C-376/16

Opinia rzecznika generalnegoTSUE2017-09-28CELEX: 62016CC0376ECLI:EU:C:2017:729

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy instytucja zamawiająca, odrzucając ofertę w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego, spełnia obowiązek uzasadnienia wynikający z art. 100 ust. 2 rozporządzenia finansowego i art. 296 akapit drugi TFUE, jeśli nie wyjaśnia szczegółowo korelacji między negatywnymi ocenami poszczególnych podkryteriów a dokonanymi odliczeniami punktów netto, uniemożliwiając oferentowi i sądowi zrozumienie sposobu obliczenia i repartycji punktów?
Ratio decidendi
Rzecznik Generalny uznał, że Sąd Unii Europejskiej słusznie stwierdził, iż decyzja EUIPO o odrzuceniu oferty była niedostatecznie uzasadniona. Uzasadnienie to nie pozwalało ani oferentowi (European Dynamics), ani Sądowi na zrozumienie sposobu obliczenia i szczegółowej repartycji punktów odjętych za poszczególne podkryteria, a także na ustalenie korelacji między negatywnymi ocenami a odliczeniami punktów netto. W konsekwencji niemożliwa była kontrola zgodności z prawem oceny dokonanej przez instytucję zamawiającą, co narusza wymogi art. 100 ust. 2 rozporządzenia finansowego w związku z art. 296 akapit drugi TFUE.
Stan faktyczny
W 2011 r. EUIPO ogłosiło przetarg na usługi informatyczne, przewidujący zawarcie umów ramowych z trzema usługodawcami w procedurze kaskadowej. Oferta European Dynamics i in. została odrzucona. EUIPO przekazało im pismo o odrzuceniu oferty, odpis ze sprawozdania z oceny oraz tabele porównawcze, ale nie podało szczegółowego rozkładu punktów dla podkryteriów ani metody obliczania, co uniemożliwiło zrozumienie korelacji między negatywnymi ocenami a odjętymi punktami. European Dynamics i in. wniosły skargę do Sądu, który stwierdził nieważność decyzji EUIPO i zasądził odszkodowanie. EUIPO wniosło odwołanie do Trybunału Sprawiedliwości.
Rozstrzygnięcie
Rzecznik Generalny proponuje, by Trybunał oddalił zarzut trzeci odwołania EUIPO jako bezzasadny.

Pełny tekst orzeczenia

OPINIA RZECZNIKA GENERALNEGO PAOLA MENGOZZIEGO przedstawiona w dniu 28 września 2017 r. ( ) Sprawa C‑376/16 P Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) przeciwko European Dynamics Luxembourg SA, European Dynamics Belgium SA, Evropaïki Dynamiki – Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE Odwołanie – Zamówienia publiczne na usługi – Tworzenie i utrzymanie oprogramowania – Decyzja o umieszczeniu oferty skarżącej na czwartej pozycji dla celów umowy kaskadowej – Obowiązek uzasadnienia 1. W swoim odwołaniu Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) wnosi o uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej z dnia 27 kwietnia 2016 r., European Dynamics Luxembourg i in./EUIPO ( ), w którym Sąd, uwzględniając skargę wniesioną przez European Dynamics Luxembourg SA, European Dynamics Belgium SA i Evropaïki Dynamiki – Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (zwane dalej łącznie „European Dynamics i in.”), po pierwsze, stwierdził nieważność decyzji EUIPO odrzucającej ofertę złożoną przez European Dynamics Luxembourg w ramach postępowania przetargowego ogłoszonego przez EUIPO, a po drugie, nakazał EUIPO naprawienie szkody poniesionej przez European Dynamics Luxembourg z tytułu utraty szansy uzyskania zamówienia. 2. Niniejsza sprawa daje Trybunałowi sposobność dalszego wyjaśnienia w świetle wcześniejszego orzecznictwa wymogów, jakie powinny spełnić instytucje zamawiające w odniesieniu do uzasadnienia decyzji, którymi odrzucają oferty przedstawione w ramach postępowań przetargowych. I. Ramy prawne 3. W chwili zaistnienia okoliczności faktycznych niniejszej sprawy udzielanie zamówień publicznych na usługi przez EUIPO było regulowane przepisami tytułu V części I rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich ( ), zmienionego rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 1995/2006 z dnia 13 grudnia 2006 r. ( ) (zwanego dalej „rozporządzeniem finansowym”) oraz przepisami tytułu V części I rozporządzenia Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia nr 1605/2002 ( ). 