C-344/14

WYROK TRYBUNAŁU (siódma izba) z dnia 17 września 2015 r. ( *1 ) „Odesłanie prejudycjalne — Nomenklatura taryfowa i statystyczna — Klasyfikacja towarów — Mieszaniny aminokwasów wykorzystywane w celu przygotowania żywności dla niemowląt i małych dzieci cierpiących na alergię na białka mleka krowiego — Klasyfikacja do pozycji taryfowych 2106 „przetwory spożywcze” lub 3003 „leki”” W sprawie C‑344/14 mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Bundesfinanzhof (Niemcy) postanowieniem z dnia 20 maja 2014 r., które wpłynęło do Trybunału w dniu 17 lipca 2014 r., w postępowaniu: Kyowa Hakko Europe GmbH przeciwko Hauptzollamt Hannover, TRYBUNAŁ (siódma izba), w składzie: J.C. Bonichot, prezes izby, J.L. da Cruz Vilaça i C. Lycourgos (sprawozdawca), sędziowie, rzecznik generalny: E. Sharpston, sekretarz: A. Calot Escobar, uwzględniając pisemny etap postępowania, rozważywszy uwagi przedstawione: — w imieniu Kyowa Hakko Europe GmbH przez M. Tervoorena, Rechtsanwalt, oraz P. Kalskiego, — w imieniu Komisji Europejskiej przez B.R. Killmanna oraz A. Caeirosa, działających w charakterze pełnomocników, podjąwszy, po zapoznaniu się ze stanowiskiem rzecznika generalnego, decyzję o rozstrzygnięciu sprawy bez opinii, wydaje następujący Wyrok Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni pozycji 2106 i 3003 Nomenklatury scalonej, zawartej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej (Dz.U. L 256, s. 1 – wyd. spec. w jęz. polskim, rozdz. 2, t. 2, s. 382), zmienionej rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. (Dz.U. L 286, s. 1) (zwanej dalej „CN”). Wniosek ten został przedstawiony w ramach sporu pomiędzy Kyowa Hakko Europe GmbH (zwaną dalej „Kyowa Hakko”) a Hauptzollamt Hannover (głównym urzędem celnym w Hanowerze) w przedmiocie wiążących informacji taryfowych (zwanych dalej „WIT”) dotyczących klasyfikacji mieszaniny aminokwasów stosowanych w celu przygotowania żywności dla niemowlaków i małych dzieci cierpiących na alergię na białka mleka krowiego. Ramy prawne Nomenklatura scalona, wprowadzona rozporządzeniem nr 2658/87, oparta jest na zharmonizowanym systemie oznaczania i kodowania towarów, opracowanym przez Radę Współpracy Celnej, obecnie Światową Organizację Celną (WCO) i wprowadzonym w życie Międzynarodową konwencją w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów, zawartą w Brukseli w dniu 14 czerwca 1983 r. (zwaną dalej „HS”). Konwencja ta, warz z Protokołem zmian do tej Konwencji z dnia 24 czerwca 1986 r., została zatwierdzona w imieniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej decyzją Rady 87/369/EWG z dnia 7 kwietnia 1987 r. (Dz.U. L 198, s. 1 – wyd. spec. w jęz. polskim, rozdz. 2, t. 2, s. 288). Część druga CN, zatytułowana „Tabela stawek celnych”, zawiera sekcję IV, w której znajduje się między innymi dział 21, zatytułowany „Różne przetwory spożywcze”. Dział CN 21 zawiera pozycję 2106 o następującym brzmieniu: „2106 Przetwory spożywcze, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone”. Wspomniany dział 21 zawiera również następujące podpozycje: „2106 10– Koncentraty białkowe i teksturowane substancje białkowe[…][…]2106 90– Pozostałe[…][…]– – Pozostałe2106 90 92– – – Niezawierające tłuszczu mleka, sacharozy, izoglukozy, glukozy lub skrobi, lub zawierające mniej niż 1,5% masy tłuszczu mleka, 5% masy sacharozy lub izoglukozy, 5% masy glukozy lub