C-412/22

WYROK TRYBUNAŁU (dziewiąta izba) z dnia 4 października 2024 r. ( *1 ) Odesłanie prejudycjalne – Dumping – Przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej – Przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali wysłanych z Malezji – Rozporządzenie wykonawcze (UE) 2016/278 – Uchylenie ceł antydumpingowych nałożonych rozporządzeniem (WE) nr 91/2009 – Skuteczność tego uchylenia – Przywóz poprzedzający tę skuteczność – Retrospektywne pokrycie ceł antydumpingowych W sprawie C‑412/22 mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Supremo Tribunal Administrativo (najwyższy sąd administracyjny, Portugalia) postanowieniem z dnia 18 maja 2022 r., które wpłynęło do Trybunału w dniu 21 czerwca 2022 r., w postępowaniu: Autoridade Tributária e Aduaneira przeciwko NT, TRYBUNAŁ (dziewiąta izba), w składzie: O. Spineanu-Matei, prezes izby, S. Rodin (sprawozdawca) i L.S. Rossi, sędziowie, rzecznik generalny: A.M. Collins, sekretarz: A. Calot Escobar, uwzględniając pisemny etap postępowania, rozważywszy uwagi, które przedstawili: – w imieniu NT – A. Côrte-Real Neves, C. Vieira Peres oraz J. Vieira Peres, advogados, – w imieniu rządu portugalskiego – P. Barros da Costa, A. Rodrigues oraz N. Vitorino, w charakterze pełnomocników, – w imieniu Komisji Europejskiej – G. Braga da Cruz oraz G. Luengo, w charakterze pełnomocników, podjąwszy, po wysłuchaniu rzecznika generalnego, decyzję o rozstrzygnięciu sprawy bez opinii, wydaje następujący Wyrok Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni art. 2 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2016/278 z dnia 26 lutego 2016 r. uchylającego ostateczne cło antydumpingowe nałożone na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, rozszerzone na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali wysyłanych z Malezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Malezji (Dz.U. 2016, L 52, s. 24, zwanego dalej „rozporządzeniem uchylającym”). Wniosek ten został złożony w ramach sporu między Autoridade Tributária e Aduaneira (organem podatkowym i celnym, Portugalia), (zwanym dalej „organem celnym”) a NT dotyczącego retrospektywnego pokrycia ceł antydumpingowych, ceł konwencyjnych i podatku od wartości dodanej (VAT), wraz z odsetkami wyrównawczymi z tytułu przywozu niektórych elementów złącznych ze stali do Unii Europejskiej. Ramy prawne Decyzją Rady 94/800/WE z dnia 22 grudnia 1994 r. dotyczącą zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej w dziedzinach wchodzących w zakres jej kompetencji porozumień będących wynikiem negocjacji wielostronnych w ramach Rundy Urugwajskiej (1986–1994) (Dz.U. 1994, L 336, s. 1) Rada Unii Europejskiej przyjęła Porozumienie ustanawiające Światową Organizację Handlu (WTO), podpisane w Marrakeszu w dniu 15 kwietnia 1994 r., jak również porozumienia znajdujące się w załącznikach 1–3 do tego porozumienia, wśród których znajdują się Układ ogólny w sprawie taryf celnych i handlu z 1994 r. (Dz.U. 1994, L 336, s. 11) oraz Porozumienie w sprawie stosowania art. VI Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu z 1994 r. (Dz.U. 1994, L 336, s. 103, zwane dalej „porozumieniem antydumpingowym WTO”). W dniu 26 stycznia 2009 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 91/2009 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. 