C-34/05

OPINIA RZECZNIKA GENERALNEGO PHILIPPE’A LÉGERA przedstawiona w dniu 22 czerwca 2006 r.(1) Sprawa C‑34/05 Maatschap J. en G. P. en A. C. Schouten przeciwko Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit [wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez College van Beroep voor het bedrijfsleven (Niderlandy)] Struktury rolne – Wspólnotowe systemy pomocy – Sektor wołowiny i cielęciny – Dostępny obszar uprawy paszowej – Obszar czasowo zalany w danym okresie 1.        W ramach reformy wspólnej polityki rolnej przeprowadzonej w 1992 r. prawodawca wspólnotowy wprowadził nowy system pomocy dla producentów wołowiny i cielęciny. System ten polega na bezpośrednim wypłacaniu rolnikom specjalnej premii, której wypłata jest uzależniona od przestrzegania wymogu dotyczącego liczebności stada. Jest ona ustalana na podstawie liczby bydła utrzymywanego w gospodarstwie i „dostępnych” obszarów uprawy paszowej. 2.        W niniejszym sporze powstało pytanie, czy obszar czasowo zalany może zostać uznany za „dostępny” obszar uprawy paszowej. 3.        Pytanie to postawione przez College van Beroep voor het bedrijfsleven (Niderlandy) zaistniało w ramach sporu pomiędzy spółką rolniczą Maatschap J. en G. P. en A. C. Schouten (zwaną dalej „Schouten”) a Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit (niderlandzkim ministrem rolnictwa, przyrody i jakości żywności, zwanym dalej „ministrem”) dotyczącego przyznania specjalnej premii z tytułu utrzymywania i tuczenia bydła płci męskiej. 4.        W niniejszej sprawie zwrócono się do Trybunału w szczególności o sprecyzowanie pojęcia „dostępnego” obszaru uprawy paszowej, zawartego w art. 12 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1254/1999(2) i art. 2 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (EWG) nr 3887/92(3). I –    Wspólnotowe ramy prawne A –    Rozporządzenie nr 1254/1999 5.        Przed reformą z 1992 r. sektor produkcji bydła znajdował się w fazie intensyfikacji. Polityka wspólnotowa wspierania dochodów gospodarstw poprzez stosowanie wysokich cen zachęcała rolników do zwiększania produkcji. Obszar uprawy paszowej przestał wystarczać do wyżywienia zwierząt, ponieważ ich liczba rosła, podczas gdy obszar uprawy paszowej nie uległ zwiększeniu. 6.        Jednym z celów rozporządzenia nr 1254/1999 jest odwrócenie tej tendencji w szczególności poprzez uzależnienie przyznania premii zwierzęcych od kryterium liczebności stada określanego przez stosunek wielkości obszaru uprawy paszowej danego gospodarstwa do liczby hodowanych w nim zwierząt(4). Taki system pomocy wspólnotowej związany z obszarami jest powszechnie zwany pomocą obszarową. 7.        Artykuł 4 ust. 1 i 3 lit. a) tego rozporządzenia przewiduje przyznanie każdemu producentowi, który złoży wniosek, specjalnej premii z tytułu hodowli bydła płci męskiej utrzymywanego dla tuczu przez okres, który zostanie wyznaczony. 8.        W rozumieniu art. 12 ust. 1 tego rozporządzenia liczba zwierząt uprawnionych do premii specjalnej jest ograniczona przepisami dotyczącymi liczebności stada w gospodarstwie liczącym dwie sztuki duże (LU) na hektar i w danym roku kalendarzowym. Dla określenia liczebności stada art. 12 ust. 2 lit. a) i b) rozporządzenia nr 1254/1999 nakazuje uwzględnić liczbę zwierząt i „obszar przeznaczony na pasze dla zwierząt [uprawy paszowej] […] przeznaczon[y] [dostępny] przez cały rok kalendarzowy na hodowlę bydła”. 9.        