnego. Ponadto z motywu 33 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/2093 z dnia 15 listopada 2017 r. kończącego dochodzenie dotyczące możliwego obchodzenia środków antydumpingowych wprowadzonych rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 1331/2011 wobec przywozu niektórych przewodów rurowych i rur, bez szwu, ze stali nierdzewnej pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, poprzez przywóz wysyłany z Indii, zgłoszony lub niezgłoszony jako pochodzący z Indii, oraz kończącego rejestrację tego przywozu wprowadzoną rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2017/272 (Dz.U. 2017, L 299, s. 1), wynika, że formowanie na zimno znacząco modyfikuje produkt i nieodwracalnie zmienia jego podstawowe właściwości, w taki sposób, iż zmianie ulega rozmiar produktu oraz jego fizyczne, mechaniczne i metalurgiczne właściwości, jak wynika z uwag ogólnych do not wyjaśniających do HS dotyczących działu 72 HS, które mają znaczenie dla działu 73 HS. W siódmej kolejności sąd odsyłający jest zdania, że z technicznego punktu widzenia wykładnia pojęcia „kształtowników drążonych” na podstawie not wyjaśniających do HS dotyczących działu HS 73 nie ma w praktyce żadnego znaczenia. Przetwarzanie przez formowanie na zimno kształtownika drążonego w rozumieniu definicji zawartej w tych wyjaśnieniach, mimo że jest technicznie możliwe, pociągałoby za sobą nadmierne koszty, w związku z czym najszerzej stosowaną metodą wytwarzania rur jest przetwarzanie na zimno rur wytworzonych na gorąco. W ósmej kolejności zdaniem tego sądu nie wszystkie produkty objęte podpozycją HS 730449 nadają się do przetworzenia. Otóż półwyroby rurowe są produktami, które jako takie mogą być używane dopiero po ich przetworzeniu. W tym względzie okoliczność, że materiał, z którego wytwarzane są rury objęte podpozycją HS 730441, nie został poddany badaniom zgodności poprzez odniesienie do normy przemysłowej dotyczącej rur i przewodów bez szwu wytworzonych na gorąco, świadczy o tym, że materiał ten musi koniecznie zostać poddany dalszemu przetworzeniu. Następnie, na wypadek gdyby pochodzenie danych rur nie mogło zostać określone zgodnie z kryterium dotyczącym kształtowników drążonych lub gdyby udzielenie odpowiedzi na pytanie pierwsze okazało się niemożliwe, sąd odsyłający zastanawia się, czy kryterium to jest nieważne z powodu braku uzasadnienia, braku precyzji lub niezgodności z art. 60 ust. 2 kodeksu celnego. Wreszcie sąd odsyłający zastanawia się, na wypadek gdyby należało stwierdzić nieważność reguły podstawowej w zakresie, w jakim dotyczy ona kryterium dotyczącego kształtowników drążonych, nad tym, którą regułę prawa Unii należałoby zatem zastosować w celu ustalenia pochodzenia odnośnych rur. W tych okolicznościach Finanzgericht Hamburg (sąd finansowy w Hamburgu) postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującymi pytaniami prejudycjalnymi: „1) Czy pojęcie »kształtowników drążonych« w rozumieniu [reguły podstawowej], która uzależnia nabycie pochodzenia od »zmiany z kształtowników drążonych objętych podpozycją 730449« […] obejmuje [towar objęty] podpozycją HS 730449, wytworzony na gorąco, prosty i o jednolitej grubości ścianki, który nie spełnia wymagań normy technicznej dotyczącej rur bez szwu ze stali nierdzewnej wytworzonych na gorąco, i z którego są wytwarzane w drodze przetwarzania na zimno rury o różnym przekroju i grubości ścianki? 2) Jeżeli na pytanie pierwsze zostanie udzielona odpowiedź przecząca lub nie ma możliwości udzielenia na nie odpowiedzi: czy [kryterium dotyczące kształtowników drążonych] jest sprzeczne z art. 60 ust. 2 i art. 284 [kodeksu celnego] oraz z art. 290 TFUE, ponieważ a) brak jest uzasadnienia, b) jest ono zbyt ogólnikowe lub c) z nadania statusu pochodzenia są wyłączone operacje przetwarzania, które nadawałyby status pochodzenia na podstawie art. 60 ust. 2 [kodeksu celnego] [?] 