skrobi”. Uwaga 1 do wspomnianego działu 21 ma następujące brzmienie: „Niniejszy dział nie obejmuje: […] f) drożdży pakowanych jako lek lub innych produktów objętych pozycjami 3003 lub 3004; […]”. Część druga CN, zatytułowana „Tabela stawek celnych”, zawiera także sekcję VI, w której znajduje się między innymi dział 30, zatytułowany „Produkty farmaceutyczne”. Dział CN 30 zawiera pozycję 3003, która ma następujące brzmienie: „3003 Leki (z wyłączeniem produktów objętych pozycją 3002, 3005 lub 3006) złożone z dwóch lub więcej składników, które zmieszano do celów terapeutycznych lub profilaktycznych, ale niepakowane w odmierzone dawki ani do postaci lub w opakowania do sprzedaży detalicznej”. Wspomniany dział CN 30 zawiera również następujące podpozycje: „3003 10 00 – Zawierające penicyliny lub ich pochodne, ze strukturą kwasu penicylanowego lub streptomycyny, lub ich pochodne 3003 20 00 – Zawierające pozostałe antybiotyki   – Zawierające hormony lub ich produkty objęte pozycją 2937, ale niezawierające antybiotyków: […] […] 3003 40 00 – Zawierające alkaloidy lub ich pochodne, ale niezawierające hormonów lub pozostałych produktów objętych pozycją 2937 lub antybiotyków: […] […] 3003 90 – Pozostałe Wspomniany dział CN 30 zawiera pozycję 3004, która ma następujące brzmienie: „3004 Leki (z wyłączeniem produktów objętych pozycją 3002, 3005 lub 3006) złożone z produktów zmieszanych lub niezmieszanych do celów terapeutycznych lub profilaktycznych, pakowane w odmierzone dawki (włącznie z lekami podawanymi przez skórę) lub do postaci, lub w opakowania do sprzedaży detalicznej”. Uwaga 1 do działu CN 30 ma następujące brzmienie: „Niniejszy dział nie obejmuje: a) żywności lub napojów (takich jak odżywki dietetyczne, odżywki dla diabetyków lub odżywki wzbogacone, preparaty uzupełniające dietę, napoje wzmacniające i wody mineralne), innych niż preparaty odżywcze podawane dożylnie (sekcja IV)”. Zgodnie z uwagą dodatkową 1 do działu CN 30: „Pozycja 3004 obejmuje ziołowe preparaty lecznicze i preparaty oparte na następujących substancjach aktywnych: witaminach, minerałach, aminokwasach egzogennych lub kwasach tłuszczowych, w opakowaniach do sprzedaży detalicznej. Tego typu preparaty należy klasyfikować do pozycji 3004, pod warunkiem że na etykiecie, opakowaniu lub na dołączonej ulotce zostały podane następujące informacje: a) o rodzaju choroby, dolegliwości lub ich symptomach, do których ma zastosowanie ten preparat; b) o stężeniu substancji aktywnej lub substancji aktywnych zawartych w nim; c) o dawkowaniu; d) o sposobie stosowania. Pozycja ta obejmuje homeopatyczne preparaty lecznicze, pod warunkiem że spełniają one wymagania wymienione powyżej w lit. a), c) i d). W przypadku preparatów opartych na witaminach, minerałach, aminokwasach egzogennych lub kwasach tłuszczowych zawartość jednej z tych substancji w zalecanej dawce dobowej podanej na etykiecie musi być znacząco wyższa niż dzienne spożycie zalecane do utrzymania ogólnego zdrowia lub dobrego samopoczucia”. Ponadto noty wyjaśniające do HS opublikowane przez Światową Organizację Celną (wydanie 2007), dotyczące pozycji HS 30.03, odpowiadającej pozycji CN 3003 (zwane dalej „notami wyjaśniającymi do HS”) wskazują, co następuje: „Postanowienia tekstu tej pozycji nie mają zastosowania do produktów żywnościowych lub napojów (takich jak produkty żywnościowe dietetyczne lub wzbogacone, produkty