C-350/23

WYROK TRYBUNAŁU (szósta izba) z dnia 19 września 2024 r. ( *1 ) Odesłanie prejudycjalne – Rolnictwo – Wspólna polityka rolna – Systemy wsparcia bezpośredniego – Rozporządzenie delegowane (UE) nr 639/2014 – Wniosek o przyznanie pomocy związanej z produkcją zwierzęcą – Artykuł 53 ust. 4 – Warunki przyznania środka wsparcia związanego z produkcją w odniesieniu do bydła – Rozporządzenie (WE) nr 1760/2000 – Artykuł 7 – Rejestracja bydła – Decyzja 2001/672/WE – Artykuł 2 ust. 2 i 4 – Przemieszczenie bydła na letnie pastwiska położone w rejonach górskich – Zgłoszenie po terminie – Rozporządzenie delegowane (UE) nr 640/2014 – Artykuł 2 ust. 1 akapit drugi pkt 2, 15, 16 i 18 – Artykuł 30 ust. 4 lit. c) – Zwierzę zatwierdzone – Zmniejszenie wsparcia związanego z produkcją – Artykuł 15 ust. 1 – Artykuł 34 – Kary administracyjne – Poinformowanie o braku wpisu W sprawie C‑350/23 mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Verwaltungsgerichtshof (trybunał administracyjny, Austria) postanowieniem z dnia 1 czerwca 2023 r., które wpłynęło do Trybunału w dniu 7 czerwca 2023 r., w postępowaniu: Vorstand für den Geschäftsbereich II der Agrarmarkt Austria przy udziale: T F, TRYBUNAŁ (szósta izba), w składzie: T. von Danwitz, prezes izby, P.G. Xuereb (sprawozdawca) i A. Kumin, sędziowie, rzecznik generalny: J. Kokott, sekretarz: A. Calot Escobar, uwzględniając pisemny etap postępowania, rozważywszy uwagi, które przedstawili: – w imieniu Vorstand für den Geschäftsbereich II der Agrarmarkt Austria – M.E. Huber, w charakterze pełnomocnika, – w imieniu rządu austriackiego – J. Schmoll, M. Kopetzki i C. Pesendorfer, w charakterze pełnomocników, – w imieniu Komisji Europejskiej – J. Aquilina i A.C. Becker, w charakterze pełnomocników, po zapoznaniu się z opinią rzecznika generalnego na posiedzeniu w dniu 6 czerwca 2024 r., wydaje następujący Wyrok Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni: – artykułu 7 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 lipca 2000 r. ustanawiającego system identyfikacji i rejestracji bydła i dotyczącego etykietowania wołowiny i produktów z wołowiny oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 820/97 (Dz.U. 2000, L 204, s. 1), zmienionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 653/2014 z dnia 15 maja 2014 r. (Dz.U. 2014, L 189, s. 33) (zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1760/2000”); – artykułu 2 ust. 2 i 4 decyzji Komisji 2001/672/WE z dnia 20 sierpnia 2001 r. ustanawiającej szczególne zasady stosowane do przewozu bydła na letnie pastwiska położone w rejonach górskich (Dz.U. 2001, L 235, s. 23), zmienionej decyzją Komisji 2010/300/UE z dnia 25 maja 2010 r. (Dz.U. 2010, L 127, s. 19) (zwanej dalej „decyzją 2001/672”); – artykułu 53 ust. 4 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 639/2014 z dnia 11 marca 2014 r. w sprawie uzupełnienia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz zmiany załącznika X do tego rozporządzenia (Dz.U. 2014, L 181, s. 1), zmienionego rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2018/1784 z dnia 9 lipca 2018 r. (Dz.U. 2018, L 293, s. 1) (zwanego dalej „rozporządzeniem delegowanym nr 639/2014”) oraz – artykułu 2 ust. 1 akapit drugi pkt 2 lit. a) i pkt 18 lit. a), art. 15 ust. 1, art. 30 ust. 4 lit. c) i art. 34 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.U. 2014, L 181, s. 48), zmienionego rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2017/723 z dnia 16 lutego 2017 r. (Dz.U. 2017, L 107, s. 1) (zwanego dalej „rozporządzeniem delegowanym nr 640/2014”). Wniosek ten został złożony w ramach sporu pomiędzy T F a Vorstand für den Geschäftsbereich II der Agrarmarkt Austria (zarządem oddziału II austriackiego urzędu nadzoru nad rynkami rolnymi, Austria), będącym osobą prawną prawa publicznego działającą między innymi jako agencja płatnicza w Austrii) (zwaną dalej „AMA”) w przedmiocie, po pierwsze, odmowy przyznania T F przez ten urząd pomocy związanej z produkcją zwierzęcą w odniesieniu do niektórych sztuk bydła ze względu na dokonane przez T F po terminie zgłoszenie przemieszczenia tego bydła na hale, a po drugie, nałożenie przez AMA na T F kary z powodu tego spóźnionego zgłoszenia. Ramy prawne Prawo Unii Rozporządzenie nr 1760/2000 Motywy 4–7 i 14 rozporządzenia delegowanego nr 1760/2000 brzmią: „(4) Po przejściowym zachwianiu stabilności rynku mięsa wołowego i jego produktów, spowodowanym kryzysem w związku z gąbczastą encefalopatią bydła, poprawa w zakresie przejrzystości warunków produkcji tych produktów i ich wprowadzania na rynek, w szczególności jeżeli chodzi o możliwość śledzenia, wywarła pozytywny wpływ na spożycie mięsa wołowego. W celu utrzymania i umocnienia zaufania konsumentów do bezpieczeństwa mięsa wołowego oraz w celu unikania wprowadzania ich w błąd, konieczne jest stworzenie systemu, w ramach którego możliwe będzie udostępnianie konsumentom informacji metodą wystarczającego i czytelnego znakowania produktów. (5) W tym celu niezbędne jest stworzenie, z jednej strony, skutecznego systemu identyfikacji i rejestracji bydła na etapie produkcji oraz, z drugiej strony, stworzenie szczególnego, wspólnotowego systemu etykietowania stosowanego w sektorze mięsa wołowego, na podstawie obiektywnych kryteriów na etapie wprowadzania na rynek. (6) Dzięki gwarancjom, jakie można będzie wydać dzięki tej poprawie, spełnione zostaną również pewne wymogi będące w polu zainteresowania opinii publicznej, w szczególności związane z ochroną zdrowia ludzi i zwierząt. (7) W wyniku tego zwiększy się stopień zaufania odnośnie do jakości mięsa wołowego i produktów z niego, zachowany zostanie wyższy stopień ochrony zdrowia publicznego oraz umocniona zostanie trwała stabilność rynku mięsa wołowego. […] (14) Dla zapewnienia możliwości szybkiego i dokładnego śledzenia zwierząt, z powodów związanych z kontrolą wspólnotowych programów pomocowych, każde państwo członkowskie powinno utworzyć krajową, komputerową bazę danych, w której rejestrowany będzie numer indentyfikacyjny zwierzęcia, wszystkie gospodarstwa na terytorium tego państwa oraz przemieszczenia zwierząt, zgodnie z przepisami dyrektywy Rady 97/12/WE z dnia 17 marca 1997 r. zmieniającej i aktualizującej dyrektywę 64/432/EWG w sprawie problemów zdrowotnych zwierząt wpływających na handel wewnątrzwspólnotowy bydłem i trzodą chlewną [Dz.U. 1997, L 109, s. 1], która jasno określa wymogi wobec takiej bazy danych, związane z kwestiami zdrowotnymi”. Artykuł 3 rozporządzenia nr 1760/2000 zawarty w tytule I tego rozporządzenia, zatytułowanym „Identyfikacja i rejestracja bydła”, przewiduje w akapicie pierwszym: „System identyfikacji i rejestracji bydła obejmuje następujące elementy: a) środki identyfikacji mające na celu indywidualną identyfikację zwierząt; b) komputerowe bazy danych; c) paszporty zwierząt; d) indywidualne rejestry, prowadzone dla każdego gospodarstwa”. Artykuł 7 przywołanego rozporządzenia stanowi: „1.   Z wyjątkiem przewoźników, wszyscy posiadacze zwierząt zobowiązani są do: – prowadzenia aktualnego rejestru, – zgłaszania właściwym władzom wszystkich przemieszczeń do i z gospodarstwa oraz wszystkich przypadków urodzenia i śmierci zwierząt w gospodarstwie wraz z datami tych zdarzeń w maksymalnym terminie określonym przez dane państwo członkowskie; ten maksymalny termin wynosi co najmniej trzy dni i nie przekracza siedmiu dni od dnia jednego z tych zdarzeń; państwa członkowskie mogą zwrócić się do Komisji [Europejskiej] z wnioskiem o przedłużenie maksymalnego siedmiodniowego terminu. W celu uwzględnienia praktycznych trudności w wyjątkowych przypadkach Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 22b w celu określenia wyjątkowych okoliczności, w których państwa członkowskie mogą przedłużyć maksymalny siedmiodniowy termin określony w akapicie pierwszym tiret drugie, wraz z maksymalnym czasem takiego przedłużenia, który nie może przekraczać 14 dni po upływie siedmiodniowego terminu, o którym mowa w akapicie pierwszym tiret drugie. 2.   W celu zapewnienia odpowiedniej i skutecznej identyfikowalności bydła przemieszczanego na potrzeby sezonowego wypasu Komisja jest uprawniona do przyjęcia zgodnie z art. 22b aktów delegowanych dotyczących państw członkowskich lub części państw członkowskich, gdzie mają zastosowanie szczegółowe zasady dotyczące sezonowego wypasu, obejmujących zakres czasu, szczegółowe obowiązki posiadaczy i zasady dotyczące rejestrowania gospodarstw i rejestrowania takich przemieszczeń bydła, w tym środków przejściowych wymaganych do ich wprowadzenia. […]”. Decyzja 2001/672 Decyzja 2001/672 została uchylona rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2019/2035 z dnia 28 czerwca 2019 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do przepisów dotyczących zakładów utrzymujących zwierzęta lądowe i wylęgarni oraz identyfikowalności niektórych utrzymywanych zwierząt lądowych i jaj wylęgowych (Dz.U. 2019, L 314, s. 115). Ze względu na datę wystąpienia okoliczności faktycznych sporu w postępowaniu głównym decyzja 2001/672 ma jednak zastosowanie do tego sporu. Motyw 3 decyzji 2001/672 ma następujące brzmienie: „Szczególne zasady muszą być ustanowione w sposób pozwalający na określenie lokalizacji bydła w dowolnym momencie”. Artykuł 1 tej decyzji przewidywał: „Niniejszą decyzję stosuje się do przewozu bydła w obrębie państw członkowskich lub ich części wymienionych w załączniku z różnych gospodarstw na pastwiska w rejonach górskich w okresie od dnia 15 kwietnia do dnia 15 października”. Artykuł 2 wspomnianej decyzji stanowił: „1. Każde pastwisko, wymienione w art. 1 posiada określony kod rejestracyjny, zarejestrowany w narodowej bazie danych o bydle. 