C-376/07

OPINIA RZECZNIKA GENERALNEGO PAOLA MENGOZZIEGO przedstawiona w dniu 10 września 2008 r.(1) Sprawa C‑376/07 Staatssecretaris van Financiën przeciwko Kamino International Logistics BV [wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden (Niderlandy)] Klasyfikacja taryfowa – Monitor ciekłokrystaliczny I –    Wprowadzenie 1.        W niniejszej sprawie Trybunał Sprawiedliwości wypowie się w przedmiocie trzech pytań prejudycjalnych podniesionych przez sąd odsyłający, Hoge Raad der Nederlanden (niderlandzki sąd kasacyjny) odnośnie do określonych przepisów Nomenklatury Scalonej. Sąd krajowy musi wypowiedzieć się w kwestii zasad klasyfikacji monitorów ciekłokrystalicznych (zwanych dalej LCD) przywożonych przez spółkę Kamino International Logistics (zwaną dalej Kamino), dlatego też składa on do Trybunału Sprawiedliwości wniosek o dokonanie wykładni określonych przepisów nomenklatury. II – Ramy prawne A –    Przepisy Nomenklatury Scalonej 2.        Do okoliczności będących przedmiotem niniejszej sprawy znajduje zastosowanie Nomenklatura Scalona z roku 2004, zawarta w rozporządzeniu nr 1789/2003(2) (zwana dalej CN 2004). 3.        Sekcja I części pierwszej CN 2004 zatytułowana „Ogólne reguły” stanowi: „[…] Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega następującym regułom: 1. Tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z następującymi regułami. […] 3. Jeżeli […] towary pozornie mogą być klasyfikowane do dwu lub więcej pozycji, klasyfikacji dokonać należy w sposób następujący: a) pozycja określająca towar w sposób najbardziej szczegółowy ma pierwszeństwo przed pozycjami określającymi towar w sposób bardziej ogólny […]; b) do wyrobów stanowiących mieszaniny wyrobów składających się z różnych materiałów lub wytworzonych z różnych komponentów oraz wyrobów stanowiących komplety do sprzedaży detalicznej, których klasyfikacja w myśl reguły 3 (a) nie może być przeprowadzona, należy stosować pozycję obejmującą materiał lub komponent decydujący o zasadniczym charakterze wyrobu, jeżeli takie kryterium jest możliwe do zastosowania; c) jeżeli nie można przeprowadzić klasyfikacji według zasad określonych w regule 3 (a) lub (b), należy stosować pozycję, która w kolejności numerycznej jest ostatnia z pozycji możliwych do zastosowania. 4. Towary, które nie mogą być klasyfikowane zgodnie z powyższymi regułami, powinny być klasyfikowane do pozycji odpowiednich dla towarów, do których są najbardziej zbliżone”. 4.        Sekcja XVI CN 2004 zatytułowana jest „Maszyny i urządzenia mechaniczne; sprzęt elektryczny; ich części; urządzenia do rejestracji i odtwarzania dźwięku, urządzenia telewizyjne do rejestracji i odtwarzania obrazu i dźwięku oraz części i wyposażenie dodatkowe do tych artykułów”. Zawiera ona dział 84, „Reaktory jądrowe, kotły, maszyny i urządzenia mechaniczne; ich części” oraz dział 85, „Maszyny i urządzenia elektryczne oraz ich części; rejestratory i odtwarzacze dźwięku, rejestratory i odtwarzacze obrazu i dźwięku oraz części i akcesoria do tych artykułów”. 5.        Dział 84 poprzedzony jest następującymi uwagami: „[…] 5. […] B. Maszyny do automatycznego przetwarzania danych mogą mieć postać systemów, składających się ze zmiennej liczby odrębnych urządzeń. Zgodnie z punktem (E) poniżej, urządzenie należy uważać za część kompletnego systemu, jeżeli spełnia wszystkie następujące warunki: a) jest z rodzaju stosowanych wyłącznie lub zasadniczo w systemie automatycznego przetwarzania danych; b) może być przyłączane do jednostki centralnej bezpośrednio lub za pośrednictwem jednego lub więcej innych urządzeń; c) jest zdolne do przyjmowania lub dostarczania danych w takiej postaci (kodów lub sygnałów), które mogą być wykorzystane przez ten system. C. Oddzielnie zgłaszane urządzenia maszyn do automatycznego przetwarzania danych należy klasyfikować w pozycji 8471. D. Drukarki, klawiatury, urządzenia wejściowe X‑Y i urządzenia pamięci dyskowej, które spełniają warunki punktów (B)(b) i (B)(c) powyżej, należy w każdym przypadku klasyfikować jako urządzenia objęte pozycją 8471. E. Maszyny spełniające specyficzne funkcje inne niż przetwarzanie danych i zawierające lub współpracujące z maszyną do automatycznego przetwarzania danych, należy klasyfikować do pozycji odpowiednich do ich indywidualnych funkcji lub, jeśli nie ma takiej możliwości, w pozycjach pozostałych. […]”. 6.        Dział 84 CN 2004 zawiera m.in. następujące pozycje: „8471 Maszyny do automatycznego przetwarzania danych i urządzenia do tych maszyn; czytniki magnetyczne lub optyczne, maszyny do zapisywania zakodowanych danych na nośnikach danych oraz maszyny do przetwarzania takich danych, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone. […] 8471 60 ‑ Urządzenia wejściowe lub wyjściowe, nawet zawierające w tej samej obudowie urządzenia pamięci: (…) 8471 60 90 ‑ ‑ ‑ Pozostałe”. 7.        Natomiast Dział 85 CN 2004 zawiera następujące pozycje: „8528 Aparatura odbiorcza dla telewizji, nawet zawierająca odbiorniki radiowe lub aparaturę do zapisu, lub odtwarzania dźwięku lub obrazu; monitory i projektory wideo: […] ‑ Monitory wideo: 8528 21 ‑ ‑ Kolorowe ‑ ‑ ‑ Z lampą kineskopową […] 8528 21 90 ‑ ‑ ‑ Pozostałe”. B –    Noty wyjaśniające do Systemu Zharmonizowanego 8.        System zharmonizowany opracowany w ramach Światowej Organizacji Celnej stanowi punkt wyjścia dla Nomenklatury Scalonej(3). Towarzyszą mu noty wyjaśniające. W szczególności noty wyjaśniające do pozycji 8471, znajdujące zastosowanie do okoliczności będących przedmiotem postępowania przed sądem krajowym, stanowiły, co następuje: „Do jednostek składowych maszyn automatycznego przetwarzania danych należą monitory, umożliwiające graficzną prezentację przetwarzania danych. Różnią się one od monitorów wideo i odbiorników telewizyjnych, objętych pozycją 8528, pewnymi cechami, m.in.: (1) Monitory maszyn automatycznego przetwarzania danych mogą przyjmować sygnały wyłącznie z centralnej jednostki przetwarzającej takiej maszyny, a więc nie są w stanie odtwarzać barwnych obrazów ze złożonych sygnałów wizyjnych, których kształt fali odpowiada standardom transmisyjnym (NTSC, SECAM, PAL, D‑MAC itd.). Mają one złącza typowe dla systemów przetwarzania danych (np. złącze RS‑232C, DIN lub SUB‑D) i pozbawione są obwodu akustycznego (…). (2) Monitory te odznaczają się niskim poziomem emisji pola elektromagnetycznego. Wielkość wyświetlanej plamki zaczyna się w nich od 0,41 mm dla średniej rozdzielczości i zmniejsza się w miarę zwiększania się rozdzielczości obrazu. (3) Aby uzyskać małe i równocześnie wyraźne obrazy, w monitorach objętych tą pozycją stosuje się mniejszą wielkość punktu na ekranie monitora (piksela) oraz większe zbieżności w porównaniu z tymi, jakie są stosowane w monitorach wideo i odbiornikach telewizyjnych objętych pozycją 8528 (…)”(4). C –    Noty wyjaśniające do CN 9.        