żywnościowe dla dietetyków, toniki i wody mineralne naturalne lub sztuczne), które są klasyfikowane do właściwych im pozycji. Tak jest przede wszystkim w przypadku przetworów spożywczych zawierających wyłącznie substancje odżywcze. Do najważniejszych składników odżywczych zawartych w żywności należą białka, węglowodany i tłuszcze. Pewne znaczenie odżywcze mają również witaminy i sole mineralne. Niniejsza pozycja nie obejmuje również żywności i napojów zawierających substancje o działaniu leczniczym, jeśli substancje te dodaje się wyłącznie celem zapewnienia lepszej równowagi żywnościowej, zwiększenia wartości energetycznej lub odżywczej lub poprawienia smaku, bez odbierania jednak produktowi jego charakteru przetworu spożywczego. […] Poza tym niniejsza pozycja nie obejmuje suplementów żywnościowych zawierających witaminy lub sole mineralne, które są przeznaczone do utrzymania zdrowia, ale nie mają wskazań do użycia w celu zapobiegania lub leczenia chorób. Produkty te są przeważnie cieczami, lecz mogą również występować w postaci proszku lub tabletek, są zwykle klasyfikowane do pozycji 21.06 lub do działu 22. Niniejsza pozycja obejmuje natomiast przetwory, w których substancje żywnościowe lub napoje spełniają tylko rolę nośnika, zaróbki lub środka słodzącego dla substancji leczniczych (np. w celu ułatwienia ich przyjmowania)”. Postępowanie główne i pytania prejudycjalne Kyowa Hakko produkuje mieszaniny aminokwasów, opatrzone oznaczeniami RM0630 i RM0789, które składają się z różnego rodzaju wysokiej czystości pojedynczych aminokwasów (zwane dalej „spornymi produktami”). Sporne produkty są wytwarzane w taki sposób, aby nie zawierały białek mleka krowiego. Kyowa Hakko dostarcza te produkty bez opakowania innemu przedsiębiorstwu, które je wykorzystuje, dodając do nich węglowodany i tłuszcze w celu przygotowania żywności dla niemowląt i małych dzieci cierpiących na alergię na białka mleka krowiego. Sporne produkty, poprzez zastąpienie wywołujących alergię białek mleka krowiego, dostarczają substancji koniecznych do rozwoju systemu odpornościowego i wzrostu tych dzieci. Wnioskiem z dnia 12 sierpnia 2008 r., złożonym do Bundesfinanzdirektion B (niemieckiego organu celnego właściwego do wydawania WIT), Kyowa Hakko zwróciła się o wydanie WIT dotyczących zaklasyfikowania spornych produktów w CN. We wniosku tym zaproponowała zaklasyfikowanie tych produktów do podpozycji CN 3003 90. Tymczasem w dniu 23 października 2008 r. organ ten wydał WIT klasyfikujące wspomniane produkty do podpozycji CN 2106, a mianowicie do podpozycji 2106 90 92. W dniu 24 listopada 2008 r. Kyowa Hakko wniosła zażalenie do Hauptzollamt Hannover, w którym podważyła dokonaną przez Bundesfinanzdirektion B klasyfikację spornych produktów w CN. W zażaleniu tym podniosła, że sporne produkty powinny być zaklasyfikowane do pozycji CN 3003 z tego względu, że zostały przetworzone w produkty wykorzystywane głównie do celów terapeutycznych w przypadku alergii na mleko krowie, innych alergii pokarmowych, chorób przewodu pokarmowego, a także w profilaktyce. Decyzją z dnia 5 stycznia 2011 r. Hauptzollamt Hannover oddalił to zażalenie jako bezzasadne. W dniu 1 lutego 2011 r. Kyowa Hakko wniosła do Finanzgericht Hamburg (sądu finansowego w Hamburgu) skargę na tę decyzję. Orzeczeniem z dnia 19 września 2012 r. wspomniany sąd oddalił tę skargę, stwierdzając, że sporne