4. Zgodnie z art. 100 ust. 2 rozporządzenia finansowego: „Zamawiający powiadamia wszystkich kandydatów lub oferentów, których wnioski lub oferty zostały odrzucone, o podstawach podjęcia decyzji, a także wszystkich oferentów, których oferty zostały dopuszczone i którzy zwrócili się z prośbą na piśmie, [o] ogólnych danych oraz zaletach oferty, która wygrała przetarg, oraz [o] nazwisku oferenta, któremu udzielono zamówienia. Jednakże niektórych szczegółowych informacji nie należy [trzeba] udostępniać, w przypadku gdy ich udostępnienie utrudniłoby stosowanie prawa, byłoby sprzeczne z interesem publicznym lub zaszkodziłoby prawnym interesom gospodarczym przedsiębiorstw prywatnych lub publicznych lub zakłóciłoby uczciwą konkurencję między tymi przedsiębiorstwami”. 5. Zgodnie z art. 149 ust. 2 rozporządzenia nr 2342/2002, zmienionego rozporządzeniem nr 478/2007: „Instytucja zamawiająca, w ciągu nie więcej niż piętnastu dni kalendarzowych od dnia, w którym przyjęto pisemny wniosek, przekazuje informacje przewidziane w art. 100 ust. 2 rozporządzenia finansowego”. II. Okoliczności powstania sporu 6. Okoliczności powstania sporu zostały szczegółowo przedstawione w pkt 1–20 zaskarżonego wyroku, do których odsyłam. Dla potrzeb niniejszego postępowania ograniczę się do przypomnienia, że w 2011 r. EUIPO ogłosiło przetarg w celu udzielenia zamówienia dotyczącego świadczenia pewnych usług informatycznych. 7. Zgodnie z ogłoszeniem o zamówieniu zamówienie to, które miało być udzielone poprzez wybór najkorzystniejszej ekonomicznie oferty, dotyczyło zawarcia umów ramowych na maksymalny okres siedmiu lat z trzema usługodawcami świadczącymi różne usługi informatyczne. Umowy ramowe miały zostać zawarte oddzielnie zgodnie z tzw. procedurą „kaskadową”, przy czym mechanizm ten oznaczał, że jeśli oferent sklasyfikowany jako pierwszy nie jest w stanie świadczyć wymaganych usług, EUIPO zwróci się do drugiego i następnego w kolejności oferenta. 8. W piśmie z dnia 11 sierpnia 2011 r. EUIPO poinformowało European Dynamics i in. o wyniku postępowania przetargowego oraz wskazało, że nie wybrało ich oferty (pismo zwane dalej „decyzją o odrzuceniu oferty”). Pismo to zawierało również tabelę porównawczą ukazującą liczbę punktów przyznanych ofercie European Dynamics i in. oraz liczbę punktów przyznanych odpowiednio ofertom każdego z trzech oferentów, którzy uzyskali najwyższy wynik. 9. Pismem z dnia 26 sierpnia 2011 r. EUIPO przekazało European Dynamics i in. odpis ze sprawozdania z oceny zawierający ocenę jakościową ich oferty według trzech kryteriów – obejmujących jakość usług utrzymania oprogramowania, wachlarz działalności handlowej i jakość usług świadczonych klientom – i wskazało nazwy wybranych oferentów zajmujących trzy pierwsze pozycje oraz przesłało dwie tabele, mianowicie, po pierwsze, „tabelę oceny porównawczej ofert technicznych”, przedstawiającą wyniki uzyskane przez tychże wybranych oferentów i European Dynamics i in. za ich oferty techniczne i finansowe oraz podającą liczbę punktów uzyskanych w odniesieniu do każdego z wyżej wymienionych kryteriów jakościowych, a po drugie, „tabelę oceny porównawczej ofert w kontekście oferty najkorzystniejszej ekonomicznie”, podającą dla trzech wybranych oferentów oraz European Dynamics i in. liczbę punktów uzyskanych w odniesieniu do kryteriów jakościowych i oceny finansowej oraz łączną liczbę uzyskanych punktów ( ). 