C-543/19

OPINIA RZECZNIKA GENERALNEGO GERARDA HOGANA przedstawiona w dniu 9 lipca 2020 r. ( ) Sprawa C‑543/19 Jebsen & Jessen (GmbH & Co.) KG przeciwko Hauptzollamt Hamburg [wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Hamburg (sąd ds. finansowych w Hamburgu, Niemcy)] Odesłanie prejudycjalne – Unia celna – Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 – Artykuł 78 – Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/82 – Artykuł 2 ust. 1 – Ostateczne cło antydumpingowe – Zwolnienie – Warunek przedstawienia faktury w ramach zobowiązania – Brak wskazania obligatoryjnego elementu zawartego w załączniku do rozporządzenia wykonawczego 2015/82 – Korekta faktury w ramach zobowiązania I. Wprowadzenie 1. Czy w przypadku gdy rozporządzenie ustanawiające ostateczne cła antydumpingowe przewiduje zwolnienie z tych ceł, z zastrzeżeniem przedstawienia faktury zgodnej z określonymi wymogami formalnymi, importer może przedstawić fakturę korygującą po złożeniu zgłoszenia celnego, w szczególności w ramach procedury kontroli tego zgłoszenia po zwolnieniu towarów? Czy też dla skorzystania ze zwolnienia z cła antydumpingowego zawsze konieczne jest, aby faktura zgodna z wymogami formalnymi została przedstawiona w chwili złożenia zgłoszenia celnego? 2. Takie są zasadniczo pytania postawione w niniejszej sprawie, która dotyczy wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożonego przez Finanzgericht Hamburg (sąd ds. finansowych w Hamburgu, Niemcy) w przedmiocie wykładni art. 2 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/82 z dnia 21 stycznia 2015 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz kwasu cytrynowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 oraz częściowych przeglądów okresowych na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 ( ). 3. Niniejszy wniosek został przedstawiony w ramach sporu pomiędzy niemieckim przedsiębiorstwem Jebsen & Jessen (GmbH & Co.) KG (zwanym dalej „stroną skarżącą”) a Hauptzollamt Hamburg (głównym urzędem celnym w Hamburgu, Niemcy, zwanym dalej „głównym urzędem celnym”) w przedmiocie zastosowania całkowitego zwolnienia z ceł antydumpingowych, które zostało nałożone na stronę skarżącą wobec braku przedstawienia faktur w ramach zobowiązania w rozumieniu art. 2 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego 2015/82. II. Ramy prawne A.   Kodeks celny 4. Artykuł 62 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego wspólnotowy kodeks celny ( ) w brzmieniu obowiązującym w chwili zaistnienia okoliczności faktycznych w postępowaniu głównym (zwanego dalej „kodeksem celnym”) stanowi: „1.   Zgłoszenia w formie pisemnej dokonuje się na formularzu zgodnym z oficjalnym, przewidzianym w tym celu wzorem. Są one podpisane i zawierają wszystkie elementy niezbędne do zastosowania przepisów regulujących procedurę celną, do której zgłaszane są towary. 2.   Do zgłoszenia dołącza się wszystkie dokumenty, których przedłożenie jest wymagane dla zastosowania przepisów regulujących procedurę celną, do której zgłaszane są towary”. 5. Artykuł 68 kodeksu celnego stanowi: „W celu weryfikacji zgłoszeń przyjętych przez organy celne mogą one przeprowadzić: a) kontrolę zgłoszenia i załączonych do niego dokumentów. W celu sprawdzenia prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu organy celne mogą zażądać od zgłaszającego przedstawienia innych dokumentów, […]”. 6. Zgodnie z art. 77 kodeksu celnego: „1.   Jeżeli zgłoszenia celnego dokonano z zastosowaniem technik elektronicznego przetwarzania danych w rozumieniu art. 61 lit. b), w formie ustnej lub w każdy inny sposób zgodnie z art. 61 lit. c), przepisy art. 62–76 stosuje się odpowiednio, bez uszczerbku dla wymienionych tam zasad. 2.   Jeżeli zgłoszenie celne dokonywane jest z zastosowaniem technik przetwarzania danych, organy celne mogą zezwolić, by dokumenty towarzyszące określone w art. 62 ust. 2, nie były przedstawiane wraz ze zgłoszeniem. W takim przypadku dokumenty te przechowuje się do dyspozycji organów celnych”. 7. Artykuł 78 kodeksu celnego stanowi: „1.   Po zwolnieniu towarów organy celne mogą z urzędu lub na wniosek zgłaszającego dokonać kontroli zgłoszenia. 2.   Po dokonaniu zwolnienia towarów organy celne mogą, w celu upewnienia się o prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu, przystąpić do kontroli dokumentów i danych handlowych dotyczących operacji przywozu lub wywozu towarów objętych zgłoszeniem oraz późniejszych operacji handlowych dotyczących tych samych towarów. Kontrole te mogą być przeprowadzone u zgłaszającego bądź u każdej osoby bezpośrednio lub pośrednio zainteresowanej zawodowo tymi operacjami, jak również u każdej innej osoby posiadającej dla potrzeb zawodowych wymienione dokumenty i dane. Organy te mogą również przeprowadzić rewizję towarów, o ile istnieje jeszcze możliwość ich okazania. 