2.   Osoba odpowiedzialna za pastwisko przygotowuje wykaz przewożonego bydła, zgodnie z art. 1. Ten wykaz zawiera przynajmniej następujące dane: – kod rejestracyjny pastwiska, i dla każdej sztuki bydła: – indywidualny numer identyfikacyjny, – numer identyfikacyjny gospodarstwa pochodzenia, – datę przybycia na pastwisko, – przybliżoną datę opuszczenia pastwiska. […] 4.   Informacje zawarte w wykazie wymienionym w ust. 2 są zgłaszane właściwym władzom zgodnie z art. 7 ust. 1 [rozporządzenia nr 1760/2000] najpóźniej 15 dni po przemieszczeniu bydła na dane pastwisko. […]”. Rozporządzenie (UE) nr 1306/2013 Artykuł 63 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz.U. 2013, L 347, s. 549), zmienionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2393 z dnia 13 grudnia 2017 r. (Dz.U. 2017, L 350, s. 15) (zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1306/2013”), zatytułowany „Nienależne płatności i kary administracyjne”, przewiduje w ust. 1 i 2: „1.   W przypadku stwierdzenia, że beneficjent nie spełnia kryteriów kwalifikowalności, zobowiązań lub innych obowiązków związanych z warunkami przyznania pomocy lub wsparcia określonymi w sektorowym prawodawstwie rolnym, pomoc nie zostaje wypłacona lub zostaje zwrócona w całości lub w części oraz, w stosownych przypadkach, nie zostają przyznane lub zostają zwrócone odpowiednie uprawnienia do płatności, o których mowa w art. 21 rozporządzenia [Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz.U. 2013, L 347, s. 608)]. […] 2.   Ponadto, w przypadku gdy jest to przewidziane w sektorowym prawodawstwie rolnym, państwa członkowskie nakładają również kary administracyjne […]”. Artykuł 77 rozporządzenia nr 1306/2013, zatytułowany „Stosowanie kar administracyjnych”, stanowi w ust. 6 akapit drugi: „Kary administracyjne, o których mowa w niniejszym ustępie, muszą być proporcjonalne i zróżnicowane stosownie do dotkliwości, zasięgu, trwałości i powtarzalności stwierdzonych niezgodności”. Rozporządzenie nr 1307/2013 Rozporządzenie nr 1307/2013, zmienione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/288 z dnia 13 lutego 2019 r. (Dz.U. 2019, L 53, s. 14) (zwane dalej „rozporządzeniem nr 1307/2013”), obejmuje tytuł IV zatytułowany „Wsparcie powiązane z produkcją”, w którym znajduje się rozdział 1, zatytułowany „Dobrowolne wsparcie związane z produkcją”, zawierający art. 52 zatytułowany „Przepisy ogólne”, który przewiduje: „1.   Państwa członkowskie mogą przyznawać rolnikom wsparcie związane z produkcją na warunkach określonych w niniejszym rozdziale (w niniejszym rozdziale zwane dalej »wsparciem związanym z produkcją«). […] 6.   Wsparcie związane z produkcją jest systemem ograniczającym produkcję, przyznawanym w formie rocznej płatności opartej na ustalonych obszarach i plonach lub na ustalonej liczbie zwierząt, z uwzględnieniem pułapów finansowych, które określają państwa członkowskie dla każdego środka i o których powiadamiają Komisję. […] 9.   Aby zapewnić skuteczne i ukierunkowane wykorzystanie unijnych środków finansowych oraz uniknąć podwójnego finansowania w ramach innych podobnych instrumentów wsparcia, Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 70 aktów delegowanych ustanawiających: a) warunki przyznawania wsparcia związanego z produkcją; […]”. Rozporządzenie delegowane nr 639/2014 Motyw 74 rozporządzenia delegowanego nr 639/2014 stanowi: „Zwłaszcza w odniesieniu do dobrowolnego wsparcia związanego z produkcją konieczne jest dodatkowe określenie treści informacji, które mają być przekazywane przez państwa członkowskie w celu zapewnienia prawidłowego stosowania przepisów dotyczących tego wsparcia oraz skuteczności takich powiadomień, tak by umożliwić Komisji kontrolę, czy podczas projektowania środków wsparcia państwa członkowskie przestrzegają zarówno wymogów dotyczących spójności i niekumulowania wsparcia, jak i maksymalnych odsetków dla pułapów krajowych, o których mowa w art. 53 rozporządzenia [nr 1307/2013], i związanych z nimi łącznych kwot”. Artykuł 53 rozporządzenia delegowanego nr 639/2014, zatytułowany „Warunki przyznawania wsparcia”, przewiduje: „1. Państwa członkowskie ustanawiają kryteria kwalifikowalności do środków wsparcia związanego z produkcją zgodnie z ramami określonymi w rozporządzeniu [nr 1307/2013] i warunkami ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu. […] 4.   W przypadku gdy środek wsparcia związanego z produkcją dotyczy bydła lub owiec i kóz, jako warunek kwalifikowalności do wsparcia państwa członkowskie określają wymogi w zakresie identyfikacji i rejestracji zwierząt przewidziane odpowiednio w rozporządzeniu [nr 1760/2000] lub rozporządzeniu Rady (WE) nr 21/2004 [z dnia 17 grudnia 2003 r. ustanawiającym system identyfikacji i rejestrowania owiec i kóz oraz zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 i dyrektywy 92/102/EWG i 64/432/EWG (Dz.U. 2004, L 5, s. 8)]. Jednakże bez uszczerbku dla innych warunków kwalifikowalności zwierzę uznaje się również za kwalifikujące się do wsparcia, jeżeli wymogi w zakresie identyfikacji i rejestracji, o których mowa w akapicie pierwszym, są spełnione w terminie ustalonym przez państwo członkowskie, lecz nie później niż: a) pierwszego dnia okresu przetrzymania zwierzęcia, jeżeli okres przetrzymania ma zastosowanie; b) w terminie wybranym na podstawie obiektywnych kryteriów i spójnym z odpowiednim środkiem zgłoszonym zgodnie z załącznikiem I, w przypadku gdy okres przetrzymania nie ma zastosowania. Do dnia 15 września 2015 r. państwa członkowskie powiadamiają Komisję o terminach, o których mowa w akapicie drugim”. Rozporządzenie delegowane nr 640/2014 Rozporządzenie delegowane nr 640/2014 zostało uchylone rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2022/1172 z dnia 4 maja 2022 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2116 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli we wspólnej polityce rolnej oraz stosowania i obliczania wysokości kar administracyjnych w związku z warunkowością (Dz.U. 2022, L 183, s. 12). Ze względu na datę wystąpienia okoliczności faktycznych sporu w postępowaniu głównym rozporządzenie delegowane nr 640/2014 ma jednak zastosowanie do tego sporu. Motywy 1, 2, 27, 28, 30 i 31 rozporządzenia delegowanego nr 640/2014 brzmią: „(1) […] Rozporządzeniem [nr 1306/2013] upoważnia się Komisję do przyjmowania aktów delegowanych i wykonawczych. Aby zapewnić sprawne funkcjonowanie systemu w nowych ramach prawnych, niektóre przepisy muszą zostać przyjęte w drodze takich aktów. […] (2) W szczególności należy ustanowić zasady uzupełniające niektóre inne niż istotne elementy rozporządzenia [nr 1306/2013] w odniesieniu do funkcjonowania zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli (»system zintegrowany«), terminów składania wniosków o przyznanie pomocy lub wniosków o płatność, warunków częściowej lub całkowitej odmowy przyznania pomocy i częściowego lub całkowitego wycofania nienależnej pomocy lub nienależnego wsparcia, ustalenia kar administracyjnych w odniesieniu do niezgodności dotyczących warunków otrzymania pomocy w ramach systemów ustanowionych rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady [nr 1307/2013] […] […] (27) Należy ustanowić kary administracyjne w ramach systemów pomocy oraz środków wsparcia związanych z produkcją zwierzęcą z uwzględnieniem ich odstraszającego charakteru i zasady proporcjonalności oraz szczególnych problemów związanych z przyczynami naturalnymi. […] (28) W odniesieniu do wniosków o przyznanie pomocy w ramach systemów pomocy związanej z produkcją zwierzęcą lub wniosków o płatność w ramach środków wsparcia związanych z produkcją zwierzęcą niezgodności powodują utratę kwalifikowalności przedmiotowego zwierzęcia. Zmniejszenia płatności przewiduje się od momentu stwierdzenia niezgodności w odniesieniu do jednego zwierzęcia, lecz bez względu na poziom zmniejszenia należy stosować łagodniejszą karę administracyjną w przypadku, gdy wykryte niezgodności dotyczą nie więcej niż trzech zwierząt. We wszystkich innych przypadkach surowość kary administracyjnej powinna zależeć od odsetka zwierząt, w odniesieniu do których wykryto niezgodności. […] (30) Możliwość dokonywania korekt, które nie prowadzą do nałożenia kary administracyjnej przewidzianej