C-357/19

PostanowienieTSUE2022-03-15CELEX: 62019CO0357ECLI:EU:C:2022:200

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy art. 325 ust. 1 TFUE, w połączeniu z art. 2 konwencji z 1995 r. i decyzją 2006/928, sprzeciwia się krajowym przepisom lub praktykom, które skutkują bezwzględną nieważnością wyroków w sprawach o korupcję i oszustwa VAT z powodu składu orzekającego, jeśli prowadzi to do systemowego ryzyka bezkarności, przy jednoczesnym poszanowaniu praw podstawowych z art. 47 Karty?
Ratio decidendi
Trybunał, poprzez sprostowanie, wyjaśnia, że art. 325 ust. 1 TFUE, w związku z art. 2 konwencji z 1995 r. i decyzją 2006/928, sprzeciwia się krajowym przepisom lub praktykom, które prowadzą do bezwzględnej nieważności wyroków w sprawach o korupcję i oszustwa VAT (z powodu braku wyspecjalizowanych lub losowo wybranych składów orzekających), jeżeli takie zastosowanie stwarza systemowe ryzyko bezkarności dla poważnych oszustw naruszających interesy finansowe Unii lub korupcji. Interpretacja ta musi być wyważona z koniecznym poszanowaniem praw podstawowych gwarantowanych w art. 47 Karty, przy czym sąd krajowy nie może stosować krajowego standardu ochrony praw podstawowych, który sam w sobie wiąże się z takim systemowym ryzykiem bezkarności.
Stan faktyczny
Niniejsze postanowienie nie zawiera szczegółowego opisu stanu faktycznego, lecz odnosi się do pięciu wniosków o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożonych przez sądy rumuńskie (Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie oraz Tribunalul Bihor). Sprawy te dotyczyły postępowań karnych przeciwko różnym osobom (PM, RO, SP, TQ, KI, LJ, JH, IG, FQ, GP, HO, IN, NC, CY) w związku z zarzutami korupcji i oszustw w zakresie podatku VAT.
Rozstrzygnięcie
1) W części wstępnej wyroku z dnia 21 grudnia 2021 r. w sprawach Euro Box Promotion e.a. (C‑357/19, C‑379/19, C‑547/19, C‑811/19 i C‑840/19, EU:C:2021:1034) usunięto wzmiankę dotyczącą uwag JH. 2) Punkt 2 sentencji wspomnianego wyroku należy sprostować w następujący sposób: „Artykuł 325 ust. 1 TFUE, w związku z art. 2 konwencji sporządzonej na podstawie art. K.3 Traktatu o Unii Europejskiej, dotyczącej ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich, podpisanej w Brukseli w dniu 26 lipca 1995 r., a także decyzja 2006/928, należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one krajowym przepisom lub praktykom, zgodnie z którymi wyroki w sprawach o korupcję i oszustwa w zakresie podatku od wartości dodanej (VAT), które nie zostały wydane w pierwszej instancji przez wyspecjalizowane składy orzekające w tej dziedzinie lub w drugiej instancji przez składy orzekające, których wszyscy członkowie zostali wyznaczeni w drodze losowania, są bezwzględnie nieważne, tak że sprawy dotyczące korupcji i oszustw w zakresie VAT muszą, w razie potrzeby w następstwie nadzwyczajnego środka zaskarżenia od prawomocnych wyroków, zostać ponownie rozpoznane w pierwszej i/lub drugiej instancji, o ile zastosowanie tych krajowych przepisów lub praktyk może stworzyć systemowe ryzyko bezkarności czynów stanowiących poważne oszustwa naruszające interesy finansowe Unii lub korupcję w ogóle. Obowiązek zapewnienia, aby takie naruszenia podlegały skutecznym i odstraszającym sankcjom karnym, nie zwalnia sądu odsyłającego z konieczności weryfikacji poszanowania praw podstawowych gwarantowanych w art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, przy czym sąd ten nie może stosować krajowego standardu ochrony praw podstawowych, który wiąże się z takim systemowym ryzykiem bezkarności”. 3) Protokół niniejszego postanowienia zostaje załączony do protokołu sprostowanego wyroku. Wzmianka o niniejszym postanowieniu zostaje umieszczona na marginesie protokołu sprostowanego wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