3.   Jeżeli z kontroli zgłoszenia lub kontroli po zwolnieniu towarów wynika, że przepisy regulujące właściwą procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane, organy celne podejmują, zgodnie z wydanymi przepisami, niezbędne działania w celu uregulowania sytuacji, biorąc pod uwagę nowe dane, którymi dysponują”. B.   Rozporządzenie wykonawcze 2015/82 8. Rozporządzenie wykonawcze 2015/82 zastąpiło rozporządzenie Rady (WE) nr 1193/2008 z dnia 1 grudnia 2008 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu ceł tymczasowych nałożonych na przywóz kwasu cytrynowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej ( ). 9. Zgodnie z motywami 184 i 186 rozporządzenia wykonawczego 2015/82: „(184) Aby umożliwić Komisji i organom celnym skuteczne monitorowanie przestrzegania zobowiązań przez przedsiębiorstwa, w przypadku gdy zgłoszenie o dopuszczenie do swobodnego obrotu jest przedkładane właściwym organom celnym, zwolnienie z cła antydumpingowego jest uzależnione od: (i) przedstawienia faktury w ramach zobowiązania, która jest fakturą handlową zawierającą co najmniej informacje i oświadczenie przewidziane w załączniku; […] (186) Importerzy powinni być świadomi, że istnieje możliwość powstania długu celnego w chwili przyjęcia zgłoszenia o dopuszczeniu do swobodnego obrotu, co stanowi zwykłe ryzyko handlowe, jak opisano w powyższych motywach 184 i 185, nawet jeżeli zobowiązanie złożone przez wytwórcę, od którego bezpośrednio lub pośrednio nabywają towary, zostało przyjęte przez Komisję”. 10. Zgodnie z art. 1 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego 2015/82 stawka ostatecznego cła antydumpingowego mająca zastosowanie do ceny netto przed granicą Unii przed ocleniem kwasu cytrynowego i cytrynianu trisodu, dihydratu produkowanego przez chińskiego producenta eksportującego, którego dotyczy postępowanie główne – Weifang Ensign Industry Co. Ltd (zwanego dalej „Weifang”) – wynosi 33,8%. 11. Artykuł 2 rozporządzenia wykonawczego 2015/82 przewiduje: „1.   Przywożone towary zgłoszone do dopuszczenia do swobodnego obrotu, zafakturowane przez przedsiębiorstwa, których zobowiązania zostały przyjęte przez Komisję i które są wymienione w decyzji wykonawczej [Komisji (UE)] 2015/87 [z dnia 21 stycznia 2015 r. przyjmującej zobowiązania zaproponowane w związku z postępowaniem antydumpingowym dotyczącym przywozu kwasu cytrynowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. 2015, L 15, s. 75)], są zwolnione z cła antydumpingowego nałożonego na mocy art. 1, pod warunkiem że: (a) produkty te są wytworzone, wysłane i zafakturowane bezpośrednio przez wyżej wymienione przedsiębiorstwa pierwszemu niezależnemu klientowi w Unii Europejskiej; oraz (b) produktom tym towarzyszy faktura w ramach zobowiązania, która jest fakturą handlową zawierającą co najmniej informacje i oświadczenie przewidziane w załączniku do niniejszego rozporządzenia; oraz (c) towary zgłoszone i przedstawione organom celnym odpowiadają dokładnie opisowi na fakturze w ramach zobowiązania. 2.   Dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia o dopuszczenie do swobodnego obrotu: (a) zawsze, gdy w odniesieniu do przywozu określonego w ust. 1 zostanie ustalone, że nie jest spełniony co najmniej jeden warunek wymieniony w tym ustępie; lub […]”. 12. Zgodnie z pkt 9 załącznika do rozporządzenia wykonawczego 2015/82 na fakturze handlowej towarzyszącej sprzedaży przez spółkę z przeznaczeniem do Unii Europejskiej produktów objętych zobowiązaniem musi być wskazane nazwisko pracownika w przedsiębiorstwie, który wystawił fakturę handlową, oraz podpisane przez niego oświadczenie następującej treści: „Ja, niżej podpisany, zaświadczam, że sprzedaż towarów, których dotyczy niniejsza faktura, przeznaczonych do bezpośredniego wywozu do Unii Europejskiej, jest dokonywana w ramach i na warunkach zobowiązania złożonego przez [PRZEDSIĘBIORSTWO] i przyjętego przez Komisję Europejską na mocy decyzji wykonawczej (UE) 2015/87. Oświadczam, że informacje zawarte w niniejszej fakturze są pełne i zgodne z prawdą”. 13. Zgodnie z art. 3 rozporządzenia wykonawczego 2015/82 weszło ono w życie w dniu 23 stycznia 2015 r. C.   