2009, L 29, s. 1). W dniu 18 lipca 2011 r. Rada przyjęła rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 723/2011 rozszerzające ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem nr 91/2009 na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali wysyłanych z Malezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Malezji (Dz.U. 2011, L 194, s. 6), które zostało następnie zmienione rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 693/2012 z dnia 25 lipca 2012 r. (Dz.U. 2012, L 203, s. 23). W dniu 28 lipca 2011 r. Organ Rozstrzygania Sporów WTO (zwany dalej „ORS”) przyjął sprawozdanie organu apelacyjnego i sprawozdanie zespołu orzekającego zmienione sprawozdaniem organu apelacyjnego w sprawie „Wspólnoty Europejskie – ostateczne środki antydumpingowe wprowadzone względem przywozu niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chin” (WT/DS 397) (zwane dalej „decyzją ORS z dnia 28 lipca 2011 r.”). W sprawozdaniach tych stwierdzono w szczególności, że Unia działała w sposób niezgodny z niektórymi postanowieniami porozumienia antydumpingowego WTO. W następstwie decyzji ORS z dnia 28 lipca 2011 r. Rada przyjęła w dniu 4 października 2012 r. rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 924/2012 zmieniające rozporządzenie nr 91/2009 (Dz.U. 2012, L 275, s. 1), dokonując w szczególności obniżki cła antydumpingowego przewidzianego w tym ostatnim rozporządzeniu. W następstwie przeglądu wygaśnięcia przeprowadzonego zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. 2009, L 343, s. 51) Komisja Europejska przyjęła rozporządzenie wykonawcze (UE) 2015/519 z dnia 26 marca 2015 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, rozszerzone na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali wysyłanych z Malezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Malezji, w następstwie przeglądu wygaśnięcia przeprowadzonego na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia nr 1225/2009 (Dz.U. 2015, L 82, s. 78), na mocy którego utrzymała ona, na okres kolejnych pięciu lat, cło antydumpingowe na przywóz odnośnych produktów, nałożone i zmienione, odpowiednio, rozporządzeniem nr 91/2009 i rozporządzeniem wykonawczym nr 924/2012. Decyzją z dnia 12 lutego 2016 r. ORS przyjął nowe sprawozdania stwierdzające niezgodność środków przyjętych przez Unię w drodze rozporządzenia wykonawczego nr 924/2012 z niektórymi postanowieniami porozumienia antydumpingowego WTO (zwaną dalej „decyzją ORS z dnia 12 lutego 2016 r.”). W następstwie decyzji ORS z dnia 12 lutego 2016 r. Komisja przyjęła w dniu 26 lutego 2016 r. rozporządzenie uchylające. Zgodnie z art. 1 rozporządzenia uchylającego cła antydumpingowe ustanowione rozporządzeniem nr 91/2009, zmienione rozporządzeniem wykonawczym nr 924/2012 i pozostawione w mocy rozporządzeniem wykonawczym 2015/519, zostały uchylone. Zgodnie z art. 2 rozporządzenia uchylającego uchylenie ceł antydumpingowych, o których mowa w jego art. 1, staje się skuteczne z dniem wejścia w życie tego rozporządzenia i nie stanowi podstawy zwrotu ceł pobranych przed tą datą. Zgodnie z art. 3 tego rozporządzenia weszło ono w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, czyli w dniu 28 lutego 2016 r. Rozporządzenie uchylające zostało przyjęte na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/476 z dnia 11 marca 2015 r. w sprawie środków, które Unia może podjąć po przyjęciu przez organ ds. rozstrzygania sporów WTO sprawozdania dotyczącego zagadnień antydumpingowych i antysubsydyjnych (Dz.U. 2015, L 83, s. 6). Artykuł 1 ust. 1 tego ostatniego rozporządzenia przewiduje, że gdy ORS przyjmuje sprawozdanie dotyczące środków przyjętych przez Unię na podstawie jej uregulowania antydumpingowego, Komisja może, w zależności od przypadku, uchylić lub zmienić środek kwestionowany lub przyjąć wszelkie inne szczególne środki uznane za właściwe. Artykuł 3 wspomnianego rozporządzenia stanowi, że „[ś]rodki przyjęte na podstawie niniejszego