w odniesieniu do wniosku o przyznanie pomocy i wniosku o płatność powinna być również wykorzystywana w odniesieniu do nieprawidłowych danych zawartych w skomputeryzowanej bazie danych w odniesieniu do zgłoszonego bydła, w przypadku którego takie niezgodności stanowią naruszenie kryterium kwalifikowalności, pod warunkiem że właściwy organ nie powiadomił wcześniej beneficjenta o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu lub o jakichkolwiek niezgodnościach we wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność. (31) Odmowy i cofnięcia wsparcia oraz kary administracyjne w odniesieniu do środków rozwoju obszarów wiejskich należy ustanowić z uwzględnieniem ich odstraszającego charakteru i zasady proporcjonalności. Odmowy i cofnięcia wsparcia powinny być stopniowane w zależności od dotkliwości, zasięgu, trwałości i powtarzalności stwierdzonej niezgodności. W odniesieniu do kryteriów kwalifikowalności, zobowiązań i innych obowiązków odmowy i cofnięcia wsparcia oraz kary administracyjne powinny uwzględniać szczególny charakter różnych środków wsparcia. W przypadku poważnej niezgodności lub w sytuacji, gdy beneficjent przedstawił fałszywe dowody w celu uzyskania wsparcia, należy odmówić mu wsparcia i nałożyć na niego karę administracyjną. Kary administracyjne obejmują całkowite wykluczenie na określony czas z jednego lub więcej środków wsparcia lub rodzajów operacji”. Artykuł 2 rozporządzenia delegowanego nr 640/2014, zatytułowany „Definicje”, stanowi w ust. 1: „[…] Stosuje się również następujące definicje: […] (2) »niezgodność« oznacza: a) w odniesieniu do kryteriów kwalifikowalności, zobowiązań lub innych obowiązków związanych z warunkami przyznania pomocy lub wsparcia, o których mowa w art. 67 ust. 2 rozporządzenia [nr 1306/2013] – każdy przypadek nieprzestrzegania tych kryteriów kwalifikowalności, zobowiązań lub innych obowiązków; lub […] (9) »skomputeryzowana baza danych« oznacza odpowiednio skomputeryzowaną bazę danych, o której mowa w art. 3 lit. b) i art. 5 rozporządzenia [nr 1760/2000], lub centralny rejestr lub komputerową bazę danych, o której mowa w art. 3 ust. 1 lit. d), art. 7 i art. 8 rozporządzenia [nr 21/2004]; […] (13) »system pomocy związanej z produkcją zwierzęcą« oznacza dobrowolne wsparcie związane z produkcją przewidziane w tytule IV rozdział 1 [rozporządzenia nr 1307/2013], o ile płatność roczna przyznawana w określonych granicach ilościowych jest oparta na ustalonej liczbie zwierząt; […] 15) »wniosek o przyznanie pomocy związanej z produkcją zwierząt gospodarskich [produkcją zwierzęcą]« oznacza wnioski o wypłatę pomocy, o ile płatność roczna przyznawana w określonych granicach ilościowych jest oparta na ustalonej liczbie zwierząt w ramach dobrowolnego wsparcia związanego z produkcją przewidzianego w tytule IV rozdział 1 [rozporządzenia nr 1307/2013]; (16) »zwierzęta zgłoszone« oznaczają zwierzęta objęte wnioskiem o przyznanie pomocy związanej z produkcją zwierząt gospodarskich w ramach systemu pomocy związanej z produkcją zwierzęcą lub zwierzęta objęte wnioskiem o płatność w ramach środka wsparcia związanego z produkcją zwierzęcą; (17) »zwierzęta potencjalnie kwalifikujące się« oznaczają zwierzęta, które a priori potencjalnie spełniają kryteria kwalifikowalności do otrzymania pomocy w ramach systemu pomocy związanej z produkcją zwierzęcą lub wsparcia w ramach środka wsparcia związanego z produkcją zwierzęcą w danym roku składania wniosków; (18) »zwierzę zatwierdzone« oznacza: a) w przypadku systemu pomocy związanej z produkcją zwierzęcą – zwierzę, w odniesieniu do którego spełnione są wszystkie warunki określone w zasadach przyznawania pomocy; lub b) w przypadku środka wsparcia związanego z produkcją zwierzęcą – zwierzę zidentyfikowane w drodze kontroli administracyjnych lub kontroli na miejscu; […]”. Tytuł II rozporządzenia delegowanego nr 640/2014 zatytułowany „Zintegrowany system zarządzania i kontroli” obejmuje rozdział IV zatytułowany „Obliczanie pomocy i kar administracyjnych związanych z systemami płatności bezpośrednich i środkami rozwoju obszarów wiejskich w ramach systemu zintegrowanego”, w którym znajdują się art. 15–34 tego rozporządzenia delegowanego. Artykuł 15 przywołanego rozporządzenia, zatytułowany „Wyjątki od stosowania kar administracyjnych”, stanowi: „1.   Kar administracyjnych przewidzianych w niniejszym rozdziale nie stosuje się w odniesieniu do części wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność, co do których beneficjent poinformował właściwy organ na piśmie, że wniosek o przyznanie pomocy lub wniosek o płatność jest nieprawidłowy lub stał się niepoprawny od czasu jego złożenia, chyba że właściwy organ powiadomił wcześniej beneficjenta o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu lub o jakichkolwiek niezgodnościach we wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność. 2.   Podane przez beneficjenta informacje, o których mowa w ust. 1, powodują dostosowanie wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność do faktycznej sytuacji”. Artykuł 30 owego rozporządzenia delegowanego, zatytułowany „Podstawa obliczania”, stanowi: „[…] 2.   Zwierzęta przebywające w gospodarstwie uznaje się za zatwierdzone wyłącznie wtedy, jeżeli są zidentyfikowane we wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność. […] 3.   Nie naruszając przepisów art. 31, jeżeli liczba zwierząt zgłoszona we wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność przewyższa liczbę zatwierdzoną w wyniku kontroli administracyjnych lub kontroli na miejscu, pomoc lub wsparcie oblicza się na podstawie zwierząt zatwierdzonych. […] 4.   W przypadku stwierdzenia niezgodności odnośnie do systemu identyfikacji i rejestracji bydła, stosuje się następujące przepisy: […] c) w przypadku gdy stwierdzone niezgodności dotyczą niepoprawnych wpisów do rejestru, paszportów zwierząt lub skomputeryzowanej bazy danych zwierząt, lecz nie mają znaczenia dla celów weryfikacji zgodności z kryteriami kwalifikowalności innymi niż te, o których mowa w art. 53 ust. 4 rozporządzenia delegowanego [nr 639/2014], w odniesieniu do danego systemu pomocy lub środka wsparcia, przedmiotowe zwierzę uznaje się za niezatwierdzone jedynie w przypadku, gdy takie niepoprawne wpisy wykryto w toku co najmniej dwóch kontroli w ciągu 24 miesięcy. We wszystkich pozostałych przypadkach przedmiotowe zwierzęta uznaje się za niezatwierdzone po pierwszym stwierdzeniu niezgodności. W przypadku stwierdzenia przez właściwy organ oczywistych błędów wpisy i zgłoszenia do systemu identyfikacji i rejestracji bydła mogą być sprostowane w każdym momencie. […]”. Artykuł 31 tego rozporządzenia, zatytułowany „Kary administracyjne w odniesieniu do zwierząt zgłoszonych w ramach systemów pomocy lub środków wsparcia związanych z produkcją zwierzęcą”, ma następujące brzmienie: „1.   W przypadku gdy dla wniosków o przyznanie pomocy w ramach systemów pomocy związanej z produkcją zwierzęcą lub wniosków o płatność w ramach środków wsparcia związanych z produkcją zwierzęcą, lub w ramach rodzaju działania objętego danym środkiem wsparcia stwierdzi się różnicę między liczbą zwierząt zgłoszonych a liczbą zwierząt zatwierdzonych zgodnie z art. 30 ust. 3, całkowita kwota pomocy lub wsparcia, do której beneficjent jest uprawniony w ramach tych systemów pomocy lub środków wsparcia, lub rodzaju działania w ramach danego środka wsparcia w danym roku składania wniosków, zmniejszana jest o odsetek ustalany zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu, o ile stwierdzone niezgodności dotyczą nie więcej niż trzech zwierząt. 2.   Jeżeli stwierdzone niezgodności dotyczą więcej niż trzech zwierząt, całkowita kwota pomocy lub wsparcia, do której beneficjent jest uprawniony w ramach systemów pomocy lub środków wsparcia, lub rodzaju działania w ramach danego środka wsparcia, o których mowa w ust. 1, w danym roku składania wniosków zostaje zmniejszona o: a) odsetek ustalony zgodnie z ust. 3, jeżeli nie przekracza on 10 %; b) dwukrotność odsetka ustalanego zgodnie z ust. 3, jeżeli jest on większy niż 10 %, ale mniejszy niż 20 %. […] Jeżeli odsetek ustalony zgodnie z ust. 3 przekracza 50 %, za dany rok składania wniosków nie przyznaje się pomocy lub wsparcia, do których beneficjent byłby uprawniony zgodnie z art. 30 ust. 3 w ramach systemu pomocy lub środka wsparcia lub rodzaju działania w ramach danego środka wsparcia. Ponadto beneficjent podlega dodatkowej karze równej kwocie odpowiadającej różnicy między liczbą zwierząt zgłoszonych a liczbą zwierząt zatwierdzonych zgodnie z art. 30 ust. 3. […] 3.   