3) W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie drugie: czy w sprawie w postępowaniu głównym nabycie pochodzenia przez towary objęte pozycją [HS] 730441 określa [reguła podstawowa] »CTH«, reguła rezydualna [przewidziana w dziale 73 załącznika 22‑01 do rozporządzenia delegowanego 2015/2446], czy też art. 60 ust. 2 kodeksu celnego?”. W przedmiocie pytań prejudycjalnych W przedmiocie pytania pierwszego Poprzez pytanie pierwsze sąd odsyłający zmierza zasadniczo do ustalenia, czy regułę podstawową należy interpretować w ten sposób, że pojęcie „kształtownika drążonego” w rozumieniu tego przepisu obejmuje „półwyrób rurowy” formowany na gorąco, prosty i o jednolitej grubości ścianki, który nie spełnia wymogów normy technicznej dotyczącej rur bez szwu ze stali nierdzewnej wytworzonych na gorąco, i z którego wytwarza się w drodze przetwarzania na zimno rury o różnym przekroju i grubości ścianki objęte podpozycją HS 730441. Zgodnie z podstawową regułą rury, przewody rurowe i profile drążone objęte podpozycją HS 730441 uznaje się za pochodzące z kraju, w którym zostały wytworzone w drodze ciągnienia lub walcowania na zimno (redukcja na zimno), jeżeli zostały wytworzone albo z produktów objętych inną pozycją HS, albo z „kształtowników drążonych objętych podpozycją HS 730449”. Z pkt 2.1 uwag wprowadzających do załącznika 22‑01 do rozporządzenia delegowanego 2015/2446 wynika, po pierwsze, że zasady określone w tym załączniku powinny być stosowane do towarów w oparciu o ich klasyfikację w HS oraz inne kryteria, które mogą zostać określone w uzupełnieniu do pozycji lub podpozycji tego systemu, które zostały utworzone specjalnie dla celów tego załącznika, a po drugie, że w celu określenia odpowiedniej pozycji lub podpozycji dla niektórych towarów wymienionych w tym załączniku stosuje się odpowiednio ogólne reguły interpretacji HS oraz wszelkie uwagi dotyczące sekcji, działów i podpozycji tego systemu, o ile w tym załączniku 22‑01 nie przewidziano inaczej. Ponadto, jeżeli chodzi o interpretację pozycji i podpozycji HS, należy przypomnieć, że noty wyjaśniające do HS, jako takie, dostarczają pomocnych wskazówek w tym zakresie (zob. podobnie wyrok z dnia 18 czerwca 2020 r., Hydro Energo, C‑340/19, EU:C:2020:488, pkt 36). Zgodnie z uwagami ogólnymi do not wyjaśniających do HS dotyczącymi działu HS 73, do których nota wyjaśniająca odnosząca się do podpozycji HS 7304 zawiera wyraźne odesłanie, koncentryczne wyroby drążone, o jednolitym przekroju poprzecznym, z jedną tylko zamkniętą przestrzenią na całej swej długości, mające zewnętrzną i wewnętrzną powierzchnię o tym samym kształcie, są „rurami i przewodami rurowymi” w rozumieniu działu HS 73, podczas gdy wyroby drążone nieodpowiadające powyższej definicji i głównie niemające zewnętrznej i wewnętrznej powierzchni o takim samym kształcie, są „kształtownikami drążonymi”. Natomiast pojęcie „półwyrobów rurowych” nie zostało wymienione w uwagach ogólnych, o których mowa w poprzednim punkcie. Wynika z tego, że dla celów stosowania reguły podstawowej produkty zakwalifikowane jako „półwyroby rurowe” są albo „rurami i przewodami rurowymi” albo „kształtownikami drążonymi” w rozumieniu działu HS 73. Z akt sprawy, którymi dysponuje Trybunał, wynika, że omawiane rury, które mają zostać przywiezione przez Stappert, zostały uzyskane z półwyrobów rurowych objętych pojęciem „rur i przewodów rurowych” w rozumieniu not wyjaśniających do działu HS 73, przypomnianych w pkt 40 niniejszego wyroku, w szczególności w zakresie, w jakim