C-39/08

PostanowienieTSUE2009-02-12CELEX: 62008CO0039ECLI:EU:C:2009:91

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy art. 3 ust. 1 lit. b) i c) dyrektywy 89/104/EWG należy interpretować w ten sposób, że właściwy organ państwa członkowskiego ma obowiązek pominięcia wymienionych w tych przepisach podstaw odmowy rejestracji znaku towarowego, gdy zgłoszone oznaczenie jest identyczne lub porównywalne z oznaczeniem już zarejestrowanym jako znak towarowy dla identycznych lub podobnych towarów lub usług, a oba zgłoszenia pochodzą od tego samego właściciela?

Ratio decidendi

Trybunał stwierdził, że dyrektywa 89/104/EWG nie nakłada na właściwe organy państw członkowskich obowiązku pomijania podstaw odmowy rejestracji znaku towarowego, nawet jeśli zgłoszone oznaczenie jest podobne do już zarejestrowanego znaku tego samego właściciela. Przepisy art. 3 ust. 1 lit. b) i c) dyrektywy określają bezwzględne podstawy odmowy rejestracji, które mają na celu zapewnienie, że zarejestrowane znaki towarowe spełniają funkcję gwarancji pochodzenia. Indywidualne rozpatrywanie każdego zgłoszenia jest zgodne z tą zasadą, a wcześniejsze decyzje dotyczące innych znaków, nawet tego samego właściciela, nie zwalniają organu z oceny każdego nowego zgłoszenia pod kątem spełnienia wymogów dyrektywy.

Stan faktyczny

Sprawa dotyczyła wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożonego przez Bundespatentgericht (Niemcy). Sąd krajowy miał wątpliwości co do wykładni dyrektywy 89/104/EWG w sytuacji, gdy właściciel szeregu podobnych znaków towarowych zgłaszał do rejestracji nowy znak, który był skonstruowany w identyczny lub porównywalny sposób do już zarejestrowanych, a organ krajowy odmawiał jego rejestracji na podstawie art. 3 ust. 1 lit. b) i c) dyrektywy.

Rozstrzygnięcie

Właściwy organ państwa członkowskiego wezwany do wydania decyzji w przedmiocie zgłoszenia znaku towarowego do rejestracji nie ma obowiązku pominięcia wymienionych w art. 3 ust. 1 lit. b) i c) dyrektywy Rady 89/104/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych, w wersji uwzględniającej zmiany wprowadzone decyzją Rady 92/10/EWG z dnia 19 grudnia 1991 r. podstaw odmowy rejestracji i dopuszczenia zgłoszenia ze względu na to, że oznaczenie, o którego rejestrację jako znaku towarowego wniesiono, jest skonstruowane w identyczny lub porównywalny sposób jak oznaczenie, które zostało już zarejestrowane jako znak towarowy i które odnosi się do identycznych lub podobnych towarów lub usług.

Pełny tekst orzeczenia

Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 12 lutego 2009 r. – Bild digital i ZVS Zeitungsvertrieb Stuttgart przeciwko Präsident des Deutschen Patent- und Markenamts (sprawy połączone C‑39/08 i C‑43/08) Artykuł 104 § 3 akapit pierwszy regulaminu Trybunału – Dyrektywa 89/104/EWG – Zgłoszenia znaków towarowych do rejestracji – Indywidualne rozpatrywanie zgłoszeń – Nieuwzględnienie wcześniejszych decyzji – Oczywista niedopuszczalność Zbliżanie ustawodawstw – Znaki towarowe – Dyrektywa 89/104 – Odmowa lub unieważnienie rejestracji – Wcześniejsza rejestracja znaku towarowego w niektórych państwach członkowskich – Wpływ (dyrektywa Rady 89/104, art. 3 ust. 1 lit. b), c)) (por. pkt 19) Przedmiot Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym – Bundespatentgericht (Niemcy) – Wykładnia art. 3 pierwszej dyrektywy Rady 89/104/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (Dz.U. 1989, L 40, s. 1) – Indywidualne rozpatrywanie zgłoszeń znaków towarowych bez uwzględnienia wcześniejszych decyzji wydanych w podobnych sprawach – Odmowa rejestracji znaku towarowego zgłoszonego przez właściciela szeregu podobnych znaków towarowych Sentencja Właściwy organ państwa członkowskiego wezwany do wydania decyzji w przedmiocie zgłoszenia znaku towarowego do rejestracji nie ma obowiązku pominięcia wymienionych w art. 3 ust. 1 lit. b) i c) dyrektywy Rady 89/104/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych, w wersji uwzględniającej zmiany wprowadzone decyzją Rady 92/10/EWG z dnia 19 grudnia 1991 r. podstaw odmowy rejestracji i dopuszczenia zgłoszenia ze względu na to, że oznaczenie, o którego rejestrację jako znaku towarowego wniesiono, jest skonstruowane w identyczny lub porównywalny sposób jak oznaczenie, które zostało już zarejestrowane jako znak towarowy i które odnosi się do identycznych lub podobnych towarów lub usług.