Odnośnie do pozycji 8471 60 90 noty wyjaśniające do CN opracowane przez Komisję(5) i znajdujące zastosowanie w niniejszej sprawie stanowią, co następuje: „Podpozycja ta obejmuje wyświetlacze optyczne, które mogą być jedynie stosowane jako urządzenia wyjścia dla maszyny automatycznego przetwarzania danych. Urządzenia te nie mogą odtwarzać obrazu z sygnału zakodowanego (złożonego sygnału wizyjnego)”. D –    Rozporządzenie nr 754/2004 10.      Rozporządzenie Komisji (WE) nr 754/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury Scalonej(6) dokonało klasyfikacji dwóch produktów pod pozycją 8258 21 90. Produkty te zostały opisane w sposób następujący: „1.      Kolorowy ekran plazmowy o przekątnej ekranu 106 cm (całkowite wymiary 104 cm (szerokość) × 64,8 cm (wysokość) × 9,5 cm (głębokość) o rozdzielczości 852 × 480 pikseli. Do urządzenia można podłączyć: – złącze RGB; – złącze DVI; – złącze kontrolne. Złącze RGB umożliwia urządzeniu wyświetlanie danych bezpośrednio z maszyny do automatycznego przetwarzania danych. Złącze DVI umożliwia urządzeniu wyświetlanie sygnałów z maszyny do automatycznego przetwarzania danych lub innego źródła, takiego jak odtwarzacze DVD, odtwarzacze gier wideo przez tuner. 2.      Kolorowy ekran plazmowy o przekątnej ekranu 106 cm (całkowite wymiary 103 cm (szerokość) × 63,6 cm (wysokość) × 9,5 cm (głębokość) o rozdzielczości 1024 × 1024 piksele, z podłączanymi głośnikami. Do urządzenia można podłączyć: – złącze DVI; – złącze kontrolne. Złącze DVI umożliwia urządzeniu wyświetlanie sygnałów z maszyny do automatycznego przetwarzania danych lub innego źródła, takiego jak odtwarzacze DVD czy odtwarzacze gier wideo przez tuner”. 11.      Rozporządzenie nr 754/2004 zawiera również uzasadnienie przyjęcia takiej klasyfikacji, które jest identyczne dla obydwu produktów i brzmi następująco: „Klasyfikacja jest ustalona przez postanowienia reguły 1 i 6 Ogólnych reguł interpretacji nomenklatury scalonej i treści kodów CN 8528, 8528 21 i 8528 21 90. Klasyfikacja w podpozycji 8471 60 jest wyłączona, ponieważ monitor nie jest jedynie lub głównie używany w maszynie do automatycznego przetwarzania danych (zobacz uwaga 5 do działu 84). Podobnie produktu nie można sklasyfikować w pozycji 8531, ponieważ jego funkcją nie jest dostarczanie sygnałów wzrokowych do celów sygnalizacyjnych (zobacz HSEN do pozycji 8531 pkt D)”. III – Postępowanie przed sądem krajowym i pytania prejudycjalne 12.      W sierpniu 2004 r. Kamino dokonała przywozu partii kolorowych monitorów (model BenQ FP231W), posiadających następujące cechy: przekątna ekranu 23 cale (58,42 cm), maksymalna rozdzielczość 1920 × 1200 pikseli, format obrazu 16:10, jasność 250 cd/m2, kontrast 500:1, 16,7 mln kolorów, rozmiar piksela 0,258 mm. Monitor wyposażony jest w złącza D‑sub (VGA), DVI‑D, USB, S‑video, wyjście video composite, oraz wyjście audio(7). 13.      Niderlandzkie organy celne uważały, iż monitor, o którym mowa w niniejszej sprawie, powinien zostać zaklasyfikowany do pozycji 8528 21 90 CN 2004. Z kolei Kamino jest zdania, iż produkt ten powinien zostać zaklasyfikowany jako objęty zakresem pozycji 8471 CN 2004. 14.      Sąd krajowy, który rozpatruje sprawę w ostatniej instancji, uznał za konieczne skierowanie do Trybunału następujących pytań prejudycjalnych: „1)      Czy uwagę 5B do działu 84 Nomenklatury Scalonej (CN) w brzmieniu załącznika I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1789/2003 z dnia 11 września 2003 r. należy interpretować w ten sposób, że kolorowy monitor, który może odtwarzać sygnały pochodzące zarówno z maszyny do automatycznego przetwarzania danych w rozumieniu pozycji 8471 CN, jak również z innych źródeł, jest wyłączony z klasyfikacji do pozycji 8471 CN? 2)      Jeżeli klasyfikacja kolorowego monitora wskazanego w pytaniu pierwszym do pozycji 8471 CN nie jest wykluczona, to na podstawie jakich kryteriów należy ustalić, czy stanowi on urządzenie z rodzaju stosowanych wyłącznie lub zasadniczo w systemie automatycznego przetwarzania danych? 3)      Czy zakres stosowania rozporządzenia Komisji (WE) nr 754/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. dotyczącego klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury Scalonej obejmuje monitor stanowiący przedmiot sprawy, i w przypadku udzielenia odpowiedzi pozytywnej, czy mając na uwadze odpowiedzi na pierwsze dwa pytania, rozporządzenie to jest ważne?”. IV – W przedmiocie pierwszego pytania prejudycjalnego 15.      Kierując pierwsze pytanie prejudycjalne, sąd odsyłający dąży do wyjaśnienia, czy uwaga 5 do działu 84 CN 2004 wyklucza klasyfikację monitora, który może odtwarzać sygnały pochodzące zarówno z komputera, jak i z innych źródeł, do pozycji 8471, zawartej w tym właśnie dziale 84. Mimo braku wyraźnego stwierdzenia w tym przedmiocie, na gruncie uzasadnienia postanowienia prejudycjalnego jest oczywiste, iż pytanie to dotyczy konkretnie uwagi 5B. A –    Argumenty stron 16.      Kamino twierdzi, iż zasadniczo nie istnieją i nigdy nie istniały monitory mogące działać wyłącznie w połączeniu z komputerem, gdyż korzystając z odpowiednich połączeń, każdy monitor pozwala na odtworzenie obrazów pochodzących z różnych źródeł(8). 17.      W konsekwencji stanowisko przyjęte przez Komisję i organy celne Niderlandów, na podstawie którego możliwość podłączenia monitora do aparatury innej niż komputer wykluczałaby klasyfikację tego monitora do pozycji 8471, prowadzi do absurdalnego wniosku, gdyż wyklucza ono klasyfikację jakiegokolwiek monitora do tej pozycji celnej. 18.      Ponadto klasyfikacja monitorów będących przedmiotem niniejszej sprawy do pozycji 8471 nie jest nawet wykluczona na podstawie uwagi 5E do działu 84, gdyż monitory te nie spełniają specyficznych funkcji innych niż przetwarzanie danych(9). 19.      Jeśli chodzi o uwagę 5B do działu 84, to nie wymaga ona, aby urządzenia peryferyjne komputera były przeznaczone wyłącznie do użytku informatycznego w celu zaklasyfikowania produktu jako aparatury informatycznej. Przeciwnie, biorąc pod uwagę, iż ta norma prawna wymaga, aby urządzenia peryferyjne należały do „rodzaju stosowanych wyłącznie lub zasadniczo w systemie automatycznego przetwarzania danych”, należy stwierdzić, że możliwość zastosowania ich do innego użytku niż w ramach systemu przetwarzania danych nie jest zasadniczo sprzeczna z klasyfikacją przyjętą w dziale 84(10). 