C-229/07

PostanowienieTSUE2008-01-21CELEX: 62007CO0229ECLI:EU:C:2008:29

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy art. 23 dyrektywy 2004/38/WE zobowiązuje państwo członkowskie do uwzględnienia dyplomu lekarza wydanego przez państwo trzecie (uznanego w innym państwie członkowskim) oraz doświadczenia zawodowego obywatela państwa trzeciego, będącego małżonkiem obywatela wspólnotowego, który nie skorzystał z prawa do swobodnego przepływu, w celu uzyskania zezwolenia na prowadzenie praktyki lekarskiej w państwie członkowskim, którego obywatelem jest jego małżonek?
Ratio decidendi
Trybunał orzekł, że przepisy wspólnotowe dotyczące swobodnego przepływu osób i wzajemnego uznawania dyplomów, w tym art. 23 dyrektywy 2004/38/WE, nie mają zastosowania do sytuacji o charakterze wyłącznie wewnętrznym dla danego państwa członkowskiego. Oznacza to, że obywatel państwa trzeciego, będący małżonkiem obywatela wspólnotowego, który nigdy nie skorzystał z prawa do swobodnego przepływu, nie może powoływać się na te przepisy w celu uzyskania zezwolenia na wykonywanie zawodu regulowanego w państwie członkowskim, którego obywatelem jest jego małżonek.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła obywatela państwa trzeciego, posiadającego dyplom lekarza wydany przez to państwo trzecie, który został uznany przez jedno z państw członkowskich. Osoba ta zamierzała uzyskać zezwolenie na prowadzenie praktyki lekarskiej w innym państwie członkowskim, gdzie legalnie zamieszkuje ze swoim małżonkiem, będącym obywatelem tego ostatniego państwa członkowskiego. Małżonek będący obywatelem UE nie skorzystał z prawa do swobodnego przepływu.
Rozstrzygnięcie
Artykuł 23 dyrektywy 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, zmieniającej rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 i uchylającej dyrektywy 64/221/EWG, 68/360/EWG, 72/194/EWG, 73/148/EWG, 75/34/EWG, 75/35/EWG, 90/364/EWG, 90/365/EWG i 93/96/EWG nie stoi na przeszkodzie temu, aby państwo członkowskie odmówiło obywatelowi państwa trzeciego będącemu małżonkiem obywatela wspólnotowego, który nie skorzystał z prawa do swobodnego przepływu, możliwości powoływania się na przepisy wspólnotowe dotyczące wzajemnego uznawania dyplomów oraz swobody przedsiębiorczości i nie zobowiązuje właściwe organy państwa członkowskiego, w którym złożony został wniosek o zezwolenie na wykonywanie zawodu regulowanego do tego, by wzięły pod uwagę wszystkie dyplomy, świadectwa i inne dokumenty, nawet jeżeli zostały wydane poza Unią Europejską, o ile zostały przynajmniej uznane w innym państwie członkowskim, jak również mające znaczenie dla sprawy doświadczenie wnioskodawcy oraz dokonały porównania kompetencji potwierdzonych tymi dokumentami i tym doświadczeniem z jednej strony oraz wiedzy i kwalifikacji wymaganych ustawodawstwem krajowym z drugiej strony.

Pełny tekst orzeczenia

Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 21 stycznia 2008 r. – Mayeur przeciwko Ministère de la Santé et des Solidarités (sprawa C‑229/07) Artykuł 104 § 3 regulaminu – Artykuł 23 dyrektywy 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady – Swoboda przedsiębiorczości – Uznawanie dyplomów, świadectw i innych dokumentów oraz nabytego doświadczenia – Sytuacja obywatela państwa trzeciego, będącego posiadaczem dyplomu lekarza wydanego przez to państwa trzecie i uznanego przez jedno z państw członkowskich, który zamierza uzyskać zezwolenie na prowadzenie praktyki lekarskiej w innym państwie członkowskim, gdzie legalnie zamieszkuje ze swym małżonkiem, będącym obywatelem tego ostatniego państwa członkowskiego Swobodny przepływ osób – Pracownicy – Prawo członków rodziny do podjęcia pracy zarobkowej – Przepisy wspólnotowe – Brak możliwości zastosowanie w odniesieniu do sytuacji o charakterze wyłącznie wewnętrznym dla danego państwa członkowskiego (dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2004/38, art. 23) (por. pkt 15, 19, 20) Przedmiot Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym – Tribunal administratif de Paris – Wykładnia art. 23 dyrektywy 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, zmieniającej rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 i uchylającej dyrektywy 64/221/EWG, 68/360/EWG, 72/194/EWG, 73/148/EWG, 75/34/EWG, 75/35/EWG, 90/364/EWG, 90/365/EWG i 93/96/EWG (Dz.U. L 158, s. 77) – Wzajemne uznawanie dyplomów oraz swoboda przedsiębiorczości – Obowiązek wzięcia pod uwagę wszystkich dyplomów, świadectw i innych dokumentów, jak również mającego znaczenie dla sprawy doświadczenia wnioskodawcy – Sytuacja obywatela państwa trzeciego, będącego posiadaczem dyplomu lekarza wydanego przez to państwa trzecie i uznanego przez jedno z państw członkowskich, który zamierza uzyskać zezwolenie na prowadzenie praktyki lekarskiej w innym państwie członkowskim, gdzie legalnie zamieszkuje ze swym małżonkiem, będącym obywatelem wspólnotowym Sentencja   Artykuł 23 dyrektywy 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, zmieniającej rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 i uchylającej dyrektywy 64/221/EWG, 68/360/EWG, 72/194/EWG, 73/148/EWG, 75/34/EWG, 75/35/EWG, 90/364/EWG, 90/365/EWG i 93/96/EWG nie stoi na przeszkodzie temu, aby państwo członkowskie odmówiło obywatelowi państwa trzeciego będącemu małżonkiem obywatela wspólnotowego, który nie skorzystał z prawa do swobodnego przepływu, możliwości powoływania się na przepisy wspólnotowe dotyczące wzajemnego uznawania dyplomów oraz swobody przedsiębiorczości i nie zobowiązuje właściwe organy państwa członkowskiego, w którym złożony został wniosek o zezwolenie na wykonywanie zawodu regulowanego do tego, by wzięły pod uwagę wszystkie dyplomy, świadectwa i inne dokumenty, nawet jeżeli zostały wydane poza Unią Europejską, o ile zostały przynajmniej uznane w innym państwie członkowskim, jak również mające znaczenie dla sprawy doświadczenie wnioskodawcy oraz dokonały porównania kompetencji potwierdzonych tymi dokumentami i tym doświadczeniem z jednej strony oraz wiedzy i kwalifikacji wymaganych ustawodawstwem krajowym z drugiej strony.

© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 13.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · Źródło