10. W piśmie z dnia 15 września 2011 r. skierowanym do European Dynamics i in. EUIPO, odnosząc się do uzasadnienia zawartego w pismach wymienionych w dwóch poprzednich punktach, które to uzasadnienie EUIPO uznało za wystarczające, udzieliło jednak dodatkowych informacji co do kryteriów finansowych i przekazało dodatkową tabelę porównawczą. Tabela ta podawała dla trzech wybranych oferentów i European Dynamics i in. liczbę punktów otrzymanych przez każdego z nich w odniesieniu do dwóch kryteriów użytych do celów oceny finansowej oraz łączną liczbę punktów finansowych i liczbę punktów finansowych po dokonaniu ważenia ( ). III. Postępowanie przed Sądem i zaskarżony wyrok 11. W dniu 21 października 2011 r. European Dynamics i in. wniosły skargę do Sądu, w której zażądały, po pierwsze, stwierdzenia nieważności decyzji o odrzuceniu ich oferty i wszystkich innych powiązanych z nią decyzji EUIPO, a po drugie, zasądzenia od EUIPO odszkodowania w wysokości 6750000 EUR za szkodę poniesioną przez nie z powodu utraty szansy. Na poparcie skargi European Dynamics i in. podniosły trzy zarzuty ( ), z których pierwszy dotyczył naruszenia obowiązku uzasadnienia, drugi – szeregu oczywistych błędów w ocenie, a trzeci – naruszenia zasady równego traktowania. 12. W zaskarżonym wyroku Sąd najpierw dokonał oceny zarzutu trzeciego, dotyczącego naruszenia zasady równego traktowania. Oddaliwszy dwie pierwsze części tego zarzutu, Sąd uwzględnił trzecią. Sąd uznał, że EUIPO w sposób oczywisty uchybiło ciążącemu na nim obowiązkowi staranności przy badaniu w odniesieniu do jednego z oferentów występowania podstawy wykluczenia ( ). 13. Następnie Sąd dokonał oceny zarzutu drugiego, dotyczącego szeregu oczywistych błędów w ocenie. Sąd zarzut ten w części uwzględnił, a w części oddalił. Podkreślił on w tym względzie, że w zakresie, w jakim stwierdził w tym kontekście występowanie oczywistych błędów w ocenie lub brak dostatecznego uzasadnienia wpływające na zgodność z prawem oceny oferty European Dynamics i in., te naruszenia prawa uzasadniają same w sobie stwierdzenie nieważności decyzji o odrzuceniu oferty. 14. Co się tyczy następnie zarzutu pierwszego Sąd orzekł, że decyzja o odrzuceniu oferty odznacza się w szeregu punktów brakiem dostatecznego uzasadnienia w rozumieniu art. 100 ust. 2 ogólnego rozporządzenia finansowego w związku z art. 296 akapit drugi TFUE i należy stwierdzić jej nieważność również z tego względu. 15. Wreszcie Sąd uwzględnił żądanie odszkodowawcze European Dynamics i in. w zakresie, w jakim dotyczyło ono odszkodowania za utratę szansy. Jeżeli chodzi o kwotę odszkodowania, Sąd wezwał jednak strony, z zastrzeżeniem późniejszej decyzji Sądu, do uzgodnienia tej kwoty i do przedstawienia Sądowi, w terminie trzech miesięcy liczonych od daty wydania wyroku, kwoty odszkodowania ustalonej w ugodzie, a w jej braku – do przedstawienia mu w tym samym terminie wniosków dotyczących proponowanych kwot. IV. Postępowanie przed Trybunałem i żądania stron 16. W odwołaniu EUIPO wnosi do Trybunału o: — tytułem żądania głównego – uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu w całości, oddalenie żądania stwierdzenia nieważności decyzji o odrzuceniu oferty oraz przedstawionego przez European Dynamics i in. żądania zasądzenia odszkodowania; — tytułem żądania ewentualnego – uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd; — tytułem dalszego żądania ewentualnego – uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu w zakresie, w jakim nakazano w nim EUIPO zapłatę odszkodowania na rzecz European Dynamics i in. za utratę szansy zawarcia umowy ramowej i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd; i — obciążenie European Dynamics i in. kosztami postępowania w obu instancjach. 