20.      Ponadto Komisja wyraźnie przyznała przy innej okazji, iż możliwe jest zaklasyfikowanie do pozycji 8471 określonych monitorów zasadniczo mogących odtwarzać sygnały audio i wideo niepochodzące z komputera. Takie przyznanie nastąpiło w szczególności w ramach rozporządzenia nr 2171/2005 dotyczącego klasyfikacji(11). 21.      Tak więc uwaga 5 do działu 84 CN 2004 nie wyklucza klasyfikacji kolorowego monitora mogącego odtwarzać zarówno sygnały pochodzące z komputera, jak i z innych źródeł do pozycji 8471. 22.      Rząd niderlandzki twierdzi, iż zasadniczo monitor mogący odtwarzać zarówno obrazy pochodzące z komputera, jak i z innych źródeł, jak na przykład odtwarzacz DVD czy też konsola do gier, nie powinien zostać zaklasyfikowany do pozycji 8471, lecz do pozycji 8528 CN 2004(12). 23.      Ponadto monitor posiadający złącza D‑sub, DVI‑D, USB, S‑video, wyjście video composite oraz wyjście audio, będący przedmiotem niniejszej sprawy, nie powinien zostać objęty zakresem pozycji 8471, gdyż nie można uważać, iż znajduje on zastosowanie wyłącznie lub zasadniczo w systemie automatycznego przetwarzania danych(13). 24.      Komisja kładzie z kolei nacisk przede wszystkim na cechy monitora będącego przedmiotem niniejszej sprawy, twierdząc, iż nie można traktować takiego monitora jako przeznaczonego do zastosowania „wyłącznie lub zasadniczo w systemie automatycznego przetwarzania danych”, ponieważ właśnie z powodu jego cech może on bez trudności zostać wykorzystany w inny sposób(14). 25.      Klasyfikacja monitora będącego przedmiotem niniejszej sprawy do działu 84 CN 2004 jest ponadto zdaniem Komisji wyłączona także na gruncie uwagi 5E do tego działu, ponieważ monitor ten spełnia także „specyficzne funkcje inne niż przetwarzanie danych”(15). 26.      Komisja twierdzi zasadniczo, iż możliwość odtwarzania sygnałów pochodzących także z innych źródeł niż komputer wyklucza klasyfikację monitora do pozycji 8471 CN 2004(16). B –    Ocena 1.      Rozważania wstępne 27.      Zarówno rząd niderlandzki, jak i Komisja, odnosząc się do pierwszego pytania prejudycjalnego, przedstawiły sporo argumentów dotyczących charakterystyki monitora będącego przedmiotem niniejszej sprawy w celu wykazania, że nie posiada on cech, które są konieczne do zaklasyfikowania go do pozycji 8471 CN 2004. 28.      Chciałbym jednakże zwrócić uwagę, iż sąd odsyłający, kierując pierwsze z pytań, nie oczekuje od Trybunału wskazania pozycji taryfowej, do której produkty będące przedmiotem niniejszej sprawy powinny zostać zaklasyfikowane. Pytanie to dotyczy natomiast w sposób bardziej ogólny wykładni uwagi 5 do działu 84 CN 2004. 29.      Dlatego też, analizując niniejszą sprawę, nie będę brał pod uwagę argumentów przedstawionych przez strony w kwestii charakterystyki produktów będących przedmiotem sprawy. Ograniczę się natomiast do interpretacji wspomnianej uwagi 5. W każdym razie argumenty stron dotyczące cech charakterystycznych produktów mogą być wzięte pod uwagę w ramach analizy drugiego pytania prejudycjalnego, mimo iż jak zobaczymy, sąd odsyłający także tam nie oczekuje od Trybunału wypowiedzenia się odnośnie do konkretnych zasad klasyfikacji produktów, lecz jedynie przedstawienia pewnych ogólnych wskazówek. 2.      Analiza merytoryczna pytania prejudycjalnego 30.      Stanowisko przyjęte przez rząd niderlandzki i Komisję, mające bez wątpienia za cel zakończenie postępowania poprzez udzielenie odpowiedzi tylko na pierwsze pytanie, opiera się na twierdzeniu, że sama możliwość odtwarzania przez monitor obrazów pochodzących ze źródeł innych niż komputer pociąga za sobą konieczność wyłączenia takiego monitora z klasyfikacji w zakresie działu 84 CN 2004(17). 31.      Wydaje mi się jednak, że takiego stanowiska nie można zaakceptować. 32.      Brzmienie uwagi 5B do działu 84 CN 2004 jest wszakże oczywiste: aby uznać urządzenie peryferyjne (a więc także monitor) za integralną część systemu przetwarzania danych i w związku z tym dokonać jego klasyfikacji do działu 84, nie jest konieczne, aby urządzenie to nadawało się zasadniczo jedynie do użytku w ramach tego systemu. Wymagane jest natomiast, aby należało ono do rodzaju urządzeń znajdujących zastosowanie „wyłącznie lub zasadniczo w systemie automatycznego przetwarzania danych” (zaznaczenie kursywą moje). 33.      Przyjęcie interpretacji zaproponowanej przez rząd niderlandzki i Komisję równałoby się z usunięciem z tekstu tej normy prawnej wyrażenia „lub zasadniczo” i dlatego nie może być zaakceptowane. Także produkt przeznaczony „zasadniczo” do użytku w połączeniu z komputerem, nawet jeśli nie stanowi to użytku wyłącznego, może zatem zostać zaklasyfikowany jako produkt informatyczny. 34.      Prawdopodobnie stanowisko przedstawione przez rząd niderlandzki i Komisję umotywowane jest praktyczną trudnością ustalenia szczególnego zakresu przysłówka „zasadniczo”, przede wszystkim w świetle orzecznictwa Trybunału, w dużym stopniu ukierunkowanego na udzielenie pierwszeństwa klasyfikacji taryfowej opartej na konkretnych i dających się obiektywnie ocenić cechach produktów(18). 35.      Jednakże ewentualne problemy ze stosowaniem wspomnianej normy w praktyce nie mogą doprowadzić do pominięcia jednego z jej istotnych elementów. Rozwiązanie problemów tego rodzaju leży w rzeczywistości na innym poziomie i w zakresie, w którym Trybunał ma orzec w tej sprawie, będzie mogło zostać poruszone w ramach analizy drugiego pytania prejudycjalnego. 3.      W przedmiocie ewentualnego zastosowania uwagi 5E do działu 84 36.      Uważam, że argument Komisji odnoszący się do wyłączenia także na podstawie uwagi 5E do działu 84 możliwości klasyfikacji monitora będącego przedmiotem niniejszej sprawy w zakresie tego działu zasługuje jedynie na krótką wzmiankę. 37.      Pragnę przede wszystkim zaznaczyć, iż sąd krajowy nie wnosi o uzyskanie odpowiedzi w kwestii możliwości zastosowania omawianego przepisu w niniejszej sprawie. 38.      W każdym razie uważam, że wspomniana uwaga 5E może wykluczyć klasyfikację aparatury w zakresie działu 84, tylko jeśli „specyficzne funkcje inne niż przetwarzanie danych” stanowią jedyny użytek, do którego taka aparatura może zostać przeznaczona. W przeciwnym wypadku istniałoby ryzyko zaklasyfikowania pewnych produktów na podstawie ich funkcji wtórnej czy też nawet nieistotnej(19). 39.      