produkty nie powinny być zaklasyfikowane do pozycji CN 3003. W wyroku tym wspomniany sąd, opierając się na notach wyjaśniających do HS, podniósł między innymi, że sporne produkty, które dostarczają wyłącznie składników białkowych koniecznych do odżywiania, powinny być uznane w obowiązującym systemie CN za „substancje o wartości odżywczej”, a nie za „aktywne substancje lecznicze”, a zatem powinny być one klasyfikowane raczej jako „przetwory spożywcze”, a nie „leki”. Poza tym zdaniem tego sądu sporne produkty nie mają skutku terapeutycznego. W dniu 2 listopada 2012 r. Kyowa Hakko złożyła do sądu odsyłającego skargę rewizyjną („Revision”) na wyrok wydany przez Finanzgericht Hamburg. W skardze tej Kyowa Hakko podtrzymuje swą argumentację, zgodnie z którą sporne produkty powinny być zaklasyfikowane do pozycji CN 3003. Podnosi co do zasady, że noty wyjaśniające do HS nie mają charakteru prawnie wiążącego. W tym zakresie odnosi się także do orzeczenia Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) [sądu wyższego (izba podatkowa i kanclerska), Zjednoczone Królestwo] z dnia 27 września 2013 r., wydanego w postępowaniu odwoławczym, w którym zaklasyfikowano tę samą mieszaninę aminokwasów jak ta, która jest przedmiotem postępowania głównego, do pozycji CN 3003. We wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym sąd odsyłający podnosi w istocie, że CN nie zawiera żadnej definicji „leku”. Niemniej jednak twierdzi, że sporne produkty nie mogą być zakwalifikowane jako „leki” w rozumieniu pozycji CN 3003. W tym zakresie sąd ten uważa, że nie wydaje się, aby produkty te, stosowane jako substytut wywołujących alergię produktów mlecznych aż do momentu, w którym układ odpornościowy dziecka cierpiącego na alergię na białka mleka krowiego w pełni się nie rozwinie, miały cel terapeutyczny lub profilaktyczny. Sporne produkty zastępują bowiem wyłącznie wywołujący alergię składnik normalnej żywności niemowlęcia, nie oddziałując na alergię na białka mleka krowiego oraz nie eliminując jej ani też nie ograniczając. Jednakże, nawet jeśli sąd odsyłający twierdzi, że sporne produkty powinny być zaklasyfikowane do pozycji CN 2106, a decyzje wydane w tym zakresie zarówno przez Hauptzollamt Hannover, jak i przez Finanzgericht Hamburg są zasadne, to sąd ten uważa, że w świetle odmiennego stanowiska wyrażonego w orzeczeniu Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) z dnia 27 września 2013 r., orzeczenie Trybunału w trybie prejudycjalnym wydaje się być konieczne w celu wyjaśnienia prawidłowego zaklasyfikowania wspomnianych produktów w CN, a tym samym zagwarantowania jednolitej wykładni prawa w Unii. W tych okolicznościach Bundesfinanzhof postanowił zawiesić postępowanie i skierować do Trybunału następujące pytania prejudycjalne: „1) Czy mieszaniny aminokwasów takie jak te, których dotyczy spór (RM0630 lub RM0789), z których (w połączeniu z węglowodanami i tłuszczami) produkowany jest środek spożywczy, którym zastępuje się substancję zasadniczo niezbędną do życia i obecną w normalnej diecie, ale w pojedynczych przypadkach wywołującą alergię, a przez co umożliwia się unikanie problemów zdrowotnych powodowanych przez alergie, a także łagodzenie, a nawet wyleczenie występujących już zmian chorobowych, należy zaliczyć do leków złożonych z dwóch lub więcej produktów zmieszanych do celów profilaktycznych lub terapeutycznych objętych pozycją CN 3003? 