C-362/20

WyrokTSUE2021-07-15CELEX: 62020CJ0362ECLI:EU:C:2021:612

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy tymczasowe i ostateczne cła antydumpingowe nałożone na gwintowane łączniki rur lub przewodów rurowych, odlewane z żeliwa ciągliwego (CN ex73071910), mają zastosowanie do gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa sferoidalnego, pomimo późniejszego orzeczenia TSUE (C-397/17 i C-398/17) klasyfikującego żeliwo sferoidalne do innej podpozycji CN (73071990)?
Ratio decidendi
Trybunał orzekł, że tymczasowe i ostateczne cła antydumpingowe nałożone na gwintowane łączniki rur lub przewodów rurowych z żeliwa ciągliwego mają zastosowanie również do łączników z żeliwa sferoidalnego. Uzasadnił to tym, że rozporządzenia antydumpingowe (tymczasowe i ostateczne) od początku obejmowały żeliwo sferoidalne, traktując je jako „produkt podobny” do żeliwa ciągliwego ze względu na te same podstawowe właściwości fizyczne, co wyraźnie wskazano w motywie 28 rozporządzenia tymczasowego. Trybunał podkreślił, że wskazanie podpozycji CN w rozporządzeniach antydumpingowych ma jedynie charakter orientacyjny, a środki antydumpingowe są funkcjonalnie niezależne od klasyfikacji taryfowej, co wynika z ich celu obrony przed nieuczciwą konkurencją i art. 14 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. Zmiany w notach wyjaśniających do CN i w samym rozporządzeniu ostatecznym (rozporządzeniem wykonawczym 2019/262) były jedynie dostosowaniem do prawidłowej klasyfikacji taryfowej, a nie zmianą zakresu produktów objętych cłem antydumpingowym.
Stan faktyczny
Profit Europe NV, belgijski importer gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych z żeliwa sferoidalnego z Chin, oraz Gosselin Forwarding Services NV, spółka świadcząca usługi zgłoszeń celnych, zostały oskarżone o liczne wykroczenia celne. Zarzucono im niezapłacenie ceł antydumpingowych w wysokości 651 954,11 EUR w okresie od 19 listopada 2012 r. do 30 czerwca 2015 r., poprzez zgłaszanie spornych łączników pod błędnym kodem taryfowym i błędnym oznaczeniem. Wcześniej, w wyroku z 2018 r. (C-397/17 i C-398/17), TSUE orzekł, że łączniki z żeliwa sferoidalnego powinny być klasyfikowane do podpozycji CN 73071990, a nie 73071910 (żeliwo ciągliwe) czy 73071110 (żeliwo nieciągliwe). Sąd krajowy zastanawia się, czy cła antydumpingowe nałożone na "żeliwo ciągliwe" mają zastosowanie do "żeliwa sferoidalnego" w świetle tej klasyfikacji taryfowej.
Rozstrzygnięcie
Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1071/2012 z dnia 14 listopada 2012 r. nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajlandii oraz rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 430/2013 z dnia 13 maja 2013 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe oraz ostatecznie pobierające cło tymczasowe nałożone na przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajlandii oraz zamykające postępowanie w odniesieniu do Indonezji, w brzmieniu przed zmianami wprowadzonymi rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2019/262 z dnia 14 lutego 2019 r., należy interpretować w ten sposób, że tymczasowe i ostateczne cła antydumpingowe nałożone przez te rozporządzenia mają zastosowanie do gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa sferoidalnego, pochodzących z Chin.

Pełny tekst orzeczenia

WYROK TRYBUNAŁU (dziesiąta izba) z dnia 15 lipca 2021 r. ( *1 ) Odesłanie prejudycjalne – Polityka handlowa – Rozporządzenie (UE) nr 1071/2012 – Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 430/2013 – Wspólna taryfa celna – Klasyfikacja taryfowa – Nomenklatura scalona – Podpozycje 73071110, 73071910 i 73071990 – Zakres – Klasyfikacja taryfowa wynikająca z wyroku Trybunału – Ostateczne cła antydumpingowe na przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego – Stosowanie ostatecznych ceł antydumpingowych do gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa sferoidalnego W sprawie C‑362/20 mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez hof van beroep te Antwerpen (sąd apelacyjny w Antwerpii, Belgia) postanowieniem z dnia 18 czerwca 2020 r., które wpłynęło do Trybunału w dniu 5 sierpnia 2020 r., w postępowaniu: Openbaar Ministerie, Federale Overheidsdienst Financiën przeciwko Profit Europe NV, Gosselin Forwarding Services NV, TRYBUNAŁ (dziesiąta izba), w składzie: M. Ilešič (sprawozdawca), prezes izby, E. Juhász i C. Lycourgos, sędziowie, rzecznik generalny: G. Pitruzzella, sekretarz: A. Calot Escobar, uwzględniając pisemny etap postępowania, rozważywszy uwagi, które przedstawili: – w imieniu Profit Europe NV – P. Diaz Gavier, advocaat, – w imieniu Gosselin Forwarding Services NV – A. Poelmans, advocaat, – w imieniu rządu belgijskiego – S. Baeyens, J.-C. Halleux i C. Pochet, w charakterze pełnomocników, – w imieniu rządu hiszpańskiego – J. Rodríguez de la Rúa Puig, w charakterze pełnomocnika, – w imieniu rządu włoskiego – G. Palmieri, w charakterze pełnomocnika, którą wspierał G. Rocchitta, avvocato dello Stato, – w imieniu Komisji Europejskiej – P.