Nie wydaje mi się zatem, że w rozpatrywanej sprawie uwaga 5E może znaleźć zastosowanie. Wszakże z jednej strony Trybunał uznał już, że działanie monitora polegające na odtwarzaniu obrazów pochodzących z komputera nie stanowi „specyficznej funkcji” w wyżej wspomnianym znaczeniu(20). Z drugiej strony mimo iż strony postępowania spierają się w kwestii zastosowań, do których monitor będący przedmiotem niniejszej sprawy może być przeznaczony, żadna z nich nie podnosi, że zastosowanie zewnętrzne w kontekście przetwarzania danych, czyli tak zwane zastosowanie pozainformatyczne, jest jedynym możliwym zastosowaniem. 4.      W przedmiocie not wyjaśniających do systemu zharmonizowanego i do CN 40.      Analizy wymaga kwestia ewentualnego wyłączenia klasyfikacji monitora będącego przedmiotem niniejszej sprawy w zakresie działu 84 do CN 2004 na podstawie not wyjaśniających do systemu zharmonizowanego i do CN. a)      W przedmiocie noty wyjaśniającej dotyczącej pozycji 8471 systemu zharmonizowanego 41.      Należy przede wszystkim przypomnieć, że na podstawie utrwalonego orzecznictwa noty wyjaśniające, mimo iż posiadają istotne znaczenie, nie są w każdym razie prawnie wiążące i nie można powoływać się na ich postanowienia w celu podnoszenia argumentów sprzecznych z postanowieniami systemu zharmonizowanego i CN(21). 42.      Jeśli chodzi o notę wyjaśniającą do pozycji 8471 systemu zharmonizowanego, pragnę zauważyć, że norma ta przyjęta ponad 2 lata przed zaistnieniem faktów będących przedmiotem sprawy głównej (w dziedzinie technologii informatycznych jest to wystarczająco długi okres, aby przyjąć, iż mogły zajść znaczące zmiany, także znaczące w charakterystyce sprzedawanych produktów) może być także interpretowana w taki sposób, iż nie wskazuje ona wszystkich monitorów objętych zakresem pozycji 8471, a jedynie ich część. Na taką interpretację wskazuje początek noty, zgodnie z którym „do jednostek składowych” systemu przetwarzania danych „należą monitory, znajdujące zastosowanie w maszynach automatycznego przetwarzania danych”. Zatem możliwe jest istnienie innych monitorów, które mimo braku objęcia ich zakresem definicji „monitory, znajdujące zastosowanie w maszynach automatycznego przetwarzania danych” mogą zostać zaklasyfikowane do pozycji 8471. 43.      Przyjmując jednakże, iż wspomniana nota wyjaśniająca ma w rzeczywistości za cel wskazanie monitorów, które powinny być objęte zakresem pozycji 8471 w sposób wyczerpujący, należy wskazać, co następuje. Nota wyjaśniająca interpretowana w ten sposób wychodzi z założenia, że do pozycji 8471 mogą zostać zaklasyfikowane jedynie monitory, które mogą być połączone wyłącznie z komputerem, a jak wykazałem powyżej, jest to założenie błędne. Innymi słowy nota wyjaśniająca w ogóle nie bierze pod uwagę możliwości przewidzianej w sposób jednoznaczny w tekście systemu zharmonizowanego, to jest zaklasyfikowania do pozycji 8471 monitora, który może zostać zastosowany także do użytku innego niż „informatyczny”, nawet jeśli nie będzie to jego zastosowanie podstawowe(22). Zatem jeśli interpretować notę w ten sposób, to nie może ona znaleźć zastosowania ze względu na jej sprzeczność z treścią systemu zharmonizowanego. 44.      Pragnę ponadto zauważyć, iż jeśli chodzi o pozostałe cechy techniczne, których nota wyjaśniająca wymaga od monitorów dla celu ich klasyfikacji do pozycji 84.71, produkt będący przedmiotem niniejszej sprawy wydaje się całkowicie spełniać te wymogi. b)      W przedmiocie noty wyjaśniającej odnoszącej się do pozycji 8471 60 90 CN 45.      Także nota wyjaśniająca znajdująca zastosowanie do pozycji 8471 60 90 CN 2004 nie pozwala na wyłączenie klasyfikacji monitora będącego przedmiotem niniejszej sprawy z tej pozycji. 46.      Przeciwnie, ta nota wyjaśniająca ma charakter przykładowy/otwarty, a nie wyczerpujący. Innymi słowy wymienia ona produkty należące do pewnej grupy, która jest objęta zakresem wspomnianej pozycji, ale nie wyklucza, iż inne produkty, o cechach innych niż te wymienione, mogą także zostać zaklasyfikowane do tej samej pozycji. Taki wniosek wypływa w sposób oczywisty z tekstu noty(23). 5.      W przedmiocie roli porozumienia WTO w sprawie handlu produktami technologii informacyjnej 47.      Obserwacje poczynione do tej pory są dodatkowo podparte postanowieniami porozumienia WTO w sprawie handlu produktami technologii informacyjnej. 48.      Nie należy zapominać, iż w ostatecznym rozrachunku istotę problemu klasyfikacji produktów będących przedmiotem niniejszej sprawy stanowi fakt, w jakim stopniu będą one podlegać należnościom celnym przywozowym, co zależy od pozycji CN, do której będą zaklasyfikowane. 49.      W szczególności produkty informatyczne są zasadniczo wyłączone z zakresu stosowania tego rodzaju należności na podstawie porozumienia osiągniętego w tym przedmiocie w ramach Światowej Organizacji Handlu (WTO), będącego następstwem Deklaracji ministerialnej w sprawie handlu produktami technologii informacyjnej z dnia 13 grudnia 1996 r. Porozumienie to zostało transponowane w drodze decyzji Rady 97/359/WE z dnia 24 marca 1997 r. dotyczącej zniesienia ceł na produkty technologii informacyjnej(24). 50.      Zasadniczo Komisja i niektóre państwa członkowskie przejawiają tendencję do interpretacji porozumienia w sposób restrykcyjny, w jak największym stopniu ograniczając zakres produktów, którym gwarantuje ono zwolnienie z należności celnych przywozowych. 51.      Jednakże mimo iż bezpośrednia skuteczność w prawie wspólnotowym umów międzynarodowych wchodzących w zakres porozumienia WTO jest dość problematyczna(25), uważam, że w związku z zasadą wykładni zgodnej(26) jednoznaczne poparcie dla swobodnego (w tym nieobciążonego należnościami celnymi przywozowymi) przepływu produktów informatycznych, zawarte w tym porozumieniu, musi być brane pod uwagę przy dokonywaniu wykładni CN(27). 6.      Dobrowolne jednostronne zawieszenie stosowania opłat importowych w stosunku do określonych typów monitorów 52.      Także prawodawca wspólnotowy zdał sobie sprawę z trudności wiążących się z jednoznaczną klasyfikacją monitorów ciekłokrystalicznych. Tak więc od 2005 roku wszystkie kolorowe monitory ciekłokrystaliczne o przekątnej ekranu nieprzekraczającej 48,5 cm (około 19 cali) i formacie obrazu 4:3 albo 5:4 są wyłączone z obowiązku uiszczenia należności celnych(28). Wybór ten, mający charakter jednostronny, został podjęty w następstwie praktycznych trudności z określeniem głównego zastosowania tych produktów, z uwzględnieniem także stwierdzenia, że „dane handlowe wskazują, iż aktualnie monitory wykorzystujące wyświetlacze ciekłokrystaliczne z ekranem o przekątnej 48,5 cm lub mniejszej oraz z proporcjami ekranu 4:3 lub 5:4 są głównie stosowane jako urządzenia wyjściowe w maszynach do automatycznego przetwarzania danych”(29). 