C-307/25

Wydanie tymczasowe WYROK TRYBUNAŁU (siódma izba) z dnia 9 lipca 2026 r.(*) Odesłanie prejudycjalne – Ochrona konsumentów – Dyrektywa (UE) 2019/771 – Umowy sprzedaży towarów – Artykuł 13 ust. 4 lit. c) – Środki ochrony prawnej przysługujące konsumentowi w przypadku braku zgodności towaru z umową – Pojęcie „braku zgodności z umową na tyle poważnego, że uzasadnia natychmiastowe obniżenie ceny lub rozwiązanie umowy sprzedaży” – Wada dotycząca bezpieczeństwa towaru – Doprowadzenie towaru do zgodności z umową niewielkim kosztem W sprawie C‑307/25 mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Oberster Gerichtshof (sąd najwyższy, Austria) postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2025 r., które wpłynęło do Trybunału w dniu 29 kwietnia 2025 r., w postępowaniu: KFZ Kolak e.U. przeciwko GF, TRYBUNAŁ (siódma izba), w składzie: F. Schalin (sprawozdawca), prezes izby, M. Gavalec i Z. Csehi, sędziowie, rzecznik generalny: A. Rantos, sekretarz: A. Calot Escobar, uwzględniając pisemny etap postępowania, rozważywszy uwagi, które przedstawili: –        w imieniu KFZ Kolak e.U. – W. Reiser, Rechtsanwalt, –        w imieniu Komisji Europejskiej – P. Kienapfel i E. Schmidt, w charakterze pełnomocników, podjąwszy, po zapoznaniu się ze stanowiskiem rzecznika generalnego, decyzję o rozstrzygnięciu sprawy bez opinii, wydaje następujący Wyrok 1        Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni art. 13 ust. 4 lit. c) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/771 z dnia 20 maja 2019 r. w sprawie niektórych aspektów umów sprzedaży towarów, zmieniającej rozporządzenie (UE) 2017/2394 oraz dyrektywę 2009/22/WE i uchylającej dyrektywę 1999/44/WE (Dz.U. 2019, L 136, s. 28). 2        Wniosek ten został złożony w ramach sporu pomiędzy KFZ Kolak e.U. a GF w przedmiocie rozwiązania umowy sprzedaży używanego pojazdu i zwrotu uiszczonej ceny kupna. Ramy prawne 3        Motywy 2, 52 i 53 dyrektywy 2019/771 mają następujące brzmienie: „(2)      […] Celem niniejszej dyrektywy jest zapewnienie odpowiedniej równowagi między osiągnięciem wysokiego poziomu ochrony konsumentów a propagowaniem konkurencyjności przedsiębiorstw, przy jednoczesnym zapewnieniu poszanowania zasady pomocniczości. […] (52)      W niektórych sytuacjach mogłoby być uzasadnione umożliwienie konsumentowi skorzystania z prawa do natychmiastowego obniżenia ceny lub rozwiązania umowy. Jeżeli sprzedawca podjął działania w celu doprowadzenia towarów do zgodności z umową, ale brak zgodności z umową ujawnia się ponownie, należy obiektywnie ustalić, czy konsument powinien zaakceptować dalsze próby doprowadzenia towarów do zgodności z umową przez sprzedawcę, z uwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy, takich jak rodzaj i wartość towarów oraz charakter i znaczenie braku zgodności z umową. W szczególności w przypadku kosztownych lub skomplikowanych towarów mogłoby być uzasadnione umożliwienie sprzedawcy podjęcia kolejnej próby zaradzenia brakowi zgodności z umową. Należy również wziąć pod uwagę, czy można oczekiwać od konsumenta, aby zachował wiarę co do zdolności sprzedawcy do doprowadzenia towarów do zgodności z umową, przykładowo gdy ten sam problem pojawia się po raz drugi. Podobnie w niektórych sytuacjach brak zgodności z umową mógłby być na tyle poważny, że konsument nie byłby w stanie zachować wiary co do zdolności sprzedawcy do doprowadzenia towarów do zgodności z umową, tak jak w przypadku, gdy brak zgodności z umową znacząco wpływa na możliwość normalnego użytkowania towarów przez konsumenta i gdy nie można oczekiwać od konsumenta, aby wierzył, że naprawa lub wymiana dokonana przez sprzedawcę zaradzi problemowi. (53)      W celu zachowania równowagi między prawami a obowiązkami stron umowy konsument powinien mieć prawo do rozwiązania umowy jedynie w przypadkach, gdy brak zgodności nie jest nieistotny”. 