C-393/20

PostanowienieTSUE2021-12-10CELEX: 62020CO0393ECLI:EU:C:2021:1006

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy art. 13 ust. 2 rozporządzenia nr 1215/2012 w związku z jego art. 11 ust. 1 lit. b) należy interpretować w ten sposób, że może na niego powołać się spółka, która – w zamian za usługi świadczone na rzecz bezpośrednio poszkodowanego w wypadku drogowym w związku z wynikłą z niego szkodą – nabyła od niego roszczenie o wypłatę odszkodowania z tytułu ubezpieczenia w celu dochodzenia zaspokojenia owego roszczenia od ubezpieczyciela sprawcy rzeczonego wypadku, nie prowadząc przy tym działalności związanej z profesjonalnym obrotem w zakresie dochodzenia takich roszczeń?

Ratio decidendi

Trybunał sprostował wyrok, aby jasno wskazać, że art. 13 ust. 2 rozporządzenia nr 1215/2012 nie ma zastosowania do spółki, która nabyła roszczenie o odszkodowanie od poszkodowanego w wypadku drogowym, jeśli spółka ta nie prowadzi działalności związanej z profesjonalnym obrotem takimi roszczeniami. Sprostowanie to precyzuje, że ochrona przewidziana w tym przepisie, mająca na celu ochronę słabszej strony umowy ubezpieczenia, nie obejmuje podmiotów, które nie są bezpośrednio stroną umowy ubezpieczenia i nie działają w charakterze konsumenta.

Stan faktyczny

Sprawa dotyczyła wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożonego przez Sąd Rejonowy dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie. Przedmiotem sporu było roszczenie o wypłatę odszkodowania z tytułu ubezpieczenia, nabyte przez spółkę (T.B. i D. sp. z o.o.) od osoby poszkodowanej w wypadku drogowym. Spółka ta dochodziła zaspokojenia roszczenia od ubezpieczyciela sprawcy wypadku (G.I. A/S).

Rozstrzygnięcie

1) Punkt 24 wyroku z dnia 21 października 2021 r., T.B. i D. (Jurysdykcja w sprawach dotyczących ubezpieczenia) (C‑393/20, niepublikowanego, EU:C:2021:871) w wersji sporządzonej w języku postępowania należy sprostować i nadać mu następujące brzmienie: „Poprzez swoje pytanie pierwsze sąd odsyłający pragnie w istocie ustalić, czy art. 13 ust. 2 rozporządzenia nr 1215/2012 w związku z jego art. 11 ust. 1 lit. b) należy interpretować w ten sposób, że może na niego powołać się spółka, która – w zamian za usługi świadczone na rzecz bezpośrednio poszkodowanego w wypadku drogowym w związku z wynikłą z niego szkodą – nabyła od niego roszczenie o wypłatę odszkodowania z tytułu ubezpieczenia w celu dochodzenia zaspokojenia owego roszczenia od ubezpieczyciela sprawcy rzeczonego wypadku, nie prowadząc przy tym działalności związanej z profesjonalnym obrotem w zakresie dochodzenia takich roszczeń.”. 2) Punkt 43 rzeczonego wyroku w wersji sporządzonej w języku postępowania należy sprostować i nadać mu następujące brzmienie: „W świetle powyższych rozważań na pytanie pierwsze trzeba odpowiedzieć, że art. 13 ust. 2 rozporządzenia nr 1215/2012 w związku z jego art. 11 ust. 1 lit. b) należy interpretować w ten sposób, że nie może na niego powołać się spółka, która – w zamian za usługi świadczone na rzecz bezpośrednio poszkodowanego w wypadku drogowym w związku z wynikłą z niego szkodą – nabyła od niego roszczenie o wypłatę odszkodowania z tytułu ubezpieczenia w celu dochodzenia zaspokojenia owego roszczenia od ubezpieczyciela sprawcy rzeczonego wypadku, nie prowadząc przy tym działalności związanej z profesjonalnym obrotem w zakresie dochodzenia takich roszczeń.”. 3) Punkt pierwszy sentencji tego samego wyroku, w wersji sporządzonej w języku postępowania należy sprostować i nadać mu następujące brzmienie: „Artykuł 13 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych w związku z jego art. 11 ust. 1 lit. b) należy interpretować w ten sposób, że nie może na niego powołać się spółka, która – w zamian za usługi świadczone na rzecz bezpośrednio poszkodowanego w wypadku drogowym w związku z wynikłą z niego szkodą – nabyła od niego roszczenie o wypłatę odszkodowania z tytułu ubezpieczenia w celu dochodzenia zaspokojenia owego roszczenia od ubezpieczyciela sprawcy rzeczonego wypadku, nie prowadząc przy tym działalności związanej z profesjonalnym obrotem w zakresie dochodzenia takich roszczeń.”. 4) Oryginał niniejszego postanowienia załącza się do oryginału wyroku podlegającego sprostowaniu. Wzmiankę o tym postanowieniu zamieszcza się na marginesie oryginału wyroku podlegającego sprostowaniu.