53.      To dobrowolne zawieszenie nie miało jeszcze mocy obowiązującej w momencie zaistnienia faktów podlegających ocenie w sprawie głównej, a poza tym w każdym razie cechy techniczne monitora będącego przedmiotem niniejszego postępowania nie odpowiadają cechom produktów objętych zawieszeniem (gdyż charakteryzują się one nieznacznie większymi wymiarami i innym formatem). 54.      Pragnę jednakże zaznaczyć, iż rozporządzenie nr 493/2005 jednoznacznie wskazuje na brak możliwości przeprowadzenia klasyfikacji monitorów w sposób łatwy, oraz przede wszystkim, że trzeba zaakceptować istniejący stan rzeczy, a mianowicie, iż określone ekrany mogące potencjalnie odtwarzać sygnały pochodzące z innych źródeł niż komputer mogą w każdym razie w konkretnej sytuacji być wykorzystywane w przeważającym stopniu w kontekście „informatycznym”. 7.      Wnioski w przedmiocie pierwszego pytania 55.      W rezultacie doszedłem do wniosku, iż w ramach odpowiedzi na pierwsze pytanie prejudycjalne uwagę 5 do działu 84 CN 2004 należy interpretować w ten sposób, że kolorowy monitor mogący odtwarzać zarówno sygnały pochodzące z maszyny automatycznego przetwarzania danych, jak i pochodzące z innych źródeł nie ulega z tego powodu wykluczeniu z klasyfikacji do pozycji 8471 CN 2004. V –    W przedmiocie drugiego pytania prejudycjalnego 56.      W drodze drugiego pytania prejudycjalnego sąd odsyłający, na wypadek gdyby klasyfikacja monitora będącego przedmiotem niniejszej sprawy do pozycji 8471 CN 2004 nie była wykluczona, pragnie uzyskać wskazówki na temat elementów, na podstawie których będzie możliwe ustalenie, czy taki monitor spełnia warunki wymagane przez uwagę 5B dla celu zaklasyfikowania go jako produkt informatyczny. A –    Argumenty stron 57.      Kamino uważa, iż dla określenia, czy dany monitor należy do rodzaju stosowanych wyłącznie lub zasadniczo w systemie automatycznego przetwarzania danych, należy brać pod uwagę zastosowanie, do którego produkt ten jest przeznaczony w sposób wyłączny lub zasadniczy. 58.      W niniejszej sprawie różne obiektywne czynniki pozwalałyby na dojście do wniosku, że monitor będący przedmiotem niniejszej sprawy powinien zostać zaklasyfikowany w ramach działu 84 CN 2004. Chodzi tutaj w szczególności o rozmiar piksela („wyświetlana plamka”), rozdzielczość, format 16:10, obecność złącz VGA i DVI, a z drugiej strony brak pilota, złącza SCART, tunera TV oraz przycisków służących do zmiany kanału(30). 59.      Zarówno rząd niderlandzki, jak i Komisja uważają jednakże, iż biorąc pod uwagę ich propozycję odpowiedzi na pierwsze pytanie nie jest konieczne udzielenie odpowiedzi na pytanie drugie. 60.      Mimo przyjęcia takiego ogólnego stanowiska strony te w ramach dyskusji dotyczącej pierwszego pytania prejudycjalnego podniosły pewne kwestie, które wydają się logicznie bardziej powiązane z drugim pytaniem. 61.      W szczególności rząd niderlandzki zaznaczył, iż jego zdaniem monitora posiadającego cechy odpowiadające tym, które posiada monitor będący przedmiotem niniejszej sprawy, nie można uważać za przynależny do rodzaju stosowanych wyłącznie lub zasadniczo w systemie automatycznego przetwarzania danych, szczególnie biorąc pod uwagę posiadane przez niego złącza D‑sub, DVI‑D, USB, S‑video, video composite i wyjścia audio(31). 62.      Zdaniem rządu niderlandzkiego, który wypowiedział się w tym tonie, odpowiadając na pytania przedstawione przez Trybunał, ewentualne zastosowanie „pozainformatyczne” monitora musiałoby być „czysto teoretyczne”, aby zaklasyfikować go do pozycji 8471. 63.      Zdaniem Komisji należy przyjąć, iż zdanie „z rodzaju stosowanych wyłącznie lub zasadniczo w systemie automatycznego przetwarzania danych”, zawarte w uwadze 5B do działu 84 CN 2004, odnosi się nie do rodzaju zastosowanej aparatury, ale do funkcji, które ona posiada(32). Poza tym cechy techniczne monitora będącego przedmiotem niniejszej sprawy, a w szczególności jego wymiary, rozdzielczość i jasność powodują, iż nadaje się on całkowicie do użytku w kontekstach innych niż informatyczny, w ten sposób wykluczając spełnienie wymogu ustanowionego w lit. a) wspomnianej uwagi 5B(33). B –    Ocena 64.      Także niniejsze pytanie, będące prawdopodobnie najbardziej delikatnym z wszystkich trzech pytań, wymaga od Trybunału przedstawienia pewnych ogólnych wskazówek odnoszących się do interpretacji Nomenklatury Scalonej. W szczególności Trybunał został poproszony o wskazanie dokładnego znaczenia przepisu zawartego w lit. a) uwagi 5B do działu 84 CN 2004, a bardziej konkretnie, jakie elementy należy brać pod uwagę w celu ustalenia, czy dany produkt spełnia wymagania ustanowione wspomnianą normą. 65.      Jako że Trybunał nie został poproszony o dokładne wskazanie pozycji Nomenklatury Scalonej, do której monitor będący przedmiotem niniejszej sprawy powinien zostać zaklasyfikowany, ta konkretna decyzja pozostaje w kompetencji sądu odsyłającego, którą podejmie on zgodnie ze wskazówkami Trybunału. 66.      Głównym problemem podniesionym w niniejszym pytaniu jest definicja przysłówka „zasadniczo”(34). Podczas gdy poprzedzający go przysłówek „wyłącznie” nie wywołuje szczególnych wątpliwości interpretacyjnych, termin „zasadniczo” jest zdecydowanie mniej jednoznaczny. 67.      Ponieważ oczywiste jest, iż nie da się dokonać wykładni tego przysłówka w sposób matematyczno-procentowy (wskazując przykładowo, że ilość procentowa zastosowania w połączeniu z komputerem wynosi 80% całkowitego zastosowania), proponuję Trybunałowi interpretowanie pojęcia „użytek zasadniczy” jako synonimu „zwykłego użytku”. 68.      Wydaje mi się, że zastosowanie koncepcji „zwykłego użytku” w indywidualnych przypadkach niesie ze sobą mniejsze ryzyko niejednoznaczności. 69.      Ponadto uważam, że określenie „zasadniczo” zawarte we wspomnianej normie nie odnosi się do czasu, podczas którego produkt był stosowany do różnych celów, ale raczej do najczęstszego przeznaczenia produktu. Innymi słowy dokonujący wykładni nie ma za zadanie ustalenia procentowego udziału różnych możliwych zastosowań produktu, w przypadku gdy ten nadaje się do różnych celów, lecz po prostu ustalenie „typowego” czy też „zwykłego” użytku tego produktu. 70.      W konkretnych przypadkach będzie zatem konieczne, aby dokonujący wykładni ustalił indywidualnie dla każdego produktu zastosowanie, do którego produkt ten może być racjonalnie przeznaczony. 71.      