-J. Loewenthal i G. Luengo, w charakterze pełnomocników, podjąwszy, po wysłuchaniu rzecznika generalnego, decyzję o rozstrzygnięciu sprawy bez opinii, wydaje następujący Wyrok Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni rozporządzenia Komisji (UE) nr 1071/2012 z dnia 14 listopada 2012 r. nakładającego tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajlandii (Dz.U. 2012, L 318, s. 10, zwanego dalej „rozporządzeniem tymczasowym”) oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 430/2013 z dnia 13 maja 2013 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe oraz ostatecznie pobierającego cło tymczasowe nałożone na przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajlandii oraz zamykające postępowanie w odniesieniu do Indonezji (Dz.U. 2013, L 129, s. 1, zwanego dalej „rozporządzeniem ostatecznym”) (zwanych dalej łącznie „rozporządzeniami antydumpingowymi”). Wniosek ten został złożony w ramach sporu pomiędzy Openbaar Ministerie (prokuraturą, Belgia) i Federale Overheidsdienst Financiën (federalną służbą publiczną ds. finansów, Belgia) a Profit Europe NV i Gosselin Forwarding Services NV (dawniej Crosstainer NV) (zwaną dalej „Gosselin”) w przedmiocie między innymi odpowiedzialności karnej tych spółek za liczne wykroczenia celne popełnione rzekomo przy przywozie gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych z żeliwa sferoidalnego, pochodzących z Chin. Ramy prawne Uregulowania Unii dotyczące klasyfikacji taryfowej Wspólnotowy kodeks celny Artykuł 20 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny (Dz.U. 1992, L 302, s. 1, zwanego dalej „Wspólnotowym kodeksem celnym”) w ust. 1– 3 i 6 stanowił: „1.   W przypadku powstania długu celnego należności wymagane zgodnie z prawem określane są na podstawie taryfy celnej Wspólnot Europejskich. 2.   Inne środki ustanowione odrębnymi przepisami wspólnotowymi i dotyczące wymiany towarowej są, o ile zaistnieje taka potrzeba, stosowane zgodnie z klasyfikacją taryfową tych towarów. 3.   Taryfa celna Wspólnot Europejskich obejmuje: a) towarową Nomenklaturę scaloną; b) każdą inną nomenklaturę, która jest całkowicie lub częściowo oparta na Nomenklaturze scalonej lub która dodaje do niej dalsze działy i która została ustanowiona odrębnymi przepisami Wspólnoty w celu zastosowania w wymianie towarowej środków taryfowych; […] 6.   Klasyfikacja taryfowa towarów określa zgodnie z obowiązującymi przepisami: a) podpozycję Nomenklatury scalonej lub podpozycję jakiejkolwiek nomenklatury określonej w ust. 3 lit. b), albo b) podpozycję każdej innej nomenklatury, która jest całkowicie lub częściowo oparta na Nomenklaturze scalonej lub która dodaje do niej działy i która została przyjęta szczególnymi przepisami wspólnotowymi w celu zastosowania w wymianie towarowej środków innych niż środki taryfowe, do której musi zostać przyporządkowany towar”. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (Dz.U. 2013, L 269, s. 1; sprostowanie Dz.U. 2013, L 287, s. 90), które weszło w życie w dniu 30 października 2013 r. zgodnie z jego art. 287, uchyliło Wspólnotowy kodeks celny. Jednakże znaczna część jego przepisów, a w szczególności art. 57, który odpowiada zasadniczo art. 20 Wspólnotowego kodeksu celnego, zgodnie z jego art. 288 ust. 2 zaczęła obowiązywać dopiero od dnia 1 maja 2016 r. CN Klasyfikacja taryfowa towarów, których przywozu dokonuje się do Unii Europejskiej, jest uregulowana w Nomenklaturze scalonej, znajdującej się w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej (Dz.U. 1987, L 256, s. 1), zmienionym rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1001/2013 z dnia 4 października 2013 r. (Dz.U. 2013, L 290, s. 1) (zwanej dalej „CN”). CN jest oparta na zharmonizowanym systemie oznaczania i kodowania towarów (zwanym dalej „HS”), opracowanym przez Radę Współpracy Celnej, obecnie Światową Organizację Celną (WCO), przyjętym na mocy Międzynarodowej konwencji w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów, zawartej w Brukseli w dniu 14 czerwca 1983 r. Konwencja ta, wraz z protokołem zmian do niej z dnia 24 czerwca 1986 r., została zatwierdzona w imieniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej decyzją Rady 87/369/EWG z dnia 7 kwietnia 1987 r. (Dz.U. 1987, L 198, s. 1). Zgodnie z art. 3 ust. 1 rozporządzenia nr 2658/87 CN przejęła pozycje i sześciocyfrowe podpozycje ze zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów, a jedynie siódma i ósma cyfra wprowadza dodatkowe podpodziały charakterystyczne dla CN. Część druga CN zawiera sekcję XV, zatytułowaną „Metale nieszlachetne i artykuły z metali nieszlachetnych”, która obejmuje działy CN 72–83. Dział 73, zatytułowany „Artykuły z żeliwa lub stali”, odnosi się do pozycji CN 7301–7326. Pozycja 7307 ma następujące brzmienie: „7307 Łączniki rur lub przewodów rurowych (na przykład złączki nakrętne, kolanka, tuleje), z żeliwa lub stali   – Łączniki odlewane 7307 11 – – Z żeliwa nieciągliwego: 7307 11 10 – – – W rodzaju stosowanych w systemach ciśnieniowych 7307 11 90 – – – Pozostałe 7307 19 – – Pozostałe 7307 19 10 – – – Z żeliwa ciągliwego 7307 19 90 – – – Pozostałe   – Pozostałe, ze stali nierdzewnej: […]     – Pozostałe”. Zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia nr 2658/87, zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 254/2000 z dnia 31 stycznia 2000 r. (Dz.U. 2000, L 28, s. 16) (zwanego dalej „rozporządzeniem nr 2658/87”), Komisja przyjmuje noty wyjaśniające do Nomenklatury scalonej Unii Europejskiej (zwane dalej „notami wyjaśniającymi do CN”). Noty wyjaśniające do CN opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 6 maja 2011 r. (Dz.U. 2011, C 137, s. 1), dotyczące podpozycji CN 73071110 i 73 07 11 90, stanowią: „Wyrażenie »nieciągliwe« obejmuje żeliwo grafitowe płatkowe. Podpozycje