C-441/15

WYROK TRYBUNAŁU (ósma izba) z dnia 9 lutego 2017 r. ( *1 ) „Odesłanie prejudycjalne — Wspólna taryfa celna — Klasyfikacja taryfowa — Nomenklatura scalona — Pozycje 3824 90 97, 2106 90 92 — Produkt w postaci proszku składający się z węglanu wapnia (95%) i z modyfikowanej skrobi (5%)” W sprawie C‑441/15 mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Finanzgericht Bremen (sąd ds. finansowych w Bremie, Niemcy) postanowieniem z dnia 16 lipca 2015 r., które wpłynęło do Trybunału w dniu 12 sierpnia 2015 r., w postępowaniu: Madaus GmbH przeciwko Hauptzollamt Bremen, TRYBUNAŁ (ósma izba), w składzie: M. Vilaras, prezes izby, J. Malenovský, D. Šváby (sprawozdawca), sędziowie, rzecznik generalny: M. Szpunar, sekretarz: A. Calot Escobar, uwzględniając pisemny etap postępowania, rozważywszy uwagi przedstawione: — w imieniu Madaus GmbH przez G. Edera, Rechtsanwalt, — w imieniu Komisji Europejskiej przez M. Wasmeiera, A. Caeirosa oraz B.R. Killmanna, działających w charakterze pełnomocników, podjąwszy, po wysłuchaniu rzecznika generalnego, decyzję o rozstrzygnięciu sprawy bez opinii, wydaje następujący Wyrok Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy interpretacji pozycji taryfowych 3824 90 97 i 2106 90 92 Nomenklatury scalonej zawartej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej (Dz.U. 1987, L 256, s. 1 – wyd. spec. w jęz. polskim, rozdz. 2, t. 2, s. 382) w brzmieniu wynikającym z rozporządzenia Komisji (UE) nr 927/2012 z dnia 9 października 2012 r. (Dz.U. 2012, L 304, s. 1). Wniosek ten został złożony w ramach sporu pomiędzy Madaus GmbH i Hauptzollamt Bremen (głównym urzędem celnym w Bremie, Niemcy, zwanym dalej „HB”) w przedmiocie klasyfikacji taryfowej w tej nomenklaturze substancji wyjściowej o nazwie „DESTAB Calcium Carbonate 90SE Ultra 250” do wytwarzania wapnia w tabletkach w formie zwykłych tabletek, tabletek musujących i tabletek do żucia. Ramy prawne CN Klasyfikację celną towarów w Unii Europejskiej reguluje nomenklatura taryfowa i statystyczna. Zgodnie z art. 12 rozporządzenia nr 2658/87, zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 254/2000 z dnia 31 stycznia 2000 r. (Dz.U. 2000, L 28, s. 16 – wyd. spec. w jęz. polskim, rozdz. 2, t. 9, s. 357), Komisja Europejska przyjmuje każdego roku rozporządzenie przedstawiające pełną wersję nomenklatury taryfowej i statystycznej, wraz ze związanymi autonomicznymi i umownymi stawkami celnymi jako wynik środków przyjętych przez Radę Unii Europejskiej lub przez Komisję. Rozporządzenie to jest publikowane nie później niż dnia 31 października w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i stosuje się je od dnia 1 stycznia roku następnego. Sąd odsyłający uważa, że zastosowanie ma rozporządzenie nr 927/2012. Niemniej jednak z akt przedłożonych Trybunałowi wynika, że zgłoszenie w celu dopuszczenia do swobodnego obrotu zostało złożone w dniu 11 kwietnia 2014 r. W tych warunkach, do okoliczności sprawy w postępowaniu głównym ma zastosowanie nomenklatura taryfowa i statystyczna obowiązująca w dniu 1 stycznia 2014 r. w brzmieniu wynikającym z rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 1001/2013 z dnia 4 października 2013 r. (Dz.U. 2013, L 290, s. 1) (zwana dalej „CN”). Niemniej jednak treść tych dwóch rozporządzeń, jeżeli chodzi o interesujące pozycje, pozostaje identyczna. Część pierwsza CN dotycząca przepisów wstępnych zawiera sekcję I poświęconą „Ogólnym regułom”, której podsekcja A, zatytułowana „Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury scalonej”, stanowi między innymi: „Klasyfikacja towarów w [CN] podlega następującym regułom: 1. Tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z następującymi regułami. […]”. Druga część