zostały one opisane jako proste i o jednolitej grubości ścianki. Owe półwyroby rurowe nie mogą zatem jako takie zostać objęte pojęciem „kształtownika drążonego” ani w rozumieniu działu HS 73, ani w rozumieniu reguły podstawowej. Należy uściślić w tym względzie, że z definicji pojęć „kształtownika drążonego”, „rury” lub „przewodu rurowego”, przypomnianych w pkt 40 niniejszego wyroku, wynika, iż objęte nimi produkty powinny być zgodne z wymogami normy technicznej, aby mogły należeć do zakresu tych pojęć. Ponadto fakt, że w szczególności nota wyjaśniająca dotycząca pozycji HS 7304 opisuje proces produkcji rur w drodze przetwarzania na zimno z rur walcowanych lub wyciskanych jako półfabrykaty, nie wspominając o produkcji rur lub przewodów rurowych z kształtowników drążonych, niekoniecznie oznacza, że ostatni z wymienionych sposobów produkcji nie jest możliwy, ponieważ owa nota wyjaśniająca stanowi ponadto, że rury, przewody rurowe i profile drążone objęte pozycją HS 7304 „mogą być wytwarzane w następujący sposób”. Sąd odsyłający zauważa, że wykładnia pojęcia „kształtowników drążonych”, o którym mowa w regule pierwotnej, zgodna ze wskazówkami zawartymi w notach wyjaśniających do HS dotyczących działu HS 73, mogłaby podważyć ważność tej reguły, w szczególności w świetle art. 60 ust. 2 kodeksu celnego. Prawdą jest, że zgodnie z ogólną zasadą wykładni akt prawa Unii powinien być interpretowany, tak dalece jak to możliwe, w sposób, który nie podważa jego ważności (zob. podobnie wyrok z dnia 13 września 2018 r., UBS Europe i in., C‑358/16, EU:C:2018:715, pkt 53 i przytoczone tam orzecznictwo). Jednakże wykładnia pojęć zawartych w regułach podstawowych odbiegająca od ich zakresu w rozumieniu HS naruszałaby wewnętrzną spójność rozporządzenia delegowanego 2015/2446 (zob. analogicznie wyrok z dnia 17 czerwca 2021 r., Republika Czeska/Komisja,C‑862/19 P, EU:C:2021:493, pkt 52). Z powyższego wynika, że na pytanie pierwsze należy odpowiedzieć, iż regułę podstawową należy interpretować w ten sposób, że pojęcie „kształtownika drążonego” w rozumieniu tej reguły nie obejmuje „półwyrobu rurowego” formowanego na gorąco, prostego i o jednolitej grubości ścianki, który nie spełnia wymogów normy technicznej dotyczącej rur bez szwu ze stali nierdzewnej wytworzonych na gorąco, i z którego wytwarza się w drodze przetwarzania na zimno rury o różnym przekroju i grubości ścianki objęte podpozycją HS 730441. W przedmiocie pytania drugiego Drugie pytanie prejudycjalne dotyczy ważności kryterium dotyczącego kształtowników drążonych z powodu wykluczenia nabycia pochodzenia przez towary objęte podpozycją HS 730441 wytworzone na zimo z rur i przewodów rurowych objętych podpozycją HS 730449. Pomimo iż kryterium to jest jednym z dwóch alternatywnych kryteriów reguły podstawowej, to obydwa te kryteria wykluczają takie nabycie pochodzenia w odniesieniu do tych towarów. W związku z tym należy uznać, że poprzez pytanie drugie sąd odsyłający zwraca się zasadniczo do Trybunału o orzeczenie w przedmiocie ważności reguły podstawowej w świetle art. 290 TFUE, zasady pewności prawa i art. 60 ust. 2 kodeksu celnego. Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 62 kodeksu celnego Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych określających reguły, na mocy których towary uznaje się za poddane ostatniemu, istotnemu ekonomicznie uzasadnionemu przetworzeniu lub obróbce, w przedsiębiorstwie przystosowanym do tego celu, co spowodowało wytworzenie nowego produktu lub stanowiło istotny etap wytwarzania w danym kraju lub na danym terytorium, zgodnie z art. 60 tego kodeksu. Akty te mają na celu wyjaśnienie sposobu, w jaki należy interpretować i stosować abstrakcyjne kryteria