te obejmują łączniki żeliwne takie jak kolanka, łuki, tuleje, ściągi, kołnierze i trójniki. Są one łączone do rur lub przewodów rurowych z żeliwa lub stali przez skręcanie, styk lub przez montaż mechaniczny”. Zgodnie z notami wyjaśniającymi dotyczącymi podpozycji CN 73071910: „Żeliwo ciągliwe jest produktem pośrednim pomiędzy żeliwem grafitowym płatkowym (żeliwem szarym) a staliwem. Może być ono łatwo odlewane i staje się odporne na obciążenia dynamiczne i ciągliwe po odpowiedniej obróbce cieplnej. Podczas obróbki cieplnej węgiel częściowo zanika lub zmienia swoją strukturę; ostatecznie osadza się on w postaci kulek, które nie osłabiają spójności metalicznej w takim stopniu, co płatki grafitu w żeliwie szarym. Tam, gdzie zawartość węgla wynosi 2% masy lub mniej, produkty te są uważane za staliwo i są objęte podpozycją 73071990 (zob. uwaga 1 do tego działu). Wyrażenie »żeliwo ciągliwe« obejmuje żeliwo sferoidalne. […]”. W notach wyjaśniających do CN opublikowanych w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 4 stycznia 2019 r. (Dz.U. 2019, C 2, s. 2), w następstwie wyroku z dnia 12 lipca 2018 r., Profit Europe (C‑397/17 i C‑398/17, EU:C:2018:564), po pierwsze, akapit trzeci noty wyjaśniającej do podpozycji CN 73071910 został skreślony. Po drugie, dodano nową notę wyjaśniającą dotyczącą podpozycji CN 73071990, w której uściślono, że podpozycja ta obejmuje obecnie łączniki z żeliwa sferoidalnego. Zintegrowana taryfa Wspólnot Europejskich Artykuł 2 rozporządzenia nr 2658/87 przewiduje: „Komisja ustanawia zintegrowaną taryfę [Unii Europejskiej], zwaną dalej »TARIC«, która spełnia wymogi Wspólnej taryfy celnej, statystyk w dziedzinie handlu zewnętrznego, polityki handlowej, rolnej i innych polityk [Unii] dotyczących przywozu lub wywozu towarów. Taryfa ta opiera się na [CN] i obejmuje: a) środki zawarte w niniejszym rozporządzeniu; b) dodatkowe podpodziały [unijne], nazywane »podpozycjami TARIC«, potrzebne do wprowadzenia w życie szczególnych środków [unijnych] wymienionych w załączniku II; […]”. Wśród środków Unii przewidzianych w art. 2 tego rozporządzenia, w pkt 5 załącznika II do tego rozporządzenia, wymienione zostały między innymi cła antydumpingowe. Kod TARIC 7307191010 miał zastosowanie do gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego. Uregulowania antydumpingowe Rozporządzenie podstawowe Przepisy regulujące stosowanie środków antydumpingowych przez Unię Europejską obowiązujące w chwili zaistnienia okoliczności faktycznych w sporze rozstrzyganym w postępowaniu głównym znajdują się w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. 2009, L 343, s. 51, zwanym dalej „rozporządzeniem podstawowym”). Zgodnie z art. 1 ust. 1, 2 i 4 tego rozporządzenia, zatytułowanym „Zasady ogólne”: „1.   Cło antydumpingowe może zostać nałożone na każdy produkt przywieziony po cenach dumpingowych, którego wprowadzenie do wolnego obrotu w [Unii] powoduje szkodę. 2.   Produkt uznaje się za przywieziony po cenach dumpingowych, jeżeli jego cena eksportowa do [Unii] jest niższa od porównywalnej ceny produktu podobnego ustalonej w kraju wywozu w zwykłym obrocie handlowym. […] 4.   Dla celów niniejszego rozporządzenia »produkt podobny« oznacza towar, który jest identyczny, to jest taki, który przypomina pod wszystkimi względami produkt objęty postępowaniem lub, przy braku takiego produktu, inny produkt, który wprawdzie nie przypomina go pod każdym względem, ale którego właściwości ściśle odpowiadają właściwościom produktu objętego postępowaniem”. Artykuł 9 ust. 4 rzeczonego rozporządzenia ma następujące brzmienie: „Jeżeli ostatecznie ustalone fakty wykazują istnienie dumpingu i spowodowanej nim szkody oraz interes [Unii] wymaga interwencji zgodnie z art. 21, Rada, na wniosek Komisji po zasięgnięciu opinii Komitetu Doradczego, nakłada ostateczne cło antydumpingowe. Rada przyjmuje wniosek, chyba że w terminie miesiąca od jego złożenia zostanie on odrzucony zwykłą większością głosów przez Komisję [chyba że w terminie miesiąca od złożenia wniosku przez Komisję zostanie on odrzucony przez Radę zwykłą większością głosów]. W przypadku obowiązywania cła tymczasowego propozycję działań ostatecznych przedkłada się nie później niż jeden miesiąc przed wygaśnięciem tego cła. Kwota cła antydumpingowego nie przekracza stwierdzonego marginesu dumpingu, ale powinna być niższa od tego marginesu, jeżeli mniejsze cło spowoduje usunięcie szkody dla przemysłu [Unii]”. Artykuł 14 rozporządzenia podstawowego, zatytułowany „Przepisy ogólne”, stanowi w ust. 1 i 2: „1.   Tymczasowe lub ostateczne cła antydumpingowe nakłada się w drodze rozporządzenia, i pobiera je państwo członkowskie w formie i wysokości, a także zgodnie z innymi kryteriami ustanowionymi w rozporządzeniu nakładającym te cła. Cła te pobiera się niezależnie od ceł, podatków i innych opłat zwykle nakładanych na przywóz. […] 2.   