C-525/07

PostanowienieTSUE2008-11-28CELEX: 62007CO0525ECLI:EU:C:2008:664

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji, które kwestionuje ustalenia faktyczne lub powtarza zarzuty i argumenty podniesione już przed Sądem, jest dopuszczalne, oraz czy Sąd Pierwszej Instancji prawidłowo ocenił roszczenia urzędnika dotyczące obowiązku wsparcia, molestowania i sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej?

Ratio decidendi

Trybunał Sprawiedliwości stwierdził, że odwołanie jest w części niedopuszczalne, ponieważ zarzuty dotyczące błędów w ustaleniach faktycznych są niedopuszczalne, chyba że doszło do przeinaczenia dowodów, a także niedopuszczalne jest zwykłe powtórzenie zarzutów i argumentów podniesionych już przed Sądem. W pozostałej części odwołanie zostało oddalone jako bezzasadne, co oznacza, że Trybunał nie znalazł podstaw do zakwestionowania oceny prawnej dokonanej przez Sąd Pierwszej Instancji w odniesieniu do roszczeń skarżącego dotyczących obowiązku wsparcia, molestowania i sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej.

Stan faktyczny

Philippe Combescot wniósł do Sądu Pierwszej Instancji skargę przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, domagając się stwierdzenia bezprawności zachowania jego przełożonych, uznania jego prawa do wsparcia, stwierdzenia nieważności sprawozdania z przebiegu jego kariery zawodowej za okres od 1 lipca 2001 r. do 31 grudnia 2002 r. oraz zasądzenia zadośćuczynienia z tytułu krzywd, w tym molestowania. Sąd Pierwszej Instancji oddalił wszystkie te żądania.

Rozstrzygnięcie

Odwołanie zostaje w części odrzucone i w części oddalone. P. Combescot zostaje obciążony kosztami postępowania odwoławczego.

Pełny tekst orzeczenia

POSTANOWIENIE TRYBUNAŁU (piąta izba) z dnia 28 listopada 2008 r. Sprawa C‑525/07 P Philippe Combescot przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich Odwołanie – Urzędnicy – Sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej – Obowiązek wsparcia – Molestowanie – Zadośćuczynienie – Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne i w części oczywiście bezzasadne Pełny tekst w języku postępowania (włoskim) II‑B-2‑0000 Przedmiot: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (druga izba) wydanego w dniu 12 września 2007 r. w sprawie T‑249/04 Combescot przeciwko Komisji, w którym Sąd oddalił żądania, po pierwsze, stwierdzenia bezprawności zachowania przełożonych skarżącego, stwierdzenia prawa skarżącego do wsparcia i stwierdzenia nieważności sprawozdania z przebiegu jego kariery zawodowej za okres od dnia 1 lipca 2001 r. do dnia 31 grudnia 2002 r., i po drugie, zasądzenia zadośćuczynienia z tytułu krzywd jakoby doznanych przez skarżącego. Orzeczenie: Odwołanie zostaje w części odrzucone i w części oddalone. P. Combescot zostaje obciążony kosztami postępowania odwoławczego. Streszczenie 1. Odwołanie – Zarzuty – Dopuszczalność (art. 225 WE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 58 akapit pierwszy; regulamin Trybunału, art. 112 § 1 lit. c)) 2. Odwołanie – Zarzuty – Błąd w ustaleniach faktycznych – Niedopuszczalność – Kontrola oceny dowodów przez Trybunał – Wykluczenie, z wyjątkiem przypadku ich przeinaczenia (art. 225 WE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 58) 3. Odwołanie – Zarzuty – Zwykłe powtórzenie zarzutów i argumentów podniesionych przed Sądem – Niedopuszczalność (art. 225 WE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 58 akapit pierwszy; regulamin Trybunału, art. 112 § 1 lit. c)) 4. Odwołanie – Zarzuty – Niewystarczające lub sprzeczne uzasadnienie (art. 225 WE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 58)