wymienione w tym ostatnim postanowieniu w konkretnych sytuacjach (zob. podobnie wyrok z dnia 20 maja 2021 r., Renesola UK, C‑209/20, EU:C:2021:400, pkt 33). Jednakże wykonywanie tego uprawnienia przez Komisję jest uzależnione, jak wynika również z utrwalonego orzecznictwa Trybunału, od spełnienia określonych wymogów (zob. podobnie wyrok z dnia 20 maja 2021 r., Renesola UK, C‑209/20, EU:C:2021:400, pkt 34). Cele rozporządzenia delegowanego powinny uzasadniać jego przyjęcie, rozporządzenie to powinno spełniać wymóg uzasadnienia nałożony na taki akt, a ocena Komisji dotycząca określenia kraju pochodzenia produktów, do których rozporządzenie to ma zastosowanie, nie powinna być obarczona błędem co do prawa lub oczywistym błędem w ocenie w świetle art. 60 ust. 2 kodeksu celnego (zob. podobnie wyrok z dnia 20 maja 2021 r., Renesola UK, C‑209/20, EU:C:2021:400, pkt 40, 42). Pochodzenie to należy bowiem w każdym razie określić na podstawie decydującego kryterium, jakim jest „ostatnie istotne przetworzenie lub obróbka” odnośnych towarów. Wyrażenie to należy rozumieć jako odsyłające do etapu procesu produkcji, w trakcie którego towary nabywają przeznaczenie, a także szczególne właściwości i skład, których wcześniej nie posiadały, i które nie zostaną następnie poddane istotnym zmianom jakościowym (wyrok z dnia 20 maja 2021 r., Renesola UK, C‑209/20, EU:C:2021:400, pkt 38 i przytoczone tam orzecznictwo). Badanie przez sąd zasadności przepisu aktu takiego jak załącznik 22‑01 do rozporządzenia delegowanego 2015/2446 ma na celu ustalenie, czy Komisja, niezależnie od jakiegokolwiek naruszenia prawa, dokonując wdrażania art. 60 ust. 2 kodeksu celnego, popełniła oczywisty błąd w ocenie, biorąc pod uwagę konkretną odnośną sytuację (zob. podobnie wyrok z dnia 20 maja 2021 r., Renesola UK, C‑209/20, EU:C:2021:400, pkt 39 i przytoczone tam orzecznictwo). Z powyższego wynika, że o ile Komisja dysponuje uprawnieniami uznaniowymi przy stosowaniu kryteriów ogólnych z art. 60 ust. 2 kodeksu celnego do szczególnych procesów obróbki i przetwarzania, o tyle nie może ona w braku obiektywnego uzasadnienia przyjąć całkowicie odmiennych rozwiązań w odniesieniu do podobnych procesów obróbki i przetworzenia (zob. analogicznie wyrok z dnia 23 marca 1983 r., Cousin i in., 162/82, EU:C:1983:93, pkt 21). Jeśli chodzi o kryterium zmiany pozycji taryfowej przewidziane w regule podstawowej, to Trybunał orzekł już, że nie wystarczy ustalić kryteriów określających pochodzenie towarów w klasyfikacji taryfowej produktów przetworzonych, ponieważ wspólna taryfa celna została opracowana w oparciu o własne wymogi, a nie w zależności od określenia pochodzenia produktów (zob. podobnie wyrok z dnia 11 lutego 2010 r., Hoesch Metals and Alloys, C‑373/08, EU:C:2010:68, pkt 42 i przytoczone tam orzecznictwo). Pomimo że zmiana pozycji taryfowej towaru spowodowana jego przetworzeniem stanowi wskazówkę istotnego charakteru przetworzenia lub obróbki, to przetworzenie lub obróbka może mieć charakter istotny nawet w braku zmiany pozycji taryfowej. Kryterium zmiany pozycji taryfowej obejmuje większość sytuacji, ale nie pozwala na określenie wszystkich sytuacji, w których przetworzenie lub obróbka towaru jest istotna (zob. podobnie wyrok z dnia 11 lutego 2010 r., Hoesch Metals and Alloys, C‑373/08, EU:C:2010:68, pkt 43 i przytoczone tam orzecznictwo). Tak więc, aby przyznać pochodzenie towarom objętych podpozycją HS 730441, reguła podstawowa przewiduje, poza kryterium zmiany pozycji taryfowej, kryterium zmiany kształtowników drążonych z podpozycji 730449 tego systemu, które ma na celu uzupełnienie i skorygowanie pierwszego kryterium (zob. analogicznie wyrok z dnia 23 marca 1983 r., Cousin i