Rozporządzenia nakładające tymczasowe lub ostateczne cła antydumpingowe oraz rozporządzenia i decyzje dotyczące przyjęcia zobowiązania lub zakończenia postępowania lub innych czynności publikuje się w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Takie rozporządzenia i decyzje zawierają w szczególności i przy należytej ochronie informacji poufnych nazwy eksporterów, jeżeli jest to możliwe, lub zaangażowanych państw, opis produktu oraz streszczenie stanu faktycznego i wniosków istotnych dla stwierdzenia dumpingu bądź szkody. […]”. Rozporządzenie tymczasowe W części B rozporządzenia tymczasowego, dotyczącej produktu objętego postępowaniem i produktu podobnego, motyw 16, widniejący pod nagłówkiem „Produkt objęty postępowaniem”, stanowi: „Produkt objęty postępowaniem, zgodnie z opisem w zawiadomieniu o wszczęciu, to gwintowane łączniki rur lub przewodów rurowych, odlewane z żeliwa ciągliwego […], obecnie objęte kodem CN ex73071910”. Zgodnie z motywem 28 tego rozporządzenia, znajdującym się w tejże części B, pod nagłówkiem „Produkt podobny”: „Władze jednego z państw członkowskich wskazały na fakt, że zgodnie z notami wyjaśniającymi do [CN] wyrażenie »ciągliwe« obejmuje żeliwo z grafitem sferoidalnym (identyczne z żeliwem sferoidalnym). Wprawdzie żadna ze stron zainteresowanych postępowaniem nie zgłosiła w OD [okresie objętym dochodzeniem] sprzedaży gwintowanych łączników z żeliwa sferoidalnego, jednak istnieją dowody na to, że jest to możliwe. Jako że łączniki te mają te same podstawowe właściwości fizyczne jak gwintowane łączniki z żeliwa ciągliwego objęte dochodzeniem, uznaje się za właściwe wyjaśnienie, że produkty z żeliwa sferoidalnego są objęte zakresem postępowania i zakresem środków”. Artykuł 1 ust. 1 tego rozporządzenia przewiduje: „Niniejszym nakłada się tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego, obecnie objętych kodem CN ex73071910 (kod TARIC 7307191010) i pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej oraz Tajlandii”. Rozporządzenie ostateczne Motyw 13 rozporządzenia ostatecznego ma następujące brzmienie: „Wobec braku innych uwag dotyczących produktu objętego postępowaniem oraz produktu podobnego potwierdza się niniejszym ustalenia zawarte w motywach 17–21 oraz 23–28 rozporządzenia [tymczasowego]”. W pierwotnej wersji art. 1 ust. 1 rozporządzenia ostatecznego stanowił: „Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego […], obecnie objętych kodem CN ex73071910 (kod TARIC 7307191010) i pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej […] oraz Tajlandii”. Rozporządzenie wykonawcze (UE) 2019/262 Motywy 2–5 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/262 z dnia 14 lutego 2019 r. zmieniającego rozporządzenie wykonawcze nr 430/2013 (Dz.U. 2019, L 44, s. 6) stanowią: „(2) W wyroku z dnia 12 lipca 2018 r. w sprawach połączonych C‑397/17 i C‑398/17, Profit Europe, Trybunał Sprawiedliwości orzekł, że CN należy interpretować w ten sposób, że łączniki rur lub przewodów rurowych odlewane z żeliwa sferoidalnego powinny być klasyfikowane [raczej] do podpozycji [CN] 73071990 jako pozostałe łączniki odlewane, […] niż do podpozycji [CN] 73071110 jako łączniki z żeliwa nieciągliwego, lub do podpozycji CN 73071910 jako łączniki z żeliwa ciągliwego. (3) W następstwie tego wyroku Noty wyjaśniające do [CN] do kodu CN 73071910 zostały zmienione i usunięto z tego kodu CN łączniki odlewane z żeliwa sferoidalnego. (4) W rozporządzeniu [tymczasowym], wyraźnie odsyła się do klasyfikacji gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych z żeliwa sferoidalnego (zwanego także żeliwem ciągliwym) w ramach kodu CN 73071910. W rozporządzeniu [ostatecznym] nadal odsyła się do tej klasyfikacji w ramach kodu CN 73071910 jako łączniki odlewane z żeliwa ciągliwego. Odesłanie do kodu CN jest obecnie niespójne z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości oraz z Notami wyjaśniającymi do [CN] do kodu 73071910. (5) W związku z powyższym kod CN ex73071990 i odpowiedni kod TARIC należy również uwzględnić wśród kodów wymienionych w rozporządzeniu [ostatecznym] w odniesieniu do towarów, których przywóz podlega ostatecznemu cłu antydumpingowemu”. Zgodnie z art. 1 rozporządzenia wykonawczego 2019/262: „W rozporządzeniu [ostatecznym] wprowadza się następujące zmiany: 1. tytuł otrzymuje brzmienie: »Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 430/2013 z dnia 13 maja 2013 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe oraz ostatecznie pobierające cło tymczasowe nałożone na przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego i żeliwa sferoidalnego, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajlandii oraz zamykające postępowanie w odniesieniu do Indonezji«; 2. art. 1 ust. 1 otrzymuje brzmienie: »1. Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego i żeliwa sferoidalnego, z wyłączeniem elementów podstawowych łączników zaciskowych wykorzystujących gwinty metryczne ISO DIN 13 oraz okrągłych skrzynek przyłączowych z żeliwa ciągliwego bez pokrywy, obecnie objętych kodem CN ex73071910 (kod TARIC 7307191010) oraz ex73071990 (kod TARIC 7307199010), pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej […] i Tajlandii«”. Rozporządzenie wykonawcze 2019/262 weszło w życie, zgodnie z jego art. 2, w dniu 16 lutego 2019 r. Nowy kod 7307199010 dotyczący gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa sferoidalnego został dodany do pozycji TARIC 7307. Jednakże kod ten został następnie uchylony. Rozporządzenie wykonawcze (UE) 2019/1259 Motyw 7 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/1259 z dnia 24 lipca 2019 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego i żeliwa sferoidalnego pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajlandii w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 (Dz.U. 2019, L 197, s. 2) przewiduje: „W dniu 12 lipca 2018 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że łączniki wykonane z