4        Artykuł 1 tej dyrektywy, zatytułowany „Przedmiot i cel”, ma następujące brzmienie: „Celem niniejszej dyrektywy jest przyczynianie się do właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego i zapewnianie przy tym wysokiego poziomu ochrony konsumentów poprzez ustanowienie wspólnych przepisów dotyczących niektórych wymagań w odniesieniu do umów sprzedaży zawartych między sprzedawcą i konsumentem, w szczególności przepisów dotyczących zgodności towarów z umową, środków ochrony prawnej przysługujących w przypadku braku takiej zgodności, sposobów korzystania z tych środków, a także gwarancji handlowych”. 5        Zgodnie z art. 5 wspomnianej dyrektywy, zatytułowanym „Zgodność towarów z umową”: „Sprzedawca dostarcza konsumentowi towary, które spełniają, w stosownych przypadkach, wymogi określone w art. 6, 7 i 8, bez uszczerbku dla art. 9”. 6        Artykuł 10 tej samej dyrektywy, zatytułowany „Odpowiedzialność sprzedawcy”, przewiduje w ust. 1: „Sprzedawca odpowiada wobec konsumenta za brak zgodności z umową istniejący w momencie dostawy towarów i który ujawnił się w ciągu dwóch lat od tego momentu. Bez uszczerbku dla art. 7 ust. 3 niniejszy ustęp ma zastosowanie również do towarów z elementami cyfrowymi”. 7        Artykuł 13 dyrektywy 2019/771, zatytułowany „Środki ochrony prawnej w przypadku braku zgodności z umową”, stanowi: „1.      W przypadku braku zgodności z umową konsument ma prawo żądać doprowadzenia towarów do zgodności z umową, do otrzymania proporcjonalnego obniżenia ceny lub do rozwiązania umowy, na warunkach określonych w niniejszym artykule. […] 4.      Konsument ma prawo do proporcjonalnego obniżenia ceny zgodnie z art. 15 lub do rozwiązania umowy sprzedaży zgodnie z art. 16 w następujących przypadkach: a)      sprzedawca nie dokonał naprawy lub wymiany lub, w stosownych przypadkach, nie dokonał naprawy lub wymiany zgodnie z art. 14 ust. 2 i 3 lub sprzedawca odmówił doprowadzenia towarów do zgodności z umową zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu; b)      występuje brak zgodności z umową, pomimo że sprzedawca próbował doprowadzić towary do zgodności z umową; c)      brak zgodności z umową jest na tyle poważny, że uzasadnia natychmiastowe obniżenie ceny lub rozwiązanie umowy sprzedaży; lub d)      sprzedawca oświadczy lub z okoliczności jasno wynika, że nie doprowadzi towarów do zgodności z umową w rozsądnym terminie lub bez istotnych niedogodności dla konsumenta. 5.      Konsument nie ma prawa do rozwiązania umowy, jeżeli brak zgodności z umową jest jedynie nieistotny. Na sprzedawcy spoczywa ciężar udowodnienia, że brak zgodności z umową jest nieistotny. […]”. Postępowanie główne i pytania prejudycjalne 8        W dniu 27 marca 2023 r. GF nabył od KFZ Kolak, za cenę 33 500 EUR, używany pojazd zarejestrowany po raz pierwszy w styczniu 2015 r. W umowie sprzedaży pojazd został opisany jako „dostatecznie zdatny do jazdy – kategoria 3”. W umowie tej wskazano również, że „pojazd jest – adekwatnie do stanu w kategorii 3 – sprawny i może zostać zarejestrowany”. 9        W dniu 6 kwietnia 2023 r. Österreichische Automobil-, Motorrad- und Touring Club (ÖAMTC) (austriacki automobilklub) przeprowadził badanie pojazdu, które wykazało wyciek oleju silnikowego spowodowany nieszczelnością silnika. Usterkę tę należało w przekonaniu ÖAMTC uznać za poważną wadę w zakresie bezpieczeństwa eksploatacyjnego i bezpieczeństwa drogowego, która istniała przed przekazaniem pojazdu GF i mogła zostać usunięta niewielkim kosztem. 10      KFZ Kolak poinformował GF, że jest gotowy naprawić pojazd. GF zażądał jednak przed sądami austriackimi rozwiązania umowy sprzedaży i zwrotu ceny kupna pojazdu w zamian za jego zwrot, a także zwrotu pozostałych kosztów poniesionych przez niego w związku z tym zakupem. KFZ Kolak zakwestionował to żądanie, podnosząc, że GF odmówił proponowanej naprawy bez podania powodów i że w związku z tym nie przysługuje mu roszczenie o rozwiązanie umowy sprzedaży. 11      Sąd pierwszej instancji oddalił powództwo GF na podstawie przepisów krajowych transponujących dyrektywę 2019/771 ze względu na to, że doprowadzenie przedmiotowego towaru do stanu zgodności z umową byłoby łatwe, a KFZ Kolak był gotów dokonać naprawy pojazdu. 12      Sąd drugiej instancji uwzględnił natomiast apelację GF. Sąd ten orzekł, że na mocy owych przepisów krajowych prawo do obniżenia ceny lub rozwiązania umowy przysługuje konsumentowi jedynie w przypadku, gdy wada jest na tyle poważna, że uzasadnia natychmiastowe obniżenie ceny lub natychmiastowe rozwiązanie umowy. Tego rodzaju poważna wada występuje w przekonaniu tego sądu w każdym przypadku, gdy znacząco wpływa ona na możliwość normalnego użytkowania rzeczy przez konsumenta, a ponadto ma istotny negatywny wpływ na bezpieczeństwo. Nie ma przy tym znaczenia, czy brak zgodności z umową może zostać usunięty z łatwością i niewielkim kosztem. 13      KFZ Kolak wniósł do Oberster Gerichtshof (sądu najwyższego, Austria), który jest sądem odsyłającym, skargę rewizyjną od orzeczenia sądu apelacyjnego. 14      Sąd odsyłający wskazuje, że w prawie austriackim w celu ustalenia, czy brak zgodności z umową jest na tyle poważny, że uzasadnia natychmiastowe rozwiązanie umowy, należy oprzeć się na kryterium utraty zaufania do nabytego towaru, lecz niekoniecznie – do osoby cedenta. Zgodnie z austriacką doktryną taka utrata zaufania następuje wówczas, gdy konsument nie może normalnie użytkować rzeczy, a wada zagraża jego bezpieczeństwu. W tym względzie nie ma znaczenia, czy towar może zostać doprowadzony do stanu zgodności z umową i czy sprzedawcy można przypisać niedbalstwo. Ponadto zdaniem tego sądu z materiałów legislacyjnych dotyczących przepisów krajowych transponujących art. 13 ust. 4 lit. c) dyrektywy 2019/771 wynika również, że utrata zaufania nie musi koniecznie i głównie dotyczyć osoby sprzedawcy, lecz może zostać wywiedziona z charakteru danej wady. Zgodnie z tym rozumieniem nie ma znaczenia okoliczność, czy doprowadzenie towaru do stanu zgodności z umową może zostać przeprowadzone niewielkim kosztem bądź czy cedent może to uczynić z łatwością. 15      Sąd ten zwraca jednak uwagę, że w prawie niemieckim w celu ustalenia, czy brak zgodności z umową jest na tyle poważny, że uzasadnia natychmiastowe rozwiązanie umowy sprzedaży, należy dokonać oceny in concreto, dokonując wyważenia przeciwstawnych interesów konsumenta i przedsiębiorcy. W doktrynie niemieckiej przyjmuje się bowiem, że utrata zaufania może być oceniana w odniesieniu zarówno do samej osoby sprzedawcy, jak i do niedogodności dla konsumenta, jakie wiązałyby się z doprowadzeniem towaru do zgodności z umową a posteriori. Taka utrata zaufania może również wynikać bezpośrednio z danej wady. W tym kontekście istotne jest w przekonaniu sądu odsyłającego ustalenie, czy można temu zaradzić poprzez stosunkowo ograniczoną interwencję sprzedawcy. 