C-289/11
WyrokTSUE2012-05-03CELEX: 62011CJ0289ECLI:EU:C:2012:270
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Sąd prawidłowo ocenił możliwość przypisania spółce dominującej odpowiedzialności za naruszenie prawa konkurencji popełnione przez jej spółkę zależną, w szczególności w kontekście domniemania decydującego wpływu, oraz czy zarzuty dotyczące naruszenia prawa do rzetelnego procesu i innych zasad proceduralnych były dopuszczalne i uzasadnione w postępowaniu odwoławczym?Ratio decidendi
Trybunał potwierdził, że domniemanie decydującego wpływu wywieranego przez spółkę dominującą posiadającą 100% kapitału spółki zależnej jest wzruszalne, ale ciężar dowodu spoczywa na spółce dominującej. W kwestii proceduralnej, Trybunał uznał, że zarzuty podniesione po raz pierwszy w odwołaniu są niedopuszczalne, chyba że nowa okoliczność faktyczna uzasadnia ich opóźnione wysunięcie, nawet w kontekście wejścia w życie Traktatu z Lizbony i prawa do rzetelnego procesu. Ponadto, Trybunał przypomniał, że kontrola oceny dowodów przez Sąd jest wykluczona w postępowaniu odwoławczym, z wyjątkiem przypadku ich przeinaczenia.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Komisji C(2006) 4180 wersja ostateczna z dnia 20 września 2006 r., stwierdzającej naruszenie art. 81 WE i art. 53 porozumienia EOG w sektorze złączy miedzianych i ze stopów miedzi. Legris Industries SA wniosła skargę o stwierdzenie częściowej nieważności tej decyzji do Sądu, która została oddalona wyrokiem z dnia 24 marca 2011 r. (sprawa T‑376/06). Legris Industries SA następnie wniosła odwołanie do Trybunału Sprawiedliwości.Rozstrzygnięcie
1) Odwołanie zostaje oddalone.
2) Legris Industries SA zostaje obciążona kosztami postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 3 maja 2012 r. – Legris Industries przeciwko Komisji
(sprawa C‑289/11 P)
Odwołanie – Konkurencja – Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki – Sektor złączy miedzianych i ze stopów miedzi – Decyzja Komisji stwierdzająca naruszenie art. 81 WE – Grzywny – Spółka dominująca i spółka zależna – Możliwość przypisania zachowania noszącego znamiona naruszenia
1. Odwołanie – Zarzuty – Zarzut podniesiony po raz pierwszy w odwołaniu – Niedopuszczalność – Wejście w życie traktatu z Lizbony
– Nowa okoliczność faktyczna uzasadniająca opóźnione wysunięcie zarzutu opartego na naruszeniu prawa do rzetelnego procesu
– Wyłączenie (art. 6 ust. 2 TUE; Karta praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 47; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 58;
regulamin postępowania przed Trybunałem, art. 42 § 2, art. 113 § 2) (por. pkt 33, 35–36)
2. Konkurencja – Zasady Unii – Naruszenia – Przypisanie – Spółka dominująca i spółki zależne – Jednostka gospodarcza – Kryteria
oceny – Domniemanie decydującego wpływu wywieranego na spółki zależne przez spółkę dominującą posiadającą 100% ich kapitału
– Wzruszalny charakter – Ciężar dowodu (art. 101 TFUE; rozporządzenie Rady nr 1/2003, art. 23 ust. 2) (por. pkt 45–47)
3. Odwołanie – Zarzuty – Błąd w ustaleniach faktycznych – Niedopuszczalność – Kontrola oceny dowodów przez Trybunał – Wykluczenie,
z wyjątkiem przypadku ich przeinaczenia (art. 256 TFUE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 58 akapit pierwszy) (por. pkt 51,
53)
Przedmiot
Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) z dnia 24 marca 2011 r. w sprawie T‑376/06 Legris Industries przeciwko Komisji, na mocy
którego Sąd oddalił skargę o stwierdzenie częściowej nieważności decyzji Komisji C(2006) 4180 wersja ostateczna z dnia 20 września
2006 r. dotyczącej postępowania na mocy art. 81 [WE] i art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/F‑1/38.121 – Złącza) – Sektor
złączy miedzianych i ze stopów miedzi – Naruszenia prawa do niezależnego i bezstronnego sądu – Możliwość przypisania zachowania
noszącego znamiona naruszenia – Naruszenie zasady równego traktowania, zasady odpowiedzialności osobistej i zasady indywidualizacji
kar – Przeinaczenie dowodów
Sentencja
1)
Odwołanie zostaje oddalone.
2)
Legris Industries SA zostaje obciążona kosztami postępowania.
© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 13.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · Źródło