Artykuł 12 ust. 2 lit. b) tego rozporządzenia wyklucza z obszaru uprawy paszowej pewne powierzchnie. Lista wyłączeń jest sformułowana w następujący sposób: „[…] Obszar taki nie obejmuje: –        budynków, lasu, stawów, ścieżek, –        obszaru wykorzystywanego do innych upraw objętych wspólnotowym programem pomocy lub przeznaczonego na uprawy wieloletnie lub uprawy ogrodowe, z wyjątkiem pastwisk stałych, objętego płatnościami obszarowymi przyznawanymi zgodnie z art. 17 niniejszego rozporządzenia i art. 19 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999[(5)], –        obszaru uprawnionego do objęcia systemem pomocy dla producentów niektórych upraw rolniczych wykorzystywanego w programie pomocy na pasze suche lub zgodnie z krajowym lub wspólnotowym programem rezerw”. B –    Rozporządzenie nr 3887/92 10.      Rozporządzenie nr 3887/92 reguluje szczegółowe zasady stosowania zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli niektórych wspólnotowych systemów pomocy ustanowionych rozporządzeniem (EWG) nr 3508/92(6). System ten ma w szczególności zastosowanie do premii specjalnej, o której mowa w art. 4 rozporządzenia nr 1254/1999(7). 11.      Artykuł 2 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 3887/92 brzmi następująco: „[K]ażdy obszar uprawy paszowej musi być dostępny dla hodowli zwierząt przez okres minimum siedmiu miesięcy, począwszy od daty, która zostanie wyznaczona przez państwo członkowskie między dniem 1 stycznia a 31 marca” [tłumaczenie nieoficjalne]. 12.      Artykuł 9 ust. 2 tego rozporządzenia dotyczy rozbieżności między obszarem gruntów zadeklarowanym we wniosku o pomoc obszarową a obszarem, dla którego spełnione zostały wszystkie określone w przepisach warunki („ustalony obszar”). Artykuł ten przewiduje, że jeżeli stwierdzona jest nadwyżka większa niż 20% ustalonego obszaru, pomoc obszarowa nie jest przyznawana. II – Stan faktyczny i postępowanie przed sądem krajowym 13.      W dniu 9 maja 2001 r. Schouten zwróciła się do właściwych władz o rejestrację działek rolnych jako obszarów uprawy paszowej. 14.      Niektóre z tych działek leżą na terenach zalewowych. Tereny te znajdują się pomiędzy wałem przeciwpowodziowym a korytem rzecznym. W ciągu roku obszary te mogą zostać częściowo zalane w zależności od wysokości terenu zalewowego, a także od przypływu rzeki, który zależy od wody deszczowej i wody z rozpuszczonego lodu pochodzącej z górnych odcinków rzeki. 15.      W dniu 1 sierpnia 2001 r. Schouten złożyła na podstawie rozporządzenia nr 1254/1999 wniosek o premię specjalną na 26 sztuk bydła płci męskiej hodowanego na wspomnianym obszarze. 16.      W dniu 17 grudnia 2001 r. minister poinformował spółkę Schouten, że obszar uprawy paszowej ustalony za pomocą teledetekcji w dniach 10 i 11 maja 2001 r. był mniejszy od deklarowanego obszaru. Jako że obszar deklarowany był większy o ponad 20% od obszaru ustalonego, na podstawie art. 9 ust. 2 rozporządzenia nr 3887/92 został on obniżony do zera. 17.      Decyzją z dnia 27 maja 2002 r. minister odrzucił wniosek Schouten o premię specjalną, ponieważ po obniżeniu do zera obszaru uprawy paszowej powierzchnia, którym dysponowała Schouten do hodowli swoich 26 sztuk bydła płci męskiej, nie spełniała wymogu liczebności stada. 18.      W dniu 3 lipca 2002 r. Schouten wniosła odwołanie do ministra. 19.      Decyzją z dnia 8 sierpnia 2003 r. minister oddalił odwołanie spółki Schouten, ponieważ w chwili, gdy robione były zdjęcia z satelity, część terenów zalewowych była zalana. W związku z tym minister uznał, że tereny te nie mogą zostać uznane za obszary uprawy paszowej, gdyż nie były nieprzerwanie dostępne w okresie siedmiu miesięcy wymaganym przez art. 2 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 3887/92. Poza tym minister uznał, że ponieważ spółka Schouten oszacowała zalety i wady użytkowania terenów zalewowych – wzięła ona także na siebie ryzyko zalania terenów w momencie teledetekcji. 20.      