CN, zawierająca tabelę stawek celnych, jest podzielona na sekcje. Należąca do tejże części sekcja IV zawiera dział CN 21 zatytułowany „Różne przetwory spożywcze”. Pozycja CN 2106 stanowiąca część działu 21 ma następującą strukturę: „2106 Przetwory spożywcze, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone 2106 10 – Koncentraty białkowe i teksturowane substancje białkowe […] 2106 90 – Pozostałe: […] 2106 90 92 – – – Niezawierające tłuszczu mleka, sacharozy, izoglukozy, glukozy lub skrobi, lub zawierające mniej niż 1,5% masy tłuszczu mleka, 5% masy sacharozy lub izoglukozy, 5% masy glukozy lub skrobi […]”. Część druga CN zawiera również sekcję VI dotyczącą produktów przemysłu chemicznego lub przemysłów pokrewnych. W sekcji tej znajduje się dział CN 38 zatytułowany „Produkty chemiczne różne”, który zawiera następującą uwagę: „1. Niniejszy dział nie obejmuje: […] b) mieszanin chemikaliów z produktami spożywczymi lub innymi substancjami odżywczymi, w rodzaju stosowanych do przygotowywania artykułów spożywczych (zazwyczaj pozycja 2106); […]”. Pozycja CN 3824 jest częścią działu 38 i ma następującą strukturę: „3824 Gotowe spoiwa do form odlewniczych lub rdzeni; produkty chemiczne i preparaty przemysłu chemicznego lub przemysłów pokrewnych (włączając te, składające się z mieszanin produktów naturalnych), gdzie indziej niewymienione ani niewłączone […] 3824 90 – Pozostałe […] 3824 90 97 – – – – Pozostałe”. Rozporządzenie nr 328/2013 Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 328/2013 z dnia 8 kwietnia 2013 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej (Dz.U. 2013, L 102, s. 10) zawiera w załączniku do niego tabelę złożoną z trzech kolumn, z których pierwsza opisuje każdy z określonych towarów, druga – jego kod w klasyfikacji w CN, a trzecia zawiera uzasadnienie tej klasyfikacji. Z załącznika tego wynika, że produkt w postaci proszku składający się w 97% z węglanu wapnia i w 3% ze skrobi został zaklasyfikowany do pozycji CN 2106 90 92. W kolumnie dotyczącej opisu towarów produkt ten opisano następująco: „Produkt w postaci proszku składający się z (% masy): — węglanu wapnia 97 — skrobi 3 Produkt nadaje się do stosowania w kilku różnych dziedzinach, na przykład artykułach spożywczych, lekach i wypełniaczach malarskich. Produkt nadaje się do stosowania do produkcji wapnia w tabletkach”. W kolumnie dotyczącej przyjętego uzasadnienia wskazano, że „klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1 i 6 Ogólnych reguł interpretacji [CN], uwagę 1b) do działu 38 oraz brzmienie kodów CN 2106, 2106 90 i 2106 90 92”. W kolumnie tej są zawarte również następujące stwierdzenia: „Ze względu na obecność substancji nieobjętych uwagą 1a), d) lub e) do działu 28 wyklucza się klasyfikację do tego działu. […] Ze względu na skład produktu wyklucza się klasyfikację do działu 38 na mocy uwagi 1b) do tego działu (zob. również Noty wyjaśniające do Systemu Zharmonizowanego do działu 38, Uwagi ogólne). Zatem produkt należy klasyfikować do pozycji 2106 jako inne przetwory spożywcze, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone”. HS i CN Przekształcona w Światową Organizację Celną (WCO) Rada Współpracy Celnej, została powołana na podstawie konwencji w sprawie jej ustanowienia sporządzonej w Brukseli w dniu 15 grudnia 1950 r., Zharmonizowany Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (zwany dalej „HS”) został opracowany przez WCO, ustanowiony przez Międzynarodową konwencję w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów podpisaną w Brukseli dnia 14 czerwca 1983 r. oraz zatwierdzony – wraz z protokołem zmian do tej konwencji z dnia 24 czerwca 1986 r. – w imieniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej na mocy decyzji Rady 87/369/EWG z dnia 7 kwietnia 1987 r. (Dz.U. 1987, L 198, s. 1 – wyd. spec. w jęz. polskim, rozdz. 