C-29/09

PostanowienieTSUE2009-07-01CELEX: 62009CO0029ECLI:EU:C:2009:414

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy odwołanie, które nie określa podnoszonego naruszenia prawa, jest dopuszczalne, oraz czy Sąd Pierwszej Instancji ma właściwość do rozpoznania skargi osoby niebędącej stroną umowy zawierającej klauzulę arbitrażową, której dotyczy spór?

Ratio decidendi

Trybunał uznał odwołanie za niedopuszczalne, ponieważ skarżąca nie określiła w nim podnoszonego naruszenia prawa, co jest wymogiem proceduralnym. Sąd Pierwszej Instancji prawidłowo stwierdził brak właściwości do rozpoznania skargi, gdyż skarżąca nie była stroną umowy o finansowaniu projektu badawczego, w której zawarto klauzulę arbitrażową, a jej roszczenia wynikały z umowy o pracę z innym podmiotem, zawartej w ramach tego projektu.

Stan faktyczny

Daniela Marinova wniosła skargę do Sądu Pierwszej Instancji, kwestionując klauzulę arbitrażową zawartą w umowie o wspólnotowym finansowaniu projektu badawczego. Umowa ta została zawarta między Komisją Europejską a Université Libre de Bruxelles (ULB). Marinova nie była stroną tej umowy, lecz miała umowę o pracę z ULB w ramach wspomnianego projektu badawczego. Sąd Pierwszej Instancji stwierdził brak właściwości do rozpoznania tej skargi.

Rozstrzygnięcie

1) Skarga zostaje oddalona. 2) D. Marinova poniesie własne koszty.

Pełny tekst orzeczenia

Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 1 lipca 2009 r. – Marinova przeciwko Université Libre de Bruxelles i Komisji (sprawa C‑29/09 P) Odwołanie – Umowa o wspólnotowym finansowaniu projektu badawczego – Klauzula arbitrażowa – Skarga wniesiona przez osobę niebędącą stroną owej umowy – Brak właściwości Sądu Odwołanie – Zarzuty – Brak określenia podnoszonego naruszenia prawa – Niedopuszczalność (art. 225 WE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 58 akapit pierwszy; regulamin Sądu, art. 112 § 1 lit. c)) (por. pkt 17, 20) Przedmiot Odwołanie od postanowienia Sądu Pierwszej Instancji (szósta izba) z dnia 5 listopada 2008 r. w sprawie T‑213/08 i T‑213/08 AJ Marinova przeciwko Komisji i Université libre de Bruxelles, w drodze którego Sąd stwierdził, iż nie jest właściwy do rozpoznania skargi wniesionej przez Danielę Marinovą, dotyczącej klauzuli arbitrażowej zawartej w umowie o wspólnotowym finansowaniu projektu badawczego, która to umowa zawarta została między Komisją i Université libre de Bruxelles (ULB) – Obowiązki wynikające z umowy o pracę zawartej między skarżącą i ULB w ramach tego projektu badawczego – Brak właściwości Sądu. Sentencja 1) Skarga zostaje oddalona. 2) D. Marinova poniesie własne koszty.