rozporządzenia stają się skuteczne od daty ich wejścia w życie i nie stanowią podstawy do zwrotu opłat celnych pobranych przed tą datą, chyba że ustalono inaczej”. Postępowanie główne i pytania prejudycjalne W następstwie dochodzenia prowadzonego przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) i władze malezyjskie na wniosek OLAF‑u w sprawie przeładunku w Malezji towarów pochodzących z Chin w celu uniknięcia zapłaty ceł antydumpingowych ([OLAF CASE OF/2010/0697, AAA 2010/016-(2012)S01]), o którym poinformowano państwa członkowskie w ramach mechanizmu wzajemnej pomocy, stwierdzono, że niektóre towary, a mianowicie elementy złączne ze stali wywiezione do Unii w dniach 3 i 24 kwietnia 2010 r., miały chińskie niepreferencyjne pochodzenie. Spółka prawa portugalskiego Inemer Lda. została zidentyfikowana jako odbiorca (importer) tych towarów. Odnośne zgłoszenia przywozowe z dnia 12 maja i 9 czerwca 2010 r. zostały przedstawione w ramach przedstawicielstwa pośredniego przez NT, stronę przeciwną w postępowaniu głównym, na rzecz Inemer jako uprawnionego do korzystania z procedury. W zgłoszeniach tych, złożonych w urzędzie celnym w Leixões (Portugalia) podano, że przywożone towary miały malezyjskie pochodzenie, w związku z czym na tym etapie nie pobrano żadnych należności celnych. Organ celny – stwierdziwszy w ramach procedury kontroli, że zostały złożone fałszywe deklaracje pochodzenia dotyczące Malezji zamiast Chin – uznał, po pierwsze, że odnośny przywóz nie korzystał z preferencyjnych środków taryfowych przewidzianych w art. 20 ust. 3 lit. e) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny (Dz.U. 1992, L 302, s. 1), a po drugie, że należało zastosować w szczególności rozporządzenie nr 91/2009, które w dniu przyjęcia rozpatrywanych zgłoszeń przywozowych przewidywało zastosowanie ostatecznego cła antydumpingowego na takie towary pochodzące z Chin. W konsekwencji decyzją określającą wysokość zobowiązania podatkowego z dnia 20 marca 2018 r., wydaną w ramach procedury retrospektywnego pokrycia na Inemer i NT jako dłużników solidarnych nałożono obowiązek zapłaty ceł antydumpingowych, ceł konwencyjnych, VAT oraz odsetek wyrównawczych w łącznej kwocie 106997,60 EUR. NT wniosła odwołanie od tej decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego podnosząc, że po uchyleniu rozporządzenia nr 91/2009, na podstawie art. 1 i 2 rozporządzenia uchylającego, cła antydumpingowe nie mogły już być nakładane na podstawie tego pierwszego rozporządzenia. Ponieważ odwołanie to zostało oddalone, NT wniosła skargę na tę decyzję do Tribunal Administrativo e Fiscal de Porto (sądu administracyjnego i podatkowego w Porto, Portugalia), który uwzględnił ją wyrokiem z dnia 17 grudnia 2021 r. Organ celny odwołał się od tego wyroku do Supremo Tribunal Administrativo (najwyższego sądu administracyjnego, Portugalia), będącego sądem odsyłającym, podnosząc naruszenie prawa w zakresie, w jakim we wspomnianym wyroku stwierdzono w szczególności naruszenie rozporządzenia uchylającego i jego skutków uchylających. Przed sądem odsyłającym organ ten podnosi w szczególności, że wbrew temu, co zostało stwierdzone w wyroku wydanym w pierwszej instancji, uchylenie rozporządzenia nr 91/2009 mocą rozporządzenia uchylającego nie oznacza stwierdzenia nieważności ze względu na niezgodność z prawem powodującego nieważność rozporządzenia nr 91/2009 ex tunc, lecz staje się skuteczne z dniem wejścia w życie rozporządzenia uchylającego co oznacza, że konieczne było zapewnienie utrzymania ceł antydumpingowych, których obowiązek zapłaty powstał przed tym dniem w celu ochrony interesów finansowych Unii. NT twierdzi