W celu ustalenia odsetków, o których mowa w ust. 1 i 2, liczbę zwierząt zgłoszonych w ramach systemu pomocy lub środka wsparcia związanych z produkcją zwierzęcą lub rodzaju działania, co do której stwierdzono niezgodności, dzieli się przez liczbę zwierząt zatwierdzonych na potrzeby tego systemu pomocy lub środka wsparcia, lub rodzaju działania w ramach danego środka wsparcia dla wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność, lub rodzaju działania w ramach danego środka wsparcia na dany rok składania wniosków. […]”. Artykuł 34 tego rozporządzenia delegowanego, zatytułowany „Zmiany i dostosowania danych w skomputeryzowanej bazie danych zwierząt”, przewiduje: „W odniesieniu do zgłoszonych zwierząt art. 15 stosuje się do błędów i opuszczeń w odniesieniu do wpisów do skomputeryzowanej bazy danych zwierząt dokonanych od momentu złożenia wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność”. Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 809/2014 Artykuł 21 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.U. 2014, L 227, s. 69), zatytułowany „Wymagania w odniesieniu do wniosków o przyznanie pomocy związanej z produkcją zwierząt gospodarskich i do wniosków o płatność w ramach środków wsparcia związanych z produkcją zwierzęcą”, stanowi: „1.   Wniosek o przyznanie pomocy związanej z produkcją zwierząt gospodarskich zdefiniowany w art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 15 rozporządzenia delegowanego [nr 640/2014] lub wniosek o płatność w ramach środków wsparcia związanych z produkcją zwierzęcą zdefiniowanych w art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 14 tego rozporządzenia zawiera wszystkie informacje niezbędne do ustalenia kwalifikowalności do pomocy lub wsparcia, a w szczególności: […] c) liczbę zwierząt każdego typu, odnośnie do których złożono wniosek o przyznanie pomocy związanej z produkcją zwierząt gospodarskich lub wniosek o płatność, oraz w przypadku bydła – kody identyfikacyjne zwierząt; […] 4.   Państwa członkowskie mogą wprowadzić procedury, na podstawie których dane zawarte w skomputeryzowanej bazie danych zwierząt mogą być wykorzystywane do celów wniosku o przyznanie pomocy związanej z produkcją zwierząt gospodarskich lub wniosku o płatność, pod warunkiem że skomputeryzowana baza danych zwierząt zapewnia poziom bezpieczeństwa i wdrożenia niezbędny do właściwego zarządzania przedmiotowymi systemami pomocy lub środkami wsparcia na poziomie poszczególnych zwierząt. Takie procedury, o których mowa w akapicie pierwszym, mogą składać się z systemu, zgodnie z którym beneficjent może ubiegać się o przyznanie pomocy lub wsparcia odnośnie do wszystkich zwierząt, które w dniu lub w okresie ustalonym przez państwo członkowskie kwalifikują się do otrzymania pomocy lub wsparcia na podstawie danych zawartych w skomputeryzowanej bazie danych zwierząt. […]”. Rozporządzenie delegowane (UE) 2016/1393 Brzmienie art. 30 ust. 4 lit. c) rozporządzenia delegowanego nr 640/2014 mające zastosowanie do sporu w postępowaniu głównym wynika ze zmiany wprowadzonej rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2016/1393 z dnia 4 maja 2016 r. zmieniającym rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 640/2014 uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.U. 2016, L 225, s. 41). Motyw 11 rozporządzenia delegowanego 2016/1393 ma następujące brzmienie: „Artykuł 53 ust. 4 rozporządzenia delegowanego [nr 639/2014] przewiduje, że jako warunek kwalifikowalności do wsparcia państwa członkowskie określają wymogi w zakresie identyfikacji i rejestracji bydła zgodnie z rozporządzeniem [nr 1760/2000]. Celem odniesienia do tego rozporządzenia jako systemowego warunku kwalifikowalności jest zapewnienie jednoznacznej identyfikacji zwierząt kwalifikujących się do objęcia pomocą lub wsparciem. W tej kwestii należy uściślić w art. 30 ust. 4 lit. c) rozporządzenia delegowanego [nr 640/2014], że niepoprawne wpisy do rejestrów, paszportów zwierząt lub do skomputeryzowanej bazy danych bydła dotyczące na przykład płci, rasy, umaszczenia lub daty należy uznać za niespełnienie wymogów po pierwszym stwierdzeniu niezgodności, jeśli informacje są niezbędne do celów oceny kwalifikowalności zwierząt w ramach danego systemu pomocy lub środka wsparcia. W innych przypadkach dane zwierzę należy uznać za niezatwierdzone, jeśli takie błędy wykryto w toku co najmniej dwóch kontroli w ciągu 24 miesięcy”. Prawo krajowe Marktordnungsgesetz 2007 Paragraf 8 Marktordnungsgesetz 2007 (ustawy z 2007 r. o regulacji rynku, BGBl. I, 55/2007, w wersji BGBl. I, 46/2018), zatytułowany „Płatności bezpośrednie”, stanowi w ust. 1: „Przy rozliczaniu płatności bezpośrednich w rozumieniu art. 1 lit. a) rozporządzenia nr 1307/2013 […] stosuje się następujące zasady: […] 6.   Zgodnie z § 8f wsparcie związane z produkcją przyznaje się na wypas na halach zgodnie z art. 52 rozporządzenia [nr 1307/2013]. Zgodnie z art. 53 ust. 1 [tego rozporządzenia] środki dostępne na płatność związaną z produkcją ustala się na poziomie 2,1 % pułapu krajowego. […]”. Paragraf 8f ustawy z 2007 r. o regulacji rynku, zatytułowany „Dobrowolne wsparcie związane z produkcją”, stanowi w ust. 1: „Wsparcie związane z produkcją, o którym mowa w § 8 ust. 1 pkt 6, przyznaje się w odniesieniu do bydła, owiec i kóz na sztukę żywego inwentarza żywionego paszami objętościowymi (SzŻIP) […]”. Direktzahlungs-Verordnung 2015 Paragraf 13 Direktzahlungs-Verordnung 2015 (dekretu z 2015 r. w sprawie płatności bezpośrednich, BGBl. II, 368/2014, w wersji BGBl. II, 57/2018), zatytułowany „Dobrowolne wsparcie związane z produkcją”, ma następujące brzmienie: „1.   Dobrowolne wsparcie związane z produkcją może być przyznane wyłącznie w odniesieniu do wyprowadzonych na hale sztuk bydła, owiec i kóz, które zostały zidentyfikowane i zarejestrowane zgodnie z rozporządzeniem [nr 1760/2000] […]. Zwierzę uważa się jednak za kwalifikujące się do płatności również wtedy, gdy informacje określone w art. 7 ust. 1 tiret drugie rozporządzenia [nr 1760/2000] zostały przekazane pierwszego dnia letniego wypasu danego zwierzęcia na pastwiskach alpejskich. 2.   Rolnik wnosi o dobrowolne wsparcie związane z produkcją przez złożenie zbiorczego wniosku o pomoc obszarową oraz złożenie wykazu zwierząt wyprowadzonych na hale zgodnie z § 22 ust. 5 [Horizontale GAP-Verordnung (dekretu horyzontalnego dotyczącego WPR)] oraz, w odniesieniu do bydła, dodatkowo przez załączenie informacji z komputerowej bazy danych bydła dotyczących zgłoszeń wypasu na halach/pastwiskach zgodnie z art. 2 [decyzji 2001/672]. 3.   Miarodajna dla udzielenia dobrowolnego wsparcia związanego z produkcją jest liczba ustalana na podstawie liczby zwierząt danego rolnika wyprowadzonych na letni wypas górski na dzień 15 lipca, będący dniem odniesienia. 4.   Zwierzęta muszą pozostawać na letnim wypasie górskim przynajmniej przez 60 dni. Okres letniego wypasu górskiego zaczyna biec z dniem wyprowadzenia zwierząt, najwcześniej jednak 15 dni przed przekazaniem zgłoszenia wejścia na halę/pastwisko lub wykazu zwierząt wyprowadzonych na hale. […]”. Horizontale GAP-Verordnung Paragraf 21 Horizontale GAP-Verordnung (dekretu horyzontalnego dotyczącego WPR) (BGBl. II, 100/2015, w wersji BGBl. II, 165/2020), zatytułowany „Złożenie wniosku”, przewiduje w ust. 1 i 1b: „1.   Zbiorczy wniosek (zbiorczy wniosek o pomoc obszarową) zgodnie z art. 11 rozporządzenia [delegowanego nr 640/2014] należy złożyć najpóźniej do dnia 15 maja danego roku składania wniosków, wyłącznie na podstawie § 3 ust. 1. […] 1b.   W drodze odstępstwa od ust. 1 zbiorczy wniosek na rok składania wniosków 2020 należy złożyć najpóźniej do dnia 15 czerwca 2020 r. Zmiany na podstawie art. 15 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego [nr 809/2014] można zgłaszać na rok składania wniosków 2020 do dnia 30 czerwca 2020 r. […]”. Paragraf 22 tego dekretu, zatytułowany „Zbiorczy wniosek”, stanowi: „1.   Zbiorczy wniosek musi zostać złożony przez wszystkich rolników ubiegających się o płatności bezpośrednie lub […] […] zgodnie z wymogami określonymi w § 21. […] […] 5.   W przypadku wyprowadzenia zwierząt na wspólne hale i pastwiska wykaz zwierząt wyprowadzonych na hale należy dostarczyć najpóźniej do dnia 15 lipca roku składania wniosków”. Rinderkennzeichnungs-Verordnung 2008 Zgodnie z § 6 Rinderkennzeichnungs-Verordnung 2008 (dekretu z 2008 r. w sprawie identyfikacji bydła, BGBl. II, 201/2008, w wersji BGBl. II, 285/2019): „1.   W terminie siedmiu dni zgłasza się: […] 2)   przemieszczanie zwierząt między gospodarstwami jednego posiadacza zwierząt w różnych gminach, z podaniem danych uzupełniających wymaganych do paszportu zwierzęcia. 