16      W tych okolicznościach Oberster Gerichtshof (sąd najwyższy) postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującymi pytaniami prejudycjalnymi: „1)      Czy art. 13 ust. 4 lit. c) dyrektywy [2019/771] w sprawie niektórych aspektów umów sprzedaży towarów należy interpretować w ten sposób, że wada, która ma wpływ na bezpieczeństwo towaru (tutaj: wyciek oleju w pojeździe mechanicznym pociągający za sobą ryzyko uszkodzenia silnika), jest wadą na tyle poważną, iż uzasadnia natychmiastowe obniżenie ceny lub rozwiązanie umowy sprzedaży, nawet jeżeli nie zachodzą inne okoliczności, jak choćby szczególnie godne potępienia zachowanie sprzedawcy (przykładowo – podstęp)? W wypadku udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi twierdzącej: 2)      Czy jest tak również w sytuacji, gdy wadę można byłoby usunąć stosunkowo niewielkim nakładem finansowym?”. W przedmiocie pytań prejudycjalnych 17      Poprzez swoje dwa pytania, które należy rozpatrzyć łącznie, sąd odsyłający dąży w istocie do ustalenia, czy art. 13 ust. 4 lit. c) dyrektywy 2019/771 należy interpretować w ten sposób, że brak zgodności z umową dotyczący bezpieczeństwa towaru, który można usunąć stosunkowo niewielkim kosztem, musi zostać uznany za na tyle poważny, iż uzasadnia on natychmiastowe obniżenie ceny sprzedaży lub natychmiastowe rozwiązanie umowy sprzedaży. 18      Na wstępie należy przypomnieć, że z art. 5 dyrektywy 2019/771 wynika zasadniczo, iż sprzedawca powinien dostarczyć konsumentowi towar, który między innymi ma być zgodny z umową sprzedaży. 19      Zgodnie z art. 10 ust. 1 tej dyrektywy sprzedawca odpowiada wobec konsumenta za brak zgodności z umową istniejący w momencie dostawy towarów i który ujawnił się w ciągu dwóch lat od tego momentu. W tym względzie art. 13 ust. 1 wspomnianej dyrektywy wymienia roszczenia, które konsument może podnieść wobec sprzedawcy w przypadku braku zgodności towarów z umową, a mianowicie doprowadzenie towarów do zgodności z umową, proporcjonalne obniżenie ceny lub rozwiązanie umowy. 20      Z wymogów zarówno jednolitego stosowania prawa Unii, jak i zasady równego traktowania wynika, że treść przepisu prawa Unii, który nie zawiera wyraźnego odesłania do prawa państw członkowskich do celów ustalenia jego znaczenia i zakresu, powinna zwykle w całej Unii Europejskiej być przedmiotem autonomicznej i jednolitej wykładni, którą należy ustalić z uwzględnieniem nie tylko jego brzmienia, ale również kontekstu tego przepisu oraz celu danego uregulowania i, w stosownym wypadku, jego genezy [zob. wyroki: z dnia 18 stycznia 1984 r., Ekro, 327/82, EU:C:1984:11, pkt 11; z dnia 29 lutego 2024 r., Bundesamt für Fremdenwesen und Asyl (Późniejsza konwersja religijna), C‑222/22, EU:C:2024:192, pkt 25]. 21      Co się tyczy w pierwszej kolejności brzmienia art. 13 ust. 4 lit. c) dyrektywy 2019/771, należy przypomnieć, że przepis ten przewiduje, iż konsument ma prawo do natychmiastowego obniżenia ceny sprzedaży lub do natychmiastowego rozwiązania umowy sprzedaży, jeżeli brak zgodności z umową jest na tyle poważny, że uzasadnia takie obniżenie lub rozwiązanie. Biorąc pod uwagę zwyczajowe znaczenie pojęcia „poważny”, wzmocnione przez użycie okolicznika stopnia „na tyle”, należy zauważyć, że wyrażenie „brak zgodności z umową […] na tyle poważny” odsyła w tym przepisie do wady o bardzo istotnym znaczeniu, która odróżnia się od braków zgodności o mniejszym znaczeniu. 22      Co się tyczy w drugiej kolejności kontekstu art. 13 ust. 4 lit. c) tej dyrektywy, należy zauważyć, że z art. 13 ust. 5 wspomnianej dyrektywy w związku z jej motywem 53 wynika, iż rozwiązanie umowy jest ograniczone do przypadków, w których brak zgodności z umową nie jest nieistotny, w związku z czym jedynie istotny brak takiej zgodności może dawać konsumentowi prawo do rozwiązania umowy. 