2) W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze: czy te mieszaniny aminokwasów należy zaliczyć do przetworów spożywczych objętych pozycją CN 2106, które zgodnie z uwagą 1 lit. a) do działu 30 tej nomenklatury są z niego wyłączone, ponieważ nie mają żadnego działania profilaktycznego lub terapeutycznego poza dostarczaniem pożywienia?”. W przedmiocie pytań prejudycjalnych Poprzez swe pytania, które należy zbadać łącznie, sąd odsyłający zmierza w istocie do ustalenia, czy CN należy interpretować w ten sposób, że mieszaniny aminokwasów, takie jak te będące przedmiotem postępowania głównego, które są stosowane w celu przygotowania żywności dla niemowląt i małych dzieci cierpiących na alergię na białka mleka krowiego, należy zaklasyfikować do pozycji CN 3003 jako „leki złożone z dwóch lub więcej składników, które zmieszano do celów terapeutycznych lub profilaktycznych”, czy też do pozycji 2106 tej nomenklatury jako „przetwory spożywcze”. Na wstępie należy podkreślić, że zadanie Trybunału związane ze skierowanym do niego odesłaniem prejudycjalnym w zakresie klasyfikacji taryfowej polega przede wszystkim na wyjaśnieniu sądowi krajowemu kryteriów, których zastosowanie pozwoli mu na prawidłową klasyfikację spornych towarów w ramach CN, a nie na dokonaniu tej klasyfikacji przez Trybunał, tym bardziej że Trybunałowi nie zawsze są znane wszystkie niezbędne w tym celu informacje. Sąd krajowy wydaje się w każdym razie znajdować w lepszej sytuacji, by dokonać tej klasyfikacji (zob. wyroki: Proxxon, C‑500/04, EU:C:2006:111, pkt 23; Didżitałnet i in., C‑320/11, C‑330/11, C‑382/11 i C‑383/11, EU:C:2012:745, pkt 61; a także Vario Tek, C‑178/14, EU:C:2015:152, pkt 18). Następnie należy przypomnieć, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem w interesie pewności prawa i dla ułatwienia kontroli decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w ich obiektywnych cechach i właściwościach, takich jak określone w pozycjach CN oraz uwagach do sekcji lub działów (zob. w szczególności wyroki: Thyssen Haniel Logistic, C‑459/93, EU:C:1995:160, pkt 8; a także Nutricia, C‑267/13, EU:C:2014:277, pkt 19 i przytoczone tam orzecznictwo). Ponadto zgodnie z utrwalonym orzecznictwem noty wyjaśniające opracowane przez Komisję w zakresie dotyczącym CN oraz przez WCO w zakresie dotyczącym HS przyczyniają się w istotny sposób do interpretacji zakresu poszczególnych pozycji taryfowych, nie są jednakże prawnie wiążące [zob. między innymi wyrok TNT Freight Management (Amsterdam), C‑291/11, EU:C:2012:459, pkt 32]. W świetle obiektywnych cech i właściwości spornych produktów, które są mieszaninami aminokwasów produkowanymi w taki sposób, że nie zawierają białek mleka krowiego i są wykorzystywane do przygotowania żywności dla niemowląt i małych dzieci, produkty te powinny co do zasady być objęte zakresem działu CN 21, zatytułowanego „Różne przetwory spożywcze”, a tym samym powinny zostać zaklasyfikowane do pozycji 2106 „Przetwory spożywcze, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone”. Jednakże z noty 1 lit. f) tego rozdziału 21 wynika, że nie obejmuje on „innych produktów objętych pozycjami 3003 lub 3004”, czyli produktów, które powinny być zakwalifikowane jako „leki” w rozumieniu tych ostatnich pozycji. W konsekwencji powstaje pytanie, czy sporne produkty należy w ten sposób zakwalifikować. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem dla celów zaklasyfikowania produktów do działu CN 30 należy zbadać, czy produkty te posiadają jednoznacznie określone cechy terapeutyczne lub profilaktyczne, których działanie skupia się na konkretnych funkcjach organizmu ludzkiego, lub czy mogą one mieć zastosowanie w przeciwdziałaniu chorobom lub dolegliwościom albo ich leczeniu. Nawet jeśli dany produkt nie ma własnego działania terapeutycznego lub profilaktycznego, ale ma jednak zastosowanie w przeciwdziałaniu chorobom lub dolegliwościom lub ich leczeniu, powinien zostać uznany za przygotowany do celów terapeutycznych lub profilaktycznych, pod warunkiem że jest w sposób konkretny przeznaczony do tego rodzaju użycia (zob. w szczególności wyrok Nutricia, C‑267/13, EU:C:2014:277, pkt 20). Z przypomnianego w pkt 25 i 29 niniejszego wyroku orzecznictwa wynika, że przeznaczenie produktu może stanowić obiektywne kryterium klasyfikacji, o ile jest ono właściwe temu produktowi, co daje się ocenić na podstawie jego obiektywnych cech i właściwości. Zgodnie z orzecznictwem Trybunału produkt, który ze względu na swe cechy i właściwości obiektywne jest w sposób naturalny przeznaczony do zastosowania medycznego, może zostać zaklasyfikowany do działu CN 30 (zob. w szczególności wyroki: Thyssen Haniel Logistic, C‑459/93, EU:C:1995:160, pkt 13, 14; a także Nutricia, C‑267/13, EU:C:2014:277, pkt 21). W niniejszym przypadku, jak zostało podniesione w pkt 23 niniejszego wyroku, sporne produkty są wykorzystywane do przygotowania żywności dla niemowląt i małych dzieci cierpiących na alergię na białka mleka krowiego. Tego rodzaju produkty mogłyby być zaklasyfikowane do rozdziału CN 30 tylko wtedy, gdyby ze względu na ich obiektywne cechy i właściwości miały cel terapeutyczny lub profilaktyczny lub – co najmniej – były naturalnie przeznaczone do zastosowania medycznego, czego ustalenie należy do sądu krajowego. W tym zakresie należy podnieść, po pierwsze, że produktów – które, mimo że nie oddziałują na alergię lub jej nie leczą, są wykorzystywane jako czyste produkty zastępcze, służące jedynie zastąpieniu wywołujących alergię na białka mleka krowiego białek poprzez dostarczenie niewywołujących alergii składników białkowych koniecznych do odżywiania niemowląt cierpiących na tę alergię, przy tym nie powodują same z siebie zniknięcia tej alergii – nie można uznać za produkty o własnym działaniu terapeutycznym względem tych niemowląt. Po drugie, produktów, których podawanie nie umożliwia niemowlakowi cierpiącemu na alergię, który spożył wywołujące alergię białka mleka krowiego, uniknięcia pojawienia się reakcji alergicznej na wspomniane białka, ale które służą raczej zmniejszeniu, a nawet wyeliminowaniu wywołujących alergię białek z diety danego niemowlęcia poprzez podawanie niewywołującego alergii zastępczego środka spożywczego, nie można uznać za produkty o własnym działaniu profilaktycznym mającym na celu zapobieżenie chorobie lub dolegliwości. Po trzecie, produktów, z których produkowane są środki spożywcze dla niemowląt, które niekoniecznie są spożywane w ramach leczenia i których przyjmowanie nie wymaga kontroli lekarskiej, nie można uznać za produkty naturalnie przeznczone do zastosowania medycznego w rozumieniu orzecznictwa Trybunału przytoczonego w pkt 29 i 30 niniejszego wyroku. Poza tym tego rodzaju produkty, które nie mogą także