C-262/15

WYROK TRYBUNAŁU (dziewiąta izba) z dnia 26 maja 2016 r. ( *1 ) „Odesłanie prejudycjalne — Wspólna taryfa celna — Klasyfikacja towarów — Rozporządzenie (EWG) nr 2658/87 — Nomenklatura scalona — Pozycja 8710 i podpozycja 9305 91 00 — Uwaga 3 do sekcji XVII i uwaga 1 lit. c) do działu 93 — Czołgi i pozostałe opancerzone pojazdy bojowe samobieżne — Broń wojskowa — Klasyfikacja systemu wieżowego” W sprawie C‑262/15 mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Verwaltungsgerichtshof (sąd administracyjny, Austria) postanowieniem z dnia 19 maja 2015 r., które wpłynęło do Trybunału w dniu 1 czerwca 2015 r., w postępowaniu: GD European Land Systems – Steyr GmbH przeciwko Zollamt Eisenstadt Flughafen Wien, TRYBUNAŁ (dziewiąta izba), w składzie: C. Lycourgos (sprawozdawca), prezes izby, E. Juhász i K. Jürimäe, sędziowie, rzecznik generalny: M. Campos Sánchez-Bordona, sekretarz: A. Calot Escobar, uwzględniając pisemny etap postępowania, rozważywszy uwagi przedstawione: — w imieniu GD European Land Systems – Steyr GmbH przez adwokatów P. Csoklicha i R. Schneidera, — w imieniu Komisji Europejskiej przez A. Caeirosa oraz B.R. Killmanna, działających w charakterze pełnomocników, podjąwszy, po wysłuchaniu rzecznika generalnego, decyzję o rozstrzygnięciu sprawy bez opinii, wydaje następujący Wyrok Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni uwagi 3 do sekcji XVII i uwagi 1 lit. c) do działu 93 Nomenklatury scalonej zawartej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej (Dz.U. 1987, L 256, s. 1), zmienionego rozporządzeniem wykonawczym Komisji (WE) nr 1001/2013 z dnia 4 października 2013 r. (Dz.U. 2013, L 290, s. 1) (zwanej dalej „CN”). Wniosek ten został złożony w ramach sporu między GD European Land Systems – Steyr (zwaną dalej „GD”) a Zollamt Eisenstadt Flughafen Wien (urządem celnym w Eisenstadt na lotnisku w Wiedniu, Austria) (zwanym dalej „urzędem celnym”) w przedmiocie klasyfikacji w ramach CN systemu wieżowego (stanowisko bojowe Multi Gun Turret System). Ramy prawne CN Klasyfikacja celna towarów przywożonych do Unii Europejskiej jest uregulowana w CN. Zgodnie z art. 12 rozporządzenia nr 2658/87, zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 254/2000 z dnia 31 stycznia 2000 r. (Dz.U. L 28, s. 16), Komisja Europejska przyjmuje każdego roku rozporządzenie przedstawiające pełną wersję CN, wraz ze stawkami celnymi, jako wynik środków przyjętych przez Radę Unii Europejskiej lub przez Komisję. Takie rozporządzenie podlega opublikowaniu nie później niż do dnia 31 października w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i obowiązuje od dnia 1 stycznia następnego roku. Z akt sprawy przedstawionych Trybunałowi wynika, że wersja CN mająca zastosowanie do okoliczności faktycznych rozpatrywanych w postępowaniu głównym jest wersją z roku 2014, ustanowioną w rozporządzeniu nr 1001/2013. Pierwsza część CN zawiera „Przepisy wstępne” i obejmuje sekcję I, poświęconą „ogólnym regułom”, w ramach której pkt A, zatytułowany „Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury scalonej”, stanowi między innymi, co następuje: „Klasyfikacja towarów w [CN] podlega następującym regułom: 1. Tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z następującymi regułami: […]”. Część druga CN, zatytułowana „Tabela stawek celnych”, zawiera sekcję XVII, zatytułowaną „Pojazdy, statki powietrzne, jednostki pływające oraz współdziałające urządzenia transportowe”, w ramach której uwaga 2 lit. ij) i uwaga 3 zostały sformułowane w następujący sposób: „2. Wyrażeń »części« oraz »części i akcesoria« nie stosuje