Decyzja wykonawcza 2015/87 14. Motyw 11 decyzji wykonawczej 2015/87 stanowi, że: „aby Komisja mogła skutecznie monitorować przestrzeganie zobowiązań przez przedsiębiorstwa, przy przedkładaniu właściwemu organowi celnemu wniosku o dopuszczenie do swobodnego obrotu zgodnie ze zobowiązaniem zwolnienie z cła antydumpingowego będzie uzależnione od przedstawienia faktury zawierającej przynajmniej informacje wymienione w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/82. Taki poziom informacji jest również konieczny, aby umożliwić organom celnym stwierdzenie z wystarczającą dokładnością, że dany ładunek jest zgodny z dokumentami handlowymi. W przypadku braku takiej faktury lub jeśli nie zostaną spełnione pozostałe warunki określone w wyżej wymienionym rozporządzeniu wykonawczym, nałożone zostanie cło antydumpingowe w odpowiedniej wysokości”. 15. Weifang została wymieniona w art. 1 decyzji wykonawczej 2015/87. 16. Zgodnie z art. 2 i 3 decyzji wykonawczej 2015/87 uchylona zostaje decyzja Komisji 2008/899/WE z dnia 2 grudnia 2008 r. przyjmująca zobowiązania zaproponowane w związku z postępowaniem antydumpingowym w odniesieniu do przywozu kwasu cytrynowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej ( ), a decyzja wykonawcza 2015/87 wchodzi w życie w dniu 23 stycznia 2015 r. III. Okoliczności faktyczne leżące u podstaw sporu w postępowaniu głównym 17. Na mocy trzech umów z dnia 9, 13 i 15/16 stycznia 2015 r. strona skarżąca i spółka Weifang porozumiały się w sprawie dostawy łącznie 360 ton kwasu cytrynowego w cenie 884,70 EUR za tonę. Kwas cytrynowy został wysłany z Chińskiej Republiki Ludowej w dniu 30 stycznia 2015 r. 18. Pismem elektronicznym z dnia 22 stycznia 2015 r. adwokaci spółki Weifang zostali poinformowani przez Komisję o publikacji rozporządzenia wykonawczego 2015/82 w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. 19. Strona skarżąca zgłosiła 360 ton kwasu cytrynowego w celu dopuszczenia do swobodnego obrotu za pośrednictwem 12 zgłoszeń celnych z dnia 10 i 11 marca 2015 r. przy zastosowaniu technik przetwarzania danych, powołując się na trzy faktury spółki Weifang z dnia 29 stycznia 2015 r. 20. Główny urząd celny zażądał, przed zwolnieniem towarów, od strony skarżącej przedstawienia faktur w ramach tego zobowiązania, zawierających oświadczenie przewidziane w załączniku do rozporządzenia wykonawczego 2015/82. Jednakże w oświadczeniu tym odwołano się do „decyzji 2008/899”. Przedstawione na poparcie tych faktur świadectwa dotyczące zobowiązania eksportowego dla kwasu cytrynowego z Chin (wydane przez chińską izbę handlową metali i minerałów oraz importerów i eksporterów substancji chemicznych) odnosiły się również do „decyzji 2008/899”. 21. Ponieważ pierwotne faktury w ramach zobowiązania odnosiły się do „decyzji 2008/899”, a nie do „decyzji wykonawczej 2015/87”, która weszła w życie w dniu 23 stycznia 2015 r., główny urząd celny odmówił przyznania wnioskowanego zwolnienia z cła antydumpingowego i w 12 decyzjach ustalających wysokość zobowiązania z tytułu należności celnych przywozowych z dnia 10 i 11 marca 2015 r. nałożył cło antydumpingowe na wspomniany przywóz na podstawie ogólnej stawki cła antydumpingowego w wysokości 42,7%. 22. Pismem z dnia 13 marca 2015 r. strona skarżąca wniosła o zwrot cła antydumpingowego. W 12 decyzjach z dnia 28 i 29 lipca 2015 r. główny urząd celny odmówił zwrotu na tej podstawie, że przesłanki zwolnienia z cła antydumpingowego nie zostały spełnione z powodu błędnego wskazania „decyzji 2008/899” na oryginalnych fakturach w ramach zobowiązania. 23. W piśmie z dnia 7 sierpnia 2015 r. strona skarżąca zakwestionowała te decyzje w ramach postępowania administracyjnego, które stanowi obowiązkową przesłankę ewentualnego późniejszego zaskarżenia tych decyzji przed sądem. W ramach tego postępowania administracyjnego przedstawiła skorygowane faktury w ramach zobowiązania, które odnosiły się do „rozporządzenia wykonawczego 2015/82” i „decyzji wykonawczej 2015/87”. 24. W dniu 7 czerwca 2016 r. główny urząd celny częściowo uwzględnił wniosek strony skarżącej i zastosował indywidualną stawkę cła antydumpingowego. Natomiast w dniu 13 czerwca 2016 r. odmówił zwolnienia z ceł antydumpingowych na tej podstawie, że warunki przyznania tego zwolnienia nie zostały spełnione, ponieważ pierwotne faktury w ramach zobowiązania przedstawione przez stronę skarżącą zawierały odniesienie nie do „decyzji wykonawczej 2015/87”, lecz do „decyzji 2008/899”. 25. W dniu 18 lipca 2016 r. strona skarżąca wniosła skargę na tę decyzję do Finanzgericht Hamburg (sąd ds. finansowych w Hamburgu), zgodnie z art. 236 kodeksu celnego, w celu uzyskania zwrotu nałożonych na nią ceł antydumpingowych. 