Spółka Schouten wniosła więc sprawę przed College van Beroep voor het bedrijfsleven, utrzymując, że podczas teledetekcji okoliczności były wyjątkowe i spółka nie powinna z tego powodu ponosić konsekwencji. Minister utrzymuje natomiast, że na podstawie art. 12 ust. 2 lit. b) rozporządzenia nr 1254/1999 w związku z art. 2 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 3887/92 deklarowany obszar uprawy paszowej powinien służyć żywieniu bydła nieprzerwanie przez okres siedmiu miesięcy, powodzie natomiast przerywają ten okres. III – Pytania prejudycjalne 21.      Sąd krajowy uznał, że zastosowana przez ministra zawężająca wykładnia pojęcia „dostępny” nie jest jasna na tyle, żeby nie pozostawiała wątpliwości. Uznawszy, że rozstrzygnięcie sporu uzależnione jest od wykładni tego pojęcia, College van Beroep voor het bedrijfsleven postanowił zawiesić postępowanie i skierować do Trybunału następujące pytania prejudycjalne: „1)      Czy art. 12 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1254/1999 oraz art. 2 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (EWG) nr 3887/92 należy interpretować w ten sposób, że obszar uprawy paszowej nie może zostać uznany za »dostępny«, jeżeli w jakimkolwiek momencie danego okresu obszar ten był zalany? 2)      Jeżeli odpowiedź na pytanie pierwsze jest twierdząca, czy przywołane powyżej przepisy są wiążące, szczególnie biorąc pod uwagę ich konsekwencje? 3)      Jeżeli odpowiedź na pytanie pierwsze jest przecząca, jakie kryteria należy stosować dla ustalenia, czy dany obszar czasowo zalany jest »dostępny« w rozumieniu art. 12 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1254/1999 i art. 2 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (EWG) nr 3887/92?”. IV – Ocena A –    W przedmiocie pierwszego pytania prejudycjalnego 22.       W pierwszym pytaniu prejudycjalnym sąd krajowy zasadniczo zmierza do ustalenia, czy art. 12 ust. 2 lit. b) rozporządzenia nr 1254/1999 oraz art. 2 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 3887/92 należy interpretować w ten sposób, że obszar deklarowany jako obszar uprawy paszowej może zostać uznany za „dostępny”, nawet jeżeli w jakimkolwiek momencie danego okresu obszar ten był zalany. 23.      W przeciwieństwie do rządu niderlandzkiego uważam, że obszar uprawy paszowej, który czasowo był zalany w danym okresie, może zostać uznany za „dostępny” w rozumieniu art. 12 ust. 2, lit. b) rozporządzenia nr 1254/1999 i art. 2 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 3887/92. 24.      Przede wszystkim przywołuję utrwalone orzecznictwo Trybunału, zgodnie z którym przy dokonywaniu wykładni przepisu prawa wspólnotowego należy brać pod uwagę nie tylko jego brzmienie, lecz także kontekst, w jakim został umieszczony, oraz cele regulacji, której stanowi on część(8). 25.      Nie znajduję wskazań w treści art. 12 ust. 2 lit. b) rozporządzenia 1254/1999 i art. 2 ust. 1 lit. c) rozporządzenia 3887/92, zgodnie z którymi obszar, który czasowo był zalany, nie mógłby zostać uznany za „dostępny”. 26.      W pierwszej kolejności należy przypomnieć, że pojęcie „disponible” [„dostępny”] oznacza „dont on peut disposer” [„którym można dysponować”](9). Pojęcie to zostało przetłumaczone w sposób identyczny w większości wersji językowych rozporządzenia nr 1254/1999(10). 27.      W drugiej kolejności stwierdzam, że jasno wynika z treści art. 12 ust. 2 lit. b) tiret pierwsze, drugie i trzecie rozporządzenia nr 1254/1999, iż pewne powierzchnie są wyłączone z obszaru uprawy paszowej. W świetle tego przepisu „obszar taki nie obejmuje” terenów, które nie wpływają na możliwości paszowe gospodarstwa, jak stawy, lasy, ale także inne obszary służące produkcjom, które są już objęte wspólnotowym systemem pomocy. 28.      