23      Należy ponadto podkreślić, że z art. 13 ust. 4 tej samej dyrektywy wynika, że z wyjątkiem okoliczności, o których mowa w owym ust. 4 lit. c), konsument ma prawo albo do proporcjonalnego obniżenia ceny sprzedaży, albo do rozwiązania umowy sprzedaży tylko wtedy, gdy towaru nie można lub nie można było doprowadzić do zgodności z umową. Tak więc przypadki określone we wspomnianym art. 13 ust. 4 lit. a), b) i d) obejmują zasadniczo sytuacje, w których, po pierwsze, sprzedawca nie dokonał, dobrowolnie lub nie, naprawy lub wymiany towaru lub nie miał możliwości przywrócenia zgodności towaru z umową w rozsądnym terminie lub bez istotnej niedogodności dla konsumenta, a po drugie, brak zgodności występuje pomimo podjęcia przez sprzedawcę działań w celu doprowadzenia do zgodności tego towaru z umową. Wynika z tego, że „brak zgodności z umową […] na tyle poważny”, o którym mowa w art. 13 ust. 4 lit. c) dyrektywy 2019/771, należy odróżnić od pozostałych przypadków braku zgodności z umową, o których mowa w tym ust. 4. 24      Ponadto z motywu 52 tej dyrektywy, w świetle którego należy interpretować jej art. 13 ust. 4, wynika, że jest uzasadnione, aby konsument miał prawo do natychmiastowego obniżenia ceny lub odstąpienia od umowy, jeżeli wada jest na tyle poważna, że konsument nie może nadal żywić przekonania o zdolności sprzedawcy do doprowadzenia towaru do zgodności z umową. W motywie tym dodano, że może tak być w przypadku, gdy brak zgodności z umową poważnie ogranicza zdolność konsumenta do normalnego użytkowania towarów i nie można oczekiwać od konsumenta dalszego żywienia przekonania, że naprawa lub wymiana dokonana przez sprzedawcę zaradzi problemowi. W konsekwencji jedynie brak zgodności z umową osiągający określony próg dotkliwości mogący wpłynąć na przydatność towaru do użytku zgodnie z jego zwykłym przeznaczeniem, a tym samym na zaufanie konsumenta, może uzasadniać natychmiastowe rozwiązanie umowy. 25      Co się tyczy w trzeciej kolejności celów omawianej dyrektywy, prawdą jest, że zgodnie z jej art. 1 ma ona na celu przyczynienie się do prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego przy jednoczesnym zapewnieniu wysokiego poziomu ochrony konsumentów. Niemniej, jak stanowi zasadniczo motyw 53 tej samej dyrektywy, służy ona również utrzymaniu równowagi między prawami i obowiązkami umawiających się stron. Tymczasem taka równowaga nie mogłaby zostać osiągnięta, gdyby każdy brak zgodności z umową dotyczący bezpieczeństwa towaru, niezależnie od jego powagi, musiał zostać uznany za brak zgodności na tyle poważny, że uzasadnia on natychmiastowe obniżenie ceny sprzedaży lub natychmiastowe rozwiązanie umowy sprzedaży. Taka wykładnia podważałaby bowiem wprowadzone w art. 13 dyrektywy 2019/771 rozróżnienie pomiędzy sytuacjami, w których konsument ma prawo do uzyskania doprowadzenia towarów do stanu zgodnego z umową, proporcjonalnego obniżenia ceny lub do rozwiązania umowy, a co za tym idzie, naruszałaby ustanowioną przez tę dyrektywę równowagę między prawami konsumenta a prawami sprzedawcy. 26      Z powyższego wynika, że sama okoliczność, iż brak zgodności zagraża bezpieczeństwu towaru, nie może wystarczyć do uznania takiego braku za na tyle poważny, że uzasadniałby natychmiastowe obniżenie ceny sprzedaży lub natychmiastowe rozwiązanie umowy sprzedaży, pozbawiając w ten sposób sprzedawcę wszelkiej możliwości doprowadzenia towaru do stanu zgodnego z umową. Aby ocenić powagę braku zgodności towaru z umową, należy natomiast ustalić, czy konsument może obiektywnie nadal żywić przekonanie o zdolności sprzedawcy do przywrócenia zgodności towaru z umową. W tym celu należy wziąć pod uwagę charakter takiej wady i danego towaru, warunki, w jakich można przywrócić jego zgodność z umową, a także okoliczność, czy wada ta zagroziła bezpieczeństwu konsumenta lub osoby trzeciej. 