C-49/08

PostanowienieTSUE2008-05-16CELEX: 62008CO0049ECLI:EU:C:2008:286

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest właściwy do rozpatrywania skargi osoby fizycznej mającej na celu stwierdzenie nieważności orzeczenia sądu krajowego oraz stwierdzenie naruszenia prawa wspólnotowego przez państwo członkowskie?

Ratio decidendi

Trybunał stwierdził oczywisty brak właściwości, ponieważ art. 230 WE przyznaje mu kompetencje do kontroli legalności aktów instytucji wspólnotowych, a nie aktów władz krajowych, w tym orzeczeń sądów krajowych. Ponadto, prawo do wnoszenia skarg o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego jest na mocy art. 226 WE i 227 WE zastrzeżone wyłącznie dla Komisji i państw członkowskich, co wyklucza dopuszczalność takich skarg wnoszonych przez osoby fizyczne.

Stan faktyczny

S. Raulin, jako osoba fizyczna, wniosła skargę przeciwko Francji. Skarga miała na celu stwierdzenie nieważności orzeczenia wydanego przez sąd krajowy oraz stwierdzenie naruszenia przez Francję dyrektywy Rady z dnia 14 października 1991 r. w sprawie obowiązku pracodawcy dotyczącego informowania pracowników o warunkach stosowanych do umowy lub stosunku pracy.

Rozstrzygnięcie

1) Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich jest oczywiście niewłaściwy do orzekania w przedmiocie niniejszej skargi. 2) S. Raulin ponosi własne koszty.

Pełny tekst orzeczenia

Postanowienie Trybunału (piąta izba) z dnia 16 maja 2008 r. – Raulin przeciwko Francji (sprawa C‑49/08) Skarga osoby fizycznej przeciwko państwo członkowskiemu mająca na celu stwierdzenie nieważności orzeczenia wydanego przez sąd krajowy oraz stwierdzenie naruszenia przez to państwo członkowskie prawa wspólnotowego – Oczywisty brak właściwości Trybunału 1. Skarga o stwierdzenie nieważności – Akty władz krajowych – Brak właściwości Trybunału (art. 230 WE) (por. pkt 7, 8) 2. Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego – Prawo do wnoszenia skarg zastrzeżone dla Komisji i państw członkowskich – Skarga osoby fizycznej lub prawnej – Niedopuszczalność (art. 226 WE, 227 WE) (por. pkt 9, 10) Przedmiot Skarga o stwierdzenie nieważności – Naruszenie przez państwo członkowskie dyrektywy Rady z dnia 14 października 1991°r. w sprawie obowiązku pracodawcy dotyczącego informowania pracowników o warunkach stosowanych do umowy lub stosunku pracy (Dz.U. L 288, s. 32) – Oczywisty brak właściwości Trybunału. Sentencja 1) Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich jest oczywiście niewłaściwy do orzekania w przedmiocie niniejszej skargi. 2) S. Raulin ponosi własne koszty.