Pełny tekst orzeczenia

POSTANOWIENIE TRYBUNAŁU (ósma izba) z dnia 10 grudnia 2021 r.(*) Sprostowanie wyroku W sprawie C‑393/20 REC mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Sąd Rejonowy dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie (Polska) postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2020 r., które wpłynęło do Trybunału w dniu 18 sierpnia 2020 r., w postępowaniu: T.B., D. sp. z o.o. przeciwko G.I. A/S, TRYBUNAŁ (ósma izba), w składzie: F. Biltgen, sędzia, pełniący obowiązki prezesa ósmej izby, L.S. Rossi (sprawozdawczyni) i N. Wahl, sędziowie, rzecznik generalny: M. Campos Sánchez-Bordona, sekretarz: A. Calot Escobar, po wysłuchaniu rzecznika generalnego, wydaje następujące Postanowienie 1 W dniu 21 października 2021 r. Trybunał (ósma izba) wydał wyrok T.B. i D. (Jurysdykcja w sprawach dotyczących ubezpieczenia) (C‑393/20, niepublikowany, EU:C:2021:871). 2 Wyrok ten zawiera w wersji sporządzonej w języku postępowania błąd, który należy sprostować z urzędu w trybie art. 103 § 1 regulaminu postępowania przed Trybunałem. Z tych względów Trybunał (ósma izba) postanawia: 1) Punkt 24 wyroku z dnia 21 października 2021 r., T.B. i D. (Jurysdykcja w sprawach dotyczących ubezpieczenia) (C‑393/20, niepublikowanego, EU:C:2021:871) w wersji sporządzonej w języku postępowania należy sprostować i nadać mu następujące brzmienie: „Poprzez swoje pytanie pierwsze sąd odsyłający pragnie w istocie ustalić, czy art. 13 ust. 2 rozporządzenia nr 1215/2012 w związku z jego art. 11 ust. 1 lit. b) należy interpretować w ten sposób, że może na niego powołać się spółka, która – w zamian za usługi świadczone na rzecz bezpośrednio poszkodowanego w wypadku drogowym w związku z wynikłą z niego szkodą – nabyła od niego roszczenie o wypłatę odszkodowania z tytułu ubezpieczenia w celu dochodzenia zaspokojenia owego roszczenia od ubezpieczyciela sprawcy rzeczonego wypadku, nie prowadząc przy tym działalności związanej z profesjonalnym obrotem w zakresie dochodzenia takich roszczeń.”. 2) Punkt 43 rzeczonego wyroku w wersji sporządzonej w języku postępowania należy sprostować i nadać mu następujące brzmienie: „W świetle powyższych rozważań na pytanie pierwsze trzeba odpowiedzieć, że art. 13 ust. 2 rozporządzenia nr 1215/2012 w związku z jego art. 11 ust. 1 lit. b) należy interpretować w ten sposób, że nie może na niego powołać się spółka, która – w zamian za usługi świadczone na rzecz bezpośrednio poszkodowanego w wypadku drogowym w związku z wynikłą z niego szkodą – nabyła od niego roszczenie o wypłatę odszkodowania z tytułu ubezpieczenia w celu dochodzenia zaspokojenia owego roszczenia od ubezpieczyciela sprawcy rzeczonego wypadku, nie prowadząc przy tym działalności związanej z profesjonalnym obrotem w zakresie dochodzenia takich roszczeń.”. 3) Punkt pierwszy sentencji tego samego wyroku, w wersji sporządzonej w języku postępowania należy sprostować i nadać mu następujące brzmienie: „Artykuł 13 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych w związku z jego art. 11 ust. 1 lit. b) należy interpretować w ten sposób, że nie może na niego powołać się spółka, która – w zamian za usługi świadczone na rzecz bezpośrednio poszkodowanego w wypadku drogowym w związku z wynikłą z niego szkodą – nabyła od niego roszczenie o wypłatę odszkodowania z tytułu ubezpieczenia w celu dochodzenia zaspokojenia owego roszczenia od ubezpieczyciela sprawcy rzeczonego wypadku, nie prowadząc przy tym działalności związanej z profesjonalnym obrotem w zakresie dochodzenia takich roszczeń.”. 4) Oryginał niniejszego postanowienia załącza się do oryginału wyroku podlegającego sprostowaniu. Wzmiankę o tym postanowieniu zamieszcza się na marginesie oryginału wyroku podlegającego sprostowaniu. Sporządzono w Luksemburgu w dniu 10 grudnia 2021 r. Sekretarz Pełniący obowiązki prezesa ósmej izby A. Calot Escobar F. Biltgen * Język postępowania: polski.