C-314/10

PostanowienieTSUE2011-09-22CELEX: 62010CO0314ECLI:EU:C:2011:609

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy art. 6 TUE, art. 267 TFUE i art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej stoją na przeszkodzie krajowemu obowiązkowi zwrócenia się najpierw do sądu konstytucyjnego w wypadku podejrzenia, że ustawa krajowa jest sprzeczna z prawami podstawowymi, oraz czy sądy krajowe mogą badać zgodność norm prawa krajowego z umowami międzynarodowymi, gdy sąd konstytucyjny orzekł, że sporna ustawa krajowa jest zgodna z konstytucją, w sytuacji gdy brak jest łącznika z prawem Unii?

Ratio decidendi

Trybunał uznał się za oczywiście niewłaściwego, ponieważ wniosek o wykładnię Karty praw podstawowych Unii Europejskiej dotyczył decyzji krajowej niemającej żadnego związku z prawem Unii. Zgodnie z art. 51 § 1 Karty, jej przepisy mają zastosowanie do państw członkowskich wyłącznie w zakresie, w jakim stosują one prawo Unii. W braku takiego łącznika, Trybunał nie posiada właściwości do orzekania o zgodności przepisów krajowych z Kartą.

Stan faktyczny

Sprawa dotyczyła pytania prejudycjalnego zadanego przez Tribunal de première instance de Liège w Belgii w postępowaniu między Pagnoul a państwem belgijskim. Sąd krajowy zwrócił się o wykładnię art. 6 TUE, art. 267 TFUE oraz art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej w kontekście krajowych przepisów nakładających na sąd obowiązek zwrócenia się najpierw do sądu konstytucyjnego w przypadku podejrzenia niezgodności ustawy krajowej z prawami podstawowymi, a także możliwości badania zgodności norm prawa krajowego z umowami międzynarodowymi po orzeczeniu sądu konstytucyjnego.

Rozstrzygnięcie

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest oczywiście niewłaściwy do udzielenia odpowiedzi na pytanie prejudycjalne zadane przez Tribunal de première instance de Liège (sąd rejonowy w Liège, Belgia).

Pełny tekst orzeczenia

Postanowienie Trybunału (piąta izba) z dnia 22 września 2011 r. – Pagnoul przeciwko państwu belgijskiemu (sprawa C‑314/10) Artykuł 92 § 1, art. 103 § 1 i art. 104 § 3 akapit pierwszy regulaminu postępowania – Odesłanie prejudycjalne – Badanie zgodności przepisu krajowego zarówno z prawem Unii, jak i z konstytucją krajową – Przepisy krajowe przewidujące pierwszeństwo wpadkowej procedury kontroli konstytucyjności – Karta praw podstawowych Unii Europejskiej – Niezbędność łącznika z prawem Unii – Oczywisty brak właściwości Trybunału 1. Pytania prejudycjalne – Wystąpienie do Trybunału – Właściwość sądów krajowych – Ustawodawstwo krajowe nadające priorytetowy charakter postępowaniu wpadkowemu w zakresie kontroli zgodności z konstytucją – Niedopuszczalność – Przesłanka (art. 267 TFUE) (por. pkt 21) 2. Pytania prejudycjalne – Właściwość Trybunału – Granice – Wniosek o dokonanie wykładni Karty praw podstawowych Unii – Decyzja krajowa niemająca żadnego związku z prawem Unii – Brak właściwości Trybunału (art. 267 TFUE; Karta praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 17, 47, art. 51 § 1) (por. pkt 22–25) Przedmiot Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym – Tribunal de première instance de Liège – Wykładnia art. 6 TUE, art. 267 TFUE oraz art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej – Ciążący na sądzie krajowym obowiązek zwrócenia się najpierw do sądu konstytucyjnego w wypadku podejrzenia, że ustawa krajowa jest sprzeczna z prawami podstawowymi – Zgodność przepisu krajowego ustanawiającego taki obowiązek z prawem Unii Europejskiej – Możliwość badania przez sądy krajowe zgodności norm prawa krajowego z umowami międzynarodowymi w sytuacji, gdy sąd konstytucyjny orzekł, że sporna ustawa krajowa jest zgodna z prawami podstawowymi gwarantowanymi przez konstytucję Sentencja Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest oczywiście niewłaściwy do udzielenia odpowiedzi na pytanie prejudycjalne zadane przez Tribunal de première instance de Liège (sąd rejonowy w Liège, Belgia).