27      O ile do sądu odsyłającego należy dokonanie, w sprawie w postępowaniu głównym, oceny, czy brak zgodności z umową jest na tyle poważny, że uzasadnia natychmiastowe obniżenie ceny lub natychmiastowe rozwiązanie umowy sprzedaży, o tyle Trybunał, orzekając w przedmiocie wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym, może jednak udzielić temu sądowi wskazówek stanowiących pomoc przy dokonywaniu przez niego oceny (zob. podobnie wyroki: z dnia 4 lipca 2000 r., Haim, C‑424/97, EU:C:2000:357, pkt 58; z dnia 11 stycznia 2024 r., Nárokuj, C‑755/22, EU:C:2024:10, pkt 42). 28      Należy zauważyć, że brak zgodności z umową charakteryzujący okoliczności sprawy w postępowaniu głównym polega na wycieku oleju silnikowego z pojazdu, który to wyciek może spowodować awarię silnika. O ile taka wada może, w stosownym przypadku, wpływać na zdolność konsumenta do normalnego użytkowania danego towaru, o tyle jej powagę należy jednak oceniać w świetle ogółu okoliczności konkretnej sprawy. 29      W tym względzie z postanowienia odsyłającego nie wynika, by istniały powody niepozwalające konsumentowi nadal żywić przekonania o zdolności sprzedawcy do przywrócenia zgodności towaru z umową. Prawdą jest, że rozpatrywany brak zgodności z umową występował już w chwili odbioru pojazdu, co mogłoby podważyć zaufanie konsumenta do sprzedawcy. Należy jednak wziąć pod uwagę okoliczność, że towar jest ponadośmioletnim używanym pojazdem, okoliczność, że z postanowienia odsyłającego nie wynika, iż sprzedawcy można przypisać podstęp lub inne naganne zachowania, oraz okoliczność, że sprzedawca poinformował kupującego, iż jest gotów naprawić pojazd, a koszt tego przywrócenia do zgodności z umową jest zdaniem ÖAMTC stosunkowo niski. 30      W związku z tym, z zastrzeżeniem ustaleń, których powinien dokonać sąd odsyłający, brak zgodności z umową rozpatrywany w postępowaniu głównym nie jawi się jako na tyle poważny, by uzasadniał natychmiastowe obniżenie ceny sprzedaży lub natychmiastowe rozwiązanie umowy sprzedaży. 31      W świetle całości powyższych rozważań odpowiedź na zadane pytania powinna brzmieć: art. 13 ust. 4 lit. c) dyrektywy 2019/771 należy interpretować w ten sposób, że brak zgodności z umową dotyczący bezpieczeństwa towaru, który można usunąć stosunkowo niewielkim kosztem, nie musi koniecznie zostać uznany za na tyle poważny, iż uzasadnia on natychmiastowe obniżenie ceny sprzedaży lub natychmiastowe rozwiązanie umowy sprzedaży. W przedmiocie kosztów 32      Dla stron w postępowaniu głównym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed sądem odsyłającym, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż koszty stron w postępowaniu głównym, nie podlegają zwrotowi. Z powyższych względów Trybunał (siódma izba) orzeka, co następuje: Artykuł 13 ust. 4 lit. c) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/771 z dnia 20 maja 2019 r. w sprawie niektórych aspektów umów sprzedaży towarów, zmieniającej rozporządzenie (UE) 2017/2394 oraz dyrektywę 2009/22/WE i uchylającej dyrektywę 1999/44/WE należy interpretować w ten sposób, że: brak zgodności z umową dotyczący bezpieczeństwa towaru, który można usunąć stosunkowo niewielkim kosztem, nie musi koniecznie zostać uznany za na tyle poważny, iż uzasadnia on natychmiastowe obniżenie ceny sprzedaży lub natychmiastowe rozwiązanie umowy sprzedaży. Podpisy *      Język postępowania: niemiecki.