17. European Dynamics i in. wnoszą do Trybunału o: — oddalenie odwołania jako bezzasadnego i — obciążenie EUIPO całością kosztów postępowania. V. Analiza 18. Na poparcie odwołania EUIPO podnosi cztery zarzuty. W zarzucie pierwszym EUIPO podnosi, że Sąd orzekł ponad żądanie lub naruszył prawo przy wykładni i stosowaniu zasad równości szans i staranności, a w każdym razie przeinaczył okoliczności faktyczne. W zarzucie drugim EUIPO ponosi, że Sąd naruszył prawo przy wykładni i stosowaniu kryterium dotyczącego oczywistych błędów w ocenie. W zarzucie trzecim EUIPO podnosi, że Sąd naruszył prawo przy stosowaniu art. 100 ust. 2 rozporządzenia finansowego w związku z art. 296 akapit drugi TFUE. W zarzucie czwartym EUIPO podnosi, że zaskarżony wyrok narusza prawo i jest dotknięty brakiem uzasadnienia w odniesieniu do przyznania odszkodowań z tytułu utraty szansy. 19. Zgodnie z życzeniem Trybunału niniejsza opinia ograniczy się do analizy trzeciego zarzutu odwołania EUIPO, dotyczącego naruszenia art. 100 ust. 2 rozporządzenia finansowego w związku z art. 296 akapit drugi TFUE. Zarzut ten odnosi się bowiem do mającej pewne znaczenie kwestii prawnej, mianowicie kwestii zakresu ciążącego na instytucji zamawiającej obowiązku uzasadnienia decyzji o odrzuceniu oferty, w szczególności w odniesieniu do związku między poszczególnymi negatywnymi ocenami przedstawionymi w sprawozdaniu z oceny a odliczeniami punktów netto dokonanymi przez instytucję zamawiającą. A.   Streszczenie mających znaczenie punktów zaskarżonego wyroku 20. W zarzucie trzecim EUIPO kwestionuje analizę przeprowadzoną przez Sąd w pkt 238–259 zaskarżonego wyroku oraz stwierdzenie, zgodnie z którym decyzja o odrzuceniu oferty odznacza się w szeregu punktów brakiem dostatecznego uzasadnienia w rozumieniu art. 100 ust. 2 rozporządzenia finansowego w związku z art. 296 akapit drugi TFUE. 21. Co się tyczy podniesionego przez European Dynamics i in. zarzutu dotyczącego naruszenia obowiązku uzasadnienia, Sąd w zaskarżonym wyroku najpierw przypomniał, że zgodnie z orzecznictwem dotyczącym obowiązku uzasadnienia w przypadku postępowań przetargowych instytucja zamawiająca posiada szeroki zakres swobodnego uznania co do wyboru hierarchii kryteriów udzielenia zamówienia oraz punktów, jakie należy przyznać poszczególnym kryteriom i podkryteriom, i nie jest zobowiązana przekazać odrzuconemu oferentowi dokładnego podsumowania tego, w jaki sposób każdy ze szczegółów jego oferty został uwzględniony przy jej ocenie ( ). 22. Sąd wskazał jednak, że z orzecznictwa wynika również, iż w przypadku gdy instytucja zamawiająca dokona takiego wyboru, sąd Unii musi mieć możliwość sprawdzenia, w oparciu o specyfikację istotnych warunków zamówienia i uzasadnienie decyzji o udzieleniu zamówienia, odpowiedniej wagi poszczególnych technicznych kryteriów i podkryteriów udzielenia zamówienia w ramach oceny, to znaczy przy obliczeniu całkowitego wyniku, a także minimalnej i maksymalnej liczby punktów dla każdego z tych kryteriów i podkryteriów ( ). 23. Sąd orzekł ponadto, że jeżeli instytucja zamawiająca przypisuje szczególne znaczenie sposobowi, w jaki dana oferta spełnia bądź nie poszczególne kryteria i podkryteria, które mają w sposób oczywisty znaczenie dla całkowitej oceny tejże oferty, obowiązek uzasadnienia obejmuje bezwzględnie potrzebę wyjaśnienia sposobu, w jaki w szczególności negatywne oceny prowadziły do odjęcia punktów ( ). 24. Sąd stwierdził następnie, że zachowanie takiego wymogu jest tym bardziej konieczne w przypadku takim jak rozpatrywany, w którym ewentualne odjęcie punktów netto za niektóre podkryteria prowadzi automatycznie, zgodnie z zastosowanym przez instytucję zamawiającą wzorem obliczenia, do zwiększenia liczby punktów brutto przyznawanych ofertom wybranych oferentów z tytułu ich jakości technicznej. W takiej sytuacji dla European Dynamics i in. istotne było zatem poznanie odliczonych punktów dla każdego podkryterium, w odniesieniu do których sprawozdanie z oceny zawiera negatywną ocenę, aby móc wykazać, że z uwagi na wyraźnie błędny charakter rzeczonej oceny odliczenie to – prowadzące do odpowiedniego zwiększenia punktów na rzecz innych oferentów – nie było uzasadnione ( ). 