Jednakże nawet jeśli przyjmie się interpretację przeze mnie zaproponowaną, decydując się na branie pod uwagę zwykłego użytku danego produktu, pojawia się kwestia elementów decydujących w kwestii ustalenia tego zwykłego użytku. 72.      Uważam, iż nie wywołuje wątpliwości traktowanie cech technicznych produktu jako elementu zasadniczego, który musi być brany pod uwagę w tej materii. Jeśli chodzi o monitor będący przedmiotem niniejszej sprawy, sąd odsyłający powinien bezsprzecznie przeanalizować cechy takie jak rozdzielczość, format obrazu (stosunek szerokości ekranu do jego wysokości), posiadane złącza(35), możliwość regulacji ustawień wysokości i kąta, obecność szczególnych cech mających na celu łatwiejsze użycie i umiejscowienie „na biurku” i tym podobne w celu ustalenia, czy zwykły użytek produktu mieści się w zakresie systemu automatycznego przetwarzania danych. 73.      Z kolei bardziej problematyczna wydaje się opcja posługiwania się przeznaczeniem produktu w znaczeniu, jakie nadaje się temu pojęciu w kontekście handlowym (innymi słowy „grupy docelowej” produktu) w celu ustalenia, co stanowi jego zwykły użytek. Moim zdaniem opcję tę należy wykluczyć. 74.      Jest wszakże oczywiste, iż ryzyko nadużyć wzrasta, jeśli weźmie się pod uwagę elementy takie jak zastosowanie produktu wskazane na jego opakowaniu czy też w ramach informacji reklamowych go dotyczących. Nierzadkie są przypadki, gdy w różnych kontekstach, na przykład w celu obejścia zakazu sprzedaży czy też wyłączenia odpowiedzialności producenta, produkty są w sposób ukryty prezentowane jako przeznaczone do celów innych niż te, którym naprawdę służą, nawet jeśli w konkretnych przypadkach docelowa grupa doskonale zdaje sobie sprawę z prawdziwego przeznaczenia tych produktów. 75.      Stanowisko, które zaprezentowałem, wydaje mi się ponadto spójne z orzecznictwem Trybunału, który zasadniczo uznając możliwość brania pod uwagę przeznaczenia produktu do danego użytku w celu dokonania jego klasyfikacji taryfowej, zaznaczył jednakże, iż to przeznaczenie musi być udokumentowane pewnymi elementami obiektywnymi(36). 76.      Nie uważam za słuszny argumentu podtrzymanego przez Komisję podczas rozprawy, iż zastosowanie, do którego przeznaczony jest produkt, nie ma znaczenia dla jego klasyfikacji. Pragnę wszakże zauważyć, że uwaga 5B do działu 84 CN 2004 używa sformułowania „zastosowanie” produktu (jest tam mowa o produktach „z rodzaju stosowanych wyłącznie lub zasadniczo w systemie automatycznego przetwarzania danych”, zaznaczenie kursywą moje). Ponadto mowa jest tutaj o zastosowaniu produktu ze względu na jego obiektywne cechy, tak więc w oparciu o elementy obiektywne, a nie subiektywne zmienne czy też związane z zasadami obrotu produktem. 77.      Proponuję zatem, aby Trybunał w odpowiedzi na drugie pytanie prejudycjalne stwierdził, iż w celu ustalenia, czy produkt jest „z rodzaju stosowanych wyłącznie lub zasadniczo w systemie automatycznego przetwarzania danych” w rozumieniu lit. a) uwagi 5B do działu 84 CN 2004, należy sprawdzić, czy zwykłe zastosowanie tego produktu mieści się w ramach systemu automatycznego przetwarzania danych. W tym celu konieczne jest wzięcie pod uwagę w ramach indywidualnej analizy każdego przypadku wszystkich obiektywnych cech danego produktu. VI – W przedmiocie trzeciego pytania prejudycjalnego 78.      W drodze trzeciego i zarazem ostatniego pytania prejudycjalnego sąd odsyłający wnosi o wyjaśnienie kwestii, czy monitor będący przedmiotem niniejszej sprawy jest objęty zakresem zastosowania rozporządzenia nr 754/2004; a w razie odpowiedzi twierdzącej wnosi on ponadto o wyjaśnienie kwestii ważności tego rozporządzenia. A –    Argumenty stron 79.      Kamino, nie dostosowując się do kolejności pytań przedstawionych przez sąd odsyłający, podnosi przede wszystkim niezgodność z prawem rozporządzenia nr 754/2004, ponieważ dążąc do celu jasno wyrażonego przez Komisję, to jest niedopuszczenia do klasyfikacji do pozycji 8471 CN monitorów mogących odtwarzać sygnały wizyjne pochodzące ze źródeł innych niż komputer, jest ono sprzeczne z postanowieniami CN i bardziej ogólnie z systemem zharmonizowanym i zobowiązaniami zeń wypływającymi dla Wspólnoty(37). 80.      W każdym razie nawet gdyby było ono ważne, wspomniane rozporządzenie nie mogłoby znaleźć zastosowania w niniejszej sprawie, gdyż dotyczy ono produktów całkowicie innego rodzaju w stosunku do tych, które są przedmiotem niniejszej sprawy(38). 81.      Rząd niderlandzki uważa jednak, że wspomniane rozporządzenie jest ważne i że może ono znaleźć zastosowanie bezpośrednio lub w drodze analogii także do monitora będącego przedmiotem niniejszej sprawy(39). 82.      Natomiast zdaniem Komisji w świetle odpowiedzi na pytanie pierwsze nie jest konieczne udzielenie odpowiedzi na pytanie trzecie. B –    Ocena 83.      Uważam, że rozporządzenia Komisji nr 754/2004 nie można stosować do monitora będącego przedmiotem niniejszej sprawy z niżej wymienionych powodów. 84.      Przede wszystkim możliwość bezpośredniego stosowania tego rozporządzenia jest wyłączona ze względu na znaczne rozbieżności o charakterze technicznym między monitorem będącym przedmiotem niniejszej sprawy i ekranami podlegającymi klasyfikacji w rozporządzeniu. 85.      Wszakże rozporządzenie nr 754/2004 obejmuje swoim zakresem, dla celów dokonania ich klasyfikacji celnej, dwa ekrany plazmowe posiadające przekątną obrazu 106 cm (odpowiadające ok. 42 calom) i charakteryzujące się rozdzielczością odpowiednio 852 × 480 i 1024 × 1024 piksele. 86.      Biorąc pod uwagę nawet jedynie te dwa elementy, staje się jasne, iż mamy do czynienia z produktami całkowicie różniącymi się od tego, którego dotyczy niniejsze postępowanie. Wszakże należy przypomnieć, iż monitor będący przedmiotem niniejszej sprawy charakteryzuje się znacznie mniejszym rozmiarem (23 cale czy też 58,42 cm) oraz znacznie większą rozdzielczością (1920 × 1200 pikseli). Różnica ta wynika również z zastosowania innej technologii w porównywanych produktach. Ekran ciekłokrystaliczny może być używany do różnych celów, podczas gdy normalnym zastosowaniem ekranów plazmowych jest odtwarzanie sygnałów telewizyjnych, filmów i prezentacji przy rozdzielczości dosyć niskiej w stosunku do ich wymiarów. 87.      