przed sądem odsyłającym, że przeciwnie, od wejścia w życie rozporządzenia uchylającego portugalskie organy nie mogły już naliczać ceł antydumpingowych na podstawie rozporządzenia nr 91/2009, niezależnie od daty rozpatrywanego przywozu, ponieważ nie istniała już podstawa prawna dla tych ceł. Z motywów rozporządzenia uchylającego wynikałoby bowiem, że uchylenie rozporządzenia nr 91/2009 było uzasadnione jego stwierdzoną przez ORS niezgodnością z niektórymi postanowieniami porozumienia antydumpingowego WTO, w związku z czym uchylenie to oznaczałoby nieważność, opartą na stwierdzeniu nieważności, ze skutkami ex tunc. Sąd odsyłający uważa, że należy ustalić zakres i zasięg skutków prawnych uchylenia wynikających z rozporządzenia uchylającego, to znaczy określić, czy mimo że uchylenie dokonane mocą tego rozporządzenia stało się skuteczne z dniem 28 lutego 2016 r., system prawny rozporządzenia nr 91/2009, które zostało uchylone, a mianowicie przewidziane w nim cła antydumpingowe, ma zastosowanie do przywozu, który miał miejsce w maju i czerwcu 2010 r., czyli w okresie, w którym to ostatnie rozporządzenie nadal obowiązywało, lecz względem którego zostały naliczone między innymi cła antydumpingowe dopiero w marcu 2018 r., w czasie gdy wspomniane rozporządzenie zostało uchylone. W tych okolicznościach Supremo Tribunal Administrativo (najwyższy sąd administracyjny) postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującymi pytaniami prejudycjalnymi: „1) Czy art. 2 [rozporządzenia uchylającego] można interpretować w ten sposób, że uchylenie ceł antydumpingowych, oprócz tego, że stało się skuteczne na przyszłość od dnia 28 lutego 2016 r., dotyczy również przywozów elementów złącznych podlegających tym cłom, które miały miejsce do dnia 27 lutego 2016 r., lecz których naliczenie (ceł antydumpingowych i innych należności) następuje po dniu 28 lutego 2016 r. (odzyskiwanie po dokonaniu odprawy celnej)? 2) Czy odpowiedź na pytanie pierwsze będzie inna, jeżeli weźmie się pod uwagę, że odzyskiwanie [należności] po dokonaniu odprawy celnej opiera się na podejrzeniach powstałych […] w ramach śledztwa w postępowaniu karnym wszczętego na podstawie dowodów dostarczonych przez [OLAF] w ramach dochodzenia o sygnaturze OLAF CASE OF/2010/0697, AAA 2010/016-(2012)S01, w którym stwierdzono, że towary wywożone do [Unii] Europejskiej w kontenerach […] w dniu 3 kwietnia 2010 r. oraz w kontenerach […] w dniu 24 kwietnia 2010 r. były niepreferencyjnego chińskiego pochodzenia? W przedmiocie pytań prejudycjalnych Poprzez swoje pytania, które należy rozpatrzyć łącznie, sąd odsyłający dąży w istocie do ustalenia, czy art. 2 rozporządzenia uchylającego należy interpretować w ten sposób, że dokonane na jego mocy uchylenie ceł antydumpingowych stoi na przeszkodzie, w ramach retrospektywnego pokrycia przeprowadzonego po dniu wejścia w życie tego rozporządzenia, pobraniu tych ceł antydumpingowych i stosownie do okoliczności innych związanych z tym należności w odniesieniu do dokonanego przed tym dniem przywozu produktów podlegających rzeczonym cłom antydumpingowym. Sąd odsyłający zmierza ponadto do ustalenia, czy odpowiedź na to pytanie będzie inna, jeżeli podstawą tego retrospektywnego pokrycia jest dokument ze śledztwa w postępowania karnym wszczętym na podstawie dowodów dostarczonych przez OLAF. W celu udzielenia odpowiedzi na te pytania należy na wstępie przypomnieć, że z art. 201 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 2913/92 wynika, iż dług celny w przywozie powstaje w szczególności w związku z dopuszczeniem do swobodnego obrotu towaru podlegającego należnościom przywozowym, który