żeliwa sferoidalnego nie odpowiadają definicji wyrobów »odlewanych z żeliwa ciągliwego« ustanowionej w podpozycji CN 73071910. Trybunał stwierdził, że łączniki wykonane z żeliwa sferoidalnego muszą być klasyfikowane do podpozycji CN 73071990 (podobnie jak inne wyroby z pozostałych rodzajów żeliwa). W dniu 14 lutego 2019 r. Komisja opublikowała rozporządzenie [wykonawcze 2019/262] zmieniające odesłania do kodów TARIC, aby dostosować je do ustaleń Trybunału. Ponieważ środki antydumpingowe wprowadza się zgodnie z definicją produktu, niezależnie od klasyfikacji taryfowej, przedmiotowa zmiana nie wywarła żadnego wpływu na zakres produktu objętego obowiązującymi środkami”. Postępowanie główne i pytanie prejudycjalne Profit Europe, belgijski importer gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa sferoidalnego, i Gosselin, belgijska spółka, świadcząca usługi w zakresie zgłoszeń celnych, zostały oskarżone o popełnienie szeregu wykroczeń celnych przy przywozie takich łączników rur lub przewodów rurowych z Chin. W szczególności zarzucono im, że w ramach określonych przywozów z Chin, dokonanych w okresie od dnia 19 listopada 2012 r. do dnia 30 czerwca 2015 r., obie te spółki nie uiściły ceł antydumpingowych w wysokości 651954,11 EUR, zgłosiwszy sporne łączniki rur lub przewodów rurowych pod błędnym kodem taryfowym i błędnym oznaczeniem. Co się tyczy zgłoszeń przywozowych Profit Europe, sąd odsyłający stwierdza przede wszystkim, że do dnia 19 listopada 2012 r. wszystkie sporne łączniki rur lub przewodów rurowych z żeliwa sferoidalnego były zawsze zgłaszane jako wyprodukowane z żeliwa ciągliwego (podpozycja CN 73071910). Następnie w okresie od dnia 19 grudnia 2012 r. do dnia 27 października 2014 r. łączniki te zostały zgłoszone 71 razy w ramach podpozycji CN 73071910 dotyczącej łączników z żeliwa ciągliwego i ośmiokrotnie w ramach podpozycji 73071110 dotyczącej łączników z żeliwa nieciągliwego do rur lub przewodów rurowych w rodzaju stosowanych do rurociągów pod ciśnieniem. Wreszcie od dnia 28 października 2014 r. Profit Europe i Gosselin deklarowały zawsze sporne łączniki rur lub przewodów rurowych jako objęte wyłącznie podpozycją 73071110. W rozporządzeniu ostatecznym produkty te zostały opisane jako „objęte obecnie kodem CN ex73071910 (kod TARIC 7307191010)” i podlegały cłu antydumpingowemu w wysokości 57,8% ad valorem w odniesieniu do tych pochodzących z Chin oraz cłu antydumpingowemu w wysokości 15,5% ad valorem w odniesieniu do tych pochodzących z Tajlandii. Ponadto sąd odsyłający wyjaśnia, że w okresie stosowania ceł antydumpingowych wszystkie przyłącza i łączniki zostały zgłoszone jako nieposiadające gwintu, podczas gdy sześć rodzajów przywiezionych artykułów było rzeczywiście gwintowanych i w związku z tym podlegało cłom antydumpingowym. W marcu 2014 r. Profit Europe złożył do Centrale Administratie der Douane en Accijnzen (naczelnej administracji celnej i akcyzowej, Belgia, zwanej dalej „administracją celną”) szereg wniosków o wydanie wiążących informacji taryfowych dotyczących klasyfikacji taryfowej łączników rur lub przewodów rurowych z żeliwa sferoidalnego będących przedmiotem postępowania głównego. W dniu 14 marca 2014 r. administracja celna wydała sześć wiążących informacji taryfowych zawierających kod taryfowy 7307111100 (gwintowane łączniki rur lub przewodów rurowych odlewane z żeliwa nieciągliwego). Decyzją z dnia 30 marca 2015 r. administracja celna wydała 20 wiążących informacji taryfowych, w których wskazała kod taryfowy 7307191000 (gwintowane łączniki rur lub przewodów rurowych odlewane z żeliwa ciągliwego) lub kod taryfowy 7307191090 (łączniki rur lub przewodów rurowych odlewane z żeliwa ciągliwego bez gwintu). Decyzją z dnia 9 kwietnia 2015 r. administracja celna cofnęła wiążące informacje taryfowe wydane w dniu 14 marca 2014 r. i zaklasyfikowała towary, których dotyczyły te informacje, do podpozycji CN 73071910, wskazując kod taryfowy 73071910 i kod TARIC 7307191090 jako prawidłowy kod taryfowy („łączniki rur lub przewodów rurowych odlewane z żeliwa ciągliwego bez gwintu”). Obie te decyzje odwoływały się do noty wyjaśniającej do CN dotyczącej pozycji 73071910 i wskazywały, że termin „żeliwo ciągliwe” obejmuje również żeliwo sferoidalne, a także do wniosków ze 140. posiedzenia Komitetu Kodeksu Celnego, które odbyło się w dniach od 30 września do 3 października 2014 r., potwierdzających w istocie szerokie rozumienie tego pojęcia. Ponieważ odwołania w trybie administracyjnym złożone przez Profit Europe od tych decyzji nie zostały uwzględnione, w dniu 10 maja 2016 r. wniósł on do Nederlandstalige rechtbank van eerste aanleg Brussel (niderlandzkojęzycznego sądu pierwszej instancji w Brukseli, Belgia) skargę na każdą z tych decyzji. Ponadto w dniu 24 lutego 2017 r. wszczęto postępowanie w sprawie wykroczenia przeciwko Profit Europe i Gosselin przed rechtbank van eerste aanleg Antwerpen, afdeling Antwerpen (sądem pierwszej instancji w Antwerpii, wydział w Antwerpii, Belgia), w szczególności w związku ze zgłoszeniem pod błędnym kodem taryfowym i błędnym oznaczeniem. W toku tegoż postępowania Nederlandstalige rechtbank van eerste aanleg Brussel (niderlandzkojęzyczny sąd pierwszej instancji w Brukseli) w drodze dwóch postanowień, wydanych w dniu 16 czerwca 2017 r., zwrócił się do Trybunału w trybie prejudycjalnym w dwóch sprawach zakończonych wyrokiem z dnia 12 lipca 2018 r., Profit