się do artykułów wymienionych poniżej, nawet jeżeli są one identyfikowane jako należące do towarów objętych niniejszą sekcją: […] ij) broni (dział 93); […] 3. Występujących w działach od 86 do 88 określeń »części« lub »akcesoria« nie stosuje się do części i akcesoriów, które nie nadają się do stosowania, wyłącznie lub głównie z artykułami objętymi tymi działami. Części i akcesoria, które mogą być objęte dwoma lub więcej pozycjami niniejszych działów, należy klasyfikować do pozycji odpowiadającej głównemu zastosowaniu takiej części lub takiego akcesorium”. Sekcja XVII CN zawiera dział 87, zatytułowany „Pojazdy nieszynowe oraz ich części i akcesoria”, obejmujący pozycję 8710. Pozycja ta ma następujące brzmienie: „8710 00 00Czołgi i pozostałe opancerzone pojazdy bojowe samobieżne, nawet z uzbrojeniem, oraz części tych pojazdów………………………………………….” Sekcja XIX części drugiej CN, zatytułowana „Broń i amunicja, ich części i akcesoria” zawiera dział 93, również zatytułowany „Broń i amunicja; ich części i akcesoria”. Uwaga 1 lit. c) do tego działu stanowi: „1. Niniejszy dział nie obejmuje: […] c) opancerzonych pojazdów bojowych (pozycja 8710); […]”. Dział 93 obejmuje pozycje CN od 9301 do 9305: „9301 […] Broń wojskowa, inna niż rewolwery, pistolety i broń biała 9302 00 00 Rewolwery i pistolety, inne niż te objęte pozycją 9303 lub 9304……………………………………………… Pozostała broń palna oraz podobny sprzęt, działające na zasadzie odpalania ładunku prochowego […]: […] 9304 00 00 […] Pozostała broń (na przykład pistolety i karabiny sprężynowe, pneumatyczne lub gazowe, pałki), z wyłączeniem tej objętej pozycją 9307 ……….…….. Części i akcesoria [do] artykułów objętych pozycjami od 9301 do 9304 […] 9305 20 00 9305 91 00 9305 99 00 […] – Strzelb myśliwskich lub karabinów, objętych pozycją 9303 …………………………………………………… – Pozostałe – – Broni wojskowej objętej pozycją 9301 ………… – – Pozostałe…………………………………………” Rozporządzenie nr 2913/92 Artykuł 12 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny (Dz.U. L 302, s. 1), w brzmieniu zmienionym rozporządzeniem (WE) nr 82/97 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 grudnia 1996 r. (Dz.U. L 17, s. 1), stanowi, co następuje: „1.   Organy celne wydają, na pisemny wniosek i w sposób określony zgodnie z procedurą Komitetu, wiążące informacje taryfowe lub wiążące informacje dotyczące pochodzenia. 2.   Wiążąca informacja taryfowa lub wiążąca informacja dotycząca pochodzenia zobowiązuje organy celne wobec osoby, na którą wystawiono informację, jedynie w zakresie, odpowiednio, klasyfikacji taryfowej lub określenia pochodzenia towaru. Wiążąca informacja taryfowa lub wiążąca informacja dotycząca pochodzenia zobowiązują organy celne jedynie w odniesieniu do towarów, dla których formalności celne zostały dokonane po dniu, w którym informacja została przez nie wydana”. Noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów Rada Współpracy Celnej, obecnie Światowa Organizacja Celna (WCO), została utworzona na mocy konwencji o utworzeniu owej Rady, sporządzonej w Brukseli w dniu 15 grudnia 1950 r. Zharmonizowany System Oznaczania i Kodowania Towarów (zwany dalej „HS”) został opracowany przez WCO i wprowadzony w życie na mocy Międzynarodowej konwencji w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów, sporządzonej w Brukseli w dniu 14 czerwca 1983 r. i zatwierdzonej w imieniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej, wraz z protokołem zmian do niej z dnia 24 czerwca 1986 r., decyzją Rady 87/369/EWG z dnia 7 kwietnia 1987 r. (Dz.U. L 198, s. 1); Nomenklatura scalona przejęła pozycje i sześciocyfrowe