służyć jako nośnik, zaróbka lub środek słodzący dla substancji leczniczych w celu ułatwienia ich przyjmowania, nie mogą być zaklasyfikowane zgodnie z notami wyjaśniającymi do HS do pozycji CN 3003. Ponadto z brzmienia uwagi 1 lit. a) do działu CN 30 wynika, że dział ten nie obejmuje żywności i napojów dietetycznych innych niż preparaty odżywcze podawane dożylnie, które są stosowane do celów wyłącznie żywieniowych (zob. podobnie wyrok Nutricia, C‑267/13, EU:C:2014:277, pkt 28). Z powyższego wynika, że produkty wytwarzane wyłącznie do preparatów odżywczych wchodzących w skład codziennej diety nie mogą zostać zaklasyfikowane jako „Leki złożone z dwóch lub więcej składników, które zmieszano do celów terapeutycznych lub profilaktycznych” w rozumieniu pozycji CN 3003. Poza tym z not wyjaśniających do HS wynika, że przetwory spożywcze zawierające jedynie substancje odżywcze nie mogą zostać zaklasyfikowane jako „leki” zgodnie z pozycją HS 30.03, odpowiadającą pozycji CN 3003 (zob. podobnie wyrok LTM, C‑201/96, EU:C:1997:523, pkt 48). Tak jest w szczególności w przypadku produktów, które są wyłącznie zastępczymi środkami spożywczymi, niezawierającymi żadnej substancji leczniczej aktywnej względem alergii. W świetle wszystkich powyższych rozważań na przedstawione pytania należy odpowiedzieć, że CN należy interpretować w ten sposób, iż mieszaniny aminokwasów, takie jak te będące przedmiotem postępowania głównego, które są stosowane w celu przygotowania żywności dla niemowląt i małych dzieci cierpiących na alergię na białka mleka krowiego, należy zaklasyfikować do pozycji 2106 tej nomenklatury jako „przetwory spożywcze”, o ile produkty te – ze względu na ich obiektywne cechy i właściwości – nie posiadają jednoznacznie określonych cech terapeutycznych lub profilaktycznych, których działanie skupia się na konkretnych funkcjach organizmu ludzkiego, a tym samym nie mogą one mieć zastosowania w przeciwdziałaniu chorobom lub dolegliwościom albo ich leczeniu i nie są także naturalnie przeznaczone do zastosowania medycznego, czego ustalenie należy do sądu krajowego. W przedmiocie kosztów Dla stron w postępowaniu głównym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed sądem odsyłającym, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż koszty stron w postępowaniu głównym, nie podlegają zwrotowi.   Z powyższych względów Trybunał (siódma izba) orzeka, co następuje:   Nomenklaturę scaloną, zawartą w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej, zmienioną rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r., należy interpretować w ten sposób, iż mieszaniny aminokwasów, takie jak te będące przedmiotem postępowania głównego, które są stosowane w celu przygotowania żywności dla niemowląt i małych dzieci cierpiących na alergię na białka mleka krowiego, należy zaklasyfikować do pozycji 2106 tej nomenklatury jako „przetwory spożywcze”, o ile produkty te – ze względu na ich obiektywne cechy i właściwości – nie posiadają jednoznacznie określonych cech terapeutycznych lub profilaktycznych, których działanie skupia się na konkretnych funkcjach organizmu ludzkiego, a tym samym nie mogą one mieć zastosowania w przeciwdziałaniu chorobom lub dolegliwościom albo ich leczeniu i nie są także naturalnie przeznaczone do zastosowania medycznego, czego ustalenie należy do sądu krajowego.   Podpisy ( *1 ) Język postępowania: niemiecki.