1a. W terminie 15 dni zgłasza się: wyprowadzenie na hale lub pastwiska, na których dochodzi do przemieszania się bydła pochodzącego od kilku posiadaczy zwierząt, […]”. Postępowanie główne i pytania prejudycjalne W 2020 r. T F złożył zbiorczy wniosek o pomoc obszarową dotyczący w szczególności przyznania wsparcia związanego z produkcją w odniesieniu do bydła wyprowadzanego na letnie pastwiska (hale). W dniu 28 maja 2020 r. T F przemieścił cztery sztuki bydła na hale, o czym powiadomił AMA w dniu 1 czerwca 2020 r., czyli w terminie piętnastu dni przewidzianym w § 6 ust. 1a pkt 1 dekretu w sprawie identyfikacji bydła z 2008 r. Poinformował również w wyznaczonym terminie o narodzinach bydła urodzonego na halach w dniu 1 lipca 2020 r. Natomiast dopiero w dniu 15 czerwca 2020 r. T F powiadomił AMA, że 12 innych sztuk bydła zostało już przemieszczone na hale w dniu 9 maja 2020 r. wraz z bydłem należącym do innych hodowców. Owo dokonane po terminie zgłoszenie określało indywidualne numery identyfikacyjne 12 przemieszczonych zwierząt i gospodarstwa rolnego T F, a także przewidywaną datę powrotu tych zwierząt z hal, czyli dzień 31 października 2020 r. Decyzją z dnia 11 stycznia 2021 r. AMA przyznała T F płatności bezpośrednie za rok 2020 w wysokości 17086,71 EUR. Płatności te obejmowały premię bazową, premię z tytułu zazieleniania i wsparcie związane z produkcją w wysokości 119,44 EUR. W odniesieniu do tego wsparcia związanego z produkcją AMA podkreśliła jednak, że o ile warunek dotyczący okresu wypasu wynoszącego 60 dni został spełniony w odniesieniu do wszystkich zwierząt, których przemieszczenie zgłosił T F, o tyle zgłoszenie w terminie wyznaczonym przez państwo członkowskie, zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia nr 1760/2000, przemieszczenia zwierząt na hale zostało dokonane tylko w odniesieniu do pięciu z tych zwierząt. Natomiast zgłoszenie zostało dopiero dokonane po upływie tego terminu w odniesieniu do kolejnych dwunastu sztuk bydła przemieszczonych w dniu 9 maja 2020 r. Tę liczbę zwierząt powinno się zatem, zgodnie z art. 31 rozporządzenia delegowanego nr 640/2014, porównać z liczbą sztuk bydła, w odniesieniu do których spełnione zostały warunki przyznania pomocy. Według AMA prowadzi to do zmniejszenia pomocy o 100 %, w związku z czym za rok 2020 nie można przyznać w tym względzie żadnego wsparcia związanego z produkcją. Ponadto AMA uznała, że zgodnie z art. 31 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia delegowanego nr 640/2014 na T F należy nałożyć dodatkową karę w wysokości 235,60 EUR, które należy zatrzymać z płatności należnych za trzy kolejne lata kalendarzowe. Skargą wniesioną w dniu 9 lutego 2021 r. do Bundesverwaltungsgericht (federalnego sądu administracyjnego, Austria) T F zaskarżył w całości decyzję wydaną przez AMA. Wyrokiem z dnia 16 listopada 2021 r. Bundesverwaltungsgericht (federalny sąd administracyjny) uwzględnił skargę. Stwierdził on nieważność zarówno zmniejszenia wsparcia związanego z produkcją, jak i kary administracyjnej, i nakazał AMA dokonanie ponownych obliczeń, a także wydanie nowej decyzji w sprawie wniosku T F o przyznanie pomocy. Sąd ów uznał, że przypadki niezgodności z obowiązkiem zgłoszenia przemieszczania zwierząt w odpowiednim czasie mogą oczywiście spowodować zmniejszenie wsparcia związanego z produkcją oraz karę na podstawie art. 31 rozporządzenia delegowanego nr 640/2014. Jednakże jego zdaniem należy również wziąć pod uwagę art. 15 ust. 1 tego rozporządzenia delegowanego, zgodnie z którym kary nie stosuje się, jeżeli beneficjent informuje właściwy organ na piśmie, że wniosek o przyznanie pomocy jest nieprawidłowy lub stał się niepoprawny od czasu jego złożenia. Ten ostatni przepis ma zaś według owego sądu zastosowanie w niniejszej sprawie, ponieważ należy uznać, ze zgłoszenie po terminie również stanowi poinformowanie na piśmie. Zdaniem owego sądu zasada proporcjonalności również przemawia za taką wykładnią. Od tego wyroku AMA wniosła skargę rewizyjną do Verwaltungsgerichtshof (trybunału administracyjnego, Austria), będącego sądem odsyłającym. W postanowieniu odsyłającym sąd odsyłający wskazuje w pierwszej kolejności, że poprzez art. 13 ust. 2 i 3 dekretu z 2015 r. w sprawie płatności bezpośrednich ustawodawca austriacki skorzystał z przyznanego państwom członkowskim w art. 21 ust. 4 rozporządzenia wykonawczego nr 809/2014 uprawnienia do wykorzystywania informacji zawartych w skomputeryzowanej bazie danych o zwierzętach do celów rozpatrzenia wszelkich wniosków o przyznanie pomocy związanej z produkcją zwierząt lub wniosków o płatność. Złożenie przez rolnika wniosku o wsparcie związane z produkcją odbywa się zatem według sądu odsyłającego w kilku etapach, zgodnie z art. 13 ust. 2 tego dekretu. I tak, w ramach zbiorczego wniosku o pomoc obszarową, który ma zostać złożony przed dniem 15 czerwca 2020 r., zgodnie z art. 21 ust. 1 i 1b dekretu horyzontalnego w sprawie WPR, taki rolnik powołuje się najpierw na zasadę wsparcia związanego z produkcją. Wniosek konkretyzuje się poprzez zgłoszenie przemieszczenia zwierząt na letnie pastwiska zawierające informacje wskazane w art. 2 ust. 2 decyzji 2001/672, którego należy dokonać w terminie 15 dni od przemieszczenia zwierząt, zgodnie z art. 6 ust. 1a dekretu w sprawie identyfikacji bydła i art. 2 ust. 2 i 4 decyzji 2001/672. Zgłoszenia są rejestrowane w krajowej elektronicznej bazie danych bydła, która umożliwia następnie określenie liczby sztuk bydła na letnim wypasie górskim w dniu 15 lipca, będącym, zgodnie z art. 13 ust. 3 dekretu w sprawie płatności bezpośrednich z 2015 r., dniem odniesienia dla obliczenia miarodajnej liczby zwierząt. To właśnie w odniesieniu do tych rejestracji w bazie danych oblicza się dobrowolne wsparcie związane z produkcją, do którego uprawniony jest hodowca. W sprawie rozpatrywanej przez sąd odsyłający zgłoszenie zostało dokonane w dniu 15 czerwca 2020 r. Tak więc w dniu odniesienia miarodajnym dla określenia liczby zwierząt, którym zgodnie z art. 13 ust. 3 dekretu z 2015 r. w sprawie płatności bezpośrednich jest dzień 15 lipca 2020 r., istniało zatem zgłoszenie dotyczące tych dwunastu sztuk bydła i ich rejestracja w skomputeryzowanej bazie danych zwierząt. Sąd odsyłający podkreśla, że w niniejszej sprawie obowiązek zgłoszenia w terminie 15 dni od przemieszczenia tych sztuk bydła, wynikający z art. 2 ust. 2 i 4 decyzji 2001/672 w związku z art. 7 ust. 2 rozporządzenia nr 1760/2000 lub § 6 ust. 1a dekretu w sprawie identyfikacji bydła, nie został spełniony, ponieważ wspomniane sztuki bydła zostały przemieszczone w dniu 9 maja 2020 r. Wskazuje on jednak, że zgodnie z art. 30 ust. 4 lit. c) rozporządzenia delegowanego nr 640/2014, jeżeli stwierdzone niezgodności dotyczą nieprawidłowych wpisów do skomputeryzowanej bazy danych zwierząt, ale nie mają znaczenia dla zweryfikowania zgodności z kryteriami kwalifikowalności innymi niż te, o których mowa w art. 53 ust. 4 rozporządzenia delegowanego nr 639/2014, dane zwierzę uznaje się za niezatwierdzone w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 18 rozporządzenia delegowanego nr 640/2014 tylko wtedy, gdy te nieprawidłowe wpisy zostały stwierdzone podczas co najmniej dwóch kontroli w okresie 24 miesięcy. Zdaniem sądu odsyłającego powstaje pytanie, czy zgłoszenie po terminie, takie jak to, którego dotyczy rozpatrywana przezeń sprawa, można uznać za niepoprawny wpis do skomputeryzowanej bazy danych zwierząt, który nie jest decydujący dla pozostałych warunków przyznawania pomocy w rozumieniu art. 30 ust. 4 lit. c) rozporządzenia delegowanego nr 640/2014. W drugiej kolejności sąd ów wskazuje, że gdyby pytanie pierwsze wymagało udzielenia odpowiedzi przeczącej i w związku z tym nie należałoby przyznawać wsparcia związanego z produkcją w odniesieniu do 12 sztuk bydła T F przemieszczonych na hale w dniu 9 maja 2020 r., powstaje pytanie, czy należy nałożyć kary administracyjne przewidziane w rozdziale IV tego rozporządzenia delegowanego. W tym względzie sąd odsyłający zauważa, że art. 15 ust. 1 rozporządzenia delegowanego nr 640/2014 przewiduje w szczególności, tytułem wyjątku od stosowania kar administracyjnych przewidzianych w rozdziale IV tego rozporządzenia delegowanego, że kar tych nie stosuje się do części wniosku o przyznanie pomocy, o której nieprawidłowości beneficjent poinformował na piśmie właściwy organ, chyba że ów organ powiadomił wcześniej beneficjenta o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu lub o jakichkolwiek niezgodnościach we wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność. Prawdą jest, że zdaniem sądu odsyłającego art. 15 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia delegowanego dotyczy jedynie nieprawidłowości samego wniosku o przyznanie pomocy, a nie przypadku niezgodności w zakresie identyfikacji i rejestracji zwierząt. Jednakże według owego sądu art. 34 tegoż rozporządzenia delegowanego rozszerza stosowanie tego przepisu na błędy i opuszczenia dotyczące rejestracji w skomputeryzowanej bazie danych, dając w ten sposób hodowcom możliwość skorygowania z własnej inicjatywy swoich uchybień, zanim właściwy organ podejmie działania poprzez zapowiedź kontroli na miejscu lub powiadomienie o przypadku niezgodności, i uniknięcia w ten sposób kar administracyjnych. Sąd odsyłający uważa, że art. 15 i 34 rozporządzenia delegowanego nr 640/2014 wydają się mieć na celu uprzywilejowanie hodowcy, który nie będąc do tego zmuszonym, koryguje niezgodne z prawem zachowanie, co nie pozwala mu uzyskać wsparcia w odniesieniu do danych zwierząt, lecz umożliwia mu uniknięcie kar administracyjnych. Nie ma bowiem powodu, aby