Podobnie do rządu francuskiego i Komisji Wspólnot Europejskich(11) twierdzę, że prawodawca wspólnotowy celowo chciał przewidzieć w sposób wyczerpujący obszary niesłużące wyłącznie żywieniu bydła, które powinny być wyłączone z zakresu definicji obszaru uprawy paszowej mogącego zostać uznanym za „dostępny”. 29.      Jednakże należy stwierdzić, że tereny czasowo zalane nie figurują na tej liście wyłączeń. 30.      W trzeciej kolejności twierdzę, że art. 2 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 3887/92, który także precyzuje, że obszar uprawy paszowej powinien być „dostępny”, nie stanowi, że warunek ten nie zostaje spełniony w przypadku czasowego zalania danego obszaru. 31.      W świetle niniejszych rozważań stwierdzam, że ani treść art. 12 ust. 2 lit. b) rozporządzenia nr 1254/1999, ani art. 2 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 3887/92 nie stoją na przeszkodzie, aby uznać za „dostępne” obszary czasowo zalane. 32.      Konkluzję powyższą potwierdza, jak zaraz to zobaczymy, struktura regulacji, w której zawarte są przepisy podlegające wykładni, i cel rozporządzenia nr 1254/1999. 33.      Ponadto ze zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli ustanowionego przez rozporządzenie nr 3508/92 wynika, że ma on na celu zapewnienie, iż dany obszar jest rzeczywiście przeznaczony albo pod uprawę, albo hodowlę. 34.      Rolnik, który otrzymuje specjalną premię z tytułu hodowli bydła, nie powinien używać danego obszaru w innym celu, jak na przykład w celu uprawy. 35.      Na poparcie tego twierdzenia precyzuję, że rozporządzenie nr 3508/92 definiuje pojęcie „działki rolnej” jako „jednolitego obszaru gruntu, na którym prowadzona jest jednolita uprawa przez pojedynczego rolnika”(12). 36.      Ponadto rozporządzenie nr 3887/92, które dotyczy szczegółowych zasad stosowania rozporządzenia nr 3508/92, jak zostało wcześniej wskazane, zaleca administracyjną kontrolę krzyżową zadeklarowanych działek rolnych i zwierząt w celu uniknięcia podwójnego przyznawania pomocy w tym samym roku kalendarzowym(13). 37.       Co więcej, wniosek rolnika o pomoc obszarową powinien obowiązkowo zawierać informacje dotyczące działki, w szczególności jej przeznaczenia użytkowego, innymi słowy „rodzaju upraw, rodzaju przykrycia ziemi lub braku upraw”(14). 38.      Rozważania te potwierdzają, że dany obszar powinien zostać uznany za „dostępny” wówczas, gdy służy wyłącznie żywieniu zwierząt. 39.      W konsekwencji nie uważam, że wystąpienie zmiennych warunków pogodowych, to jest powodzi, mrozu lub śniegu, które powodują, że tereny stają się czasowo niedostępne, może samo w sobie wykluczyć możliwość uznania danej działki za „dostępną”, pod warunkiem że rzeczywiście służy ona żywieniu hodowanego na niej bydła. 40.      Podobnie do rządu francuskiego uważam, że to właśnie ryzyko wystąpienia zmiennych warunków pogodowych kierowało prawodawcą wspólnotowym, aby nie nakładać wymogu okresu nieprzerwanego zajmowania terenów(15). 41.      Wreszcie przedstawioną ocenę potwierdzają cele realizowane przez rozporządzenie nr 1254/1999. 42.      Jak już widzieliśmy wcześniej, niniejsze rozporządzenie ma w szczególności na celu zwalczanie intensyfikacji produkcji, uzależniając przyznanie specjalnej premii, określanej na podstawie „dostępnego” obszaru uprawy paszowej i liczby hodowanego na nim bydła, od przestrzegania wymogu dotyczącego liczebności stada. 43.      Przypominam także, że pastwiska służą do opasu bydła i premia specjalna jest przyznawana na te zwierzęta(16). 44.      