podpozycje HS. Tylko siódma i ósma cyfra tworzą właściwe dla CN podpodziały. Noty wyjaśniające do HS są opracowywane w ramach WCO zgodnie z przepisami owej konwencji. Nota wyjaśniająca dotycząca pozycji HS 8710 stanowi: „Niniejsza pozycja obejmuje czołgi i inne opancerzone pojazdy bojowe z własnym napędem, z uzbrojeniem lub bez, oraz części tych pojazdów. Czołgi są pojazdami pancernymi gąsienicowymi uzbrojonymi w broń różnego rodzaju (armaty, karabiny maszynowe, miotacze ognia itp.) umieszczoną zwykle w wieżyczce obrotowej o poziomej osi obrotu […]. Części Niniejsza pozycja obejmuje również części wymienionych pojazdów, pod warunkiem że części te spełniają obydwa następujące warunki: 1. Muszą być możliwe do identyfikacji jako przystosowane wyłącznie albo zasadniczo do takich pojazdów 2. Nie mogą być wyłączone z niniejszej pozycji postanowieniami uwag do sekcji XVII (zobacz odpowiednie uwagi ogólne do tej sekcji). Produkty te obejmują: 1) Nadwozia pojazdów pancernych i ich części (wieżyczki, drzwi opancerzone, pokrywy itp.). […]”. Nota wyjaśniająca dotycząca pozycji HS 9305 stanowi: „Części i akcesoria należące do tej pozycji obejmują: 1. Części broni wojskowej, tj. wkładki przewodu lufy, mechanizmy odrzutu i zamki do dział wszelkiego rodzaju; wieżyczki, podwozia, trójnogi oraz inne specjalne podstawy do dział, karabinów maszynowych, pistoletów maszynowych itp., nawet [również] wyposażone w mechanizmy celownicze i ładujące. […]”. Postępowanie główne i pytania prejudycjalne GD jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością należącą do działającego na skalę światową koncernu przemysłowego i prowadzi działalność gospodarczą, której przedmiotem jest między innymi produkcja czołgów. W dniu 25 lutego 2014 r. spółka ta zgłosiła w urzędzie celnym towar opisany jako system wieżowy czołgów celem dopuszczenia go do swobodnego obrotu w Unii. Urząd celny dopuścił towar do swobodnego obrotu, a następnie poinformował GD o stawce podlegających zapłacie należności celnych w przywozie wynoszącej 1,7% w wyniku klasyfikacji owego towaru w ramach pozycji CN 8710. Urząd celny stwierdził bowiem, że omawiany towar stanowi „wieżę czołgową, która stanowi już część rozpoznawalną, montowaną wyłącznie lub głównie w czołgu”. Wedle sądu odsyłającego, owo powiadomienie stanowiło decyzję w sprawie poboru należności celnych. W dniu 11 marca 2014 r. GD wniosła środek odwoławczy od tego powiadomienia urzędu celnego, żądając sklasyfikowania towaru rozpatrywanego w postępowaniu głównym w ramach podpozycji CN 9305 91 00, odnoszącej się do „broni wojskowej” i objętej stawką celną 0%. Po oddaleniu odwołania przez urząd celny GD wniosła skargę do Bundesfinanzgericht (federalnego trybunału finansowego, Austria). GD przedstawiła przed tym sądem wiążącą informację taryfową, wydaną w dniu 11 kwietnia 2014 r. przez Hauptzollamt Hannover (główny urząd celny w Hanowerze, Niemcy), w której – wedle tej spółki – zaklasyfikowano towar identyczny z towarem będącym przedmiotem sporu w postępowaniu głównym w ramach podpozycji CN 9305 91 00. Opis towaru rozpatrywanego w postępowaniu głównym jest zawarty w owej informacji taryfowej, która została zacytowana przez sąd odsyłający we wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym. Opis ten ma następujące brzmienie: „[…] Chodzi o zbiór pojedynczych technicznych elementów, które są zasadniczo połączone w składającą się głównie z metali nieszlachetnych podobną do wieży konstrukcję. System wieżowy stanowi podstawę stanowiska bojowego i jest zasadniczo wyposażony w wymienione poniżej podsystemy i komponenty: napędy elektryczne, stabilizator zasięgu, optyczne oraz elektryczne urządzenia wizyjne wraz z ekranami oraz panelami sterowania dla załogi (artylerzystów oraz dowódcy), system naprowadzania ognia, różne czujniki, pojemniki na amunicję oraz urządzenia do dostarczania amunicji do broni. System ten jest przygotowany do wbudowania działa maszynowego oraz karabinu maszynowego (żaden z tych dwóch rodzajów broni nie jest przedmiotem niniejszej wiążącej informacji taryfowej). Współdziałanie wymienionych podsystemów umożliwia załodze obsługę działa pokładowego oraz karabinu maszynowego, a zatem oddawanie ukierunkowanych strzałów. System wieżowy ma być odpowiednio obrotowo montowany na dachu mobilnych morskich oraz lądowych systemów transportowych albo też używany w urządzeniach stacjonarnych”. W dniu 29 października 2014 r. Bundesfinanzgericht (federalny trybunał finansowy) oddalił skargę GD. Sąd ów dokonał klasyfikacji spornego w postępowaniu głównym systemu wieżowego, jako części czołgu, w ramach pozycji CN 8710 i wskazał, że informacja taryfowa wydana przez główny urząd celny w Hanowerze nie może mieć mocy wstecznej. GD wniósł do Verwaltungsgerichtshof (trybunału administracyjnego, Austria) skargę na orzeczenie Bundesfinanzgericht (federalnego trybunału finansowego), na mocy którego oddalona została skarga tej spółki. Sąd ten wskazał, że wedle Bundesfinanzgericht (federalnego trybunału finansowego) towar wskazany w wiążącej informacji taryfowej wydanej przez główny urząd celny w Hanowerze i przedstawiony przez GD jest identyczny z towarem rozpatrywanym w postępowaniu głównym. Uważa on jednak, że wiążąca informacja taryfowa nie może mieć w niniejszej sprawie zastosowania, jako że zgłoszenie z dnia 25 lutego 2014 r. jest wcześniejsze od daty wydania w dniu 11 kwietnia 2014 r. wskazanej informacji taryfowej. Sąd odsyłający sprecyzował, że towar rozpatrywany w postępowaniu głównym został zamontowany na pojeździe, który jako czołg lub inny samobieżny opancerzony pojazd należałoby zaklasyfikować do pozycji CN 8710. Istnieje jednak wedle niego sprzeczność pomiędzy uwagami wyjaśniającymi dotyczącymi pozycji HS 8710, wedle których pozycją tą są objęte „nadwozia pojazdów pancernych i ich części (wieżyczki, drzwi opancerzone, pokrywy itp.)” a uwagami dotyczącymi pozycji HS 9305, z których wynika, że do tej pozycji należą części broni wojskowej, takie jak w szczególności wieżyczki, karabiny maszynowe i pistolety maszynowe. Ponadto sąd odsyłający zmierza do ustalenia, jak należy interpretować uwagę 3 do sekcji XVII CN, wedle której tylko części nadające się do stosowania wyłącznie lub głównie z artykułami objętymi działami CN od 86 do 88, a konkretnie pozycją CN 8710, stanowią „części” w rozumieniu tych działów. W tych okolicznościach Verwaltungsgerichtshof (sąd administracyjny) postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującymi pytaniami prejudycjalnymi: „1) Czy wyłączenie przewidziane w uwadze 1 lit. c) do działu CN 93 w wersji mającej zastosowanie do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy dotyczące »opancerzonych pojazdów bojowych (pozycja 8710)« obejmuje również »ich części«? 2) Czy uwagę 3 do sekcji XVII Nomenklatury scalonej należy rozumieć w ten sposób, że »stanowisko bojowe (wieża czołgowa)«, które może być używane w czołgach lub »mobilnych morskich systemach transportowych« albo też w urządzeniach stacjonarnych powinno zostać, jako część czołgu, zaklasyfikowane do pozycji CN 8710 z uwagi na to, że przedmiotowe stanowisko bojowe jest sprowadzane przez producenta czołgów do celów produkcji lub montażu czołgów i jest faktycznie w tym celu używane?”