zgłoszenie po terminie, takie jak to, którego dotyczy sprawa rozpatrywana przez sąd krajowy, pociągało za sobą konsekwencje poważniejsze niż konsekwencje wynikające z nieprawidłowego zgłoszenia lub zaniechania zgłoszenia prowadzących do nieprawidłowego lub niepełnego wpisu do krajowej bazy danych. Zasada proporcjonalności kar, przypomniana w art. 77 ust. 6 rozporządzenia nr 1306/2013, może również przemawiać za stosowaniem art. 34 rozporządzenia delegowanego nr 640/2014 w przypadku takiego zgłoszenia po terminie. W tych okolicznościach Verwaltungsgerichtshof (trybunał administracyjny) postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującymi pytaniami prejudycjalnymi: „1) Czy w odniesieniu do wniosku o przyznanie za 2020 r. wsparcia związanego z produkcją zwierząt gospodarskich w rozumieniu art. 2 ust. [1] pkt 15 rozporządzenia [delegowanego nr 640/2014], dla potrzeb którego uwzględnia się informacje zawarte w skomputeryzowanej bazie danych dla bydła w rozumieniu art. 21 ust. 4 rozporządzenia [wykonawczego nr 809/2014] występuje – w razie dokonania zgłoszenia dopiero po upływie terminu 15 dni od wyprowadzenia zwierząt (bydła) na pastwisko zgodnie z art. 2 ust. 2 i 4 decyzji [2001/672] w związku z art. 7 ust. 2 rozporządzenia [nr 1760/2000] – niepoprawny wpis w skomputeryzowanej bazie danych dla bydła, który zgodnie z art. 30 ust. 4 lit. c) rozporządzenia [delegowanego] nr 640/2014 nie ma znaczenia dla celów weryfikacji zgodności z kryteriami kwalifikowalności w odniesieniu do danego systemu pomocy lub środka wsparcia – z wyjątkiem kryterium na podstawie art. 53 ust. 4 rozporządzenia delegowanego [nr 639/2014] – tak że przedmiotowe zwierzę uznaje się za niezatwierdzone jedynie w przypadku, gdy takie niepoprawne wpisy wykryto w toku co najmniej dwóch kontroli w ciągu 24 miesięcy? 2) W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze: Czy z uwagi na treść uregulowań zawartych w art. 15 ust. 1 i art. 34 rozporządzenia [delegowanego] nr 640/2014 do wskazanego w pytaniu pierwszym wniosku o wsparcie związane z produkcją znajdują zastosowanie kary administracyjne przewidziane w rozdziale IV [tego rozporządzenia], gdy rolnik zgodnie z art. 2 ust. 2 i ust. 4 decyzji [2001/672] w związku z art. 7 ust. 1 i 2 rozporządzenia [nr 1760/2000] pisemnie zgłosił do właściwego organu wyprowadzenie zwierząt na pastwisko, a z treści zgłoszenia wynika naruszenie terminu 15 dni określonego w tych przepisach– o ile właściwy organ nie powiadomił wcześniej wnioskodawcy o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu, a także nie powiadomił już o jakichkolwiek uchybieniach w odniesieniu do wniosku o przyznanie pomocy?”. W przedmiocie pytań prejudycjalnych W przedmiocie pytania pierwszego Poprzez pytanie pierwsze sąd odsyłający dąży w istocie do ustalenia, czy art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 2 lit. a) i art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 18 lit. a) oraz art. 30 ust. 4 lit. c) rozporządzenia delegowanego nr 640/2014 należy interpretować w ten sposób, że zgłoszenie przemieszczenia bydła na letnie pastwiska położone w rejonach górskich, które nie jest zgodne z terminem wyznaczonym przez dane państwo członkowskie, zgodnie z art. 2 ust. 2 i 4 decyzji 2001/672 w związku z art. 7 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 1760/2000, można uznać za niepoprawny wpis do skomputeryzowanej bazy danych zwierząt, który nie ma znaczenia dla weryfikacji zgodności z kryteriami kwalifikowalności tego wniosku w rozumieniu art. 30 ust. 4 lit. c) rozporządzenia delegowanego nr 640/2014, w związku z czym zwierzęta te można uznać za należące do kategorii „zwierzę zatwierdzone” w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 18 lit. a) tego rozporządzenia delegowanego. Na wstępie należy zauważyć, że pytanie to dotyczy wniosku o przyznanie pomocy związanej z produkcją zwierzęcą w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 15 rozporządzenia delegowanego nr 640/2014, czyli wniosku o przyznanie pomocy, w przypadku gdy roczna płatność, która ma zostać przyznana, w określonych granicach ilościowych, opiera się na stałej liczbie zwierząt w ramach dobrowolnego wsparcia związanego z produkcją przewidzianego w tytule IV rozdział 1 rozporządzenia nr 1307/2013, który został złożony w celu skorzystania z systemu pomocy związanej z produkcją zwierzęcą w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 13 rozporządzenia delegowanego nr 640/2014, czyli takiego dobrowolnego środka wsparcia związanego z produkcją. Dokładniej rzecz ujmując, chodzi o wniosek o wsparcie związane z produkcją w odniesieniu do sztuk bydła, które są przemieszczane na letnie pastwiska położone w rejonach górskich. Z postanowienia odsyłającego wynika ponadto, że do zgłoszenia przemieszczenia bydła na te pastwiska zgodnie z art. 21 ust. 4 rozporządzenia wykonawczego nr 809/2014 wykorzystuje się skomputeryzowaną bazę danych zwierząt, o której mowa w art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 9 rozporządzenia delegowanego nr 640/2014. Aby odpowiedzieć na pytanie pierwsze, należy zbadać w pierwszej kolejności, czy dochowanie terminu przewidzianego na zgłoszenie przemieszczenia zwierząt na letnie pastwiska położone w rejonach górskich należy uznać za warunek określony w zasadach przyznawania pomocy w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 18 rozporządzenia delegowanego nr 640/2014. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem przy dokonywaniu wykładni przepisów prawa Unii należy brać pod uwagę nie tylko ich brzmienie, lecz także ich kontekst oraz cele regulacji, której część stanowią (wyrok z dnia 21 grudnia 2023 r., Infraestruturas de Portugal et Futrifer Indústrias Ferroviárias, C‑66/22, EU:C:2023:1016, pkt 66 i przytoczone tam orzecznictwo). Z brzmienia art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 18 rozporządzenia delegowanego nr 640/2014 wynika, że termin „zwierzę zatwierdzone” oznacza – w przypadku systemu pomocy związanej z produkcją zwierzęcą – zwierzę, w odniesieniu do którego spełnione są wszystkie warunki określone w zasadach przyznawania pomocy. W tym względzie art. 53 ust. 4 rozporządzenia delegowanego nr 639/2014 wymaga, aby jako warunek kwalifikowalności do środków wsparcia związanego z produkcją dotyczącego bydła państwa członkowskie określiły wymogi w zakresie identyfikacji i rejestracji zwierząt przewidziane w rozporządzeniu nr 1760/2000. Wymogi te zawarte są w art. 1 i nast. tytułu I tego rozporządzenia, zatytułowanym „Identyfikacja i rejestracja bydła”. Artykuł 7 ust. 1 akapit pierwszy tiret drugie rozporządzenia nr 1760/2000 stanowił, w brzmieniu pierwotnym, że po pełnym uruchomieniu skomputeryzowanych baz danych wszyscy hodowcy bydła zobowiązani są do zgłaszania właściwym władzom wszelkich przewozów zwierząt do i z hodowli oraz wszelkich urodzin i śmierci zwierząt z hodowli, wraz z datami tych zdarzeń, w okresie ustalonym przez dane państwo członkowskie, a wynoszącym od trzech do siedmiu dni od daty zajścia danego zdarzenia. Przepis ten wskazywał, że – jednakowoż – na wniosek państwa członkowskiego i zgodnie z procedurą określoną w art. 23 ust. 2 tego rozporządzenia Komisja miała prawo określić okoliczności, w jakich państwa członkowskie mogą przedłużyć okres maksymalny oraz określić przepisy szczególne, dotyczące przewozu bydła wywożonego na letnie pastwiska położone w różnych rejonach górskich. W następstwie zmian wprowadzonych w tym rozporządzeniu rozporządzeniem nr 653/2014 możliwość ta została przewidziana w art. 7 ust. 2 rozporządzenia nr 1760/2000, zgodnie z którym w celu zapewnienia odpowiedniej i skutecznej identyfikowalności bydła przemieszczanego na potrzeby sezonowego wypasu Komisja była uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych dotyczących w szczególności zasad rejestrowania takich przemieszczeń bydła. To właśnie na podstawie art. 7 ust. 1 akapit pierwszy tiret drugie rozporządzenia nr 1760/2000, w brzmieniu pierwotnym, Komisja wydała decyzję 2001/672, której art. 2 ust. 2 przewiduje, że osoba odpowiedzialna za pastwisko przygotowuje wykaz bydła, przewożonego na letnie pastwiska położone w rejonach górskich, zawierający w szczególności indywidualny numer identyfikacyjny każdej sztuki bydła. Zgodnie z art. 2 ust. 4 tej decyzji informacje zawarte w tym wykazie są zgłaszane właściwym władzom zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia nr 1760/2000 najpóźniej 15 dni po przemieszczeniu bydła na dane pastwisko. Zarówno art. 7 ust. 1 akapit pierwszy tiret drugie rozporządzenia nr 1760/2000, jak i art. 2 ust. 4 decyzji 2001/672 mają charakter bezwzględnie wiążący i opisują w sposób szczegółowy zakres obowiązku zgłoszenia spoczywającego na posiadaczach zwierząt oraz definiują precyzyjnie termin im wyznaczony na jego spełnienie (zob. podobnie wyrok z dnia 24 maja 2007 r., Maatschap Schonewille-Prins, C‑45/05, EU:C:2007:296, pkt 36). Ponadto art. 7 ust. 1 akapit