C-320/05

PostanowienieTSUE2007-10-04CELEX: 62005CO0320ECLI:EU:C:2007:573

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Jakie są dopuszczalne podstawy odwołania od wyroku Sądu Pierwszej Instancji do Trybunału Sprawiedliwości, w szczególności w zakresie zarzutów dotyczących błędów w ustaleniach faktycznych, powtórzenia argumentów oraz odmowy przeprowadzenia środków dowodowych?

Ratio decidendi

Trybunał Sprawiedliwości potwierdził, że odwołanie może opierać się wyłącznie na zarzutach dotyczących naruszenia prawa, a ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd Pierwszej Instancji nie podlegają kontroli Trybunału, chyba że doszło do przeinaczenia dowodów. Ponadto, odwołanie, które jedynie powtarza zarzuty i argumenty podniesione już przed Sądem, jest niedopuszczalne. Trybunał może jednak kontrolować odmowę przeprowadzenia środków dowodowych przez Sąd. W niniejszej sprawie, odwołanie zostało oddalone, ponieważ część zarzutów dotyczyła ustaleń faktycznych lub stanowiła powtórzenie wcześniejszych argumentów, a pozostałe zarzuty uznano za bezzasadne.

Stan faktyczny

Sprawa dotyczyła odwołania wniesionego przez Fred Olsen, S.A. od wyroku Sądu Pierwszej Instancji, który oddalił skargę spółki o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej. Decyzja Komisji z dnia 25 lipca 2001 r. dotyczyła pomocy państwa NN/48/2001, udzielonej przez Hiszpanię na rzecz przedsiębiorstwa żeglugowego Transmediterránea. Pomoc ta dotyczyła sektora transportu morskiego.

Rozstrzygnięcie

1) Odwołanie zostaje oddalone. 2) Fred Olsen, S.A. zostaje obciążona kosztami postępowania. 3) Królestwo Hiszpanii ponosi własne koszty postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Postanowienie Trybunału (trzecia izba) z dnia 4 października 2007 r. – Olsen przeciwko Komisji (sprawa C‑320/05 P) Odwołanie – Pomoc państwa – Transport morski – Żegluga morska – Pomoc istniejąca – Nowa pomoc – Pomoc, którą można uznać za zgodną ze wspólnym rynkiem – Usługa w powszechnym interesie gospodarczym – Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne, a w części oczywiście bezzasadne 1. Odwołanie – Zarzuty – Błąd w ustaleniach faktycznych – Niedopuszczalność – Kontrola oceny dowodów przez Trybunał – Wykluczenie, z wyjątkiem przypadku ich przeinaczenia (art. 225 ust. 1 WE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 58 akapit pierwszy) (por. pkt 47, 69, 70) 2. Odwołanie – Zarzuty – Zwykłe powtórzenie zarzutów i argumentów podniesionych przed Sądem – Niedopuszczalność – Zakwestionowanie wykładni lub zastosowania prawa wspólnotowego dokonanych przez Sąd – Dopuszczalność (art. 225 ust. 1 WE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 58 akapit pierwszy; regulamin Trybunału art. 112 § 1 lit. c)) (por. pkt 48–50) 3. Odwołanie – Zarzuty – Kontrola przez Trybunał odmowy przeprowadzenia środków dowodowych przez Sąd – Zakres (regulamin Sądu, art. 66 § 1) (por. pkt 63, 64) 4. Odwołanie – Zarzuty – Niewystarczające uzasadnienie – Dopuszczalność (por. pkt 111) Przedmiot Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (druga izba w składzie powiększonym) z dnia 15 czerwca 2005 r. w sprawie T‑17/02 Olsen przeciwko Komisji, którym Sąd oddalił skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 25 lipca 2001 r dotyczącej pomocy państwa NN/48/2001 – Hiszpania – Pomoc na rzecz przedsiębiorstwa żeglugowego Transmediterránea (Dz.U. 2002, C 96, s. 4). Sentencja 1) Odwołanie zostaje oddalone. 2) Fred Olsen, S.A. zostaje obciążona kosztami postępowania. 3) Królestwo Hiszpanii ponosi własne koszty postępowania.