. W przedmiocie pytań prejudycjalnych Poprzez pytania prejudycjalne, które należy rozpatrzyć łącznie, sąd odsyłający zmierza zasadniczo do ustalenia, czy CN należy interpretować w ten sposób, że system wieżowy tego rodzaju co rozpatrywany w postępowaniu głównym jest objęty pozycją CN 8710, czy też podpozycją CN 9305 91 00, mając na uwadze, że został on przywieziony dla celów produkcji lub montażu czołgów i jest on następnie faktycznie w tym celu używany. Wedle tego sądu jeżeli system tego rodzaju system należałoby uznać za część czołgu, to podlegałby on klasyfikacji w ramach pozycji CN 8710, która obejmuje dokładnie „czołgi i inne opancerzone pojazdy bojowe z własnym napędem, z uzbrojeniem lub bez, oraz części tych pojazdów”. Jeżeli natomiast należałoby uznać, że ów system stanowi część lub akcesorium do broni wojskowej, byłby on wówczas objęty podpozycją CN 9305 91 00, dotyczącą konkretnie tego rodzaju części lub akcesoriów do broni wojskowej. Należy wskazać, że zadanie Trybunału związane ze skierowanym do niego pytaniem prejudycjalnym w zakresie klasyfikacji taryfowej polega przede wszystkim na wyjaśnieniu sądowi krajowemu kryteriów, których zastosowanie pozwoli mu na prawidłowe zaklasyfikowanie spornych produktów w ramach CN, a nie na dokonaniu tej klasyfikacji we własnym zakresie, tym bardziej że Trybunałowi nie zawsze są znane wszystkie dane niezbędne w tym celu (wyroki: z dnia 7 listopada 2002 r., Lohmann i Medi Bayreuth, od C‑260/00 do C‑263/00, EU:C:2002:637, pkt 26; z dnia 22 listopada 2012 r., Digitalnet i in., C‑320/11, C‑330/11, C‑382/11 i C‑383/11, EU:C:2012:745, pkt 61). Trybunał orzekł ponadto, że ogólne reguły interpretacji CN stanowią, iż klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, natomiast tytuły sekcji, działów lub poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne (wyroki: z dnia 12 czerwca 2014 r., Łukojł Neftochim Burgas, C‑330/13, EU:C:2014:1757, pkt 33; z dnia 11 czerwca 2015 r., Baby Dan, C‑272/14, EU:C:2015:388, pkt 25). Z utrwalonego orzecznictwa Trybunału wynika również, że w interesie pewności prawa i dla ułatwienia kontroli decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w ich obiektywnych cechach i właściwościach, takich jak określone w pozycjach CN oraz uwagach do sekcji lub działów (zob. w szczególności wyroki: z dnia 16 lutego 2006 r., Proxxon, C‑500/04, EU:C:2006:111, pkt 21; z dnia 5 marca 2015 r., Vario Tek, C‑178/14, EU:C:2015:152, pkt 21 i przytoczone tam orzecznictwo). W niniejszej sprawie należy stwierdzić, że z jednej strony wedle uwagi 2 lit. ij) do sekcji XVII CN dotyczącej w szczególności podpozycji CN 8710 broń objęta działem CN 93 nie jest uznawana za „części” lub „akcesoria” do pojazdów objętych tą sekcją, nawet jeżeli są one identyfikowane jako należące do tych pojazdów. Z drugiej strony uwaga 1 lit. c) do działu CN 93 wyklucza w sposób wyraźny z tego działu czołgi objęte pozycją CN 8710. Mając na uwadze, że ta ostatnia pozycja wymienia również części czołgów, wykluczenie to dotyczy w sposób konieczny nie tylko czołgów, lecz również ich części. Należy w związku z tym ustalić, czy system wieżowy rozpatrywany w postępowaniu głównym może zostać uznany za „część” czołgu w rozumieniu pozycji CN 8710. Gdyby miało to miejsce, wówczas ów system nie mógłby być bronią w rozumieniu pozycji CN 9301 i w konsekwencji nie byłby objęty wykluczeniem przewidzianym w uwadze 2 lit. ij) do sekcji XVII CN. Z uwagi 3 do sekcji CN XVII wynika, że system wieżowy tego rodzaju co rozpatrywany w postępowaniu głównym może zostać