C-240/22

PostanowienieTSUE2024-11-20CELEX: 62022CO0240ECLI:EU:C:2024:980

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej może z urzędu sprostować błąd typograficzny w wydanym wyroku na podstawie art. 154 ust. 1 Regulaminu postępowania?

Ratio decidendi

Trybunał uznał, że błąd typograficzny w angielskiej wersji językowej wyroku z dnia 24 października 2024 r. w sprawie C-240/22 P wymaga sprostowania. Działając z urzędu, na podstawie art. 154 ust. 1 Regulaminu postępowania Trybunału Sprawiedliwości, który ma zastosowanie do postępowania odwoławczego zgodnie z art. 190 ust. 1 tego regulaminu, Trybunał dokonał korekty treści akapitu 323 wyroku.

Stan faktyczny

Postanowienie dotyczy sprostowania wyroku wydanego w sprawie odwołania Komisji Europejskiej od orzeczenia Sądu dotyczącego Intel Corporation Inc. Sprawa główna dotyczyła kwestii prawa konkurencji, w szczególności oceny rabatów i ich zdolności do wyeliminowania konkurencji, z uwzględnieniem testu AEC (As Efficient Competitor) i miary kosztu możliwego do uniknięcia.

Rozstrzygnięcie

1. Akapit 323 wyroku z dnia 24 października 2024 r., Komisja przeciwko Intel Corporation (C-240/22 P, EU:C:2024:915), zostaje sprostowany w następujący sposób: „W szczególności, po pierwsze, Komisja twierdzi, że stwierdzenie błędów obciążających test AEC nie oznacza, że Intel przeszedł ten test i że sporne rabaty nie były w stanie wyeliminować konkurencji, lecz jedynie, że Komisja nie udowodniła w zaskarżonej decyzji, iż Intel nie przeszedł tego testu. W tym względzie, odwołując się do swoich głównych uwag dotyczących przekazania sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania, które opierają się w szczególności na motywach 1037 i 1038 tej decyzji, Komisja przypomina, że „miara kosztu możliwego do uniknięcia przez Intel” przyjęta w tej decyzji to średni koszt możliwy do uniknięcia, który jest konserwatywnym, korzystnym dla Intela punktem odniesienia dla kosztów, ponieważ pomija bardzo wysokie koszty stałe, które konkurent Intela musiałby ponieść, aby pozostać zdolnym do konkurowania w długim okresie. Zatem fakt, że Intel nie oblał testu AEC, biorąc pod uwagę średni koszt możliwy do uniknięcia, jest tylko jedną z kwestii, którą należy wziąć pod uwagę w ogólnej ocenie niezbędnej do udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy sporne rabaty były w stanie wyeliminować konkurencję. Republika Federalna Niemiec dodaje, że w niektórych okolicznościach, takich jak w niniejszej sprawie, umowy o wyłączność mogą powodować, że partnerzy handlowi są bardziej niechętni do przyjmowania równoważnych ofert od konkurentów ich dostawcy ze względu na podjęte zobowiązanie i zależność w odniesieniu do niekwestionowanej części zakupionych produktów.” 2. Oryginał niniejszego postanowienia zostanie załączony do oryginału sprostowanego wyroku. Adnotacja o niniejszym postanowieniu zostanie umieszczona na marginesie oryginału tego wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

ORDER OF THE COURT (Fifth Chamber) 20 November 2024 ( *1 ) (Rectification of judgment) In Case C‑240/22 P-REC, APPEAL under Article 56 of the Statute of the Court of Justice of the European Union, brought on 5 April 2022, European Commission, represented initially by F. Castillo de la Torre, M. Kellerbauer, N. Khan and C. Sjödin, subsequently by F. Castillo de la Torre, M. Kellerbauer and N. Khan, and lastly by F. Castillo de la Torre and M. Kellerbauer, acting as Agents, appellant, supported by: Federal Republic of Germany, represented by J. Möller and P.-L. Krüger, acting as Agents, intervener in the appeal, the other parties to the proceedings being: Intel Corporation Inc., established in Wilmington, Delaware (United States), represented initially by D. Beard KC, J. Williams, Barrister, and A. Parr, Solicitor, and subsequently by D. Beard KC, J. Williams, Barrister, and B. Meyring, Rechtsanwalt, applicant at first instance, Association for Competitive Technology Inc., established in Washington, DC (United States), represented by J.-F. Bellis, avocat, and K. Van Hove, advocaat, Union fédérale des consommateurs – Que choisir (UFC – Que choisir), interveners at first instance, THE COURT (Fifth Chamber), composed of I. Jarukaitis, President of the Fourth Chamber, acting as President of the Fifth Chamber, D. Gratsias (Rapporteur), and E. Regan, Judges, Advocate General: L. Medina, Registrar: A. Calot Escobar, after hearing the Advocate General, makes the following Order On 24 October 2024, the Court (Fifth Chamber) delivered the judgment in Commission v Intel Corporation (C‑240/22 P, EU:C:2024:915). The English-language version of that judgment contains a typographical error which it is appropriate for the Court to rectify of its own motion under Article 154(1) of the Rules of Procedure of the Court of Justice, which applies to the procedure on appeal in accordance with Article 190(1) of those rules. On those grounds, the Court (Fifth Chamber) hereby orders: 1. Paragraph 323 of the judgment of 24 October 2024, Commission v Intel Corporation (C‑240/22 P, EU:C:2024:915), shall be rectified as follows: ‘In particular, first, the Commission submits that the finding of errors vitiating the AEC test does not mean that Intel passed that test and that the contested rebates were not capable of foreclosing competition, but only that the Commission did not prove, in the decision at issue, that Intel had failed that test. In that regard, referring to its main observations on the referral of the case back to the General Court, which are based in particular on recitals 1037 and 1038 of that decision, the Commission recalls that “Intel’s measure of viable cost” adopted in that decision is that of the average avoidable cost, which is a conservative, favourable cost benchmark for Intel, since it disregards the very high fixed costs that a competitor of Intel would have to incur in order to remain a viable competitor in the long term. Thus, the fact that Intel did not fail the AEC test, taking into account the average avoidable cost, is only one consideration to be taken into account in the overall assessment that is needed to answer the question whether the contested rebates were capable of foreclosing competition. The Federal Republic of Germany adds that, in some circumstances, such as those of the present case, exclusivity agreements may cause the trading partners to be more reticent about accepting equivalent offers from competitors of their supplier due to the commitment entered into and the dependency with regard to the non-contestable share of the products purchased.’ 2. The original of this order shall be annexed to the original of the rectified judgment. A note of this order shall be made in the margin of the original of that judgment. Luxembourg, 20 November 2024. A. Calot Escobar Registrar I. Jarukaitis Acting President of the Chamber ( *1 ) Language of the case: English.