25. Sąd stwierdził następnie, po pierwsze, że do celów oceny ofert w świetle poszczególnych kryteriów jakościowych komisja przetargowa zastosowała wzór matematyczny lub w każdym razie przyznała części dziesiętne punktu w ramach podkryteriów lub podpunktów, a po drugie, że EUIPO nie przedstawiło European Dynamics i in. metody obliczania ani szczegółowej repartycji przyznanych punktów w podziale na różne podkryteria lub podpunkty. Według EUIPO European Dynamics i in. nie były bowiem uprawnione do zapoznania się z tymi danymi i wystarczające było przekazanie im końcowej ogólnej noty za każde z trzech kryteriów technicznych lub jakościowych ( ). 26. W tych okolicznościach Sąd stwierdził, że zarówno dla European Dynamics i in., jak i dla Sądu niemożliwe jest zrozumienie obliczenia lub szczegółowej repartycji punktów odjętych za każde podkryterium czy podpunkt i że nie jest również możliwe sprawdzenie, czy i w jakim zakresie takie odliczenia odpowiadają rzeczywiście negatywnym ocenom wyrażonym w sprawozdaniu z oceny i w rezultacie – czy są one uzasadnione lub co najmniej wystarczająco wiarygodne ( ). 27. Na tej podstawie Sąd stwierdził, że decyzja o odrzuceniu oferty jest niedostatecznie uzasadniona, jeśli chodzi o związek między poszczególnymi negatywnymi ocenami przedstawionymi w sprawozdaniu z oceny a odliczeniami punktów netto dokonanymi przez instytucję zamawiającą ( ). B.   Argumentacja stron 28. EUIPO twierdzi, że Sąd naruszył prawo, ustalając, że wskutek braku wykazania, która negatywna uwaga skutkowała jakim odjęciem punktów w odniesieniu do każdego poszczególnego podkryterium lub podpunktu, EUIPO nie przedstawiło wystarczającego uzasadnienia. Zdaniem EUIPO ani art. 100 ust. 2 rozporządzenia finansowego, ani orzecznictwo Trybunału nie wprowadzają takiego wymogu. 29. Po pierwsze, art. 100 ust. 2 rozporządzenia finansowego nie przewiduje zdaniem EUIPO legalnego obowiązku przedstawienia szczegółowego przeglądu wszystkich negatywnych uwag, które zostały uwzględnione w ocenie oferty odrzuconego oferenta. A fortiori, przepis ten nie zawiera żadnego obowiązku przypisania do każdej negatywnej uwagi odliczenia punktów i wyraźnego wskazania liczby punktów faktycznie odliczonych na podstawie tej uwagi. Wspomniany przepis przewiduje jedynie obowiązek powiadomienia oferenta, którego oferta została odrzucona (w niniejszym przypadku oferta nieprzedstawiająca najkorzystniejszej relacji między ceną a jakością), o podstawach podjęcia decyzji i o ogólnych danych oraz zaletach oferty, która wygrała przetarg. Ponadto skoro w niniejszym przypadku European Dynamics i in. otrzymały najlepszą notę techniczną za każde kryterium udzielenia zamówienia, nie było żadnych informacji do przekazania o zaletach oferty, która wygrała przetarg. 30. Po drugie, orzecznictwo Trybunału potwierdza zdaniem EUIPO, że nie można oczekiwać od instytucji zamawiającej, aby przedstawiła odrzuconemu oferentowi szczegółową analizę, w jaki sposób każdy ze szczegółów jego oferty został uwzględniony w ocenie. EUIPO odnosi się w szczególności do wyroku Trybunału z dnia 4 października 2012 r., Evropaïki Dynamiki/Komisja ( ). Zdaniem zaś EUIPO analogicznie nie można oczekiwać od instytucji zamawiającej, aby sprecyzowała w odniesieniu do każdej poszczególnej uwagi, czy skutkowała ona odjęciem punktów (i ile punktów zostało odjętych) lub dodaniem punktów (i ile punktów zostało dodanych). Ponadto poprzez żądanie od organu udzielającego zamówienia, by wyraźnie przedstawił dokładną korelację między negatywnymi uwagami a punktacją przyznaną za każdy podpunkt, oraz poprzez pominięcie szerszego kontekstu oceny kryterium udzielenia zamówienia w całości Sąd odszedł zdaniem EUIPO od utrwalonego orzecznictwa Trybunału i zastosował w odniesieniu do obowiązku uzasadnia kryterium dużo surowsze niż to wymagane na podstawie art. 100 ust. 2 rozporządzenia finansowego. 