uznany za „część” lub „akcesorium” do czołgu w rozumieniu pozycji CN 8710 jedynie wówczas, gdy jest on „wyłącznie” lub „głównie” przeznaczony do zastosowania w czołgu. Sąd odsyłający zmierza w tym względzie do ustalenia, czy zastosowanie końcowe tego systemu wieżowego stanowi czynnik decydujący dla celów udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy ów system należy uznać za część „wyłącznie” lub „głównie” przeznaczoną do zastosowania w czołgu. Należy wskazać, że „wyłączne” lub „główne” przeznaczenie owego systemu wieżowego powinno być możliwe do zweryfikowania w chwili odprawy celnej i w konsekwencji podczas badania wniosku o dopuszczenie do swobodnego obrotu tego towaru (zob. podobnie wyrok z dnia 23 kwietnia 2015 r., ALKA, C‑635/13, EU:C:2015:268, pkt 37). Z powyższego wynika, iż okoliczność, że system wieżowy został przywieziony dla celów produkcji lub montażu czołgów i był następnie rzeczywiście wykorzystany w tym celu, może wprawdzie stanowić czynnik podlegający uwzględnieniu, nie oznacza jednak w sposób konieczny, że ów system jest „wyłącznie” lub „głównie” przeznaczony do owych czołgów w rozumieniu uwagi 3 sekcji CN XVII lub noty wyjaśniającej dotyczącej pozycji HS 8710. Z postanowienia odsyłającego wynika, że system wieżowy może być montowany na dachu mobilnych morskich oraz lądowych systemów transportowych w sposób obrotowy albo też używany w urządzeniach stacjonarnych. Z powyższego wynika, że ów system wieżowy nie może zostać uznany za część „wyłącznie” przeznaczoną do zastosowania w czołgu. W tych okolicznościach do sądu krajowego należy zbadanie, czy z uwagi na te cechy i właściwości obiektywne ów system wieżowy jest „głównie” przeznaczony do czołgu. Gdyby miało to miejsce, wówczas należałoby go zaklasyfikować w ramach pozycji CN 8710, a jego zastosowanie końcowe nie byłoby w tym względzie decydujące. Gdyby z owego badania wynikło, że nie ma to miejsca, wówczas sąd krajowy powinien zbadać, czy rozpatrywany w postępowaniu głównym system wieżowy, który wedle dowodów przedłożonych przez ów sąd nie stanowi „broni wojskowej”, może jednak zostać uznany za „część” lub „akcesorium” do tego rodzaju broni w rozumieniu podpozycji CN 9305 91 00. Trybunał orzekł już w tym względzie w przedmiocie części i akcesoriów do maszyn, przyrządów i aparatury, że pojęcie „części” zakłada obecność całości, dla której funkcjonowania części te są niezbędne, a pojęcie „akcesoriów” oznacza wymienne części lub urządzenia przeznaczone do przystosowania maszyny do poszczególnych operacji, do zwiększenia zakresu jej czynności lub do wykonywania specjalnej funkcji związanej z główną funkcji maszyny. Celem zapewnienia spójnego i jednolitego stosowania Wspólnej taryfy celnej definicje te powinny być stosowane do pozycji CN 9305 i w szczególności do podpozycji CN 9305 91 00 (zob. podobnie wyrok z dnia 4 marca 2015 r., Oliver Medical, C‑547/13, EU:C:2015:139, pkt 69 i przytoczone tam orzecznictwo). Należy wskazać, że wedle opisu systemu wieżowego rozpatrywanego w postępowaniu głównym dokonanego przez sąd odsyłający ów system może zostać uznany za „część” lub „akcesorium” do broni wojskowej, takiej jak armata lub karabin maszynowy w rozumieniu podpozycji CN 9305 91 00. Z postanowienia odsyłającego wynika bowiem, że wskazany system wieżowy umożliwia wbudowanie działa maszynowego oraz karabinu maszynowego. System ów stanowi podstawę stanowiska bojowego i jest zasadniczo wyposażony w podsystemy i komponenty tego rodzaju jak napędy elektryczne, optyczne oraz elektryczne urządzenia wizyjne wraz z ekranami oraz panelami sterowania dla