pierwszy tiret drugie in fine oraz art. 7 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia nr 1760/2000 określają szczegółowe sposoby przedłużenia wspomnianego terminu. Precyzyjne wskazanie tych sposobów byłoby zaś pozbawione użyteczności, jeżeli posiadacze zwierząt cieszyliby się swobodą w zakresie przestrzegania tego terminu (zob. podobnie wyrok z dnia 24 maja 2007 r., Maatschap Schonewille-Prins, C‑45/05, EU:C:2007:296, pkt 37). Z brzmienia art. 2 ust. 2 i 4 decyzji 2001/672 oraz art. 7 ust. 1 akapit pierwszy tiret drugie rozporządzenia nr 1760/2000 wynika zatem, że każdy posiadacz zwierząt musi dochować terminu wyznaczonego na zgłoszenie przemieszczenia bydła do lub z jego gospodarstwa w celu uzyskania wnioskowanego wsparcia związanego z produkcją i że wobec tego przestrzeganie tego terminu należy uznać za warunek określony w zasadach przyznawania pomocy w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 18 rozporządzenia delegowanego nr 640/2014. Prawdą jest, że z art. 53 ust. 4 akapit drugi rozporządzenia delegowanego nr 639/2014 wynika, iż bez uszczerbku dla innych warunków kwalifikowalności zwierzę uznaje się również za kwalifikujące się do wsparcia, jeżeli wymogi w zakresie identyfikacji i rejestracji, o których mowa w art. 53 ust. 4 akapit pierwszy są spełnione w terminie ustalonym przez państwo członkowskie w granicach wskazanych w owym art. 53 ust. 4 akapit drugi. W tym względzie z postanowienia odsyłającego wynika, że na mocy art. 13 dekretu z 2015 w sprawie płatności bezpośrednich zwierzę może kwalifikować się do wsparcia w rozumieniu art. 53 ust. 4 akapit drugi rozporządzenia delegowanego nr 639/2014, jeżeli informacje, o których mowa w art. 7 ust. 1 tiret drugie rozporządzenia nr 1760/2000, zostały przekazane w pierwszym dniu wypasu danego zwierzęcia. Jednakże w świetle okoliczności faktycznych opisanych w postanowieniu odsyłającym przepis ten nie wydaje się mieć znaczenia dla niniejszej sprawy, czego zweryfikowanie należy jednak do sądu odsyłającego. Wykładnia art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 18 rozporządzenia delegowanego nr 640/2014 wynikająca z pkt 65 niniejszego wyroku znajduje potwierdzenie w kontekście, w jaki wpisuje się ten przepis. Z art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 2 lit. a), a także z motywów 2, 28 i 31 rozporządzenia delegowanego nr 640/2014 wynika bowiem, że termin „niezgodność” został użyty w tym rozporządzeniu delegowanym w celu opisania w szczególności sytuacji, w której kryteria kwalifikowalności nie są spełnione. Zgodnie z art. 30 ust. 4 lit. c) wspomnianego rozporządzenia delegowanego niepoprawne wpisy do rejestrów, paszportów zwierząt lub do skomputeryzowanej bazy danych zwierząt stanowią przypadki niezgodności. Motyw 11 rozporządzenia delegowanego 2016/1393, który dotyczy tego przepisu, wśród przykładów niepoprawnych wpisów wyraźnie wymienia niepoprawny wpis dotyczący daty. Wykładnię przedstawioną w pkt 65 niniejszego wyroku potwierdzają również cele rozporządzenia nr 1760/2000 i decyzji 2001/672. Rozporządzenie nr 1760/2000, jak wynika z jego motywów 4–7, ma na celu umocnienie zaufania konsumentów do jakości mięsa wołowego i jego przetworów, zachowanie ochrony zdrowia publicznego i utrwalenie stabilności rynku mięsa wołowego (zob. podobnie wyrok z dnia 24 maja 2007 r., Maatschap Schonewille-Prins, C‑45/05, EU:C:2007:296, pkt 40). Aby cele te mogły zostać osiągnięte, system identyfikacji i rejestracji bydła musi być zawsze absolutnie skuteczny i niezawodny, w szczególności umożliwiając właściwym władzom w razie epizootii zlokalizowanie pochodzenia zwierzęcia w jak najkrótszym czasie oraz bezzwłoczne podjęcie działań niezbędnych w celu uniknięcia wszelkiego ryzyka dla zdrowia publicznego. Nie będzie to jednak możliwe, jeżeli posiadacz zwierząt nie zgłosi danych o przewozach bydła do skomputeryzowanej bazy danych w terminie ustanowionym w art. 7 ust. 1 tiret drugie rozporządzenia nr 1760/2000 (zob. podobnie wyrok z dnia 24 maja 2007 r., Maatschap Schonewille-Prins, C‑45/05, EU:C:2007:296, pkt 41). Ponadto z motywu 74 rozporządzenia delegowanego nr 639/2014 wynika w istocie, że w szczególności w odniesieniu do dobrowolnego wsparcia związanego z produkcją wymogi w zakresie identyfikacji i rejestracji zwierząt przewidziane w rozporządzeniu nr 1760/2000 mają również na celu umożliwienie Komisji kontroli, czy podczas projektowania środków wsparcia państwa członkowskie przestrzegają zarówno wymogów dotyczących spójności i niekumulowania wsparcia, jak i maksymalnych odsetków dla pułapów krajowych, o których mowa w art. 53 rozporządzenia nr 1307/2013, i związanych z nimi łącznych kwot. Przepisy decyzji 2001/672 mają również być ustanowione, zgodnie z jej motywem 3, „w sposób pozwalający na określenie lokalizacji bydła w dowolnym momencie”. Jak z tego wynika, niedochowanie terminu zgłoszenia przewidzianego w art. 2 ust. 4 decyzji 2001/672 w związku z art. 7 ust. 1 akapit pierwszy tiret drugie rozporządzenia nr 1760/2000 stanowi przypadek niezgodności z identyfikacją i rejestracją przewidzianymi w tym rozporządzeniu, w związku z czym co do zasady danych zwierząt nie można uznać za należące do kategorii „zwierzę zatwierdzone” w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 18 rozporządzenia delegowanego nr 640/2014. W drugiej kolejności należy zbadać, czy dokonanie po terminie zgłoszenia przemieszczenia zwierząt stanowi przypadek niezgodności, który nie ma znaczenia dla weryfikacji spełnienia warunków przyznania przedmiotowej pomocy w rozumieniu art. 30 ust. 4 lit. c) rozporządzenia delegowanego nr 640/2014. W tym względzie rzeczywiście z przepisu tego wynika, że w przypadku gdy stwierdzone niezgodności dotyczą niepoprawnych wpisów do rejestru, paszportów zwierząt lub skomputeryzowanej bazy danych zwierząt, lecz nie mają znaczenia dla celów weryfikacji zgodności z kryteriami kwalifikowalności innymi niż te, o których mowa w art. 53 ust. 4 rozporządzenia delegowanego nr 639/2014, w odniesieniu do danego systemu pomocy lub środka wsparcia, dane zwierzę uznaje się za niezatwierdzone jedynie w przypadku, gdy takie niepoprawne wpisy wykryto w toku co najmniej dwóch kontroli w ciągu 24 miesięcy. We wszystkich pozostałych przypadkach zwierzęta te uznaje się za niezatwierdzone po pierwszym stwierdzeniu niezgodności. W tym względzie należy jednak zauważyć, po pierwsze, że z samego brzmienia art. 30 ust. 4 lit. c) rozporządzenia delegowanego nr 640/2014 wynika, iż przepis ten dotyczy wyłącznie przypadków niezgodności, które nie mają znaczenia dla weryfikacji zgodności z kryteriami kwalifikowalności „innymi niż te, o których mowa w art. 53 ust. 4 rozporządzenia delegowanego nr 639/2014”. Jak z tego wynika, przypadki niezgodności polegające na naruszeniach wymogów odnoszących się do identyfikacji i do rejestracji bydła, przewidzianych w art. 7 rozporządzenia nr 1760/2000, o których mowa w art. 53 ust. 4 rozporządzenia delegowanego nr 639/2014, są wyłączone z zakresu stosowania art. 30 ust. 4 lit. c) zdanie pierwsze rozporządzenia delegowanego nr 640/2014. Po drugie, jak wskazała rzecznik generalna w pkt 52–56 opinii, niedokonania wymaganego zgłoszenia w wyznaczonym terminie poprzez wprowadzenie przedmiotowych danych do skomputeryzowanej bazy danych zwierząt nie można zrównywać z „niepoprawnym wpisem” do tej bazy danych w rozumieniu art. 30 ust. 4 lit. c) rozporządzenia delegowanego nr 640/2014. Dokonane po terminie zgłoszenie eliminuje bowiem jedynie na przyszłość braki, które ze względu na wymóg stałej identyfikowalności miejsca, w którym znajduje się dane zwierzę, w rzeczywistości nie mogą już zostać naprawione w odniesieniu do przeszłości. Wykładnię tę potwierdza motyw 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/1383 z dnia 28 maja 2015 r. zmieniającego rozporządzenie delegowane (UE) nr 639/2014 w odniesieniu do warunków kwalifikowalności dotyczących wymogów w zakresie identyfikacji i rejestracji zwierząt na potrzeby wsparcia związanego z produkcją przewidzianego w rozporządzeniu (UE) nr 1307/2013 (Dz.U. 2015, L 214, s. 1), zgodnie z którym z art. 53 ust. 4 rozporządzenia delegowanego nr 639/2014 wynika, że „zwierzę, które nie spełnia tych wymogów w zakresie identyfikacji i rejestracji [przewidzianych w szczególności w rozporządzeniu nr 1760/2000], nie kwalifikuje się do dobrowolnego wsparcia związanego z produkcją w okresie całego swojego życia, bez względu na późniejszą korektę błędu”. Wobec powyższego odpowiedź na pytanie pierwsze brzmi: art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 2 lit. a) i art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 18 lit. a) oraz art. 30 ust. 4 lit. c) rozporządzenia delegowanego nr 640/2014 należy interpretować w ten sposób, że zgłoszenia przemieszczenia bydła na letnie pastwiska położone w rejonach górskich, które nie jest zgodne z terminem wyznaczonym przez dane państwo członkowskie, zgodnie z art. 2 ust. 2 i 4 decyzji 2001/672 