C-387/10

WyrokTSUE2011-09-29CELEX: 62010CJ0387ECLI:EU:C:2011:625

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy przepisy państwa członkowskiego, które ograniczają możliwość wyznaczenia przedstawicieli podatkowych dla funduszy inwestycyjnych i funduszy nieruchomości wyłącznie do krajowych instytucji kredytowych i powierniczych, stanowią uchybienie zobowiązaniom wynikającym z art. 49 WE i art. 36 Porozumienia o EOG, naruszając swobodę świadczenia usług?

Ratio decidendi

Trybunał stwierdził, że przepisy austriackie, które zezwalały jedynie krajowym instytucjom kredytowym lub powierniczym na pełnienie funkcji przedstawicieli podatkowych dla funduszy inwestycyjnych i nieruchomości, stanowią ograniczenie swobody świadczenia usług. Takie ograniczenie jest niedopuszczalne, ponieważ Republika Austrii nie przedstawiła żadnego uzasadnienia opartego na nadrzędnych względach interesu ogólnego, które mogłoby usprawiedliwić tę dyskryminację. W konsekwencji, brak uzasadnienia dla ograniczenia swobody świadczenia usług doprowadził do stwierdzenia uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego.

Stan faktyczny

Komisja Europejska wniosła skargę przeciwko Republice Austrii, zarzucając jej naruszenie art. 49 WE i art. 36 Porozumienia o EOG. Naruszenie to miało polegać na przyjęciu i utrzymywaniu w mocy przepisów krajowych, które zezwalały jedynie krajowym instytucjom kredytowym lub powierniczym z siedzibą w Austrii na pełnienie funkcji przedstawicieli podatkowych dla funduszy inwestycyjnych i funduszy nieruchomości, co stanowiło ograniczenie swobody świadczenia usług.

Rozstrzygnięcie

1) Przyjmując i utrzymując w mocy przepisy, zgodnie z którymi jedynie krajowe instytucje kredytowe lub powiernicze mogą być wyznaczone jako przedstawiciele podatkowi funduszy inwestycyjnych lub funduszy nieruchomości, Republika Austrii uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 49 WE i art. 36 Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym z dnia 2 maja 1992 r. 2) Republika Austrii zostaje obciążona kosztami postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 29 września 2011 r. – Komisja przeciwko Austrii (sprawa C‑387/10) Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego – Swoboda świadczenia usług – Przepisy państwa członkowskiego dotyczące funduszy inwestycyjnych i funduszy nieruchomości – Dowód dotyczący zysku uznanego za wypłacony – Dowód przedstawiony za pośrednictwem przedstawiciela podatkowego – Krajowe instytucje kredytowe i powiernicze będące przedstawicielami podatkowymi Swoboda świadczenia usług – Ograniczenia – Przepisy krajowe ograniczające przedstawicielstwo podatkowe funduszy inwestycyjnych i funduszy nieruchomości do krajowych instytucji kredytowych i krajowych instytucji powierniczych – Niedopuszczalność – Uzasadnienie interesem ogólnym – Brak (art. 49 WE; porozumienie o EOG, art. 36) (por. pkt 25, 31–34; sentencja) Przedmiot Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego – Naruszenie art. 49 WE i art. 36 Porozumienia z dnia 2 maja 1992 r. o Europejskim Obszarze Gospodarczym (Dz.U. L 1, s. 3) – Przepisy państwa członkowskiego ograniczające przedstawicielstwo podatkowe funduszy inwestycyjnych i funduszy nieruchomości do instytucji powierniczych i kredytowych z siedzibą w tym państwie. Sentencja 1) Przyjmując i utrzymując w mocy przepisy, zgodnie z którymi jedynie krajowe instytucje kredytowe lub powiernicze mogą być wyznaczone jako przedstawiciele podatkowi funduszy inwestycyjnych lub funduszy nieruchomości, Republika Austrii uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 49 WE i art. 36 Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym z dnia 2 maja 1992 r. 2) Republika Austrii zostaje obciążona kosztami postępowania.