C-415/06

PostanowienieTSUE2007-11-06CELEX: 62006CO0415ECLI:EU:C:2007:651

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy krajowy system podatkowy, który uniemożliwia spółce mającej siedzibę w państwie członkowskim odliczenie strat poniesionych przez stały zakład położony w państwie trzecim, jest zgodny z art. 43 WE–48 WE (swoboda przedsiębiorczości) lub art. 56 WE (swobodny przepływ kapitału)?

Ratio decidendi

Trybunał uznał, że krajowy system podatkowy uniemożliwiający odliczenie strat zakładu w państwie trzecim wpływa w przeważającym stopniu na wykonywanie swobody działalności gospodarczej, wchodząc tym samym w zakres art. 43 WE–48 WE. Stwierdził, że w takiej sytuacji nie można powoływać się na te postanowienia, ponieważ swoboda przedsiębiorczości, w przeciwieństwie do swobodnego przepływu kapitału, nie ma zastosowania do państw trzecich. Tym samym, Trybunał odrzucił zastosowanie art. 56 WE w tym kontekście.

Stan faktyczny

Sprawa dotyczyła wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożonego przez Bundesfinanzhof. Pytanie dotyczyło wykładni art. 56 WE, art. 57 ust. 1 WE i art. 58 WE w kontekście krajowego systemu podatkowego. System ten uniemożliwiał spółce mającej siedzibę w państwie członkowskim odliczenie od podlegającego opodatkowaniu dochodu strat poniesionych w związku z działalnością stałego zakładu położonego w państwie trzecim. Odmowa odliczenia była uzasadniona dwustronną umową o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartą z tym państwem trzecim.

Rozstrzygnięcie

Krajowy system podatkowy, na podstawie którego spółka mająca siedzibę w państwie członkowskim, ustalając zyski, nie może odliczyć strat związanych z zakładem położonym w państwie trzecim, wpływa w przeważającym sposób na wykonywanie swobody działalności gospodarczej w rozumieniu art. 43 WE–48 WE. Nie można powoływać się na te postanowienia w przypadku takiego zakładu położonego w państwie trzecim.

Pełny tekst orzeczenia

Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 6 listopada 2007 r. – Stahlwerk Ergste Westig (sprawa C–415/06) Artykuł 104 § 3 akapit pierwszy regulaminu – Odpowiedź, która może zostać w sposób jednoznaczny wyprowadzona z orzecznictwa – Swobodny przepływ kapitału – Podatek dochodowy – Spółka posiadająca stałe zakłady w państwach trzecich – Uwzględnienie strat poniesionych przez te zakłady 1. Pytania prejudycjalne – Odpowiedź, która może zostać w sposób jednoznaczny wyprowadzona z orzecznictwa – Zastosowanie art. 104 § 3 regulaminu (regulamin Trybunału, art. 104 § 3) (por. pkt 9, 10) 2. Swobodny przepływ osób – Swoboda przedsiębiorczości – Postanowienia traktatu – Zakres stosowania (art. 43 WE i 56 WE) (por. pkt 14, 16, 18, 19 i sentencja) Przedmiot Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym – Bundesfinanzhof – Wykładnia art. 56 WE, art. 57 ust. 1 WE i art. 58 WE – Odliczenie od podlegającego opodatkowaniu dochodu spółki krajowej strat poniesionych w związku z działalnością stałego zakładu położonego w państwie trzecim – Odmowa odliczenia uzasadniona dwustronną umową o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartą z tym państwem trzecim. Sentencja Krajowy system podatkowy, na podstawie którego spółka mająca siedzibę w państwie członkowskim, ustalając zyski, nie może odliczyć strat związanych z zakładem położonym w państwie trzecim, wpływa w przeważający sposób na wykonywanie swobody działalności gospodarczej w rozumieniu art. 43 WE–48 WE. Nie można powoływać się na te postanowienia w przypadku takiego zakładu położonego w państwie trzecim.