ORDONNANCE DE LA COUR (grande chambre) 15 mars 2022 ( *1 ) « Rectification d’arrêt » Dans les affaires jointes C‑357/19 REC, C‑379/19 REC, C‑547/19 REC, C‑811/19 REC et C‑840/19 REC, ayant pour objet cinq demandes de décision préjudicielle au titre de l’article 267 TFUE, introduites par l’Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie (Haute Cour de cassation et de justice, Roumanie), par décisions des 6 mai 2019 (C‑357/19), 13 mai 2019 (C‑547/19), 31 octobre 2019 (C‑811/19) et 19 novembre 2019 (C‑840/19), parvenues à la Cour, respectivement, les 6 mai, 15 juillet, 4 novembre et 19 novembre 2019, ainsi que par le Tribunalul Bihor (tribunal de grande instance de Bihor, Roumanie), par décision du 14 mai 2019, parvenue à la Cour le 14 mai 2019 (C‑379/19), dans les procédures pénales contre PM (C‑357/19) RO (C‑357/19), SP (C‑357/19), TQ (C‑357/19), KI (C‑379/19), LJ (C‑379/19), JH (C‑379/19), IG (C‑379/19), FQ (C‑811/19), GP (C‑811/19), HO (C‑811/19), IN (C‑811/19), NC (C‑840/19), en présence de : Ministerul Public – Parchetul de pe lângă Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie – Direcţia Naţională Anticorupţie (C‑357/19, C‑811/19 et C‑840/19), QN (C‑357/19), UR (C‑357/19), VS (C‑357/19), WT (C‑357/19), Autoritatea Naţională pentru Turism (C‑357/19), Agenţia Naţională de Administrare Fiscală (C‑357/19), SC Euro Box Promotion SRL (C‑357/19), Direcţia Naţională Anticorupţie – Serviciul Teritorial Oradea (C‑379/19), JM (C‑811/19), ainsi que dans la procédure CY, Asociaţia « Forumul Judecătorilor din România » contre Inspecţia Judiciară, Consiliul Superior al Magistraturii, Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie (C‑547/19), LA COUR (grande chambre) composée de M. K. Lenaerts, président, M. L. Bay Larsen, vice-président, M. A. Arabadjiev, Mmes A. Prechal et K. Jürimäe, M. S. Rodin, présidents de chambre, MM. M. Ilešič, T. von Danwitz (rapporteur), M. Safjan, F. Biltgen et N. Piçarra, juges, avocat général : M. A. M. Collins, greffier : M. A. Calot Escobar, l’avocat général entendu, rend la présente Ordonnance Le 21 décembre 2021, la Cour (grande chambre) a rendu l’arrêt Euro Box Promotion e.a. (C‑357/19, C‑379/19, C‑547/19, C‑811/19 et C‑840/19, EU:C:2021:1034). Cet arrêt contient, dans sa version en langue de procédure, deux erreurs qu’il convient de rectifier d’office, en vertu de l’article 103, paragraphe 1, du règlement de procédure de la Cour.   Par ces motifs, la Cour (grande chambre) ordonne :   1) Dans la partie introductive de l’arrêt du 21 décembre 2021, Euro Box Promotion e.a. (C‑357/19, C‑379/19, C‑547/19, C‑811/19 et C‑840/19, EU:C:2021:1034), la mention relative aux observations de JH est supprimée.   2) Le point 2 du dispositif dudit arrêt doit être rectifié comme suit : « L’article 325, paragraphe 1, TFUE, lu en combinaison avec l’article 2 de la convention établie sur la base de l’article K.3 du traité sur l’Union européenne, relative à la protection des intérêts financiers des Communautés européennes, signée à Bruxelles le 26 juillet 1995, ainsi que la décision 2006/928 doivent être interprétés en ce sens qu’ils s’opposent à une réglementation ou à une pratique nationale selon laquelle les jugements en matière de corruption et de fraude à la taxe sur la valeur ajoutée (TVA) qui n’ont pas été rendus, en première instance, par des formations de jugement spécialisées en cette matière ou, en appel, par des formations de jugement dont tous les membres ont été désignés par tirage au sort sont frappés de nullité absolue de sorte que les affaires de corruption et de fraude à la TVA concernées doivent, le cas échéant à la suite d’un recours extraordinaire contre des jugements définitifs, être réexaminées en première et/ou en deuxième instance, dans la mesure où l’application de cette réglementation ou de cette pratique nationale est de nature à créer un risque systémique d’impunité des faits constitutifs d’infractions graves de fraude portant atteinte aux intérêts financiers de l’Union ou de corruption en général. L’obligation d’assurer que de telles infractions font l’objet de sanctions pénales revêtant un caractère effectif et dissuasif ne dispense pas la juridiction de renvoi de la vérification du respect nécessaire des droits fondamentaux garantis à l’article 47 de la charte des droits fondamentaux de l’Union européenne, sans que cette juridiction puisse appliquer un standard national de protection des droits fondamentaux comportant un tel risque systémique d’impunité. »   3) La minute de la présente ordonnance est annexée à la minute de l’arrêt rectifié. Mention de cette ordonnance est faite en marge de la minute de l’arrêt rectifié.   Signatures ( *1 ) Langue de procédure : le roumain.

© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 12.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · Źródło