C-405/09

WyrokTSUE2011-04-07CELEX: 62009CJ0405ECLI:EU:C:2011:220

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy stosowanie przez państwo członkowskie procedury administracyjnej, która opóźnia stwierdzenie środków własnych Unii Europejskiej, oraz nieprzestrzeganie terminów dla pokrycia retrospektywnego tych środków, stanowi uchybienie zobowiązaniom wynikającym z rozporządzeń dotyczących systemu środków własnych i Wspólnotowego kodeksu celnego?

Ratio decidendi

Trybunał uznał, że Finlandia uchybiła swoim zobowiązaniom, ponieważ jej procedura administracyjna przewidująca co najmniej czternastodniowy termin na przedstawienie uwag przez dłużnika przed stwierdzeniem środków własnych, a także nieprzestrzeganie terminów dla pokrycia retrospektywnego, prowadziły do opóźnień w udostępnianiu tych środków. Takie działania są sprzeczne z art. 2, 6 i 9–11 rozporządzeń nr 1552/89 i nr 1150/2000 oraz art. 220 rozporządzenia nr 2913/92, które nakładają na państwa członkowskie obowiązek terminowego ustalania i udostępniania środków własnych.

Stan faktyczny

Komisja Europejska wniosła skargę przeciwko Republice Finlandii, zarzucając jej uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego. Zarzut dotyczył stosowania przez Finlandię procedury administracyjnej, zgodnie z którą środki własne Unii Europejskiej (należności przywozowe i wywozowe) były stwierdzane dopiero po przyznaniu dłużnikowi terminu co najmniej czternastu dni na przedstawienie jego uwag. Dodatkowo, Finlandia nie przestrzegała wyznaczonych terminów na zapisanie tych środków w przypadku pokrycia retrospektywnego, co prowadziło do opóźnień w ich wpłacie.

Rozstrzygnięcie

1) Stosując procedurę administracyjną, zgodnie z którą środki własne Unii Europejskiej zostają stwierdzone dopiero po przyznaniu dłużnikowi terminu co najmniej czternastu dni na przedstawienie jego uwag, a także nieprzestrzegając, w przypadku pokrycia retrospektywnego, wyznaczonych terminów na zapisanie tych środków, co pociąga za sobą opóźnienie ich wpłaty, Republika Finlandii uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 2, 6 i 9–11 rozporządzeń Rady (EWG, Euratom) nr 1552/89 z dnia 29 maja 1989 r. wykonującego decyzję 88/376/EWG, Euratom w sprawie systemu środków własnych Wspólnot, zmienionego rozporządzeniem Rady (Euratom, WE) nr 1355/96 z dnia 8 lipca 1996 r., oraz rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1150/2000 z dnia 22 maja 2000 r. wykonującego decyzję 94/728/WE, Euratom w sprawie systemu środków własnych Wspólnot, i art. 220 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny. 2) Republika Finlandii zostaje obciążona kosztami postępowania. 3) Republika Federalna Niemiec pokrywa swoje własne koszty.

Pełny tekst orzeczenia

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 7 kwietnia 2011 r. – Komisja przeciwko Finlandii (sprawa C‑405/09) Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego – Środki własne Unii – Procedury dotyczące poboru należności przywozowych lub wywozowych – Opóźnienie w stwierdzeniu związanych z tymi należnościami środków własnych Środki własne Unii Europejskiej – Ustalenie i udostępnienie przez państwa członkowskie – Wpis na rachunek Komisji – Zwłoka w dokonaniu wpisu – Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego – Obowiązek zapłaty odsetek za zwłokę (rozporządzenia Rady: nr 1552/89, art. 2, 6, 9–11; nr 2913/92, art. 220; nr 1150/2000, art. 2, 6, 9–11) (por. pkt 35-39, 41, 49-51; sentencja) Przedmiot Uchybienie zobowiązaniom państwa – Naruszenie art. 2, 6 i 9–11 rozporządzeń Rady (EWG, Euratom) nr 1552/89 z dnia 29 maja 1989 r. wykonującego decyzję 88/376/EWG, Euratom w sprawie systemu środków własnych Wspólnot (Dz.U. L 155, s. 1), oraz rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1150/2000 z dnia 22 maja 2000 r. wykonującego decyzję 94/728/WE, Euratom w sprawie systemu środków własnych Wspólnot (Dz.U. L 130, s. 1), i art. 220 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny (Dz.U. L 302, s. 1) – Nieprzestrzeganie, w przypadku pokrycia retrospektywnego, wyznaczonych terminów na uwzględnienie i stwierdzenie wspólnotowych środków własnych Sentencja 1) Stosując procedurę administracyjną, zgodnie z którą środki własne Unii Europejskiej zostają stwierdzone dopiero po przyznaniu dłużnikowi terminu co najmniej czternastu dni na przedstawienie jego uwag, a także nieprzestrzegając, w przypadku pokrycia retrospektywnego, wyznaczonych terminów na zapisanie tych środków, co pociąga za sobą opóźnienie ich wpłaty, Republika Finlandii uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 2, 6 i 9–11 rozporządzeń Rady (EWG, Euratom) nr 1552/89 z dnia 29 maja 1989 r. wykonującego decyzję 88/376/EWG, Euratom w sprawie systemu środków własnych Wspólnot, zmienionego rozporządzeniem Rady (Euratom, WE) nr 1355/96 z dnia 8 lipca 1996 r., oraz rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1150/2000 z dnia 22 maja 2000 r. wykonującego decyzję 94/728/WE, Euratom w sprawie systemu środków własnych Wspólnot, i art. 220 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny. 2) Republika Finlandii zostaje obciążona kosztami postępowania. 3) Republika Federalna Niemiec pokrywa swoje własne koszty.