C-409/96

PostanowienieTSUE1999-09-07CELEX: 61996CO0409(01)ECLI:EU:C:1999:389

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy wynagrodzenie prawnika lub pełnomocnika instytucji Unii Europejskiej oraz koszty podróży i utrzymania urzędnika działającego jako pełnomocnik stanowią „wydatki koniecznie poniesione przez strony w celu przeprowadzenia postępowania” w rozumieniu art. 73 lit. b) Regulaminu postępowania Trybunału Sprawiedliwości, a tym samym podlegają zwrotowi?

Ratio decidendi

Trybunał dokonał wykładni art. 73 lit. b) Regulaminu postępowania Trybunału Sprawiedliwości w związku z art. 17 akapit pierwszy Statutu Trybunału Sprawiedliwości WE. Stwierdził, że wynagrodzenie zewnętrznego prawnika lub pełnomocnika, z którego pomocy korzysta instytucja, stanowi wydatek koniecznie poniesiony w celu przeprowadzenia postępowania i podlega zwrotowi. Natomiast wynagrodzenie urzędnika instytucji, który reprezentuje ją jako pełnomocnik, nie jest kosztem podlegającym zwrotowi, ponieważ stanowi ono wynagrodzenie za całość jego obowiązków służbowych, a nie wydatek poniesiony wyłącznie w celu danego postępowania. Niemniej jednak, koszty podróży i utrzymania poniesione przez takiego urzędnika w związku z postępowaniem są wydatkami podlegającymi zwrotowi, ponieważ są one oddzielne od wewnętrznej działalności instytucji.

Stan faktyczny

Sprawa dotyczy taksacji kosztów postępowania w sprawie C-409/96 P-DEP, w której stronami były Sveriges Betodlares Centralförening i Sven Åke Henrikson przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich. Przedmiotem sporu było ustalenie, które wydatki poniesione przez Komisję w związku z postępowaniem, w tym wynagrodzenie jej przedstawicieli oraz koszty podróży i utrzymania, kwalifikują się jako koszty podlegające zwrotowi.

Rozstrzygnięcie

Trybunał orzekł, że wynagrodzenie zewnętrznego prawnika lub pełnomocnika instytucji jest kosztem podlegającym zwrotowi jako „wydatki koniecznie poniesione przez strony w celu przeprowadzenia postępowania” w rozumieniu art. 73 lit. b) Regulaminu postępowania. Natomiast wynagrodzenie urzędnika instytucji działającego jako pełnomocnik nie podlega zwrotowi, ponieważ stanowi ono wynagrodzenie za całość jego obowiązków. Koszty podróży i utrzymania poniesione przez urzędnika w związku z postępowaniem są jednak kosztami podlegającymi zwrotowi.

Pełny tekst orzeczenia

Avis juridique important | 61996O0409(01) Order of the Court (Third Chamber) of 7 September 1999. - Sveriges Betodlares Centralförening and Sven Åke Henrikson v Commission of the European Communities. - Taxation of costs - Expenses necessarily incurred by the parties. - Case C-409/96 P-DEP. European Court reports 1999 Page I-04939 Summary Keywords Procedure - Costs - Recoverable costs - Expenses necessarily incurred by the parties - Travel and subsistence expenses and remuneration of agents, advisers or lawyers of the Community institutions - Conditions of recovery (EC Statute of the Court of Justice, Art. 17, first para.; Rules of Procedure of the Court of Justice, Art. 73(b)) Summary $$When, in proceedings before the Court, an institution avails itself of the option open to it under the first paragraph of Article 17 of the EC Statute of the Court of Justice to have recourse to the assistance of a lawyer or to appoint as an agent a person who is not a member of its staff, the remuneration of that lawyer or agent comes within the concept of `expenses necessarily incurred by the parties for the purpose of the proceedings' within the meaning of Article 73(b) of the Rules of Procedure, pursuant to which they may therefore be recovered. When, on the other hand, an institution thinks that its interests will be better served if it is represented by one of its officials, acting as agent, it cannot claim reimbursement under Article 73(b) in respect of the work performed by the agent in the course of the proceedings, that is to say, it cannot recover a portion of the remuneration payable to that official under the Staff Regulations. That remuneration constitutes the counterpart for the official's performance of his duties as a whole, which may include defence of the interests of the institution before the Court. Consequently, it cannot be regarded as having been disbursed `for the purpose of the proceedings'. The position is different as regards expenses which are separable from the internal activity of an institution, such as travel and subsistence expenses necessarily incurred in connection with the proceedings.