Ponadto nie można przyjąć argumentu rządu niderlandzkiego przedstawionego w szczególności w pkt 41 jego uwag, zgodnie z którym technologia plazmowa charakteryzująca monitory objęte zakresem rozporządzenia nr 754/2004 nie stanowi istotnego elementu i zatem nie stoi na przeszkodzie zastosowaniu tego rozporządzenia do monitora, którego dotyczy niniejsza sprawa. Należy zauważyć, że obiektywne różnice między technologią plazmową i LCD jak i – co zostało przyznane także podczas rozprawy przez rząd niderlandzki – z reguły brak zastosowania ekranów plazmowych jako urządzeń peryferyjnych połączonych z maszynami przetwarzania danych przemawiają przeciwko temu twierdzeniu. Innymi słowy produkty, o których mowa, nie są zamienne. 88.      Wymaga jeszcze sprawdzenia kwestia podniesiona przez rząd niderlandzki w pkt 41 jego uwag, czy rozporządzenie nr 754/2004 może ewentualnie znaleźć zastosowanie do monitora, którego dotyczy niniejsza sprawa, nie bezpośrednio, ale w drodze analogii. 89.      Uważam jednak, że także w tej kwestii należy udzielić odpowiedzi przeczącej. 90.      Z jednej strony Trybunał zasadniczo dopuścił możliwość analogicznego stosowania rozporządzenia dotyczącego klasyfikacji, ale z drugiej zastrzegł, iż może to dotyczyć produktów „ekwiwalentnych” w stosunku do tych wskazanych w danym rozporządzeniu, ponieważ „sprzyja to spójnej interpretacji CN oraz równemu traktowaniu podmiotów gospodarczych”(40). W niniejszej sprawie nie można jednak przyjąć, jak wykazano powyżej, iż monitor ciekłokrystaliczny będący przedmiotem niniejszej sprawy jest w jakikolwiek sposób ekwiwalentny w stosunku do ekranów plazmowych, których dotyczy rozporządzenie nr 754/2004. 91.      Dlatego uważam, że na trzecie pytanie prejudycjalne należy udzielić odpowiedzi, iż monitor, którego dotyczy niniejsza sprawa, nie jest objęty zakresem zastosowania rozporządzenia nr 754/2004. W efekcie nie istnieją także okoliczności pozwalające na uznanie tego rozporządzenia za niezgodne z prawem. VII – Wnioski 92.      Na podstawie powyższej analizy proponuję, aby Trybunał udzielił następujących odpowiedzi na pytania przedłożone przez Hoge Raad: 1.      Uwagę 5 do działu 84 Nomenklatury Scalonej na rok 2004 należy interpretować w ten sposób, że kolorowy monitor, który może odtwarzać sygnały pochodzące zarówno z maszyny do automatycznego przetwarzania danych, jak również z innych źródeł, nie jest z tego powodu wykluczony z klasyfikacji do pozycji 8471 Nomenklatury Scalonej na rok 2004. 2.      Aby móc ustalić, że dany produkt jest „z rodzaju stosowanych wyłącznie lub zasadniczo w systemie automatycznego przetwarzania danych” w rozumieniu lit. a) uwagi 5B do działu 84 Nomenklatury Scalonej na rok 2004, konieczne jest ustalenie, czy zwykłe zastosowanie tego produktu mieści się w zakresie systemu automatycznego przetwarzania danych. W tym kontekście należy wziąć pod uwagę wszystkie obiektywne cechy produktu w ramach indywidualnej analizy każdego przypadku. 3.      Monitor stanowiący przedmiot sprawy zawisłej przed sądem odsyłającym nie jest objęty zakresem stosowania rozporządzenia Komisji (WE) nr 754/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. dotyczącego klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury Scalonej. 1 – Język oryginału: włoski. 2 – Rozporządzenie Komisji (WE) z dnia 11 września 2003 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 281, s. 1). 3 – Ukazania kontekstu przepisów CN oraz ich związku z systemem zharmonizowanym dotyczy wyrok z dnia 12 stycznia 2006 r. w sprawie C‑311/04 ASAD, Zb.Orz. s. I‑609, pkt 25 i przywołane tam orzecznictwo. 4 –      Wspomniane noty wyjaśniające pochodzą z lutego 2002 r. Są one dostępne jedynie w języku angielskim i francuskim: ([…] – bez znaczenia dla wersji polskiej). 5 – Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich (Dz.U. C 256 z 23 października 2002 r., s. 1). 6 – Dz.U. L 118, s. 32. 7 – Po sprawdzeniu informacji dostępnych na stronie producenta (www.benq.com) zauważam ponadto, że mimo iż obecność tego wyjścia audio jest wspomniana w postanowieniu o skierowaniu pytania prejudycjalnego i nie została zakwestionowana przez strony, wyjście to jest w rzeczywistości gniazdkiem 12 V zasilającym dwa zewnętrzne głośniki, które mogą być podłączone do monitora, lecz jeśli chodzi o odbiór sygnału muszą być połączone z zewnętrznym źródłem audio. Innymi słowy produkt ten nie wydaje się dysponować urządzeniem audio. 8 – Punkt 41 uwag spółki Kamino. 9 – Ibidem, pkt 45. 10 – Ibidem, pkt 55. 11 – Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2171/2005 z dnia 23 grudnia 2005 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów w Nomenklaturze Scalonej (Dz.U. L 346, s. 7). W szczególności w rozporządzeniu tym został zaklasyfikowany do pozycji 8471 monitor LCD o przekątnej obrazu 15 cali, rozdzielczości 1024 × 768 pikseli posiadający pojedynczy interfejs D‑sub. Klasyfikacja ta została uzasadniona przez Komisję m.in. w następujący sposób: „Monitor jest przeznaczony do przyjmowania sygnałów z procesora systemu automatycznego przetwarzania danych. Produkt więc może być używany do odtwarzania sygnałów zarówno wizyjnych, jak i dźwiękowych. Niemniej jednak, ze względu na swój rozmiar i ograniczone możliwości odbioru sygnałów ze źródła innego niż maszyna do automatycznego przetwarzania danych za pośrednictwem karty bez funkcji przetwarzania obrazu, uważany jest za produkt w rodzaju stosowanych wyłącznie lub głównie w systemie automatycznego przetwarzania danych”. 12 – Uwagi rządu niderlandzkiego, pkt 34. 13 – Ibidem, pkt 36. 14 – Uwagi Komisji, pkt 28–36. 15 – Ibidem, pkt 37. 16 – Ibidem, pkt 39. 17 – Wynika to w szczególności, jak już zauważyłem powyżej, z pkt 34 uwag rządu niderlandzkiego i pkt 39 uwag Komisji. Pragnę jednakże zauważyć, że strony te przedstawiły także argumenty, które bez przytaczania ich w szczegółach, opierają się na domniemaniu, iż sama możliwość odtwarzania sygnałów wideo niepochodzących z komputera nie wystarcza, aby wykluczyć jego klasyfikację w ramach działu 84, gdyż w tym celu ta alternatywna czy też dodatkowa funkcja nie mogłaby mieć charakteru jedynie marginalnego lub teoretycznego (zob. przykładowo pkt 36 uwag rządu niderlandzkiego i pkt 36 uwag Komisji). Dla uzyskania dalszych szczegółów odnośnie do tej kwestii zob. analizę dotyczącą drugiego pytania prejudycjalnego. 18 – Zobacz przykładowo wyroki z dnia 26 września 2000 r. w sprawie C‑42/99 Eru Portuguesa, Rec. s. I‑7691, pkt 13; z dnia 16 września 2004 r. w sprawie C‑396/02 DFDS, Zb.Orz. s. I‑8439, pkt 27 oraz z dnia 8 grudnia 2005 r. w sprawie C‑445/04 Possehl Erzkontor, Zb.Orz. s. I‑10721, pkt 19. Zobacz także poniżej pkt 75 niniejszej opinii. 19 – W tym kontekście pozwolę sobie na odesłanie do mojej opinii w sprawach połączonych C‑362/07 i C‑363/07 Kip Europe i in., przedstawionej 17 lipca 2008 r. (pkt 50–69), zawierającej bardziej szczegółową analizę tego problemu. 