26. Po pierwsze, sąd odsyłający zauważa, że nowe zobowiązanie podjęte przez spółkę Weifang, skonkretyzowane w decyzji wykonawczej 2015/87, miało zastosowanie w chwili przywozu towarów będących przedmiotem postępowania głównego. W tych okolicznościach sąd odsyłający zastanawia się, czy faktury przedstawione w ramach kontroli zgłoszenia celnego spełniają przesłanki przewidziane w art. 2 ust. 1 lit. b) rozporządzenia wykonawczego 2015/82, aby można je było uznać za faktury w ramach zobowiązania, w sytuacji gdy przesłanki wymienione w załączniku do tego rozporządzenia w sposób oczywisty nie zostały spełnione, oraz czy zasada proporcjonalności może mieć wpływ na odpowiedź na to pytanie. 27. Po drugie, sąd odsyłający uważa, że art. 2 rozporządzenia wykonawczego 2015/82 nie przewiduje wyraźnie terminu, w jakim faktury w ramach zobowiązania powinny najpóźniej zostać przedstawione. Artykuł 2 ust. 2 rozporządzenia wskazuje jedynie moment powstania długu celnego, czyli chwilę przyjęcia zgłoszenia o dopuszczenie do swobodnego obrotu. W tym kontekście sąd ten uważa, że art. 2 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego 2015/82 nie określa ostatniej możliwej daty przedstawienia dokumentów w celu przyznania zwolnienia z cła antydumpingowego. 28. Ponadto sąd odsyłający jest zdania, że wykorzystanie technik przetwarzania danych do złożenia zgłoszenia celnego może mieć również wpływ na wykładnię art. 2 rozporządzenia wykonawczego 2015/82, ponieważ obowiązujące przepisy krajowe dotyczące takich procedur przewidują jedynie, że dane dokumenty są udostępniane organom celnym, na co pozwala art. 77 ust. 2 kodeksu celnego. 29. Wreszcie wskazuje również, że z zasady proporcjonalności można wywnioskować, iż niektóre informacje zawarte na fakturze w ramach zobowiązania mogą zostać dokonane a posteriori lub mogą zostać skorygowane, o ile zamierzony cel może jeszcze zostać osiągnięty. IV. Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym i postępowanie przed Trybunałem 30. W tych okolicznościach Finanzgericht Hamburg (sąd ds. finansowych w Hamburgu) postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującymi pytaniami prejudycjalnymi: „1) Czy w warunkach postępowania głównego zwolnieniu z cła antydumpingowego wprowadzonego na mocy art. 1 [rozporządzenia wykonawczego 2015/82] w świetle art. 2 ust. 1 tego rozporządzenia stoi na przeszkodzie to, że faktura w ramach zobowiązania w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia wskazuje nie [decyzję wykonawczą 2015/87], o której mowa w pkt 9 załącznika do [rozporządzenia wykonawczego 2015/82], lecz decyzję [2008/899]? 2) W przypadku udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi twierdzącej: Czy fakturę w ramach zobowiązania, która spełnia warunki przewidziane w załączniku do [rozporządzenia wykonawczego 2015/82], można przedłożyć w ramach postępowania w sprawie zwrotu ceł antydumpingowych, aby zgodnie z art. 2 ust. 1 tego rozporządzenia uzyskać zwolnienie z cła antydumpingowego wprowadzonego na mocy art. 1 tego rozporządzenia?”. 31. Uwagi na piśmie przedstawili: strona skarżąca w postępowaniu głównym, rząd włoski oraz Komisja Europejska. Ze względu na pandemię Covid-19 rozprawa przewidziana na dzień 6 maja 2020 r. została odwołana. Natomiast postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2020 r. pytania do odpowiedzi ustnej skierowane do stron przed rozprawą zostały przekształcone w pytania w celu uzyskania odpowiedzi na piśmie. Strona skarżąca, rząd włoski i Komisja miały zatem możliwość zajęcia stanowiska w przedmiocie wszystkich kwestii podniesionych w odesłaniu prejudycjalnym. V. Analiza A.   W przedmiocie pytania pierwszego 32. Poprzez pytanie pierwsze sąd odsyłający zmierza do ustalenia, czy importer może korzystać ze zwolnienia z cła antydumpingowego przewidzianego w art. 2 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego 2015/82, jeżeli przedstawiona w tym celu faktura w ramach zobowiązania nie wskazuje decyzji wykonawczej 2015/87, o której mowa w pkt 9 załącznika do tego rozporządzenia, lecz wcześniejszą decyzję 2008/899. 33. Po pierwsze, z utrwalonego orzecznictwa wynika, że zwolnienia z ceł antydumpingowych i ceł wyrównawczych mogą być przyznane tylko pod pewnymi warunkami, w szczegółowo przewidzianych przypadkach, i stanowią w ten sposób wyjątki od ogólnego reżimu ceł antydumpingowych i ceł wyrównawczych. Przepisy przewidujące takie zwolnienia podlegają zatem ścisłej wykładni ( ). 34. Po drugie, należy również zauważyć, że Trybunał orzekł, iż w przypadku gdy należy odwołać się do przepisów Unii, na mocy których zobowiązanie złożone przez spółkę zostało przyjęte, odwołanie się do właściwego aktu prawnego ma szczególne znaczenie, gdyż pozwala organom celnym na zweryfikowanie w chwili zaistnienia okoliczności faktycznych, czy zostały spełnione wszystkie wymogi dotyczące zwolnienia z odnośnych ceł antydumpingowych i ceł wyrównawczych ( ). 