31. European Dynamics i in. bronią podejścia przyjętego przez Sąd. W ich ocenie ujawnienie podziału punktów było konieczne. W niniejszym przypadku Sąd nie był w stanie przeprowadzić kontroli sądowej, nie dysponując informacjami dotyczącymi punktów przyznanych za poszczególne kryteria jakościowe, podkryteria i podpunkty. Zatem wymagając przedstawienia podziału punktów, Sąd w żaden sposób nie zastosował kryterium surowszego w porównaniu z przepisami rozporządzenia finansowego i wskazówkami wynikającymi z orzecznictwa. C.   Ocena 32. Kwestia, która wymaga rozważenia w ramach trzeciego zarzutu podniesionego przez EUIPO w odwołaniu, odnosi się w istocie do tego, czy Sąd słusznie orzekł, że decyzja o odrzuceniu oferty nie spełniała wymogów dotyczących uzasadnienia, które wynikają z art. 100 ust. 2 rozporządzenia finansowego i z art. 296 akapit drugi TFUE, stosownie do ich wykładni przyjętej w orzecznictwie, czy też Sąd zastosował kryterium zbyt surowe w porównaniu ze wspomnianymi przepisami i orzecznictwem Trybunału w tej dziedzinie. 33. W zaskarżonym wyroku Sąd w istocie uznał, że decyzja o odrzuceniu oferty nie została wystarczająco uzasadniona, gdyż na podstawie uzasadnienia przedstawionego przez EUIPO w różnych pismach skierowanych do European Dynamics i in. ani te spółki, ani sam Sąd nie były w stanie zrozumieć obliczenia lub szczegółowej repartycji punktów odjętych za każde podkryterium czy podpunkt w ramach kryteriów udzielenia zamówienia, tak że niemożliwe było zrozumienie korelacji między negatywnymi ocenami dotyczącymi kilku z tych podkryteriów a związanymi z nimi odliczeniami punktów netto dokonanymi przez EUIPO. W tej sytuacji Sąd uznał, że nie jest w stanie sprawdzić, czy i w jakim zakresie takie odliczenia odpowiadają rzeczywiście rzeczonym ocenom, ani sprawdzić zgodności z prawem odliczeń i w rezultacie łącznego wyniku. 34. Co się tyczy ciążącego na instytucjach zamawiających obowiązku uzasadnienia należy przede wszystkim przypomnieć, że zgodnie z art. 100 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia finansowego zamawiający powiadamia wszystkich kandydatów lub oferentów, których wnioski lub oferty zostały odrzucone, o podstawach podjęcia decyzji, a także wszystkich oferentów, których oferty zostały dopuszczone i którzy zwrócili się o to z prośbą na piśmie, o ogólnych danych oraz zaletach oferty, która wygrała przetarg, oraz o nazwisku oferenta, któremu udzielono zamówienia. 35. Jednakże z utrwalonego orzecznictwa Trybunału wynika, że nie można domagać się od instytucji zamawiającej, aby przekazała oferentowi, którego oferta nie została wybrana, poza powodami jej odrzucenia, po pierwsze, dokładne podsumowanie tego, w jaki sposób każdy ze szczegółów jego oferty został uwzględniony przy jej ocenie, oraz po drugie – w ramach podania do wiadomości charakterystycznych cech i zalet dotyczących wybranej oferty – szczegółową porównawczą ocenę tej oferty oraz oferty odrzuconej ( ). 36. Instytucja zmawiająca nie jest również zobowiązana przedstawić oferentowi, którego oferta nie została wybrana, na jego pisemny wniosek, pełnej kopii sprawozdania z oceny ( ). 37. Ponadto należy przypomnieć, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem uzasadnienie wymagane na podstawie art. 296 akapit drugi TFUE należy oceniać w zależności od okoliczności sprawy, w szczególności treści aktu i charakteru przedstawionych argumentów ( ). 