2, t. 2, s. 288). Pozycje CN 2106 i 3824 powtarzają brzmienie pozycji HS 2106 i 3824. Noty wyjaśniające do HS są opracowywane w ramach WCO zgodnie z postanowieniami konwencji w sprawie HS. Noty wyjaśniające do HS dotyczące jego działu 38 stanowią między innymi: „Uwagi ogólne […] W rozumieniu uwagi 1 b) do tego działu określenie produkty spożywcze lub inne substancje odżywcze obejmuje przede wszystkim produkty nadające się do spożycia z sekcji I–IV. Wyrażenie to obejmuje również pewne rodzaje innych produktów, między innymi produktów z działu 28 wykorzystywanych jako suplementy mineralne w przetworach spożywczych, alkohole-cukry z pozycji 29.05, aminokwasy egzogenne z pozycji 29.22, lecytyny z pozycji 29.23, prowitaminy i witaminy z pozycji 29.36, cukry z pozycji 29.40, wykorzystywane w przetworach spożywczych określone składniki krwi zwierzęcej z pozycji 30.02, kazeinę i kazeiniany z pozycji 35.01, albuminy z pozycji 35.02, jadalną żelatynę z pozycji 35.03, jadalne substancje białkowe z pozycji 35.04, dekstryny i pozostałe jadalne skrobie modyfikowane z pozycji 35.05, sorbit z pozycji 38.24, jadalne produkty z działu 39 (np. amylopektyna i amyloza z pozycji 39.13). Należy podkreślić, że powyższa lista produktów ma charakter przykładowy i nie jest wyczerpująca. Sama obecność w mieszaninie produktów spożywczych lub innych substancji odżywczych nie wystarcza, by wyłączyć tę mieszaninę z działu 38 przez zastosowanie uwagi 1b). Substancje, których wartość odżywcza ma znaczenie poboczne w stosunku do funkcji spełnianych przez nie jako produkty chemiczne, np. jako dodatki do przetworów spożywczych lub czynniki ułatwiające procesy chemiczne, nie zaliczają się do produktów spożywczych lub innych substancji odżywczych w rozumieniu tej uwagi. Mieszaniny podlegające wyłączeniu z działu 38 na podstawie uwagi 1b) należą do tego rodzaju produktów, jakie używane są do przygotowywania przetworów spożywczych i których wartość opiera się na ich właściwościach odżywczych w znaczeniu fizjologicznym”. Postępowanie główne i pytanie prejudycjalne Z postanowienia odsyłającego wynika, że w dniu 11 kwietnia 2014 r. Madaus złożyła zgłoszenie w celu dopuszczenia do swobodnego obrotu węglanu wapnia pochodzącego ze Stanów Zjednoczonych. W zgłoszeniu tym zaklasyfikowała ona ów produkt do podpozycji CN 2836 50 00. Ów produkt jest substancją wyjściową do wytwarzania wapnia w tabletkach w formie zwykłych tabletek, tabletek musujących i tabletek do żucia. Produkt ten nosi nazwę „DESTAB Calcium Carbonate 90SE Ultra 250” i składa się z jednorodnego chemicznie węglanu wapnia w proszku i skrobi modyfikowanej. Zgodnie z wnioskiem skarżącej przywiezione towary dopuszczono do swobodnego obrotu, ustalając stawkę 5% dla cła przywozowego, mającą zastosowanie do podpozycji CN 2836 50 00. HB przekazał jednak te produkty do analizy. Z wykonanej ekspertyzy dotyczącej klasyfikacji taryfowej wynika, że powinny one były zostać zaklasyfikowane do podpozycji CN 2106 90 92. W świetle dokonanych analiz, wobec faktu, iż zawartość zmodyfikowanej skrobi według masy była niższa niż 5%, dodana skrobia nie stanowiła istotnego składnika tego produktu. Jako że należności celne odpowiadające tej podpozycji taryfowej wynoszą 12,8%, HB w dniu 24 czerwca 2014 r. skierowała do skarżącej decyzję określającą kwotę należności przywozowych w celu otrzymania zapłaty pozostałych należności. W następstwie oddalenia odwołania w trybie administracyjnym od tej decyzji Madaus wniósł do sądu odsyłającego skargę zmierzającą do stwierdzenia nieważności tej decyzji. Na poparcie swej skargi spółka ta podniosła zasadniczo, że