35. Uzasadnienie to, ze względów dotyczących dokonywanej czy to przez Komisję czy przez właściwe władze państw członkowskich, kontroli w zakresie tego, że zobowiązania przedstawione przez te spółki spełniały wymogi stosownych przepisów, znajduje potwierdzenie w niniejszej sprawie w motywie 184 rozporządzenia wykonawczego 2015/82 i w motywie 11 decyzji wykonawczej 2015/87 ( ). 36. Z szerszego punktu widzenia te zasady i warunki mają na celu wyeliminowanie szkodliwych skutków dumpingu i ograniczenie ryzyka obchodzenia środków ( ). Innymi słowy, nie są one ustanowione w celu ochrony przede wszystkim szczególnych interesów określonego importera. Przeciwnie, należy przypomnieć, że zwolnienia te stanowią wyjątek od ceł antydumpingowych, które są środkiem ochronnym i prewencyjnym przed nieuczciwą konkurencją wynikającą z praktyk dumpingowych ( ). Potwierdza to motyw 186 rozporządzenia wykonawczego 2015/82, który podkreśla, że „[i]mporterzy powinni być świadomi, że istnieje możliwość powstania długu celnego w chwili przyjęcia zgłoszenia o dopuszczeniu do swobodnego obrotu [...], nawet jeżeli zobowiązanie złożone przez wytwórcę, od którego bezpośrednio lub pośrednio nabywają towary, zostało przyjęte przez Komisję”. 37. W tym kontekście jestem zdania, że okoliczności związane ze szczególnymi interesami danego importera lub z warunkami określonej umowy – takie jak chęć utrzymania lepszej ceny na podstawie ceny minimalnej zaakceptowanej uprzednio przez Komisję – co mogłoby zagrozić celowi weryfikacji przestrzegania zobowiązania podjętego przez producenta w celu zwolnienia go z ceł antydumpingowych obowiązujących w okresie właściwym dla okoliczności faktycznych sprawy, czyli w czasie weryfikacji przez organy celne, nie mogą zostać dopuszczone jako odstępstwo od ścisłego stosowania ceł antydumpingowych. Taka możliwość mogłaby być arbitralna i byłaby sprzeczna z zasadą ścisłej wykładni wyjątków ustawowych, które już wspomniałem ( ). 38. Może wydawać się to rygorystyczne i formalistyczne, jednak doświadczenie pokazało, że skuteczne i harmonijne funkcjonowanie całej procedury celnej opiera się na ścisłym i skrupulatnym przestrzeganiu wymogów prawnych w odniesieniu do dokumentów celnych. Nie oznacza to jednak, że późniejsze sprostowanie takiego błędu nie jest przewidziane. Proponuję zająć się tym właśnie zagadnieniem w ramach drugiego pytania przedstawionego przez sąd odsyłający. 39. W świetle powyższych rozważań jestem zdania, że zwolnienie z cła antydumpingowego wprowadzone przez art. 1 rozporządzenia wykonawczego 2015/82 jest wykluczone, jeżeli faktura w ramach zobowiązania wymagana na mocy art. 2 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia nie wskazuje decyzji wykonawczej 2015/87, o której wyraźnie mowa w pkt 9 załącznika do rozporządzenia wykonawczego 2015/82. B.   W przedmiocie pytania drugiego 40. Poprzez pytanie drugie sąd odsyłający dąży do ustalenia, czy w celu uzyskania zwolnienia z cła antydumpingowego przewidzianego w art. 2 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego 2015/82 faktura w ramach zobowiązania, która spełnia warunki wymienione w załączniku do niej, może zostać przedstawiona w ramach procedury zwrotu ceł antydumpingowych. 41. We wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym sąd odsyłający odwołuje się wielokrotnie do wyroku wydanego przez Trybunał w sprawie Tigers ( ). W tej sprawie Trybunał orzekł, że przepis rozporządzenia wykonawczego, który przewiduje, iż stosowanie indywidualnej stawki cła antydumpingowego uzależnione jest od przedstawienia organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, która musi być zgodna z wymogami określonymi w jednym z załączników do tego rozporządzenia, należy interpretować w ten sposób, że pozwala on na przedstawienie po dokonaniu zgłoszenia celnego ważnej faktury handlowej do celów ustalenia ostatecznego cła antydumpingowego, jeżeli wszystkie pozostałe warunki wstępne konieczne do uzyskania stawki cła antydumpingowego dla danej firmy są spełnione i zapewniona jest niniejszym zgodność z odpowiednim zastosowaniem ceł antydumpingowych ( ). 42. O ile przepis rozpatrywany w niniejszej sprawie dotyczy zwolnienia z ceł antydumpingowych, a nie indywidualnej stawki cła antydumpingowego, o tyle uważam, że taką samą wykładnię, opartą na wykładni literalnej i kontekstowej, należy przyjąć w odniesieniu do niniejszej sprawy. 