C-320/09

WyrokTSUE2011-12-21CELEX: 62009CJ0320ECLI:EU:C:2011:858

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Główne zagadnienia prawne dotyczyły dopuszczalności skargi o stwierdzenie nieważności wniesionej przez beneficjenta pomocy państwa, w tym legitymacji procesowej i interesu prawnego, a także zakresu kontroli Trybunału w postępowaniu odwoławczym, w szczególności w odniesieniu do błędów w ustaleniach faktycznych i uzasadnienia wyroków.

Ratio decidendi

Trybunał potwierdził, że przedsiębiorstwo będące beneficjentem indywidualnej pomocy przyznanej w ramach systemu pomocy sektorowej, którą należy odzyskać, posiada legitymację procesową i interes prawny do wniesienia skargi o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji. Ponadto, Trybunał przypomniał, że w postępowaniu odwoławczym nie dokonuje ponownej oceny okoliczności faktycznych i dowodów, chyba że zostały one przeinaczone. Oddalenie obu odwołań oznaczało utrzymanie w mocy wyroku Sądu, który uznał decyzję Komisji za zgodną z prawem w zakresie uznania pomocy za niezgodną i nakazu jej odzyskania.

Stan faktyczny

Sprawa dotyczy systemu pomocy państwa przyznawanej przez Włochy przedsiębiorstwom użyteczności publicznej z przewagą kapitału publicznego, w formie zwolnień podatkowych i pożyczek na preferencyjnych warunkach. Komisja Europejska wydała decyzję 2003/193/WE, w której uznała ten system pomocy za niezgodny ze wspólnym rynkiem i nakazała jego odzyskanie. Przedsiębiorstwo AEM (obecnie A2A), beneficjent tej pomocy, zaskarżyło tę decyzję do Sądu.

Rozstrzygnięcie

Odwołanie główne i odwołanie wzajemne zostają oddalone. A2A SpA zostaje obciążona kosztami postępowania dotyczącymi odwołania głównego. Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania dotyczącymi odwołania wzajemnego.

Pełny tekst orzeczenia

Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 21 grudnia 2011 r. – A2A, dawniej AEM przeciwko Komisji (sprawa C‑320/09 P) Odwołanie – Pomoc państwa – System pomocy przyznawanej przedsiębiorstwom użyteczności publicznej – Zwolnienia podatkowe – Decyzja uznająca system pomocy za niezgodny ze wspólnym rynkiem – Skarga o stwierdzenie nieważności – Dopuszczalność – Legitymacja procesowa – Interes prawny – Artykuł 87 WE – Pojęcie pomocy – Artykuł 88 WE – Pojęcie nowej pomocy – Artykuł 10 WE – Obowiązek lojalnej współpracy – Rozporządzenie (WE) nr 659/1999 – Artykuły 1 i 14 – Zgodność z prawem nakazu odzyskania pomocy – Zasada pewności prawa – Obowiązek uzasadnienia 1. Skarga o stwierdzenie nieważności – Osoby fizyczne lub prawne – Akty dotyczące ich bezpośrednio i indywidualnie – Decyzja Komisji zakazująca wprowadzenia systemu pomocy sektorowej – Skarga przedsiębiorstwa, które skorzystało z pomocy indywidualnej przyznanej na podstawie tego systemu, którą należy odzyskać – Dopuszczalność (art. 230 akapit czwarty WE) (por. pkt 55–60) 2. Skarga o stwierdzenie nieważności – Interes prawny – Przesłanka – Skarga mogąca przynieść korzyść stronie, która ją wniosła – Decyzja Komisji w sprawie odzyskania pomocy państwa (por. pkt 68–70) 3. Odwołanie – Zarzuty – Niewystarczające uzasadnienie – Podanie przez Sąd uzasadnienia dorozumianego – Dopuszczalność – Przesłanki (art. 225 WE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 36, art. 53 akapit pierwszy) (por. pkt 97) 4. Odwołanie – Zarzuty – Błąd w ustaleniach faktycznych – Niedopuszczalność – Kontrola przez Trybunał oceny okoliczności faktycznych i dowodów – Wykluczenie, z wyjątkiem przypadku ich przeinaczenia (art. 225 WE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 58 akapit pierwszy) (por. pkt 103–105) 5. Odwołanie – Zarzuty – Zarzut skierowany przeciwko elementowi uzasadnienia wyroku niepotrzebnemu dla uzasadnienia jego sentencji – Zarzut nieistotny dla sprawy (por. pkt 109) 6. Odwołanie – Zarzuty – Przeinaczenie prawa krajowego przyjętego jako dowód – Dopuszczalność (art. 225 WE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 51 akapit pierwszy) (por. pkt 125) 7. Odwołanie – Zarzuty – Zarzut podniesiony po raz pierwszy w odwołaniu – Niedopuszczalność (regulamin postępowania przed Trybunałem, art. 42 § 2, art. 118) (por. pkt 131) Przedmiot Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (ósma izba w składzie powiększonym) z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie T‑301/02 AEM przeciwko Komisji, którym Sąd oddalił skargę o stwierdzenie nieważności art. 2 i 3 decyzji Komisji 2003/193/WE z dnia 5 czerwca 2002 r. w sprawie pomocy państwa w formie zwolnień podatkowych i pożyczek na preferencyjnych warunkach przyznanych przez Włochy na rzecz przedsiębiorstw użyteczności publicznej z przewagą kapitału publicznego (Dz.U. L 77, s. 21). Sentencja 1) Odwołanie główne i odwołanie wzajemne zostają oddalone. 2) A2A SpA zostaje obciążona kosztami postępowania dotyczącymi odwołania głównego. 3) Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania dotyczącymi odwołania wzajemnego.