in., 162/82, EU:C:1983:93, pkt 17). Tymczasem należy stwierdzić, podobnie jak sąd odsyłający, że kryterium dotyczące kształtowników drążonych wprowadza odmienne traktowanie. Na podstawie tego kryterium bowiem formowanie na zimno produktu objętego podpozycją HS 730449, którego profile zewnętrzne i wewnętrzne nie mają takiego samego kształtu, który stanowi zatem „kształtownik drążony” w rozumieniu not wyjaśniających do HS dotyczących działu HS 73, w produkt o tych samych kształtach, lecz którego właściwości są różne ze względu na taki rodzaj formowania, który jest zatem również „kształtownikiem drążonym” w rozumieniu tych samych uwag, określa pochodzenie gotowego produktu, który tym samym jest uznawany za rezultat „istotnego przetworzenia lub obróbki” w rozumieniu art. 60 ust. 2 kodeksu celnego. Z kolei formowanie na zimno produktu, również objętego podpozycją HS 730449, składającego się z wyrobu drążonego o profilach zewnętrznych i wewnętrznych tego samego kształtu, który stanowi zatem „rurę” lub „przewód rurowy” w rozumieniu not wyjaśniających do HS dotyczących działu HS 73, w produkt o tych samych kształtach, lecz o właściwościach różniących się również ze względu na taki rodzaj formowania, który stanowi zatem inną „rurę lub przewód rurowy” w rozumieniu tych samych not, nie przesądza o pochodzeniu gotowego produktu. A zatem zgodnie z kryterium dotyczącym kształtowników drążonych uznaje się, że tylko ten ostatni produkt nie jest wynikiem istotnego przetworzenia w rozumieniu tego art. 60 ust. 2. W zakresie, w jakim Komisja nie przedstawiła żadnego przekonującego uzasadnienia pozwalającego obiektywnie wytłumaczyć tę różnicę w traktowaniu rur lub przewodów rurowych, z jednej strony, i kształtowników drążonych, z drugiej strony, które wszystkie są objęte podpozycją HS 730441 i zostały uzyskane z produktów objętych podpozycją HS 730449, okazuje się sprzeczne i dyskryminujące, że reguła podstawowa przewiduje, iż formowanie na zimno może określać pochodzenie kształtowników drążonych przy zastosowaniu kryterium alternatywnego, podczas gdy ten sam rodzaj formowania stosowany do rur i przewodów rurowych może determinować ich pochodzenie jedynie poprzez odniesienie do jednego kryterium, znacznie surowszego (zob. analogicznie wyrok z dnia 23 marca 1983 r., Cousin i in., 162/82, EU:C:1983:93, pkt 21). Wniosek ten znajduje potwierdzenie w stwierdzeniu zawartym w motywie 33 rozporządzenia wykonawczego 2017/2093, zgodnie z którym rury i przewody rurowe podlegają istotnemu przetworzeniu ze względu na ich formowanie na zimno. Stwierdzenie to opiera się bowiem na ustaleniu, że owo formowanie powoduje nieodwracalne zmiany w zakresie ich właściwości fizycznych, mechanicznych i metalurgicznych. Tymczasem takie zmiany mogą określać pochodzenie towaru, jak wynika z orzecznictwa przypomnianego w pkt 54 niniejszego wyroku. Ponadto twierdzenie przeciwne sformułowane przez Komisję w ramach niniejszego odesłania prejudycjalnego, zgodnie z którym formowanie na zimno nie zmienia właściwości metalurgicznych rur i przewodów rurowych, nie opiera się na żadnej obiektywnie możliwej do zweryfikowania podstawie i w każdym razie wydaje się sprzeczne ze stwierdzeniami zawartymi w pkt IV część B akapit drugi uwag ogólnych zawartych w notach wyjaśniających do HS dotyczących działu HS 72. W tych okolicznościach należy stwierdzić, że w zakresie, w jakim wyklucza ona, aby zmiana pozycji taryfowej wynikająca z przetworzenia rur i przewodów rurowych objętych podpozycją HS 730449 w rury, przewody rurowe i profile drążone, bez szwu, żelazne lub ze stali, ciągnione lub walcowane na zimno (inne niż żeliwne), objęte podpozycją HS 730441, przyznawała tym ostatnim produktom charakter