to dług powstaje w chwili przyjęcia danego zgłoszenia celnego. W niniejszej sprawie należy zauważyć, że jak wynika z postanowienia odsyłającego, przywóz elementów złącznych będących przedmiotem postępowania głównego został dokonany, a następnie zgłoszony organom celnym w maju i czerwcu 2010 r., a zatem w okresie, w którym rozporządzenie nr 91/2009 nakładające odnośne cła antydumpingowe miało zastosowanie do tego przywozu. Jest zatem bezsporne, że ze względu na wspomniany przywóz cła antydumpingowe nałożone rozporządzeniem nr 91/2009 i inne związane z tym należności podlegały zapłacie, nawet jeśli początkowo te cła i należności nie zostały nałożone i pobrane z powodu danych zawartych w zgłoszeniach celnych, które później okazały się nieprawidłowe w odniesieniu do pochodzenia przywożonych towarów. Poprzez swoje pytania sąd odsyłający zmierza zasadniczo do ustalenia, czy uchylenie ceł antydumpingowych ustanowionych rozporządzeniem nr 91/2009 na mocy art. 2 rozporządzenia uchylającego powoduje, że te cła antydumpingowe nie mogą już być pobrane w ramach retrospektywnego pokrycia. W tym względzie należy przede wszystkim zauważyć, że zgodnie z art. 2 rozporządzenia uchylającego uchylenie ceł antydumpingowych, o których mowa w art. 1 tego rozporządzenia, w tym ceł ustanowionych w rozporządzeniu nr 91/2009, staje się skuteczne od dnia wejścia w życie tego rozporządzenia i nie stanowi podstawy zwrotu ceł pobranych przed tym dniem. Tymczasem z brzmienia tego przepisu w żaden sposób nie wynika, by uchylenie ceł antydumpingowych przewidziane w art. 1 tego rozporządzenia miało zastosowanie z mocą wsteczną. Przeciwnie, jak już mógł stwierdzić Trybunał, art. 2 rozporządzenia uchylającego przewiduje wygaśnięcie tych ceł od dnia jego wejścia w życie i wyklucza jakąkolwiek moc wsteczną (wyrok z dnia 18 października 2018 r., Internacional de Productos Metálicos/Komisja, C‑145/17 P, EU:C:2018:839, pkt 57). W szczególności, wbrew temu co twierdzi NT, zawarte w owym art. 2 uściślenie, zgodnie z którym uchylenie danych ceł antydumpingowych nie stanowi podstawy zwrotu ceł pobranych przed wejściem w życie tego rozporządzenia, nie może być rozumiane jako ustanawiające jednorazowy wyjątek od wstecznego skutku tego uchylenia. Uściślenie to potwierdza brak mocy wstecznej. Ponadto należy oddalić twierdzenie NT, zgodnie z którym uchylenie odnośnych ceł antydumpingowych oznaczałoby w rzeczywistości nieważność z powodu niezgodności z prawem, wywołującą w rezultacie skutki ex tunc ze względu na niezgodność rozporządzenia nr 91/2009 z porozumieniami WTO, stwierdzoną w decyzjach ORS z dnia 28 lipca 2011 r. i z dnia 12 lutego 2016 r. Należy bowiem zauważyć, po pierwsze, że Trybunał miał już okazję orzec, iż ważności rozporządzenia nr 91/2009 nie można oceniać w świetle porozumień zawartych w załącznikach 1–3 do porozumienia ustanawiającego WTO, a w szczególności w świetle tych decyzji ORS (zob. podobnie wyroki z dnia 18 października 2018 r., Rotho Blaas, C‑207/17, EU:C:2018:840, pkt 56; z dnia 11 stycznia 2024 r., Eurobolt i in./Komisja i Stafa Group, C‑517/22 P, EU:C:2024:9, pkt 88 i przytoczone tam orzecznictwo). Po drugie, Trybunał stwierdził już, że uchylenie aktu Unii przez organ, który go wydał, takie jak uchylenie dokonane mocą rozporządzenia uchylającego w odniesieniu do rozporządzenia nr 91/2009, nie może być zrównane ze stwierdzeniem niezgodności z prawem tego aktu mającym skutki ex tunc, gdyż takie uchylenie wywołuje skutki wyłącznie na przyszłość (zob. podobnie wyrok z dnia 11 stycznia 2024 r., Eurobolt i in./Komisja i Stafa Group, C‑517/22 P, EU:C:2024:9, pkt 88, 89). Z powyższego wynika, że