Europe (C‑397/17 i C‑398/17, EU:C:2018:564). W wyroku tym Trybunał orzekł, że łączniki rur lub przewodów rurowych odlewane z żeliwa sferoidalnego powinny zostać zaklasyfikowane do podpozycji rezydualnej CN 73071990 („pozostałe łączniki rur lub przewodów rurowych, z żeliwa lub stali odlewane”), co oznacza w istocie, że zarówno klasyfikacja zaproponowana przez Profit Europe, jak i ta stosowana przez państwo belgijskie były nieprawidłowe. W następstwie wyroku z dnia 12 lipca 2018 r., Profit Europe (C‑397/17 i C‑398/17, EU:C:2018:564), w obu sprawach przed rechtbank van eerste aanleg Brussel (sądem pierwszej instancji w Brukseli) zostały przedłożone wspólne konkluzje, zgodnie z którymi państwo belgijskie nie popierało już swojego stanowiska w tych postępowaniach, a w obydwu przypadkach został zasądzony zwrot kosztów postępowania na rzecz Profit Europe. Natomiast wyrokiem z dnia 28 marca 2019 r. rechtbank van eerste aanleg Antwerpen, afdeling Antwerpen (sąd pierwszej instancji w Antwerpii, wydział w Antwerpii), po pierwsze, uwolnił Profit Europe i Gosselin od zarzutów dotyczących zgłoszenia pod błędnym kodem taryfowym i błędnym oznaczeniem, a po drugie, uznał skargę podatkową administracji celnej za dopuszczalną, ale bezzasadną. W dniu 16 kwietnia 2019 r. prokurator oraz Service public fédéral Finances (federalny urząd skarbowy) wniosły apelację od tego wyroku do hof van beroep te Antwerpen (sądu apelacyjnego w Antwerpii, Belgia). Sąd ten wskazuje, po pierwsze, że w następstwie wyroku Trybunału z dnia 12 lipca 2018 r., Profit Europe (C‑397/17 i C‑398/17, EU:C:2018:564) nota wyjaśniająca do CN dotycząca podpozycji 73071910 została zmieniona, a łączniki z żeliwa sferoidalnego zostały z niej usunięte. Ponadto nota wyjaśniająca dotycząca podpozycji 73071990 przewiduje, że obecnie obejmuje ona również łączniki z żeliwa sferoidalnego. Po drugie, sąd ten podnosi, że art. 1 ust. 1 rozporządzenia ostatecznego został zmieniony rozporządzeniem wykonawczym 2019/262 w ten sposób, że odnośny przywóz dotyczy obecnie „gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego i z żeliwa sferoidalnego […] obecnie objętych kodem CN ex73071910 (kod TARIC 7307191010) i ex73071990 (kod TARIC 7307199010)”. W konsekwencji sąd odsyłający zastanawia się nad związkiem między wnioskami płynącymi z tego wyroku w dziedzinie należności celnych a wykładnią rozporządzenia tymczasowego i rozporządzenia ostatecznego w dziedzinie ceł antydumpingowych, mających zastosowanie przed zmianą rozporządzenia ostatecznego w 2019 r. Ponieważ Trybunał orzekł, że żeliwo sferoidalne nie jest objęte podpozycją CN 73071910, powstaje pytanie, czy odnośne rozporządzenia, dotyczące wyraźnie tej podpozycji, mogą być jednak stosowane do przywozu gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa sferoidalnego. W tych okolicznościach hof van beroep te Antwerpen (sąd apelacyjny w Antwerpii) postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującym pytaniem prejudycjalnym: „Czy – w świetle wyroku Trybunału Sprawiedliwości […] z dnia 12 lipca 2018 r. [Profit Europe (C‑397/17 i C‑398/17, EU:C:2018:564)], w którym Trybunał orzekł, że łączniki rur lub przewodów rurowych, odlewane z żeliwa sferoidalnego nie stanowią łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego i że łączniki rur lub przewodów rurowych, odlewane z żeliwa sferoidalnego mieszczą się w ramach innej podpozycji niż łączniki rur lub przewodów rurowych, odlewane z żeliwa ciągliwego – gwintowane łączniki rur lub przewodów rurowych, odlewane z żeliwa sferoidalnego, pochodzące z Chin, podlegają na mocy rozporządzenia [tymczasowego] i rozporządzenia [ostatecznego] cłu antydumpingowemu?”. W przedmiocie pytania prejudycjalnego Poprzez pytanie prejudycjalne sąd odsyłający zmierza zasadniczo do ustalenia, czy rozporządzenie tymczasowe oraz rozporządzenie ostateczne, w brzmieniu przed zmianami wprowadzonymi do tego rozporządzenia rozporządzeniem wykonawczym 2019/262, należy interpretować w ten sposób, że tymczasowe i ostateczne cła antydumpingowe nałożone przez te rozporządzenia mają zastosowanie do gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa sferoidalnego, pochodzących z Chin. Na wstępie należy przypomnieć, że zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia podstawowego cła antydumpingowe nakłada się w drodze rozporządzenia, a pobierane są one przez państwa członkowskie w formie i wysokości, a także zgodnie z innymi elementami ustanowionymi w rozporządzeniu nakładającym te cła, niezależnie od ceł, podatków i innych opłat zwykle nakładanych na przywóz. Ponadto, jak wynika w szczególności z art. 1 i art. 9 ust. 4 rozporządzenia podstawowego jedynie towary, które były przedmiotem dochodzenia antydumpingowego, mogą zostać objęte środkami antydumpingowymi, o ile stwierdzono, że przedmiotowe towary są eksportowane do Unii po cenie niższej od ceny towarów podobnych, które są przedmiotem dochodzenia antydumpingowego (wyrok z dnia 18 kwietnia 2013 r.Steinel Vertrieb, C‑595/11, EU:C:2013:251, pkt 38). Zgodnie z art. 14 ust. 2 rozporządzenia podstawowego rozporządzenia nakładające tymczasowe lub ostateczne cła antydumpingowe muszą zawierać w szczególności opis produktu. Ponadto, celem identyfikacji towarów, na które powinno zostać nałożone cło antydumpingowe, przepisy rozporządzenia antydumpingowego opisują je zwłaszcza na podstawie podpozycji taryfowych CN, do których należą