C-559/11

PostanowienieTSUE2012-10-04CELEX: 62011CO0559ECLI:EU:C:2012:615

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy dyrektywa 2005/29/WE dotycząca nieuczciwych praktyk handlowych ma zastosowanie do krajowych przepisów zakazujących otwierania placówek handlowych przez siedem dni w tygodniu, jeśli przepisy te nie mają na celu ochrony konsumentów? Czy wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym jest dopuszczalny, jeśli nie przedstawiono w nim uzasadnienia dla skierowania pytań do Trybunału?

Ratio decidendi

Dyrektywa 2005/29/WE ma zastosowanie wyłącznie do praktyk handlowych wpływających bezpośrednio na konsumentów i realizujących cele związane z ochroną konsumentów. Krajowe przepisy regulujące godziny otwarcia, które nie mają na celu ochrony konsumentów, wykraczają poza zakres tej dyrektywy. Ponadto, wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym jest niedopuszczalny, jeśli sąd odsyłający nie przedstawi wystarczających informacji faktycznych i prawnych, w szczególności uzasadnienia dla skierowania pytań i związku między przepisami krajowymi a prawem Unii, zgodnie z wymogami art. 267 TFUE i regulaminu postępowania Trybunału.

Stan faktyczny

Postępowanie główne dotyczyło krajowych przepisów zakazujących otwierania placówek handlowych przez siedem dni w tygodniu. Sąd krajowy zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości z pytaniem prejudycjalnym dotyczącym interpretacji przepisów Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) oraz dyrektywy 2005/29/WE w kontekście tych krajowych ograniczeń, w tym kwestii reklamy związanej z praktyką otwierania placówek przez siedem dni w tygodniu.

Rozstrzygnięcie

Dyrektywa 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. dotycząca nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym oraz zmieniająca dyrektywę Rady 84/450/EWG, dyrektywy 97/7/WE, 98/27/WE i 2002/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady („dyrektywa o nieuczciwych praktykach handlowych”) musi być interpretowana w ten sposób, że nie ma zastosowania do przepisów krajowych, takich jak te będące przedmiotem postępowania głównego, które nie realizują celów związanych z ochroną konsumentów.

Pełny tekst orzeczenia

Order of the Court (First Chamber) of 4 October 2012 – Pelckmans Turnhout (Case C-559/11) Articles 92(1) and 103(1), and first subparagraph of Article 104(3) of the Rules of Procedure – Directive 2005/29/EC – Unfair commercial practices – National legislation prohibiting the opening of an establishment seven days a week 1. Approximation of laws – Unfair business-to-consumer commercial practices – Directive 2005/29 – Scope – National legislation prohibiting the opening of an establishment seven days a week – Legislation which does not pursue objectives related to consumer protection – Not included (European Parliament and Council Directive 2005/29) (see paras 20-24, operative part) 2. Questions referred for a preliminary ruling – Admissibility – Reference which does not set out the reasons justifying a referral to the Court of Justice – Manifest inadmissibility (Art. 267 TFEU; Rules of Procedure of the Court of Justice, Arts 92 and 103(1)) (see paras 28-31) Re: Reference for a preliminary ruling – Rechtbank van koophandel te Antwerpen – Interpretation of Articles 34 TFEU, 35 TFEU, 49 TFEU and 56 TFEU and of Directive 2005/29/EC of the European Parliament and of the Council of 11 May 2005 concerning unfair business-to-consumer commercial practices in the internal market and amending Council Directive 84/450/EEC, Directives 97/7/EC, 98/27/EC and 2002/65/EC of the European Parliament and of the Council and Regulation (EC) No 2006/2004 of the European Parliament and of the Council (‘Unfair Commercial Practices Directive’) (OJ 2005 L 149, p. 22) – Concept of business-to-consumer commercial practices – Opening of an establishment seven days a week and advertising of that practice. Operative part Directive 2005/29/EC of the European Parliament and of the Council of 11 May 2005 concerning unfair business-to-consumer commercial practices in the internal market and amending Council Directive 84/450/EEC, Directives 97/7/EC, 98/27/EC and 2002/65/EC of the European Parliament and of the Council and Regulation (EC) No 2006/2004 of the European Parliament and of the Council (‘Unfair Commercial Practices Directive’) must be interpreted as meaning that it does not apply to national legislation, such as that at issue in the main proceedings, which does not pursue objectives related to consumer protection.