Z całości powołanych przesłanek wynika więc, że warunek, zgodnie z którym obszar uprawy paszowej powinien być dostępny do hodowli zwierząt zgodnie z brzmieniem art. 12 ust. 2 lit. b) rozporządzenia nr 1254/1999 i art. 2 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 3887/92, powinien być interpretowany w ten sposób, że przyznanie premii specjalnej ogranicza się do obszarów uprawy paszowej, które służą wyłącznie żywieniu bydła w danym okresie. 45.      Nie twierdzę także, że dany obszar uprawy paszowej, który został zalany w danym okresie, nie może w żadnym razie zostać uznany za „dostępny”. Według mnie fakt, że dany teren może zostać zalany, zasadniczo nie stoi na przeszkodzie, aby obszar służył wyłącznie żywieniu bydła. 46.      W świetle tych argumentów jestem zdania, że art. 12 ust. 2 lit. b) rozporządzenia nr 1254/1999 i art. 2 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 3887/92 należy interpretować w ten sposób, że działka zadeklarowana jako obszar uprawy paszowej może zostać uznana za „dostępną”, nawet jeżeli została czasowo zalana w danym okresie. 47.      W związku z tym, że została udzielona odpowiedź przecząca na pytanie pierwsze, nie ma potrzeby odpowiadać na pytanie drugie. B –    W przedmiocie trzeciego pytania prejudycjalnego 48.      W trzecim pytaniu prejudycjalnym sąd krajowy zwraca się do Trybunału o przedstawienie kryteriów, które pozwolą uznać obszar uprawy paszowej za „dostępny”, w sytuacji gdy był on czasowo zalany w danym okresie. 49.      Sąd krajowy dąży w szczególności do ustalenia, czy fakt, że obszar uprawy paszowej był zalany przez trzy dni, stanowiąc przeszkodę w wypasie zwierząt w okresie dziesięciu dni, może podważyć ocenę, zgodnie z którą obszar ten czasowo zalany w danym okresie może zostać uznany za „dostępny”. 50.      Według mnie dwa czynniki pozwalają na to, aby dany obszar uprawy paszowej, który był czasowo zalany, mógł zostać uznany za „dostępny”. Są to następujące czynniki. Po pierwsze, zgodnie z wymogiem art. 12 ust. 2 lit. b) rozporządzenia nr 1254/1999 konieczne jest, aby dany obszar służył wyłącznie żywieniu zwierząt podczas całego roku kalendarzowego. Po drugie, zgodnie z art. 2 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 3887/92 wymagane jest, aby obszar ten mógł być rzeczywiście wykorzystywany w celu żywienia bydła przez okres minimum siedmiu miesięcy(17). 51.      Moim zdaniem czasowe przerwanie tego okresu nie może podważyć przeznaczenia danej działki na hodowlę bydła, jeżeli przerwa miała miejsce w wystarczająco krótkim okresie, pozwalającym rolnikowi na spełnienie w ciągu roku kalendarzowego warunku dotyczącego okresu minimum siedmiu miesięcy, o którym mowa w art. 2 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 3887/92(18). 52.      Z powyższego wynika, że fakt zalania obszaru przez okres trzech dni stanowiący przeszkodę w wypasie zwierząt w okresie dziesięciu dni niekoniecznie musi sprzeciwiać się spełnieniu wymogu terminu wymaganego rozporządzeniem nr 3887/92. Zadaniem sądu krajowego będzie ustalenie, czy pomimo tego krótkiego okresu niedostępności działek będących przedmiotem sporu mogły one być wykorzystywane do opasu bydła w okresie minimum siedmiu miesięcy, począwszy od dnia 31 marca(19). 53.      W świetle powyższych rozważań proponuję odpowiedzieć, że aby działka czasowo zalana mogła zostać uznana za „dostępną” w rozumieniu art. 12 ust. 2 lit. b) rozporządzenia nr 1254/1999 i art. 2 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 3887/92, konieczne jest po pierwsze, aby przez cały rok kalendarzowy służyła wyłącznie żywieniu zwierząt i po drugie, żeby mogła być rzeczywiście wykorzystywana w celu żywienia bydła przez okres minimum siedmiu miesięcy liczony od daty ustalonej w przepisach krajowych. V –    Wnioski 54.      