uchylenie ceł antydumpingowych ustanowionych w szczególności rozporządzeniem nr 91/2009, przewidziane w art. 1 i 2 rozporządzenia uchylającego, nie możne być interpretowane jako stwierdzenie nieważności ze względu na niezgodność z prawem wpływające na ważność tego ostatniego rozporządzenia, i które mogłoby z tego tytułu wywrzeć skutki na jego stosowanie do przywozu takiego jak przywóz będący przedmiotem postępowania głównego, który miał miejsce przed wejściem w życie tego uchylenia. W konsekwencji, ponieważ uchylenie rozporządzenia nr 91/2009 wywołuje skutki jedynie w odniesieniu do przywozu dokonanego od dnia wejścia w życie rozporządzenia uchylającego, nie może ono mieć wpływu ani na powstanie długu celnego w zakresie ceł antydumpingowych i innych związanych z tym należności z tytułu przywozu dokonanego przed tym dniem pod rządami rozporządzenia nr 91/2009, ani na retrospektywne pokrycie tych ceł i należności, niezależnie od faktu, że to ostatnie rozporządzenie nie obowiązuje już w chwili tego pokrycia. Z powyższych rozważań wynika, że zarówno okoliczność, iż podstawą tego retrospektywnego pokrycia jest dokument ze śledztwa w postępowania karnym, jak i pochodzenie dowodów wykorzystanych w ramach tego postępowania, są jako takie pozbawione znaczenia w odniesieniu do skutków w czasie uchylenia ceł antydumpingowych będących przedmiotem postępowania głównego, w szczególności w odniesieniu do ich naliczenia w ramach pokrycia ceł dokonanego po tym uchyleniu. Z całości powyższych rozważań wynika, że odpowiedź na przedłożone pytania powinna brzmieć tak, że art. 2 rozporządzenia uchylającego należy interpretować w ten sposób, że dokonane na jego mocy uchylenie ceł antydumpingowych nie stoi na przeszkodzie, w ramach retrospektywnego pokrycia przeprowadzonego po dniu wejścia w życie tego rozporządzenia, pobraniu tych ceł antydumpingowych i stosownie do okoliczności innych związanych z tym należności, w odniesieniu do dokonanego przed tym dniem przywozu produktów podlegających rzeczonym cłom antydumpingowym. Okoliczność, że podstawą tego retrospektywnego pokrycia jest dokument ze śledztwa w postępowaniu karnym wszczętym na podstawie dowodów dostarczonych przez OLAF nie ma w tym względzie żadnego znaczenia. W przedmiocie kosztów Dla stron w postępowaniu głównym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed sądem odsyłającym, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż koszty stron w postępowaniu głównym, nie podlegają zwrotowi.   Z powyższych względów Trybunał (dziewiąta izba) orzeka, co następuje:   Artykuł 2 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2016/278 z dnia 26 lutego 2016 r. uchylającego ostateczne cło antydumpingowe nałożone na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, rozszerzone na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali wysyłanych z Malezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Malezji   należy interpretować w ten sposób, że:   dokonane na jego mocy uchylenie ceł antydumpingowych nie stoi na przeszkodzie, w ramach retrospektywnego pokrycia przeprowadzonego po dniu wejścia w życie tego rozporządzenia, pobraniu tych ceł antydumpingowych i stosownie do okoliczności innych związanych z tym należności, w odniesieniu do dokonanego przed tym dniem przywozu produktów podlegających rzeczonym cłom antydumpingowym. Okoliczność, że podstawą tego retrospektywnego pokrycia jest dokument ze śledztwa w postępowaniu karnym wszczętym na podstawie dowodów dostarczonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych, nie ma w tym względzie żadnego znaczenia.   Podpisy ( *1 ) Język postępowania: portugalski.