38. W niniejszym przypadku z pkt 12–18 zaskarżonego wyroku, streszczonych w pkt 8–10 niniejszej opinii, wynika, że EUIPO przedstawiło uzasadnienie zaskarżonej przed Sądem decyzji o odrzuceniu oferty w trzech pismach: z dnia 11 sierpnia 2011 r., z dnia 26 sierpnia 2011 r. oraz z dnia 15 września 2011 r. 39. Jest bezsporne, że w pismach tych EUIPO przekazało European Dynamics i in. odpis ze sprawozdania z oceny zawierający ocenę jakościową ich oferty, wskazało nazwy trzech wybranych oferentów oraz przesłało trzy tabele przedstawiające wyniki uzyskane przez tych trzech oferentów i European Dynamics i in., a ściślej rzecz biorąc – tabelę oceny porównawczej ofert technicznych, tabelę oceny porównawczej ofert w kontekście oferty najkorzystniejszej ekonomicznie oraz tabelę porównawczą dotyczącą kryteriów finansowych. Tabele te umożliwiły European Dynamics i in. uzyskanie całościowego obrazu punktów przyznanych ich ofercie oraz ofertom wybranych oferentów w związku zarówno z kryteriami jakościowymi, jak i kryteriami finansowymi, oraz ich wpływu na końcową ogólną notę. 40. Jednakże, jak wynika z pkt 252 zaskarżonego wyroku, Sąd stwierdził, czego EUIPO nie podważa, że komisja przetargowa zastosowała wzór matematyczny lub przyznała części dziesiętne punktu w ramach podkryteriów lub podpunktów i że sprawozdanie z oceny zawierało szczególne negatywne uwagi w tym względzie, skutkujące poszczególnymi odliczeniami punktów. 41. Należy zaś stwierdzić, że EUIPO nie podało liczby uzyskanych porównawczo przez European Dynamics i in. i wybranych oferentów punktów w podziale każdorazowo według podkryteriów ani nie wyjaśniło sposobu obliczania konkretnie użytego przez komisję przetargową dla celów przypisania konkretnej wagi każdemu z tych podkryteriów w ramach całościowej oceny. 42. W tych okolicznościach European Dynamics i in. oraz Sąd nie były w stanie ani zrozumieć, jaką odpowiednią wagę odegrały te podkryteria w ocenie, to znaczy w określeniu łącznego wyniku, ani ustalić korelacji między poszczególnymi negatywnymi ocenami a odliczeniami punktów, które miały wpływ na łączny wynik. 43. Choć jest zaś prawdą, że według orzecznictwa wymóg uzasadnienia należy oceniać w świetle okoliczności sprawy i nie można wymagać, by uzasadnienie wyszczególniało wszystkie istotne okoliczności faktyczne i prawne, ponieważ ocena, czy uzasadnienie aktu spełnia wymogi art. 296 TFUE, winna opierać się nie tylko na jego brzmieniu, ale także uwzględniać jego kontekst, jak również całość przepisów prawa regulującego daną dziedzinę, to jednak uzasadnienie wymagane przez art. 296 TFUE powinno przedstawiać w sposób jasny i jednoznaczny tok rozumowania instytucji, która wydała akt, tak aby umożliwić zainteresowanym zaznajomienie się z podstawą rozstrzygnięcia, a właściwemu sądowi dokonanie jego kontroli ( ). 44. Wynika stąd, że nie można uznać, iż decyzja, która nie pozwala oferentowi zrozumieć powodów odrzucenia jego oferty ani ustalić ogólnych danych oraz zalet ofert wybranych oferentów oraz która nie pozwala sądowi Unii sprawdzić zgodności z prawem zawartej w tej decyzji oceny, spełnia wymogi uzasadnienia wynikające z art. 100 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia finansowego w związku z art. 296 akapit drugi TFUE. 45. W tych okolicznościach w mojej ocenie Sąd nie naruszył prawa, gdy uznał, że decyzja o odrzuceniu oferty nie była wystarczająco uzasadniona. 46. Wniosku tego nie mogą podważyć różne argumenty przedstawione przez EUIPO. 47. Co się bowiem tyczy w pierwszej kolejności powołania się przez EUIPO na wyrok z dnia 4 października 2012 r., Evropaïki Dynamiki/Komisja ( ), wystarczy zauważyć, że w sprawie tej – w przeciwieństwie to tego, jak to jest w niniejszym przypadku – po pierwsze, przekazane przez Komisję Europejską wyciągi sprawozdań z oceny pozwalały wywnioskować, ile punktów uzyskali odnośna skarżąca i wybrany oferent w podziale każdorazowo według podkryteriów, oraz określić wagę każdego z tych podkryteriów w ogólnej ocenie, a po drugie, przedstawione uwagi komisji przetargowej wyjaśniały w odniesieniu do każdego kryterium udzielenia zamówienia, na podstawie jakich podkryteriów Komisja uznała ofertę wybranego oferenta lub ofertę odnośnej skarżącej za najlepszą ( ). 