Mając na względzie te rozważania, proponuję Trybunałowi, aby na postawione przez College van Beroep voor het bedrijfsleven pytania prejudycjalne odpowiedział w następujący sposób: „1)      Artykuł 12 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Rady nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny i art. 2 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Komisji nr 3887/92 z dnia 23 grudnia 1992 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli niektórych wspólnotowych systemów pomocy należy interpretować w ten sposób, że działka zadeklarowana jako obszar uprawy paszowej może zostać uznana za »dostępną«, nawet jeżeli została czasowo zalana w danym okresie. 2)      Aby działka czasowo zalana mogła zostać uznana za »dostępną« w rozumieniu art. 12 ust. 2 lit. b) rozporządzenia nr 1254/1999 i art. 2 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 3887/92, konieczne jest po pierwsze, aby przez cały rok kalendarzowy służyła wyłącznie żywieniu zwierząt i po drugie, żeby mogła być rzeczywiście wykorzystywana w celu żywienia bydła przez okres minimum siedmiu miesięcy liczony od daty ustalonej w przepisach krajowych”. 1 – Język oryginału: francuski. 2 – Rozporządzenie Rady nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny (Dz.U. L 160, str. 21). 3 – Rozporządzenie Komisji nr 3887/92 z dnia 23 grudnia 1992 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli niektórych wspólnotowych systemów pomocy (Dz.U. L 391, str. 36). 4 – Zobacz trzeci motyw rozporządzenia nr 1254/1999. 5 – Rozporządzenie Rady z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (Dz.U. L 160, str. 48). 6 – Rozporządzenie Rady z dnia 27 listopada 1992 r. ustanawiające zintegrowany system zarządzania i kontroli pewnych systemów pomocy Wspólnoty (Dz.U. L 355, str. 1). 7 – Zobacz art. 1 ust. 1 lit. b), i) rozporządzenia nr 3508/92, zmieniony rozporządzeniem Rady (WE) nr 1593/2000 z dnia 17 lipca 2000 r. (Dz.U. L 182, str. 4). 8 – Zobacz na przykład wyroki z dnia 17 listopada 1983 r. w sprawie 292/82 Merck, Rec. str. 3781, pkt 12 i z dnia 14 czerwca 2001 r. w sprawie C‑191/99 Kvaerner, Rec. str. I‑4447, pkt 30. 9 – Zobacz Le Petit Robert, Dictionnaire de la langue française, Paryż, wyd. Dictionnaires Le Robert, 2001 r. 10 – Przykładowo wersja angielska używa pojęcia „available”. Z kolei wersja włoska stosuje pojęcie „disponibile”. 11 – Zobacz pkt 24–28 uwag przedstawionych przez rząd francuski, a także pkt 15 i 16 uwag przedstawionych przez Komisję. 12 – Zobacz art. 1 ust. 4 tiret trzecie rozporządzenia nr 3508/92, podkreślenie własne. 13 – Zobacz art. 6 ust. 2 rozporządzenia nr 3887/92. 14 – Zobacz art. 4 ust. 1 zdanie drugie rozporządzenia nr 3887/92. 15 – Zobacz pkt 32 i 33 uwag rządu francuskiego. 16 – Zobacz art. 4 ust. 1 i 3 lit. a) rozporządzenia nr 1254/1999. 17 – Zwracam uwagę w tym względzie, że ten okres minimum siedmiu miesięcy został wyraźnie przewidziany w art. 5 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Komisji (WE) nr 2419/2001 z dnia 11 grudnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli niektórych wspólnotowych systemów pomocy ustanowionych rozporządzeniem nr 3508/92 (Dz.U. L 327, str. 11), uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 3887/92 i w art. 8 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającym wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w zakresie wspólnej polityki rolnej i ustanawiającym określone systemy wsparcia dla rolników (Dz.U. L 141, str. 18), uchylającego rozporządzenie nr 2419/2001. 18 – Na podstawie art. 2 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 3887/92 do państw członkowskich należy ustalenie daty rozpoczęcia tego okresu pomiędzy dniem 1 stycznia a 31 marca danego roku. 19 – Zobacz ramy prawne wniosku o wydanie orzeczenia prejudycjalnego, str. 2–5.