załogi (artylerzystów oraz dowódcy), system naprowadzania ognia, pojemniki na amunicję oraz urządzenia do dostarczania amunicji do broni umożliwiające załodze obsługę działa pokładowego oraz karabinu maszynowego, a zatem oddawanie ukierunkowanych strzałów. Ów system wieżowy daje możliwość wbudowania działa maszynowego oraz karabinu maszynowego. W związku z tym gdyby okazało się, że system wieżowy rozpatrywany w postępowaniu głównym nie jest przeznaczony głównie do zastosowania w czołgu, wówczas z uwagi na jego cechy obiektywne powinien on zostać uznany za „część” broni wojskowej – o ile byłby on niezbędny dla funkcjonowania wbudowanej w nim armaty lub karabinu maszynowego – albo przynajmniej za „akcesorium” do broni wojskowej, o ile umożliwia dostosowanie jej do szczególnego wykorzystania lub nadaje jej dodatkowe możliwości. Ocenę tę potwierdza uwaga wyjaśniająca dotycząca pozycji HS 9305, wedle której do pozycji tej należą części broni wojskowej takie jak między innymi „wieżyczki, podwozia, trójnogi oraz inne specjalne podstawy do dział, karabinów maszynowych, pistoletów maszynowych itp., nawet [również] wyposażone w mechanizmy celownicze i ładujące”. Z owej noty wyjaśniającej w związku z notą wyjaśniającą do pozycji HS 8710 wynika zatem, że wieżyczki, gdy nie stanowią części nadwozia pojazdu opancerzonego, są częściami broni wojskowej, o ile służą jako podstawa dla celów funkcjonowania lub wykorzystania tej broni. W tych okolicznościach system wieżowy rozpatrywany w postępowaniu głównym należałoby zaklasyfikować do podpozycji CN 9305 91 00. Mając na uwadze całość powyższych rozważań, na przedstawione pytania należy udzielić odpowiedzi, że CN należy interpretować w ten sposób, że system wieżowy tego rodzaju co rozpatrywany w postępowaniu głównym, przywieziony do celów produkcji czołgów i następnie rzeczywiście wykorzystany w tym celu, jest objęty pozycją CN 8710, o ile jest przeznaczony „głównie” do zastosowania w czołgu, co podlega weryfikacji przez sąd krajowy, przy uwzględnieniu obiektywnych cech i właściwości owego systemu wieżowego, przy czym jego zastosowanie końcowe w rozpatrywanym wypadku nie jest decydujące dla celów jego klasyfikacji. Gdyby nie miało to miejsca, wówczas należy sklasyfikować ów system wieżowy jako część lub akcesorium do „broni wojskowej” w ramach podpozycji CN 9305 91 00. W przedmiocie kosztów Dla stron w postępowaniu głównym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed sądem odsyłającym, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż koszty stron w postępowaniu głównym, nie podlegają zwrotowi.   Z powyższych względów Trybunał (dziewiąta izba) orzeka, co następuje:   Nomenklaturę scaloną zawartą w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej, zmienionego rozporządzeniem wykonawczym Komisji (WE) nr 1001/2013 z dnia 4 października 2013 r., należy interpretować w ten sposób, że system wieżowy tego rodzaju co rozpatrywany w postępowaniu głównym, przywieziony do celów produkcji czołgów i następnie rzeczywiście wykorzystany w tym celu, jest objęty pozycją 8710 tej nomenklatury, o ile jest przeznaczony „głównie” do zastosowania w czołgu, co podlega weryfikacji przez sąd krajowy, przy uwzględnieniu obiektywnych cech i właściwości owego systemu wieżowego, przy czym jego zastosowanie końcowe w rozpatrywanym wypadku nie jest decydujące dla celów jego klasyfikacji. Gdyby nie miało to miejsca, wówczas należy sklasyfikować ów system wieżowy jako część lub akcesorium do „broni wojskowej” w ramach podpozycji 9305 91 00 owej nomenklatury.   Podpisy ( *1 ) Język postępowania: niemiecki.