produkt będący przedmiotem sporu w postępowaniu głównym nie powinien był zostać zaklasyfikowany do podpozycji CN 2836 50 00, lecz do podpozycji 3824 90 97 tej nomenklatury. Skarżąca wyjaśnia po pierwsze, że zawartość skrobi w omawianym produkcie przekracza 5% jego całkowitej masy, a po drugie, że skrobi nie dodaje się do niego ze względu na wartości odżywcze, lecz jedynie jako czynnik ułatwiający procesy chemiczne służący ułatwieniu produkcji wapnia w tabletkach. Okoliczność, że dodana skrobia charakteryzuje się znikomą wartością odżywczą, ma znaczenie drugorzędne. Według Madausu, w świetle powyższego, omawiany produkt jest objęty działem CN 38. Wyłączenie pewnych produktów z zakresu stosowania tego działu przewidziane w jego uwadze 1b) odnoszące się do „mieszanin chemikaliów z produktami spożywczymi lub innymi substancjami odżywczymi” nie ma zastosowania do produktu będącego przedmiotem postępowania głównego, albowiem nie chodzi o mieszaninę złożoną w szczególności z produktu spożywczego lub z innej substancji odżywczej. Zgodnie bowiem z uwagami wyjaśniającymi do HS dotyczącymi działu 38 sama obecność w mieszaninie produktów spożywczych lub innych substancji odżywczych, jak w niniejszym przypadku modyfikowanej skrobi, nie wystarcza, by wyłączyć tę mieszaninę z zakresu stosowania działu CN 38, ponieważ według tych uwag wyjaśniających substancja, której wartość odżywcza ma znaczenie poboczne w stosunku do funkcji spełnianych przez nią jako czynnik ułatwiający procesy chemiczne, nie jest uważana za substancję odżywczą. Wreszcie Madaus dodaje, że rozporządzenie wykonawcze nr 328/2013 jest nieważne, albowiem narusza zakres uwagi 1b) działu CN 38. HB podnosi, że obydwa składniki produktu będącego przedmiotem sporu w postępowaniu głównym, a mianowicie węglan wapnia i modyfikowana skrobia, są substancjami odżywczymi w rozumieniu tej uwagi i że z tego względu chodzi o przetwór spożywczy objęty pozycją CN 2106. Sąd odsyłający zauważa, że produkt będący przedmiotem sporu w postępowaniu głównym składa się z węglanu wapnia, który bezsprzecznie jest produktem chemicznym w znaczeniu pozycji CN 3824, i z modyfikowanej skrobi. Jak bowiem już wskazano, zgodnie z uwagą 1b) działu CN 38 wyłączone są z niego „mieszaniny chemikaliów z produktami spożywczymi lub innymi substancjami odżywczymi, w rodzaju stosowanych do przygotowywania artykułów spożywczych”. Sąd odsyłający zaznacza, że rozstrzygnięcie zawisłego przed nim sporu zależy od tego, czy drugi składnik stanowi produkt spożywczy lub inną substancję odżywczą w rozumieniu tej uwagi. Sąd ów jest zdania, że produkt będący przedmiotem sporu w postępowaniu głównym jest objęty działem CN 38, albowiem główny składnik, czyli węglan wapnia, jest produktem chemicznym, podczas gdy modyfikowana skrobia została dodana wyłącznie po to, aby ułatwić uzyskanie wapnia w tabletkach. W konsekwencji sąd odsyłający uważa, że modyfikowana skrobia jest obecna w produkcie będącym przedmiotem sporu w postępowaniu głównym jedynie jako czynnik ułatwiający procesy chemiczne, a nie po to, aby zapewnić temu produktowi wartość odżywczą. Sąd odsyłający opiera się w tym względzie na uwagach wyjaśniających dotyczących działu HS 38 przedstawionych w pkt 18 niniejszego wyroku i zgodnie z którymi, jak wskazuje sąd odsyłający, „sama obecność w mieszaninie produktów spożywczych lub innych substancji odżywczych nie wystarcza, by wyłączyć tę mieszaninę z działu 38 przez zastosowanie uwagi 1b) tego działu, jeśli wartość odżywcza ma znaczenie drugorzędne w stosunku do funkcji spełnianych przez nie jako produkty chemiczne”. Sąd odsyłający ma jednak wątpliwości co do okoliczności, że produkt będący przedmiotem sporu w postępowaniu głównym może być objęty