w związku z art. 7 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 1760/2000, nie można uznać za niepoprawny wpis do skomputeryzowanej bazy danych zwierząt, który nie ma znaczenia dla weryfikacji zgodności z kryteriami kwalifikowalności tego wniosku w rozumieniu art. 30 ust. 4 lit. c) rozporządzenia delegowanego nr 640/2014, w związku z czym zwierząt tych nie można uznać za należące do kategorii „zwierzę zatwierdzone” w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 18 lit. a) tego rozporządzenia delegowanego. W przedmiocie pytania drugiego Poprzez drugie pytanie prejudycjalne, przedłożone na wypadek, gdyby na pytanie pierwsze należało udzielić odpowiedzi przeczącej, a zatem gdyby nie należało przyznawać wsparcia związanego z produkcją w odniesieniu do bydła, w stosunku do którego termin zgłoszenia przewidziany w art. 2 ust. 2 i 4 decyzji 2001/672 w związku z art. 7 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 1760/2000 nie został dotrzymany, sąd odsyłający dąży w istocie do ustalenia, czy art. 15 ust. 1 i art. 34 rozporządzenia delegowanego nr 640/2014 należy interpretować w ten sposób, że kary administracyjne przewidziane w art. 31 tego rozporządzenia delegowanego powinny być stosowane również w przypadku, gdy zgłoszenie przemieszczenia bydła na letnie pastwiska poprzez wpis odnośnych danych do skomputeryzowanej bazy danych zwierząt zostało dokonane po terminie, lecz właściwy organ nie powiadomił wcześniej beneficjenta o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu ani o jakichkolwiek niezgodnościach stwierdzonych przez ten organ. Z art. 31 ust. 1 rozporządzenia delegowanego nr 640/2014 wynika, że kary administracyjne stosuje się w przypadku stwierdzenia różnicy między liczbą zgłoszonych zwierząt a liczbą zwierząt zatwierdzonych, to znaczy w przypadku wystąpienia niezgodności. W niniejszej sprawie z odpowiedzi na pierwsze pytanie prejudycjalne wynika, że dokonane po terminie zgłoszenie przemieszczenia bydła na letnie pastwiska górskie stanowi przypadek niezgodności. Zgodnie z art. 31 ust. 2 akapit trzeci tego rozporządzenia delegowanego, jeżeli różnica między liczbą zadeklarowanych zwierząt a liczbą zwierząt zatwierdzonych obliczona zgodnie z art. 31 ust. 3 wspomnianego rozporządzenia delegowanego przekracza 50 %, jak wydaje się mieć miejsce w sprawie, w której toczy się postępowanie główne, za dany rok składania wniosków nie przyznaje się pomocy lub wsparcia, do których beneficjent byłby uprawniony zgodnie z art. 30 ust. 3 owego rozporządzenia delegowanego, w ramach systemu pomocy lub środka wsparcia lub rodzaju działania w ramach danego środka wsparcia. Ponadto beneficjent podlega dodatkowej karze równej kwocie odpowiadającej różnicy między liczbą zwierząt zgłoszonych a liczbą zwierząt zatwierdzonych zgodnie z art. 30 ust. 3. Jak z tego wynika, w takim przypadku hodowca ubiegający się o wsparcie związane z produkcją nie tylko traci prawo do tego wsparcia, lecz ponadto zostaje na niego nałożona kara administracyjna. Jednakże zgodnie z art. 15 ust. 1 rozporządzenia delegowanego nr 640/2014 kar administracyjnych nie stosuje się w odniesieniu do części wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność, co do których beneficjent poinformował właściwy organ na piśmie, że wniosek o przyznanie pomocy lub wniosek o płatność jest nieprawidłowy lub stał się niepoprawny od czasu jego złożenia, chyba że organ ten powiadomił wcześniej beneficjenta o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu lub o jakichkolwiek niezgodnościach we wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność. W odróżnieniu od art. 30 ust. 4 lit. c) rozporządzenia delegowanego nr 640/2014 ów art. 15 ust. 1 nie wyklucza niektórych przypadków niezgodności ze swojego zakresu stosowania. Ponadto zgodnie z art. 34 tego rozporządzenia delegowanego, w przypadku zgłoszonych zwierząt art. 15 przywołanego rozporządzenia delegowanego stosuje się do błędów i opuszczeń w odniesieniu do wpisów do skomputeryzowanej bazy danych zwierząt dokonanych od momentu złożenia wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność. Z okoliczności faktycznych przedstawionych w postanowieniu odsyłającym wydaje się wynikać, że dwanaście sztuk bydła, którego przemieszczenie na letnie pastwiska górskie zgłoszono po terminie, zostało już wskazanych we wniosku o przyznanie wsparcia związanego z produkcją, a zatem było „zwierzętami zgłoszonymi” w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 16 rozporządzenia delegowanego nr 640/2014. Ponadto z informacji zawartych w postanowieniu odsyłającym wynika, że zgłoszenie przemieszczenia tychże zwierząt na letnie pastwiska górskie zostało dokonane poprzez wpis tej informacji do skomputeryzowanej bazy danych zwierząt. Wynika z tego, że – jak wskazała w istocie rzecznik generalna w pkt 74 opinii – na podstawie art. 34 rozporządzenia delegowanego nr 640/2014 w związku z art. 15 tego rozporządzenia delegowanego za to tylko, że wymagane zgłoszenie zostało dokonane z opóźnieniem, nie można nałożyć żadnej kary administracyjnej, chyba że – jak przewiduje ten ostatni przepis – właściwy organ powiadomił wcześniej beneficjenta o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu lub o jakichkolwiek niezgodnościach stwierdzonych przez przez ten organ. Taka wykładnia pozwala ponadto na osiągnięcie celów rozporządzenia nr 1760/2000, które – jak zostało to wskazane w pkt 72 niniejszego wyroku – zależą od skutecznej identyfikowalności rzeczonych zwierząt. W przypadku zgłoszenia po terminie nałożenie kary administracyjnej w takiej samej wysokości jak kara, która byłaby należna, gdyby zgłoszenie w ogóle nie zostało dokonane, mogłoby bowiem wyeliminować wszelką zachętę do dokonania takiego zgłoszenia po terminie. W świetle powyższych rozważań odpowiedź na pytanie drugie brzmi: art. 15 ust. 1 i art. 34 rozporządzenia delegowanego nr 640/2014 należy interpretować w ten sposób, że kary administracyjne przewidziane w art. 31 tego rozporządzenia delegowanego nie mogą być stosowane, w przypadku gdy zgłoszenie przemieszczenia bydła na pastwiska letnie poprzez wpis odnośnych danych do skomputeryzowanej bazy danych zwierząt zostało dokonane po terminie, lecz właściwy organ nie powiadomił wcześniej beneficjenta o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu ani o jakichkolwiek niezgodnościach stwierdzonych przez ten organ. W przedmiocie kosztów Dla stron w postępowaniu głównym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed sądem odsyłającym, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż koszty stron w postępowaniu głównym, nie podlegają zwrotowi.   Z powyższych względów Trybunał (szósta izba) orzeka, co następuje:   1) Artykuł 2 ust. 1 akapit drugi pkt 2 lit. a) i art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 18 lit. a) oraz art. 30 ust. 4 lit. c) rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności, zmienionego rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2017/723 z dnia 16 lutego 2017 r., należy interpretować w ten sposób, że: zgłoszenia przemieszczenia bydła na letnie pastwiska położone w rejonach górskich, które nie jest zgodne z terminem wyznaczonym przez dane państwo członkowskie, zgodnie z art. 2 ust. 2 i 4 decyzji Komisji 2001/672/WE z dnia 20 sierpnia 2001 r. ustanawiającej szczególne zasady stosowane do przewozu bydła na letnie pastwiska położone w rejonach górskich, zmienionej decyzją Komisji 2010/300/UE z dnia 25 maja 2010 r., w związku z art. 7 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 lipca 2000 r. ustanawiającego system identyfikacji i rejestracji bydła i dotyczącego etykietowania wołowiny i produktów z wołowiny oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 820/97, zmienionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 653/2014 z dnia 15 maja 2014 r., nie można uznać za niepoprawny wpis do skomputeryzowanej bazy danych zwierząt, który nie ma znaczenia dla weryfikacji zgodności z kryteriami kwalifikowalności tego wniosku w rozumieniu art. 30 ust. 4 lit. c) rozporządzenia delegowanego nr 640/2014, w związku z czym zwierząt tych nie można uznać za należące do kategorii „zwierzę zatwierdzone” w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 18 lit. a) tego rozporządzenia delegowanego.   2) Artykuł 15 ust. 1 i art. 34 rozporządzenia delegowanego nr 640/2014, zmienionego rozporządzeniem delegowanym 2017/723, należy interpretować w ten sposób, że: kary administracyjne przewidziane w art. 31 tego rozporządzenia delegowanego nie mogą być stosowane, w przypadku gdy wymagane zgłoszenie przemieszczenia bydła na pastwiska letnie poprzez wpis odnośnych danych do skomputeryzowanej bazy danych dotyczących zwierząt zostało dokonane po terminie, lecz właściwy organ nie powiadomił wcześniej beneficjenta o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu ani o jakichkolwiek niezgodnościach stwierdzonych przez ten organ.   Podpisy ( *1 ) Język postępowania: niemiecki.