te towary. Niemniej takie odniesienie nie zawsze jest wystarczające, by precyzyjnie określić towary przewidziane przez rozporządzenia antydumpingowe, jako że brzmienie tych podpozycji może nie być dość precyzyjne. Jest to powód, dla którego brzmienie przepisu rozporządzenia antydumpingowego opisuje towary obciążone cłem, używając dodatkowych kryteriów wyróżniających. Towar zostaje obciążony cłem antydumpingowym tylko wtedy, gdy jest zaklasyfikowany do podpozycji CN przewidzianej przez rozporządzenie antydumpingowe i zarazem charakteryzuje się wszystkimi cechami danego towaru, czego sprawdzenie należy do sądu odsyłającego (wyrok z dnia 18 kwietnia 2013 r.Steinel Vertrieb, C‑595/11, EU:C:2013:251, pkt 31). Jednakże ewentualna klasyfikacja towaru do danej pozycji taryfowej nie oznacza automatycznego nałożenia na dany towar cła antydumpingowego (zob. podobnie wyrok z dnia 18 kwietnia 2013 r., Steinel Vertrieb, C‑595/11, EU:C:2013:251, pkt 33 i przytoczone tam orzecznictwo). Tak więc w odniesieniu do nowych rodzajów produktów należy ponadto sprawdzić, czy posiadają one te same cechy techniczne i fizyczne, te same podstawowe zastosowania końcowe i taki sam stosunek między ich jakością a ceną jak produkty objęte odnośnymi rozporządzeniami antydumpingowymi. W tym kontekście wymienność i konkurencja między tymi produktami także powinny zostać ocenione (zob. podobnie wyrok z dnia 18 kwietnia 2013 r., Steinel Vertrieb, C‑595/11, EU:C:2013:251, pkt 44). Wykładnia rozporządzeń antydumpingowych, która skutkowałaby rozszerzeniem stosowania środków antydumpingowych na nowe rodzaje produktów, które mimo że posiadają te same zasadnicze właściwości co te, o których mowa w tych rozporządzeniach i które objęte są tą samą podpozycją CN, są odmiennymi produktami ze względu na to, że posiadają dodatkowe cechy, które nie zostały określone w rzeczonych rozporządzeniach, jest niezgodna z celem i systematyką rozporządzenia podstawowego (zob. analogicznie wyroki: z dnia 18 kwietnia 2013 r., Steinel Vertrieb, C‑595/11, EU:C:2013:251, pkt 43; z dnia 15 października 2020 r., Linas Agro, C‑117/19, EU:C:2020:833, pkt 46). Ponadto w celu określenia zakresu stosowania rozporządzenia tymczasowego i rozporządzenia ostatecznego będących przedmiotem sporu w postępowaniu głównym z uwzględnieniem produktów, do których odnoszą się te rozporządzenia, należy przypomnieć, że przy dokonywaniu wykładni przepisu prawa Unii należy brać pod uwagę nie tylko jego brzmienie, lecz także jego kontekst oraz cele regulacji, której część on stanowi (wyroki: z dnia 20 czerwca 2019 r., ExxonMobil Production Deutschland, C‑682/17, EU:C:2019:518, pkt 71 i przytoczone tam orzecznictwo, a także z dnia 12 września 2019 r., Komisja/Kolachi Raj Industrial, C‑709/17 P, EU:C:2019:717, pkt 82 i przytoczone tam orzecznictwo). Co się tyczy treści rozporządzenia tymczasowego i rozporządzenia ostatecznego w brzmieniu mającym zastosowanie do okoliczności faktycznych sporu rozstrzyganego w postępowaniu głównym, po pierwsze, zarówno z ich tytułów, jak i z art. 1 ust. 1 tych rozporządzeń wynika, że dotyczyły one przywozu gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych odlewanych z żeliwa ciągliwego, pochodzących z Chin i Tajlandii. Rozporządzenia te wskazywały ponadto, że odnośne produkty były wówczas objęte podpozycją CN 73071910, a dokładniej – kodem TARIC 7307191010, przy czym ten ostatni jedynie uzupełniał tę podpozycję, dodając do niej podpodział zgodnie z art. 20 ust. 6 lit. b) Wspólnotowego kodeksu celnego i art. 2 lit. a) rozporządzenia nr 2658/87. Po drugie, w motywie 28 rozporządzenia tymczasowego wyraźnie stwierdzono, że łączniki gwintowane z żeliwa sferoidalnego są objęte zakresem postępowania i środków przewidzianych w tymże rozporządzeniu w zakresie, w jakim mają one te same podstawowe właściwości fizyczne co gwintowane łączniki z żeliwa ciągliwego, objęte dochodzeniem. W związku z tym wspomniany motyw 28 określał łączniki gwintowane z żeliwa sferoidalnego jako „produkt podobny”. Pojęcie to jest zdefiniowane w art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego jako produkt identyczny, to jest taki, który przypomina pod wszystkimi względami produkt objęty postępowaniem lub, przy braku takiego produktu, inny produkt, który wprawdzie nie przypomina go pod każdym względem, ale którego właściwości ściśle odpowiadają właściwościom produktu objętego postępowaniem. W tym względzie, w odróżnieniu od podpozycji CN 73071110, 73071910 i 73071990, rozporządzenie tymczasowe przewidywało dodatkowe kryterium rozróżnienia, w rozumieniu orzecznictwa przytoczonego w pkt 55 niniejszego wyroku, a mianowicie występowanie gwintów na łącznikach będących przedmiotem postępowania głównego, ze względu na to, że jak wynika z motywu 28 rozporządzenia tymczasowego, łączniki produkowane z tych dwóch rodzajów żeliwa miały te same podstawowe właściwości fizyczne. Ponadto jest bezsporne, że w chwili przyjęcia rozporządzenia tymczasowego i rozporządzenia ostatecznego nota wyjaśniająca dotycząca podpozycji CN 73071910 wskazywała, że wyrażenie „żeliwo ciągliwe” obejmuje również żeliwo sferoidalne. Okoliczność ta została również przypomniana w motywie 28 rozporządzenia tymczasowego. Ponadto motyw 13 rozporządzenia ostatecznego potwierdził ustalenia zawarte w motywie 28 rozporządzenia tymczasowego. W konsekwencji należy stwierdzić, że normatywna część rozporządzenia tymczasowego