43. Zanim przejdę do tej wykładni, wydaje mi się istotne przypomnieć, że jeśli, jak już zauważyłem, zwolnienie z ceł antydumpingowych nie zostało wprowadzone w celu ochrony interesów określonego importera, działa to również w przeciwną stronę. Innymi słowy, nałożenie ceł antydumpingowych nie można uznać za sankcję odnoszącą się do wcześniejszego zachowania. Chodzi raczej o środek ochronny i zapobiegawczy mający chronić przed nieuczciwą konkurencją wynikającą z praktyk dumpingowych ( ). 44. Można następnie zauważyć, że art. 2 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego 2015/82 ma brzmienie analogiczne do przepisu rozpatrywanego w sprawie Tigers (C‑156/16, EU:C:2017:754). Chociaż przepis ten przewidywał, że „stosowanie tymczasowych antydumpingowych stawek celnych […] uwarunkowane jest przedstawieniem organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, która musi być zgodna z wymogami określonymi w załączniku II”, art. 2 ust. 1 lit. b) rozporządzenia wykonawczego 2015/82, przewiduje również, że przywożone towary zgłoszone do dopuszczenia do swobodnego obrotu, zafakturowane przez przedsiębiorstwa, których zobowiązania zostały przyjęte przez Komisję i których nazwy zostały ujęte w decyzji wykonawczej 2015/87, „są zwolnione z cła antydumpingowego […], pod warunkiem że produktom tym towarzyszy faktura w ramach zobowiązania, która jest fakturą handlową zawierającą co najmniej elementy i oświadczenia określone w załączniku do tego rozporządzenia”. 45. Podobnie jak przepis rozpatrywany w sprawie Tigers (C‑156/16, EU:C:2017:754), ani brzmienie art. 2 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego 2015/82, ani żaden inny przepis tego rozporządzenia nie precyzują momentu, w którym należy przedstawić organom celnym ważną fakturę w ramach zobowiązania. 46. Jak już wyjaśniłem w odniesieniu do podobnego przepisu w opinii w sprawie Krohn-Schröder (C‑226/18, EU:C:2019:211, pkt 62), o ile użyte sformułowanie sugeruje, że „właściwym” momentem jest chwila zgłoszenia celnego, o tyle brzmienia tego przepisu nie można utożsamiać z przepisem takim jak wskazany przez rzecznika generalnego P. Mengozziego w opinii w sprawie Tigers (C‑156/16, EU:C:2017:474, pkt 60). Właściwy przepis, do którego odwołał się on przewidywał bowiem, że „w przypadku gdy zostanie przedstawione zgłoszenie o dopuszczeniu do swobodnego obrotu, zwolnienie z cła jest uwarunkowane przedstawieniem właściwym organom celnym państw członkowskich ważnego oryginału świadectwa produkcji wystawionego przez jedno z przedsiębiorstw wymienionych w ust. 4” ( ). 47. W tym kontekście nie wydaje mi się, aby okoliczność, że art. 2 ust. 2 lit. a) rozporządzenia wykonawczego 2015/82 precyzuje, iż „dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia o dopuszczenie do swobodnego obrotu zawsze, gdy […] zostanie ustalone, że nie jest spełniony co najmniej jeden z warunków wymienionych w [art. 2 ust. 1 tego rozporządzenia]”, mogła zmienić tę wykładnię. Moim zdaniem z brzmienia tego przepisu jasno wynika, że art. 2 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego 2015/82 odnosi się do powstania długu celnego i nie ma na celu określenia momentu, w którym powinna zostać przedstawiona faktura w ramach zobowiązania. 48. W tych okolicznościach jestem zdania, że art. 2 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego 2015/82 należy interpretować w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie temu, aby zainteresowani importerzy przedstawili w ramach procedury zwrotu ceł antydumpingowych wymaganą fakturę w ramach zobowiązania. 49. W konsekwencji, w zakresie, w jakim art. 1 ust. 4 rozporządzenia wykonawczego 2015/82 odsyła, o ile nie wskazano inaczej, do obowiązujących przepisów w dziedzinie należności celnych, zasady złożenia i kontroli zgłoszenia celnego towarów podlegających cłom antydumpingowym są uregulowane w kodeksie celnym ( ), a w szczególności we wspomnianym art. 78 w odniesieniu do procedury zwrotu takiej jak postępowanie administracyjne w sprawie sprzeciwu, które doprowadziło do postępowania głównego. Może to bowiem zostać zrównane z procedurą „kontroli zgłoszeń po zwolnieniu towarów” w rozumieniu art. 78 kodeksu celnego ( ). 50. Jak wyjaśnił Trybunał, przepis ten ustanawia procedurę umożliwiającą organom celnym dokonanie z urzędu lub na wniosek zgłaszającego kontroli zgłoszenia celnego po zwolnieniu towarów objętych tym zgłoszeniem, czyli po dokonaniu tego zgłoszenia ( ). 