20 – Wyrok z dnia 19 maja 1994 r. w sprawie C‑11/93 Siemens Nixdorf, Rec. s. I‑1945, pkt 16. 21 – Zobacz przykładowo wyroki z dnia 19 kwietnia 2007 r. w sprawie C‑229/06 Sunshine Deutschland Handelsgesellschaft, Zb.Orz. s. I‑3251, pkt 27; z dnia 18 lipca 2007 r. w sprawie C‑142/06 Olicom, Zb.Orz. s. I‑6675, pkt 31 i przywołane tam orzecznictwo oraz z dnia 5 czerwca 2008 r. w sprawie C‑312/07 JVC France, Zb.Orz. s. I‑4165, pkt 34. 22 – Aktualna wersja not wyjaśniających do systemu zharmonizowanego pochodząca z roku 2007 okazuje się bardziej liberalna w tym zakresie. W nocie odnoszącej się do pozycji 8528, do której są zaklasyfikowane wszystkie monitory, zaznacza się wszakże, iż do monitorów przeznaczonych wyłącznie lub zasadniczo do użytku w połączeniu z komputerem (podlegającym zaklasyfikowaniu do podpozycji 8528.41) „zaliczają się” te, które mogą być połączone tylko z komputerem. Tak więc nie jest wyłączona możliwość zaklasyfikowania do tej pozycji także innych monitorów. 23 – W niektórych wersjach językowych not wyjaśniających brak charakteru wyczerpującego wspomnianej noty zaznaczony jest poprzez użycie przysłówka. Przykładowo we włoskiej wersji zaznacza się, iż objęte zakresem tej pozycji są „w szczególności” monitory mogące funkcjonować tylko w połączeniu z komputerem, podczas gdy w wersji francuskiej użyto terminu „notamment” a w hiszpańskiej „especialmente”. Mimo iż przysłówka tego brak w innych wersjach językowych, brzmienie użytych tam zdań wydaje się w każdym razie sugerować, że lista wymienionych produktów nie wyczerpuje wszystkich produktów, które mogą zostać objęte zakresem pozycji 8471 60 90. W szczególności wersja angielska stanowi, iż „[t]his subheading includes visual display units which can only be used as output units for an automatic data‑processing machine”, niemiecka, iż „[h]ierher gehören Datensichtgeräte, die nur als Ausgabeeinheiten von automatischen Daten‑verarbeitungsmaschinen verwendet werden können”, a niderlandzka, że „[d]eze onderverdeling omvat beeldschermeenheden die uitsluitend kunnen worden gebruikt als uitvoereenheid voor een automatische gegevensverwerkende machine” (zaznaczenia kursywą moje). 24 – Dz.U. L 155, s 1. W maju 2008 r. Stany Zjednoczone formalnie zakwestionowały w ramach WTO wspólnotowe praktyki celne odnoszące się m.in. do monitorów takich jak ten, który jest przedmiotem niniejszej sprawy. W chwili redagowania niniejszej opinii dostępne są jedynie ogólne relacje mediów dotyczące tej kwestii, tak więc dokładna jej ocena nie jest jeszcze możliwa. Media donoszą też, że działanie podjęte przez Stany Zjednoczone spowodowało przyjęcie analogicznych środków przez Japonię i Tajwan. 25 – Trybunał wielokrotnie potwierdził, iż możliwość powołania się na porozumienie objęte zakresem WTO w celu oceny zgodności z prawem aktu prawa wspólnotowego podlega rygorystycznym kryteriom: zob. wyrok z dnia 30 września 2003 r. w sprawie C‑94/02 P Biret & Cie przeciwko Radzie, Rec. s. I‑10565, pkt 55, 56 i przywołane tam orzecznictwo. Trybunał stwierdził w tamtej sprawie, iż w celu ustalenia zgodności z prawem aktu wspólnotowego w kontekście porozumienia objętego zakresem WTO konieczne jest stwierdzenie, że „Wspólnota miała zamiar wykonania konkretnego zobowiązania podjętego w ramach WTO lub że akt wspólnotowy wyraźnie odwołuje się do konkretnych przepisów zawartych w porozumieniach objętych zakresem WTO”. Jeśli chodzi o CN, to zdaje się, że żaden z tych warunków nie został spełniony. 26 – Zobacz ogólnie w przedmiocie tej zasady wyroki z dnia 24 listopada 1992 r. w sprawie C‑286/90 Poulsen, Rec. s. I‑6019, pkt 9; z dnia 10 września 1996 r. w sprawie C‑61/94 Komisja przeciwko Niemcom, Rec. s. I‑3989, pkt 52 i z dnia 14 lipca 1998 r. w sprawie C‑341/95 Bettati, Rec. s. I‑4355, pkt 20. Jeśli chodzi o szczególny kontekst porozumienia TRIPS mieszczącego się w ramach systemu WTO i charakteryzującego się tymi samymi cechami co inne porozumienia w ramach tego systemu, to dotyczą go wyroki z dnia 16 czerwca 1998 r. w sprawie C‑53/96 Hermès International, Rec. s. I‑3603, pkt 28, z dnia 14 grudnia 2000 r. w sprawach połączonych C‑300/98 i C‑392/98 Dior i in.., Rec. s. I‑11307, pkt 47 i z dnia 16 listopada 2004 r. w sprawie C‑245/02 Anheuser‑Busch, Zb.Orz. s. I‑10989, pkt 55. 27 – Zobacz także moją opinię w sprawie Kip Europe i in., przywołaną w przypisie 19, pkt 67–69. 28 – Taka możliwość została wprowadzona rozporządzeniem Rady (WE) nr 493/2005 z dnia 16 marca 2005 r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 82, s. 1). Rozwiązanie to zostało utrzymane w mocy przez następne wersje CN i jego aktualnie obowiązująca wersja zawarta jest w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. (Dz.U. L 286, s. 46), a odnośna pozycja figuruje pod nr 8528 59 90. 29 – Trzeci motyw rozporządzenia nr 493/2005. 30 – Uwagi Kamino, pkt 81–99. 31 – Uwagi rządu niderlandzkiego, pkt 36. 32 – Uwagi Komisji, pkt 35. 33 – Uwagi Komisji, pkt 36. 34 – Różne wersje językowe noty 5B nie zawierają istotnych rozbieżności w tej kwestii: tak więc włoskiemu sformułowaniu „esclusivamente o principalmente” odpowiadają przykładowo francuskie „exclusivement ou principalement”, angielskie „solely or principally”, niemieckie „ausschließlich oder hauptsächlich”, hiszpańskie „exclusiva o principalmente” i holenderskie „uitsluitend of hoofdzakelijk”. 35 – W tej kwestii pragnę zauważyć, że moim zdaniem obecność złącza DVI, w przeciwieństwie do tego, co twierdzą rząd niderlandzki i Komisja, nie pozwala sama w sobie na wykluczenie zastosowania monitora do celów w przeważającym stopniu informatycznych. Jest tak dlatego, iż w ostatnim czasie coraz większa liczba komputerów i aktualnie prawdopodobnie ich większość jest wyposażona właśnie w wyjście wideo DVI, które w efekcie zajęło miejsce wyjścia VGA. 36 – Zobacz przykładowo wyroki z dnia 28 marca 2000 r. w sprawie C‑309/98 Holz Greenen, Rec. s. I‑1975, pkt 15, z dnia 5 kwietnia 2001 r. w sprawie C‑201/99 Deutsche Nichimen, Rec. s. I‑2701, pkt 20, z dnia 4 marca 2004 r. w sprawie C‑130/02 Krings, Rec. s. I‑2121, pkt 30 i w sprawie Olicom, przywołanej w przypisie 21, pkt 18. Zauważam ponadto, że w wyroku z dnia 17 marca 2005 r. w sprawie C‑467/03 Ikegami, Zb.Orz. s I‑2389, pkt 24 Trybunał w każdym razie odniósł się, choć jedynie pomocniczo, do handlowych metod promocji produktów. 37 – Uwagi Kamino, pkt 100–106. 38 – Ibidem, pkt 107. 39 – Uwagi rządu niderlandzkiego, pkt 38–42. 40 – Wyżej wymieniony w przypisie 36 wyrok w sprawie Krings, pkt 35.