i rozporządzenia ostatecznego, które są przedmiotem sporu rozstrzyganego w postępowaniu głównym, obejmowała od początku przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego, jak również przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa sferoidalnego. Potwierdzają to zarówno kontekst, jak i cele rozporządzeń antydumpingowych. Należy przypomnieć, że ogólnie rzecz biorąc, ustanowienie ceł antydumpingowych jest środkiem obronnym i ochronnym przed nieuczciwą konkurencją wynikającą z praktyk dumpingowych (zob. podobnie wyrok z dnia 3 października 2000 r., Industrie des poudres sphériques/Rada, C‑458/98 P, EU:C:2000:531, pkt 91). Niezależność funkcjonalna środków antydumpingowych w stosunku do klasyfikacji taryfowej przewidzianej w CN oraz w stosunku do wspólnej taryfy celnej opartej na TARIC wynika również z art. 14 ust. 1 zdanie drugie rozporządzenia podstawowego, zgodnie z którym cła antydumpingowe są pobierane niezależnie od ceł, podatków i innych opłat zwykle nakładanych na przywóz. Ponadto niezależność ta jest konsekwencją szczególnego charakteru postępowania w sprawie nałożenia ceł antydumpingowych jako środka polityki handlowej skierowanego przeciwko przedsiębiorstwom mającym siedzibę poza Unią. W tym względzie należy zauważyć, że wskazanie w rozporządzeniach antydumpingowych podpozycji CN i właściwych kodów TARIC ma jedynie charakter orientacyjny dla celów zdefiniowania produktu objętego środkami antydumpingowymi. W niniejszym przypadku zostało to wyjaśnione w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania antydumpingowego (Dz.U. 2012, C 44, s. 33), zgodnie z którym „[p]roduktem, którego dotyczy zarzut dumpingu, jest produkt objęty dochodzeniem, pochodzący z Chińskiej Republiki Ludowej, Tajlandii i Indonezji […], obecnie objęty kodem CN ex73071910”, wskazując jednocześnie, że „[ten] kod CN podano jedynie w celach informacyjnych”. W tym względzie z użycia zarówno w tym zawiadomieniu, jak i w rozporządzeniu tymczasowym i rozporządzeniu ostatecznym przysłówka „obecnie” wynika, że prawodawca Unii przewidział już możliwość późniejszej zmiany klasyfikacji taryfowej. Jest to również zgodne z art. 20 ust. 1 i 2 Wspólnotowego kodeksu celnego, który ma zastosowanie do okoliczności faktycznych sporu rozstrzyganego w postępowaniu głównym. Z przepisu tego wynika bowiem, po pierwsze, że w przypadku powstania długu celnego należności wymagane zgodnie z prawem są określane na podstawie taryfy celnej Unii. Po drugie, inne środki ustanowione odrębnymi przepisami Unii i dotyczące wymiany towarowej, to znaczy środki pozataryfowe takie jak cła antydumpingowe, są stosowane zgodnie z klasyfikacją taryfową tych towarów, wyłącznie „o ile zaistnieje taka potrzeba”. W tym kontekście wyrok Trybunału, który – jak ma to miejsce w przypadku wyroku z dnia 12 lipca 2018 r., Profit Europe (C‑397/17 i C‑398/17, EU:C:2018:564) – dotyczy wyłącznie klasyfikacji taryfowej produktu, do którego odnoszą się zresztą rozporządzenia antydumpingowe, nie może jako taki mieć wpływu na zakres stosowania tych rozporządzeń. Co się tyczy rozporządzenia wykonawczego 2019/262, zmieniającego, w następstwie wyroku z dnia 12 lipca 2018 r., Profit Europe (C‑397/17 i C‑398/17, EU:C:2018:564), rozporządzenie ostateczne, należy stwierdzić, że zmiany wprowadzone przez to rozporządzenie wykonawcze do przepisów rozporządzenia ostatecznego służyły jedynie dostosowaniu odesłań do kodów CN i TARIC do prawidłowej wykładni podpozycji CN 73071110, 73071910 i 73071990 przedstawionej w tym wyroku w odniesieniu do produktów, które od początku były objęte rozporządzeniami antydumpingowymi. W świetle ogółu powyższych rozważań na zadane pytanie należy odpowiedzieć, że rozporządzenie tymczasowe i rozporządzenie ostateczne w brzmieniu przed zmianami wprowadzonymi do tego rozporządzenia rozporządzeniem wykonawczym 2019/262 należy interpretować w ten sposób, że tymczasowe i ostateczne cła antydumpingowe nałożone przez te rozporządzenia mają zastosowanie do gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa sferoidalnego, pochodzących z Chin. W przedmiocie kosztów Dla stron w postępowaniu głównym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed sądem odsyłającym, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż koszty stron w postępowaniu głównym, nie podlegają zwrotowi.   Z powyższych względów Trybunał (dziesiąta izba) orzeka, co następuje:   Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1071/2012 z dnia 14 listopada 2012 r. nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajlandii oraz rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 430/2013 z dnia 13 maja 2013 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe oraz ostatecznie pobierające cło tymczasowe nałożone na przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajlandii oraz zamykające postępowanie w odniesieniu do Indonezji, w brzmieniu przed zmianami wprowadzonymi rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2019/262 z dnia 14 lutego 2019 r., należy interpretować w ten sposób, że tymczasowe i ostateczne cła antydumpingowe nałożone przez te rozporządzenia mają zastosowanie do gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa sferoidalnego, pochodzących z Chin.   Podpisy ( *1 ) Język postępowania: niderlandzki.

© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 13.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · Źródło