48. Co się tyczy w drugiej kolejności argumentu dotyczącego tego, że skoro European Dynamics i in. otrzymały w niniejszym przypadku najlepszą notę techniczną za każde kryterium udzielenia zamówienia, nie miały żadnego interesu w tym, by uzyskać informacje o zaletach wybranych ofert, wystarczy zauważyć, że EUIPO nie podważa toku rozumowania Sądu przedstawionego w pkt 253 zaskarżonego wyroku, zgodnie z którym European Dynamics i in. miały interes w poznaniu zakresu, w jakim negatywne oceny przedstawione przez instytucję zamawiającą prowadziły do odjęcia im punktów netto ( ). 49. W świetle wszystkich powyższych rozważań sądzę, że trzeci zarzut odwołania EUIPO należy oddalić. VI. Wnioski 50. W świetle powyższych rozważań – i nie przesądzając o zasadności pozostałych zarzutów odwołania – proponuję, by Trybunał oddalił zarzut trzeci jako bezzasadny. Rozstrzygnięcie o kosztach winno nastąpić w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. ( ) Język oryginału: francuski. ( ) T‑556/11, zwanego dalej „zaskarżonym wyrokiem”, EU:T:2016:248. ( ) Dz.U. 2002, L 248, s. 1. ( ) Dz.U. 2006, L 390, s. 1. Rozporządzenie nr 1605/2002 zostało uchylone ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2013 r. rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylającego rozporządzenie nr 1605/2002 (Dz.U. 2012, L 298, s. 1). ( ) Dz.U. 2002, L 357, s. 1. Rozporządzenie to zostało zmienione rozporządzeniem Komisji (WE, Euratom) nr 478/2007 z dnia 23 kwietnia 2007 r. (Dz.U. 2007, L 111, s. 13). ( ) Obie tabele zostały przedstawione w pkt 14 zaskarżonego wyroku. ( ) Zobacz pkt 18 zaskarżonego wyroku. ( ) W związku z odpowiedzią EUIPO na środki organizacji postępowania oraz środki dowodowe Sądu, European Dynamics i in. podniosły nowy zarzut, dotyczący tego, że EUIPO naruszyło specyfikację istotnych warunków zamówienia, akceptując ofertę finansową Informática El Corte Ingles SA – Altia Consultores SA Temporary Association (IECI), w sytuacji gdy obejmowała ona ofertę wariantową i przedział cenowy. Sąd oddalił ten zarzut w pkt 230 i nast. zaskarżonego wyroku. ( ) Punkty 61–78 zaskarżonego wyroku. ( ) Zobacz pkt 244, 250 zaskarżonego wyroku. ( ) Zobacz pkt 250 zaskarżonego wyroku. ( ) Zobacz pkt 250 zaskarżonego wyroku. ( ) Zobacz pkt 251 zaskarżonego wyroku. ( ) Zobacz pkt 252 zaskarżonego wyroku. ( ) Zobacz pkt 252 zaskarżonego wyroku. ( ) Zobacz pkt 254 zaskarżonego wyroku. ( ) C‑629/11 P, niepublikowany, EU:C:2012:617. ( ) Wyrok z dnia 4 października 2012 r., Evropaïki Dynamiki/Komisja (C‑629/11 P, niepublikowany, EU:C:2012:617, pkt 21 i przytoczone tam orzecznictwo). ( ) Wyrok z dnia 4 października 2012 r., Evropaïki Dynamiki/Komisja (C‑629/11 P, niepublikowany, EU:C:2012:617, pkt 22 i przytoczone tam orzecznictwo). ( ) Wyrok z dnia 4 października 2012 r., Evropaïki Dynamiki/Komisja (C‑629/11 P, niepublikowany, EU:C:2012:617, pkt 23 i przytoczone tam orzecznictwo). ( ) Zobacz m.in. wyroki: z dnia 2 kwietnia 1998 r., Komisja/Sytraval i Brink’s France (C‑367/95 P, EU:C:1998:154, pkt 63); a także z dnia 10 marca 2016 r., HeidelbergCement/Komisja (C‑247/14 P, EU:C:2016:149, pkt 16). ( ) C‑629/11 P, niepublikowany, EU:C:2012:617. ( ) Zobacz w szczególności pkt 26 i 28 wspomnianego wyroku oraz pkt 45 wyroku Sądu z dnia 20 września 2011 r., Evropaïki Dynamiki/Komisja (T‑298/09, niepublikowanego, EU:T:2011:496), zaskarżonego przed Trybunałem w ramach wspomnianej sprawy (punkt ten jest odtworzony w pkt 11 tego wyroku Trybunału). ( ) W tym względzie zob. pkt 227 i przede wszystkim 228 zaskarżonego wyroku.

© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 14.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · Źródło