produktów pochodzących z kraju, w którym owa zmiana miała miejsce, reguła podstawowa nie jest zgodna z postanowieniami art. 60 ust. 2 kodeksu celnego, a tym samym, że przyjmując tę regułę, Komisja popełniła oczywisty błąd w ocenie. W tym kontekście należy stwierdzić, że reguła podstawowa jest nieważna, ponieważ wyklucza ona, aby odnośne operacje przyznawały danemu produktowi charakter produktu pochodzącego z kraju, w którym owe operacje miały miejsce, podczas gdy analogiczne operacje określają nabycie pochodzenia przez produkty podobne (zob. analogicznie wyrok z dnia 23 marca 1983 r., Cousin i in., 162/82, EU:C:1983:93, pkt 20, 21). Z powyższego wynika, iż na pytanie drugie należy odpowiedzieć, iż reguła podstawowa jest nieważna w zakresie, w jakim wyklucza ona, aby zmiana pozycji taryfowej wynikająca z przetworzenia rur i przewodów rurowych z podpozycji HS 730449 w rury, przewody rurowe i profile drążone, bez szwu, ze stali, ciągnione lub walcowane na zimno (inne niż żeliwne) z podpozycji HS 730441 przyznawała tym ostatnim produktom charakter produktów pochodzących z kraju, w którym owa zmiana miała miejsce. W przedmiocie pytania trzeciego Pytanie trzecie opiera się na założeniu, że reguła podstawowa jest nieważna, przynajmniej w odniesieniu do kryterium zmiany z kształtowników drążonych objętych podpozycją 730449. Tymczasem z odpowiedzi na pytanie drugie wynika, że owo kryterium wskazanej reguły jest nieważne jedynie w zakresie, w jakim wyklucza ono z ustalania pochodzenia gotowego produktu objętego pozycją HS 730441 zmianę z rur i przewodów rurowych objętych podpozycją HS 730449, co oznacza, że reguła podstawowa znajduje zastosowanie również do takiej zmiany. Tym samym nie ma potrzeby udzielania odpowiedzi na pytanie trzecie. W przedmiocie kosztów Dla stron w postępowaniu głównym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed sądem odsyłającym, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż koszty stron w postępowaniu głównym, nie podlegają zwrotowi.   Z powyższych względów Trybunał (dziewiąta izba) orzeka, co następuje:   1) Regułę podstawową mającą zastosowanie do towarów objętych podpozycją 730441 zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów, ustanowioną w załączniku 22‑01 do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego, zmienionego rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2018/1063 z dnia 16 maja 2018 r., należy interpretować w ten sposób, że: pojęcie „kształtownika drążonego” w rozumieniu tej reguły nie obejmuje „półwyrobu rurowego” formowanego na gorąco, prostego i o jednolitej grubości ścianki, który nie spełnia wymogów normy technicznej dotyczącej rur bez szwu ze stali nierdzewnej wytworzonych na gorąco, i z którego wytwarza się w drodze przetwarzania na zimno rury o różnym przekroju i grubości ścianki objęte podpozycją 730441 zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów.   2) Reguła podstawowa mająca zastosowanie do towarów objętych podpozycją 730441 zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów, przewidziana w załączniku 22‑01 do rozporządzenia delegowanego 2015/2446, zmienionego rozporządzeniem delegowanym 2018/1063, jest nieważna w zakresie, w jakim wyklucza ona, aby zmiana pozycji taryfowej wynikająca z przetworzenia rur i przewodów rurowych z podpozycji 730449 tego zharmonizowanego systemu w rury, przewody rurowe i profile drążone, bez szwu, żelazne lub ze stali, ciągnione lub walcowane na zimno (inne niż żeliwne), objęte podpozycją 730441 wspomnianego zharmonizowanego systemu, przyznawała tym ostatnim produktom charakter produktów pochodzących z kraju, w którym owa zmiana miała miejsce.   Podpisy ( *1 ) Język postępowania: niemiecki.