działem CN 38 w świetle w szczególności rozporządzenia wykonawczego nr 328/2013. Wskazuje on bowiem, że w rozporządzeniu tym wspomniana jest uwaga 1b) znajdująca się w tymże dziale 38, na mocy której z zakresu tego działu wyłączone są pewne mieszaniny chemikaliów z produktami spożywczymi lub innymi substancjami odżywczymi. Tak oto produkt porównywalny z produktem będącym przedmiotem sporu w postępowaniu głównym mógłby być objęty działem CN 21 i w konsekwencji powinien być klasyfikowany do pozycji 2106 tej nomenklatury, a nie w jej dziale 38. Sąd odsyłający uważa, że rozporządzenie to mogłoby być nieważne z tych samych względów, które wydają się mu uzasadniać klasyfikację produktu będącego przedmiotem sporu w postępowaniu głównym w dziale CN 38, a zatem z powodu naruszenia zakresu uwagi 1 lit. b) tego działu. W tej sytuacji Finanzgericht Bremen (sąd ds. finansowych w Bremie) postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującym pytaniem prejudycjalnym: „Czy [CN] należy interpretować w ten sposób, że substancję wyjściową o nazwie »DESTAB Calcium Carbonate 90SE Ultra 250« do wytwarzania wapnia w tabletkach w formie zwykłych tabletek, tabletek musujących i tabletek do żucia, składającą się z jednorodnego chemicznie węglanu wapnia w proszku oraz skrobi modyfikowanej, dodanej w celu ułatwienia formowania tabletek, o zawartości skrobi – ustalonej na podstawie rozporządzenia Komisji (UE) nr 118/2010 z dnia 9 lutego 2010 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 900/2008 ustanawiające metody analizy i inne przepisy techniczne niezbędne do stosowania systemu przywozu niektórych towarów pochodzących z przetwórstwa produktów rolnych (Dz.U. 2010, L 37, s. 21) – poniżej 5% masy, należy zaklasyfikować do podpozycji [CN] 3824 90 97?”. W przedmiocie pytania prejudycjalnego Poprzez swe pytanie sąd odsyłający stara się w istocie ustalić, czy CN należy interpretować w ten sposób, że produkt taki jak będący przedmiotem sporu w postępowaniu głównym wykorzystywany w celu produkcji tabletek z wapnia w formie zwykłych tabletek, tabletek musujących i tabletek do żucia, składający się z jednorodnego chemicznie węglanu wapnia w proszku oraz skrobi modyfikowanej dodanej w celu ułatwienia formowania tabletek, o zawartości skrobi poniżej 5% masy, należy klasyfikować do pozycji CN 2106, jako przetwór spożywczy lub do pozycji 3824 tej nomenklatury, jako produkt chemiczny. Tytułem wstępu należy przede wszystkim przypomnieć, iż zadanie Trybunału związane ze skierowanym do niego pytaniem prejudycjalnym w zakresie klasyfikacji taryfowej polega przede wszystkim na wyjaśnieniu sądowi krajowemu kryteriów, których zastosowanie ma pozwolić temu sądowi na prawidłowe zaklasyfikowanie spornych produktów w ramach CN, a nie na dokonaniu tej klasyfikacji we własnym zakresie, tym bardziej że Trybunałowi nie zawsze są znane wszystkie dane niezbędne do tego celu. Sąd odsyłający wydaje się w każdym razie znajdować w sytuacji bardziej dogodnej do dokonania danej klasyfikacji (wyrok z dnia 17 września 2015 r., Kyowa Hakko Europe, C‑344/14, EU:C:2015:615, pkt 24 i przytoczone tam orzecznictwo). Następnie należy przypomnieć, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału, w interesie pewności prawa i ułatwienia kontroli decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w ich obiektywnych cechach i właściwościach, takich jak określone w pozycjach CN oraz uwagach do sekcji lub działu (wyrok z dnia 17 lutego 2016 r., Salutas Pharma, C‑124/15, EU:C:2016:87, pkt 29 i przytoczone tam orzecznictwo). Tak oto uwagi do działu CN stanowią istotne środki w celu zapewnienia jednolitego stosowania wspólnej taryfy celnej i jako takie dostarczają ważnych informacji służących