C-456/07

PostanowienieTSUE2008-05-21CELEX: 62007CO0456ECLI:EU:C:2008:293

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy działalność komornika sądowego, polegająca na dokonywaniu aktów należących do prerogatyw władzy publicznej, jest zwolniona z podatku od wartości dodanej na podstawie art. 4 ust. 5 akapit pierwszy szóstej dyrektywy VAT, jeśli komornik działa jako samodzielny zawód, a nie jako podmiot prawa publicznego włączony w strukturę administracji publicznej?

Ratio decidendi

Trybunał uznał, że zwolnienie z VAT przewidziane w art. 4 ust. 5 akapit pierwszy szóstej dyrektywy VAT dotyczy wyłącznie podmiotów prawa publicznego, które działają jako organy władzy publicznej i są włączone w strukturę administracji publicznej. Działalność komornika sądowego, choć może obejmować akty władzy publicznej, jest wykonywana w formie samodzielnej działalności gospodarczej, w ramach wolnego zawodu. Zatem komornik nie spełnia kryterium bycia podmiotem prawa publicznego w rozumieniu dyrektywy, co wyklucza zastosowanie wspomnianego zwolnienia.

Stan faktyczny

Sprawa dotyczyła wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożonego przez Najvyšší súd Slovenskej republiky. Pytanie dotyczyło wykładni art. 4 ust. 5 akapit pierwszy szóstej dyrektywy VAT w kontekście opodatkowania działalności komorników sądowych. Sąd krajowy zastanawiał się, czy komornicy sądowi, wykonujący publiczne funkcje i akty należące do prerogatyw władzy publicznej, powinni być traktowani jako podmioty prawa publicznego zwolnione z VAT.

Rozstrzygnięcie

Działalność wykonywana przez jednostkę, taka jak działalność komornika sądowego, nie jest zwolniona z podatku od wartości dodanej z tego tylko powodu, że polega ona na dokonywaniu aktów należących do prerogatyw władzy publicznej. Gdyby nawet w ramach wykonywania jego funkcji komornik sądowy dokonywał takich aktów, to w rozumieniu przepisów, takich jak te w sprawie przed sądem krajowym, wykonuje on działalność nie w formie podmiotu prawa publicznego, jako że nie jest włączony w strukturę administracji publicznej, lecz w formie samodzielnej działalności gospodarczej, wykonywanej w ramach wolnego zawodu, a w związku z tym nie przysługuje mu zwolnienie przewidziane w art. 4 ust. 5 akapit pierwszy szóstej dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku.

Pełny tekst orzeczenia

Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 21 maja 2008 r. – Mihal przeciwko Daňový úrad Košice V (sprawa C‑456/07) Artykuł 104 § 3 akapit pierwszy regulaminu – Szósta dyrektywa VAT – Podatnicy – Artykuł 4 ust. 5 akapit pierwszy – Podmioty prawa publicznego – Komornicy sądowi – Osoby fizyczne lub prawne Postanowienia podatkowe – Harmonizacja ustawodawstw – Podatki obrotowe – Wspólny system podatku od wartości dodanej – Podatnicy (dyrektywa Rady 77/388, art. 4 ust. 5 akapit pierwszy) (por. pkt 23) Przedmiot Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym – Najvyšší súd Slovenskej republiky – Wykładnia art. 4 ust. 5 akapit pierwszy dyrektywy 77/388/EWG: szóstej dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977°r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, s. 1) – Nieopodatkowanie podmiotu prawa publicznego podejmujący działalność jako organ władzy publicznej – Włączenie komorników sądowych wykonujących swoje publiczne funkcje – Bezpośrednia skuteczność. Sentencja Działalność wykonywana przez jednostkę, taka jak działalność komornika sądowego, nie jest zwolniona z podatku od wartości dodanej z tego tylko powodu, że polega ona na dokonywaniu aktów należących do prerogatyw władzy publicznej. Gdyby nawet w ramach wykonywania jego funkcji komornik sądowy dokonywał takich aktów, to w rozumieniu przepisów, takich jak te w sprawie przed sądem krajowym, wykonuje on działalność nie w formie podmiotu prawa publicznego, jako że nie jest włączony w strukturę administracji publicznej, lecz w formie samodzielnej działalności gospodarczej, wykonywanej w ramach wolnego zawodu, a w związku z tym nie przysługuje mu zwolnienie przewidziane w art. 4 ust. 5 akapit pierwszy szóstej dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977°r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku.