C-285/05

PostanowienieTSUE2006-09-28CELEX: 62005CO0285ECLI:EU:C:2006:618

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

1. Czy rozporządzenie (EWG) nr 3577/92 dotyczące kabotażu morskiego przyznawało jednostkom uprawnienia do zakwestionowania przepisów krajowych przed upływem terminu obowiązywania odstępstwa? 2. Czy art. 5 ust. 2 i art. 6 ust. 3 lit. a)–c), f) i g) dyrektywy 98/18/WE sprzeciwiają się krajowym przepisom bezwzględnie zakazującym wykorzystywania statków, które osiągnęły określony wiek, w transporcie krajowym?

Ratio decidendi

Ad 1: Trybunał stwierdził, że art. 6 ust. 3 rozporządzenia nr 3577/92 zawierał okres przejściowy dla kabotażu dotyczącego wysp greckich dla regularnych usług pasażerskich i promowych oraz usług świadczonych przez statki o pojemności mniejszej niż 650 gt, który trwał do 1 stycznia 2004 r. W konsekwencji, przed tą datą, rozporządzenie to nie mogło przyznawać jednostkom uprawnień w tym zakresie, co oznacza, że przepisy krajowe przyjęte w tym okresie przejściowym nie były sprzeczne z rozporządzeniem. Ad 2: Trybunał uznał, że dyrektywa 98/18/WE, która harmonizuje reguły i normy bezpieczeństwa statków pasażerskich, sprzeciwia się bezwzględnym krajowym zakazom wykorzystywania statków ze względu na ich wiek. Takie zakazy są dopuszczalne jedynie, jeśli państwo członkowskie podjęło działania w celu polepszenia wymogów bezpieczeństwa zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 7 ust. 4 tej dyrektywy.

Stan faktyczny

Sprawa dotyczyła wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożonego przez Symvoulio tis Epikrateias (Rada Stanu, Grecja). Sąd krajowy miał wątpliwości co do zgodności greckich przepisów krajowych z prawem wspólnotowym. Przepisy te dotyczyły kabotażu morskiego wokół wysp greckich oraz zakazywały świadczenia usług transportu morskiego przez statki, które osiągnęły określony wiek. Pytania dotyczyły możliwości powołania się przez jednostki na rozporządzenie nr 3577/92 oraz zgodności krajowych zakazów wiekowych dla statków z dyrektywą 98/18/WE.

Rozstrzygnięcie

1) Mając na uwadze przepisy art. 6 ust. 3 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3577/92 z dnia 7 grudnia 1992 r. dotyczącego stosowania zasady swobody świadczenia usług w transporcie morskim w obrębie państw członkowskich (kabotaż morski), rozporządzenie to należy interpretować w taki sposób, iż nie może ono przyznawać uprawnień jednostkom, przed dniem 1 stycznia 2004 r., w zakresie kabotażu dotyczącego wysp greckich dla regularnych usług pasażerskich oraz promowych, jak również usług świadczonych przez statki o pojemności mniejszej niż 650 gt. 2) Artykuły 5 ust. 2 i art. 6 ust. 3 lit. a)–c), f) i g) dyrektywy Rady 98/18/WE z dnia 17 marca 1998 r. w sprawie reguł i norm bezpieczeństwa statków pasażerskich należy interpretować w ten sposób, iż sprzeciwiają się one przepisom krajowym, o których mowa w postępowaniu przed sądem krajowym, zakazujących w sposób bezwzględny wykorzystania w transporcie krajowym statków, które osiągnęły określony wiek, jeśli dane państwo członkowskie nie podjęło działań w celu polepszenia wymogów bezpieczeństwa zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 7 ust. 4 tej dyrektywy.

Pełny tekst orzeczenia

Postanowienie Trybunału (druga izba) z dnia 28 września 2006 r. – Enosi Efopliston Aktoploïas i in. przeciwko Ypourgos Emporikis Naftilías i Ypourgos Aigaíou (sprawa C‑285/05) Artykuł 104 § 3 regulaminu – Rozporządzenie (EWG) nr 3577/92 – Kabotaż morski – Okres przejściowy – Bezpośrednie stosowanie – Dyrektywa 98/18/WE – Reguły i normy bezpieczeństwa statków pasażerskich – Zgodność z prawem wspólnotowym przepisów krajowych zakazujących świadczenia usług transportu morskiego przez statki, które osiągnęły określony wiek 1. Transport – Transport morski – Swoboda świadczenia usług – Kabotaż morski (rozporządzenie Rady nr 3577/92, art. 6 ust. 3) (por. pkt 18, 22 oraz pkt 1 sentencji) 2. Transport – Transport morski – Reguły i normy bezpieczeństwa statków pasażerskich (dyrektywa Rady 98/18, art. 5 ust. 2 i art. 6 ust. 3 lit. a)–c), f) i g)) (por. pkt 27–31 oraz pkt 2 sentencji) Przedmiot Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym – Symvoulio tis Epikrateias – Wykładnia art. 1 ust. 2, art. 4 i art. 6 ust. 3 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3577/92 z dnia 7 grudnia 1992 r. dotyczącego stosowania zasady swobody świadczenia usług w transporcie morskim w obrębie państw członkowskich (kabotaż morski) (Dz.U. L 364, str. 7) – Możliwość powołania się przez jednostki na rozporządzenie w celu zakwestionowania ważności przepisów krajowych, które zostały przyjęte przed upływem terminu obowiązywania odstępstwa zawartego w tym rozporządzeniu – Wykładnia art. 5 ust. 2 i art. 6 ust. 3 lit. a), b), c), f) i g) dyrektywy Rady 98/18/WE z dnia 17 marca 1998 r. w sprawie reguł i norm bezpieczeństwa statków pasażerskich (Dz.U. L 144, str. 1) – Zgodność z prawem wspólnotowym przepisów krajowych zakazujących świadczenia usług transportu morskiego przez statki, które osiągnęły określony wiek. Sentencja 1) Mając na uwadze przepisy art. 6 ust. 3 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3577/92 z dnia 7 grudnia 1992 r. dotyczącego stosowania zasady swobody świadczenia usług w transporcie morskim w obrębie państw członkowskich (kabotaż morski), rozporządzenie to należy interpretować w taki sposób, iż nie może ono przyznawać uprawnień jednostkom, przed dniem 1 stycznia 2004 r., w zakresie kabotażu dotyczącego wysp greckich dla regularnych usług pasażerskich oraz promowych, jak również usług świadczonych przez statki o pojemności mniejszej niż 650 gt. 2) Artykuły 5 ust. 2 i art. 6 ust. 3 lit. a)–c), f) i g) dyrektywy Rady 98/18/WE z dnia 17 marca 1998 r. w sprawie reguł i norm bezpieczeństwa statków pasażerskich należy interpretować w ten sposób, iż sprzeciwiają się one przepisom krajowym, o których mowa w postępowaniu przed sądem krajowym, zakazujących w sposób bezwzględny wykorzystania w transporcie krajowym statków, które osiągnęły określony wiek, jeśli dane państwo członkowskie nie podjęło działań w celu polepszenia wymogów bezpieczeństwa zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 7 ust. 4 tej dyrektywy.