jej interpretacji. Uwagi te powinny być w związku z tym zgodne z postanowieniami CN i nie mogą modyfikować ich zakresu (zob. wyrok z dnia 17 lutego 2016 r., Salutas Pharma, C‑124/15, EU:C:2016:87 pkt 30). Ponadto uwagi opracowane w wypadku HS przez WCO, a w przypadku CN – przez Komisję przyczyniają się w istotny sposób do interpretacji zakresu poszczególnych pozycji taryfowych, nie są jednakże prawnie wiążące (wyrok z dnia 17 lutego 2016 r., Salutas Pharma, C‑124/15, EU:C:2016:87, pkt 31 i przytoczone tam orzecznictwo). Dla celów klasyfikacji do właściwej pozycji należy również przypomnieć, że przeznaczenie produktu może stanowić obiektywne kryterium klasyfikacji, o ile jest ono właściwe temu produktowi, co daje się ocenić na podstawie jego obiektywnych cech i właściwości (wyroki: z dnia 20 czerwca 2013 r., Agroferm, C‑568/11, EU:C:2013:407, pkt 41; z dnia 4 marca 2015 r., Oliver Medical, C‑547/13, EU:C:2015:139, pkt 47). Jednakże przeznaczenie produktu jest istotnym kryterium tylko wtedy, gdy klasyfikacji nie można dokonać na samej tylko podstawie obiektywnych cech i właściwości produktu (wyroki: z dnia 16 grudnia 2010 r., Skoma-Lux, C‑339/09, EU:C:2010:781, pkt 47; z dnia 28 kwietnia 2016 r., Oniors Bio, C‑233/15, EU:C:2016:305, pkt 33). W niniejszej sprawie z postanowienia odsyłającego wynika, że produkt będący przedmiotem sporu w postępowaniu głównym składa się z węglanu wapnia, który jest produktem chemicznym, oraz z substancji odżywczej, jaką jest modyfikowana skrobia, w stosunku odpowiednio około 95% i 5%. Produkt rozpatrywany w postępowaniu głównym jest wykorzystywany jako substancja wyjściowa do wytwarzania wapnia w tabletkach przeznaczonego do spożycia. W konsekwencji w świetle obiektywnych cech i właściwości omawianego produktu wchodzi on zasadniczo w zakres działu CN 38 dotyczącego „produktów chemicznych różnych”. Niemniej jednak z brzmienia uwagi 1b) do działu 38 wynika, że wyłączone są z niego „mieszaniny chemikaliów z produktami spożywczymi lub innymi substancjami odżywczymi, w rodzaju stosowanych do przygotowywania artykułów spożywczych (zazwyczaj pozycja 2106)”. W celu oceny kryterium składu mieszaniny należy dokonać interpretacji uwagi 1b) dotyczącej działu CN 38, biorąc pod uwagę stosowne uwagi wyjaśniające. W tym względzie po pierwsze klasyfikacja mieszaniny chemikaliów i produktów spożywczych oraz innych substancji odżywczych w dziale CN 38 lub w dziale CN 21 zależy od składu tej mieszaniny, która wynika z jej obiektywnych cech i właściwości. Po drugie, ostatnie zdanie ostatniego akapitu uwag wyjaśniających do HS dotyczących działu 38 precyzuje, że mieszaniny, które są wyłączone z tego działu, „należą do tego rodzaju produktów, jakie używane są do przygotowywania przetworów spożywczych i których wartość opiera się na ich właściwościach odżywczych w znaczeniu fizjologicznym”. Pojęcie „mieszaniny” w rozumieniu tego ostatniego akapitu dotyczy zatem mieszaniny jako takiej chemikaliów i produktów spożywczych oraz innych substancji odżywczych bez rozróżniania w zależności od substancji tworzących taką mieszaninę. Jako kryteria klasyfikacji taryfowej danego produktu należy zatem wykorzystać nie tylko kryterium dotyczące jego obiektywnych cech i właściwości, a mianowicie między innymi wartość odżywczą mieszaniny jako takiej, lecz również kryterium odnoszące się do przeznaczenia tego produktu, czyli okoliczność, że mieszanina jest wykorzystywana do wytwarzania produktów spożywczych. W niniejszej sprawie należy stwierdzić, że produkt będący przedmiotem sporu w postępowaniu głównym jest mieszaniną złożoną z produktu chemicznego, którym jest węglan wapnia, oraz z modyfikowanej skrobi będącej substancją odżywczą. W tym względzie Trybunał