51. W tym celu organy te, na podstawie art. 78 ust. 1 i 2 kodeksu celnego mogą, po pierwsze, dokonać kontroli zgłoszenia i w razie potrzeby zmienić zgłoszenie celne, a po drugie, przeprowadzić kontrolę istotnych dokumentów i danych w celu upewnienia się co do prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu. Jeżeli z kontroli zgłoszenia lub kontroli dokumentów wynika, że przepisy regulujące właściwą procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane, obejmujące pomyłki lub braki rzeczowe, organy celne podejmują, zgodnie z art. 78 ust. 3, działania niezbędne w celu uregulowania sytuacji, biorąc pod uwagę nowe dane, którymi dysponują ( ). Zakres tych przepisów jest taki, iż Trybunał stwierdził, że ma to miejsce nawet gdy zgłaszający swoim zachowaniem zakłócił bezpośrednio możliwość przeprowadzenia kontroli przez organy celne, o ile kontrola zgłoszenia celnego lub kontrole potwierdzają, że cele danej procedury celnej nie zostały zagrożone ( ). 52. W tego rodzaju sytuacji, to znaczy w przypadku braku ryzyka obejścia obowiązującej procedury celnej, zgadzam się ze stanowiskiem rzecznika generalnego P. Mengozziego, że zastosowanie do przywozu stawki cła antydumpingowego wyższej niż ta, która była rzeczywiście przewidziana dla spółki produkującej przywożone produkty, byłoby sprzeczne z samym duchem nałożenia ceł antydumpingowych, ponieważ wykraczałoby poza cel, jakim jest wyeliminowanie szkody spowodowanej przywozem po cenach dumpingowych ( ). Jak bowiem wskazano już w pkt 43 niniejszej opinii, celem ceł antydumpingowych i wyrównawczych jest uniknięcie szkody dla przemysłu Unii Europejskiej, a nie ustanowienie formy sankcji w przypadku naruszenia przepisów celnych, ani tym bardziej ukaranie tych, którzy w sposób pobieżny lub nieuważny sporządzili formularze celne. 53. Tak oto z całości art. 78 kodeksu celnego wynika, że możliwe jest przedstawianie nowych dokumentów, które mogą zostać uwzględnione przez organy celne, i to po dokonaniu zgłoszenia celnego. Szczególna logika tego artykułu polega na dostosowaniu procedury celnej do rzeczywistej sytuacji ( ). 54. W tych okolicznościach jestem zdania, że nic nie wskazuje na to, by faktura w ramach zobowiązania, która jest zgodna z wymogami załącznika do rozporządzenia wykonawczego 2015/82, nie mogła zostać uznana za takie nowe dokumenty, zwłaszcza jeśli cele rozpatrywanej procedury celnej nie są zagrożone. 55. Tymczasem w niniejszej sprawie, po pierwsze, strona skarżąca przedstawiła w toku postępowania przed niemieckimi organami fakturę w ramach zobowiązania zgodną z wymogami załącznika do rozporządzenia wykonawczego 2015/82, a po drugie, z akt sprawy wynika, że cele rozpatrywanego systemu antydumpingowego nie były zagrożone. 56. Nie ma bowiem wątpliwości – i nie jest to kwestionowane – że towary przywożone przez stronę skarżącą pochodziły od jednego z przedsiębiorstw wymienionych w decyzji wykonawczej 2015/87 i że minimalna cena importowa zaakceptowana przez Komisję była przestrzegana w ramach omawianych przywozów. W pozostałym zakresie spełnienie pozostałych przesłanek przewidzianych w art. 2 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego 2015/82 nie zostało zakwestionowane. 57. W tych okolicznościach wydaje się, że w niniejszej sprawie nie istniało ryzyko obejścia środków, o którym mowa w motywie 183 rozporządzenia wykonawczego 2015/82, w związku z czym prawidłowe stosowanie ceł antydumpingowych nie zostało zagrożone. Do sądu odsyłającego należy jednak ostateczne zbadanie, czy miało to miejsce w niniejszym przypadku. 58. W konsekwencji, w świetle powyższych rozważań uważam, że na pytanie drugie należy odpowiedzieć, iż art. 2 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego 2015/82 należy interpretować w ten sposób, że pozwala on na przedstawienie, po dokonaniu zgłoszenia celnego, faktury w ramach zobowiązania w celu uzyskania zwrotu cła antydumpingowego, jeżeli spełnione są wszystkie inne wstępne przesłanki konieczne do zwolnienia z tego cła i zapewnione jest odpowiednie zastosowanie ceł antydumpingowych, czego zbadanie należy do sądu odsyłającego. VI. Wnioski 59. W konsekwencji, w świetle powyższych rozważań proponuję, aby Trybunał odpowiedział na pytania prejudycjalne przedstawione przez Finanzgericht Hamburg (sąd ds. finansowych w Hamburgu, Niemcy) w następujący sposób: 1) Artykuł 2 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/82 z dnia 21 stycznia 2015 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz kwasu cytrynowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 oraz częściowych przeglądów okresowych na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 należy interpretować w ten sposób, że wyklucza on zwolnienie z cła antydumpingowego, jeżeli faktura w ramach zobowiązania wymagana przez ten przepis nie odwołuje się w sposób wyraźny do decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2015/87 z dnia 21 stycznia 2015 r. przyjmującej zobowiązania zaproponowane w związku z postępowaniem antydumpingowym dotyczącym przywozu kwasu cytrynowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej, o której mowa w pkt 9 załącznika do rozporządzenia wykonawczego 2015/82. 