C-397/05

PostanowienieTSUE2007-03-06CELEX: 62005CO0397ECLI:EU:C:2007:135

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy krajowe przepisy uzależniające prowadzenie działalności w zakresie przyjmowania zakładów wzajemnych od uzyskania koncesji lub zezwolenia policji, wykluczające z tego sektora niektóre formy spółek kapitałowych oraz przewidujące sankcje karne za brak takiego zezwolenia, są zgodne z art. 43 WE i 49 WE dotyczącymi swobody przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług?

Ratio decidendi

Trybunał uznał, że krajowe przepisy wymagające koncesji lub zezwolenia policji na prowadzenie działalności w zakresie zakładów wzajemnych stanowią ograniczenie swobody przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług. Podkreślił, że wykluczenie z sektora gier losowych podmiotów działających w formie spółek kapitałowych notowanych na rynkach regulowanych jest sprzeczne z art. 43 WE i 49 WE. Ponadto, Trybunał stwierdził, że sankcje karne za brak koncesji lub zezwolenia są niezgodne z prawem wspólnotowym, jeśli osoby te nie mogły uzyskać wymaganych zezwoleń z powodu odmowy udzielenia ich przez państwo członkowskie z naruszeniem prawa wspólnotowego. Sąd krajowy ma zbadać, czy ograniczenie liczby podmiotów służy zapobieganiu przestępczości.

Stan faktyczny

Postępowanie karne zostało wszczęte przeciwko Di Maggiowi i Buccoliemu. Sprawa dotyczyła wykonywania działalności w zakresie zbierania, przyjmowania, rejestracji i przekazywania ofert zakładów wzajemnych, w szczególności na imprezy sportowe, bez wymaganej koncesji lub zezwolenia policji. Sąd krajowy, Tribunale di Palermo, zwrócił się do TSUE z pytaniem prejudycjalnym dotyczącym zgodności krajowych przepisów z prawem Unii Europejskiej.

Rozstrzygnięcie

1) Przepis krajowy zakazujący wykonywania działalności w zakresie zbierania, przyjmowania, rejestracji i przekazywania ofert zakładów wzajemnych, w szczególności na imprezy sportowe, bez koncesji lub zezwolenia policji wydawanego przez dane państwo członkowskie, stanowi ograniczenie swobody przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług, o których mowa odpowiednio w art. 43 WE i 49 WE. 2) Do sądu krajowego należy zbadanie, czy w zakresie, w jakim przepis krajowy ogranicza ilość podmiotów gospodarczych działających w sektorze gier losowych, służy on rzeczywiście względom zapobiegania wykorzystywaniu działalności w tym sektorze w celach przestępczych lub oszukańczych. 3) Artykuły 43 WE i 49 WE należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one przepisowi krajowemu, takiemu jak ten rozpatrywany w postępowaniach przed sądem krajowym, który wyklucza z sektora gier losowych − a ponadto czyni to nadal − podmioty działające w formie spółek kapitałowych, których akcje są notowane na rynkach regulowanych. 4) Artykuły 43 WE i 49 WE należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one przepisowi krajowemu, takiemu jak ten rozpatrywany w postępowaniach przed sądem krajowym, który przewiduje zastosowanie sankcji karnych wobec osób, takich jak oskarżeni w postępowaniach przed sądem krajowym, za wykonywanie przez nie, bez wymaganej przez ustawodawstwo krajowe koncesji lub zezwolenia policji, zorganizowanej działalności w zakresie przyjmowania zakładów wzajemnych, jeśli osoby te nie mogły uzyskać wspomnianej koncesji lub zezwolenia policji z powodu odmowy jej udzielenia przez to państwo członkowskie, której to odmowy dokonano z naruszeniem prawa wspólnotowego.

Pełny tekst orzeczenia

Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 6 marca 2007 r. – Postępowanie karne przeciwko Di Maggiowi i Buccoli (sprawa C‑397/05) Artykuł 104 § 3 akapit pierwszy regulaminu – Swoboda przedsiębiorczości – Swoboda świadczenia usług – Wykładnia art. 43 WE i 49 WE – Gry losowe – Przyjmowanie zakładów wzajemnych na imprezy sportowe – Wymóg koncesji – Wykluczenie podmiotów gospodarczych ustanowionych w pewnych formach spółki kapitałowej – Wymóg zezwolenia policji – Sankcje karne Swobodny przepływ osób – Swoboda przedsiębiorczości – Swoboda świadczenia usług – Ograniczenia (art. 43 WE i 49 WE) (por. pkt 7 oraz pkt 1–4 sentencji) Przedmiot Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym – Tribunale di Palermo - Wykładnia art. 31 WE, 43 WE, 49 WE i 81–89 WE – Przepisy krajowe uzależniające wykonywanie działalności w zakresie przyjmowania zakładów wzajemnych od uzyskania zezwolenia. Sentencja 1) Przepis krajowy zakazujący wykonywania działalności w zakresie zbierania, przyjmowania, rejestracji i przekazywania ofert zakładów wzajemnych, w szczególności na imprezy sportowe, bez koncesji lub zezwolenia policji wydawanego przez dane państwo członkowskie, stanowi ograniczenie swobody przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług, o których mowa odpowiednio w art. 43 WE i 49 WE. 2) Do sądu krajowego należy zbadanie, czy w zakresie, w jakim przepis krajowy ogranicza ilość podmiotów gospodarczych działających w sektorze gier losowych, służy on rzeczywiście względom zapobiegania wykorzystywaniu działalności w tym sektorze w celach przestępczych lub oszukańczych. 3) Artykuły 43 WE i 49 WE należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one przepisowi krajowemu, takiemu jak ten rozpatrywany w postępowaniach przed sądem krajowym, który wyłącza z sektora gier losowych − a ponadto czyni to nadal − podmioty działające w formie spółek kapitałowych, których akcje są notowane na rynkach regulowanych. 4) Artykuły 43 WE i 49 WE należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one przepisowi krajowemu, takiemu jak ten rozpatrywany w postępowaniach przed sądem krajowym, który przewiduje zastosowanie sankcji karnych wobec osób, takich jak oskarżeni w postępowaniach przed sądem krajowym, za wykonywanie przez nie, bez wymaganej przez ustawodawstwo krajowe koncesji lub zezwolenia policji, zorganizowanej działalności w zakresie przyjmowania zakładów wzajemnych, jeśli osoby te nie mogły uzyskać wspomnianej koncesji lub zezwolenia policji z powodu odmowy jej udzielenia przez to państwo członkowskie, której to odmowy dokonano z naruszeniem prawa wspólnotowego.