orzekł, że pojęcie substancji odżywczej może mieć zastosowanie do chemikaliów (wyrok z dnia 30 stycznia 1992 r., SuCrest, C‑14/91, EU:C:1992:48, pkt 10). Tak oto status produktu chemicznego substancji takiej jak węglan wapnia nie uniemożliwia uznania jej za substancję odżywczą. Z postanowienia odsyłającego wynika również, że produkt będący przedmiotem sporu w postępowaniu głównym został początkowo zgłoszony przez skarżącą w postępowaniu głównym pod nazwą „Węglan wapnia – suplement żywnościowy”. Tymczasem Trybunał orzekł już, że brzmienie pozycji CN 2106 wymienia przetwory spożywcze gdzie indziej niewymienione ani niewłączone oraz że uwagi wyjaśniające do HS dla tej pozycji precyzują, że zawiera ona w szczególności preparaty często określane jako „suplementy żywnościowe” w opakowaniach informujących o ich działaniu utrzymującym dobry stan zdrowia (wyrok z dnia 17 grudnia 2009 r., Swiss Caps, od C‑410/08 do C‑412/08, EU:C:2009:794, pkt 31). Bezsporne jest, że produkt będący przedmiotem sporu w postępowaniu głównym jest wykorzystywany do celów wytwarzania wapnia w tabletkach w formie zwykłych tabletek, tabletek musujących i tabletek do żucia przeznaczonych do spożycia. Jak wskazała Komisja w swych uwagach, wapń w tabletkach przyczynia się do regulacji sekrecji gastrycznej w celu pobudzania lub ułatwiania trawienia i ogólniej, w celu zachowania zdrowia i dobrostanu organizmu ludzkiego. W konsekwencji mieszanina taka jak będąca przedmiotem sporu w postępowaniu głównym jest przeznaczona z uwagi na jej obiektywne cechy i właściwości do przygotowywania produktów do spożycia. Wobec powyższego produkt taki jak będący przedmiotem sporu w postępowaniu głównym jest objęty wyjątkiem przewidzianym w uwadze 1b) działu CN 38 i w konsekwencji musi w każdej sytuacji być wyłączony z owego działu dotyczącego „produktów chemicznych różnych”. W konsekwencji mieszanina taka jak będąca przedmiotem sporu w postępowaniu głównym jest objęta działem CN 21 zatytułowanym „Różne przetwory spożywcze” i z uwagi na to należy klasyfikować ją do pozycji CN 2106 dotyczącej „Przetworów spożywczych gdzie indziej niewymienionych ani niewłączonych”, do której wprost odnosi się uwaga 1b) działu CN 38. Z ogółu powyższych rozważań wynika, że CN należy interpretować w ten sposób, że produkt taki jak będący przedmiotem sporu w postępowaniu głównym wykorzystywany w celu produkcji tabletek z wapnia w formie zwykłych tabletek, tabletek musujących i tabletek do żucia, składający się z jednorodnego chemicznie węglanu wapnia w proszku oraz skrobi modyfikowanej dodanej w celu ułatwienia formowania tabletek, o zawartości skrobi poniżej 5% masy, należy klasyfikować do pozycji 2106 tej nomenklatury. W przedmiocie kosztów Dla stron w postępowaniu głównym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed sądem odsyłającym, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż koszty stron w postępowaniu głównym, nie podlegają zwrotowi.   Z powyższych względów Trybunał (ósma izba) orzeka, co następuje:   Nomenklaturę scaloną zawartą w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej w brzmieniu wynikającym z rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 1001/2013 z dnia 4 października 2013 r. należy interpretować w ten sposób, że produkt taki jak będący przedmiotem sporu w postępowaniu głównym wykorzystywany w celu produkcji tabletek z wapnia w formie zwykłych tabletek, tabletek musujących i tabletek do żucia, składający się z jednorodnego chemicznie węglanu wapnia w proszku oraz skrobi modyfikowanej dodanej w celu ułatwienia formowania tabletek, o zawartości skrobi poniżej 5% masy, należy klasyfikować do pozycji 2106 tej nomenklatury.   Podpisy ( *1 ) Język postępowania: niemiecki.