2) Artykuł 2 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego 2015/82 należy interpretować w ten sposób, że pozwala on na przedstawienie po dokonaniu zgłoszenia celnego faktury w ramach zobowiązania w celu uzyskania zwrotu cła antydumpingowego, jeżeli spełnione są wszystkie inne wstępne przesłanki konieczne do zwolnienia z tego cła i zapewnione jest odpowiednie zastosowanie ceł antydumpingowych, czego zbadanie należy do sądu odsyłającego. ( ) Język oryginału: angielski. ( ) Dz.U. 2015, L 15, s. 8. ( ) Dz.U. 1992, L 302, s. 1. ( ) Dz.U. 2008, L 323, s. 1. ( ) Dz.U. 2008, L 323, s. 62. ( ) Zobacz podobnie: wyroki z dnia 17 września 2014 r., Baltic Agro (C‑3/13, EU:C:2014:2227, pkt 24); z dnia 22 maja 2019 r., Krohn-Schröder (C‑226/18, EU:C:2019:440, pkt 46). ( ) Zobacz podobnie: wyrok z dnia 22 maja 2019 r., Krohn-Schröder (C‑226/18, EU:C:2019:440, pkt 54 i 55). ( ) Zobacz podobnie: w odniesieniu do podobnych przepisów, wyrok z dnia 17 września 2014 r., Baltic Agro (C‑3/13, EU:C:2014:2227, pkt 30). ( ) Zobacz podobnie: motyw 183 rozporządzenia wykonawczego 2015/82 i wyrok z dnia 12 października 2017 r., Tigers (C‑156/16, EU:C:2017:754, pkt 34). ( ) Zobacz podobnie: wyrok z dnia 3 października 2000 r., Industrie des poudres sphériques/Rada (C‑458/98 P, EU:C:2000:531, pkt 91). ( ) Taka możliwość nie wydaje się w każdym razie mieć zastosowania w niniejszej sprawie. Mimo tego, że rozpatrywane umowy zostały zawarte odpowiednio w dniach 9, 13, 15 i 16 stycznia 2015 r., Komisja potwierdziła w swoich odpowiedziach na piśmie na pytania Trybunału, że spółka Weifang podpisała w dniu 11 listopada 2014 r. swoje nowe zobowiązanie dotyczące cen. Jest zatem mało prawdopodobne, by nowe zobowiązanie cenowe, o którym mowa w motywie 4 decyzji wykonawczej 2015/87, nie służyło za punkt odniesienia podczas negocjacji wspomnianych umów. ( ) Wyrok z dnia 12 października 2017 r. (C‑156/16, EU:C:2017:754). ( ) Zobacz podobnie: pkt 39 i sentencja wyroku. ( ) Zobacz podobnie: wyrok z dnia 3 października 2000 r., Industrie des poudres sphériques/Rada (C‑458/98 P, EU:C:2000:531, pkt 91). ( ) Artykuł 2 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 2320/97 z dnia 17 listopada 1997 r. nakładającego ostateczne cła antydumpingowe na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu z żelaza lub stali niestopowej pochodzących z Węgier, Polski, Rosji, Republiki Czeskiej, Rumunii i Republiki Słowackiej, uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 1189/93 oraz kończącego postępowanie w odniesieniu do takiego przywozu pochodzącego z Republiki Chorwacji (Dz.U. 1997, L 322, s. 1). Wyróżnienie moje. Prawdą jest, że sformułowania użyte w motywie 184 rozporządzenia wykonawczego 2015/82 zbliżone są do brzmienia art. 2 ust. 2 rozporządzenia nr 2320/97. Jednakże, o ile motywy aktu prawnego mogą być pomocne przy jego wykładni, o tyle należy stwierdzić, że nie jest to sformułowanie przyjęte przez prawodawcę w art. 2 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego 2015/82, który jest jedynym wiążącym tekstem. ( ) Zobacz podobnie: wyrok z dnia 12 października 2017 r., Tigers (C‑156/16, EU:C:2017:754, pkt 27). ( ) Zobacz podobnie: opinia rzecznika generalnego P. Mengozziego w sprawie Tigers (C‑156/16, EU:C:2017:474, pkt 47). Należy zauważyć, że pomimo różnic w tłumaczeniu, postępowania administracyjne w sprawie sprzeciwu w sprawie Tigers i w niniejszej sprawie są takie same. ( ) Zobacz podobnie: wyrok z dnia 12 października 2017 r., Tigers (C‑156/16, EU:C:2017:754, pkt 29). ( ) Zobacz podobnie: wyroki z dnia 10 grudnia 2015 r., Veloserviss (C‑427/14, EU:C:2015:803, pkt 24); a także z dnia 12 października 2017 r., Tigers (C‑156/16, EU:C:2017:754, pkt 30). ( ) Zobacz podobnie wyrok z dnia 12 lipca 2012 r., Südzucker i in. (C‑608/10, C‑10/11 oraz C‑23/11, EU:C:2012:444, pkt 51). ( ) Zobacz podobnie: opinia rzecznika generalnego P. Mengozziego w sprawie Tigers (C‑156/16, EU:C:2017:474, pkt 61). ( ) Zobacz podobnie: wyroki z dnia 10 grudnia 2015 r., Veloserviss (C‑427/14, EU:C:2015:803, pkt 26); a także z dnia 12 października 2017 r., Tigers (C‑156/16, EU:C:2017:754, pkt 31).