C-615/14
PostanowienieTSUE2015-09-17CELEX: 62014CO0615ECLI:EU:C:2015:633
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy odwołanie wniesione i podpisane osobiście przez stronę, która nie jest reprezentowana przez adwokata, jest dopuszczalne w świetle przepisów Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej i Regulaminu postępowania przed Trybunałem?Ratio decidendi
Trybunał stwierdził, że zgodnie z art. 19 akapity trzeci i czwarty Statutu oraz art. 119 §§ 1 i 3 Regulaminu postępowania, strony inne niż państwa członkowskie i instytucje muszą być reprezentowane przez adwokata lub radcę prawnego uprawnionego do występowania przed sądem państwa członkowskiego. Wymóg podpisu adwokata stanowi zasadniczy wymóg formalny, którego brak nie może być usunięty po upływie terminu do wniesienia odwołania. Ponieważ skarżący wniósł i podpisał odwołanie osobiście, a po wezwaniu do usunięcia braków odmówił ustanowienia pełnomocnika, jego odwołanie jest oczywiście niedopuszczalne.Stan faktyczny
Pan AQ wniósł odwołanie od postanowienia Sądu Unii Europejskiej (T-168/11), które odrzuciło jego skargę odszkodowawczą przeciwko Parlamentowi Europejskiemu. Skarga odszkodowawcza dotyczyła szkody, którą AQ miał ponieść wskutek decyzji Parlamentu o umorzeniu sprawy petycji nr 0112/2008, dotyczącej rzekomych uchybień Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. Odwołanie zostało wniesione i podpisane osobiście przez pana AQ, bez reprezentacji prawnej.Rozstrzygnięcie
1) Odwołanie pana AQ jest niedopuszczalne.
2) Sprawa zostaje wykreślona z rejestru Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.Pełny tekst orzeczenia
POSTANOWIENIE TRYBUNAŁU (siódma izba)
z dnia 17 września 2015 r.(*)
Odwołanie – Zasadnicze wymogi formalne – Reprezentowanie przez adwokata – Oczywista niedopuszczalność
W sprawie C‑615/14 P
mającej za przedmiot odwołanie w trybie art. 56 statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, wniesione w dniu 29 grudnia
2014 r.,
AQ, zamieszkały w Żarach (Polska),
strona skarżąca,
w której drugą stroną postępowania jest:
Parlament Europejski,
strona pozwana w pierwszej instancji,
TRYBUNAŁ (siódma izba),
w składzie: J.C. Bonichot, prezes izby, A. Arabadjiev i C. Lycourgos (sprawozdawca), sędziowie,
rzecznik generalny: Y. Bot,
sekretarz: A. Calot Escobar,
podjąwszy, po wysłuchaniu rzecznika generalnego, decyzję o rozstrzygnięciu sprawy w drodze postanowienia z uzasadnieniem zgodnie
z art. 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem,
wydaje następujące
Postanowienie
1 W swoim odwołaniu pan AQ wnosi o uchylenie postanowienia Sądu Unii Europejskiej AQ/Parlament (T‑168/11, EU:T:2014:1105), na
mocy którego została odrzucona jego skarga odszkodowawcza mająca na celu uzyskanie naprawienia szkody, którą jakoby miał ponieść
wskutek decyzji Parlamentu Europejskiego o umorzeniu sprawy w przedmiocie petycji nr 0112/2008 żądającej wszczęcia dochodzenia
w odniesieniu do rzekomych uchybień Europejskiego Trybunału Praw Człowieka przy rozpoznawaniu niektórych spraw, w których
stronami są obywatele polscy.
2 Odwołanie zostało wniesione przez AQ i podpisane wyłącznie przez niego samego. Pismem z dnia 28 stycznia 2015 r. sekretariat
Trybunału poinformował pana AQ o wymogach określonych w art. 119 regulaminu postępowania przed Trybunałem, mającym zastosowanie
do postępowania odwoławczego na podstawie art. 168 § 2 tego regulaminu, które stanowią, że strony mogą być reprezentowane
wyłącznie przez adwokata lub radcę prawnego należycie uprawnionego do występowania przed sądem jednego z państw członkowskich,
a tym samym wezwał go do usunięcia braków skargi i podania w możliwie najszybszym terminie, a w każdym razie przed upływem
terminu do wniesienia odwołania, nazwiska adwokata, który będzie reprezentował go w tym postępowaniu.
3 Pismem z dnia 4 lutego 2015 r. pan AQ odpowiedział na to wezwanie do usunięcia braków, twierdząc, że każda osoba może wnieść
skargę do Trybunału bez udziału adwokata. Wynika z tego, że pan AQ podtrzymał swoje odwołanie, nie podejmując działań w kierunku
usunięcia braków skargi przed dniem 27 lutego 2015 r., kiedy to upłynął wskazany w art. 57 statutu Trybunału Sprawiedliwości
Unii Europejskiej (zwanego dalej „statutem”) termin do wniesienia tego odwołania.
4 Zgodnie z art. 181 regulaminu postępowania, jeżeli odwołanie jest w całości lub w części oczywiście niedopuszczalne lub oczywiście
bezzasadne, Trybunał może, w każdej chwili, na wniosek sędziego sprawozdawcy i po zapoznaniu się ze stanowiskiem rzecznika
generalnego, odpowiednio odrzucić lub oddalić to odwołanie w całości lub w części w drodze postanowienia z uzasadnieniem.
5 W niniejszym przypadku Trybunał uważa, że dokumenty znajdujące się w aktach sprawy pozwalają na wystarczające jej wyjaśnienie
i postanawia, zgodnie z przepisami tego art. 181, orzec w drodze postanowienia z uzasadnieniem.
6 Należy przypomnieć, że zgodnie z art. 19 akapity trzeci i czwarty statutu:
„[…] strony [inne niż państwa członkowskie, instytucje Unii, państwa będące stronami Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym
z dnia 2 maja 1992 r. (Dz.U. 1994, L 1, s. 3, zwanego dalej »porozumieniem EOG«), niebędące państwami członkowskimi oraz Urząd
Nadzoru EFTA] muszą być reprezentowane przez adwokatów lub radców prawnych.
Jedynie adwokat lub radca prawny uprawniony do występowania przed sądem państwa członkowskiego lub innego państwa, które jest
stroną [porozumienia EOG], może reprezentować lub wspomagać stronę przed Trybunałem”.
7 Artykuł 21 statutu stanowi:
„Wniesienie skargi do Trybunału Sprawiedliwości następuje poprzez skierowanie jej w formie pisemnej do sekretarza Trybunału.
Skarga musi zawierać nazwisko i adres zamieszkania skarżącego oraz charakter, w jakim występuje osoba podpisująca, wskazanie
strony lub stron, przeciw którym wnosi się skargę, przedmiot sporu, żądania oraz zwięzłe przedstawienie zarzutów prawnych
stanowiących podstawę skargi.
Skardze towarzyszy, w stosownych przypadkach, akt, którego stwierdzenia nieważności się żąda lub, w okolicznościach przewidzianych
w artykule 265 [TFUE], dokumenty dowodowe wskazujące datę wezwania instytucji do działania zgodnie z tym artykułem. Gdy dokumenty
nie zostają przedłożone razem ze skargą, sekretarz zwraca się do zainteresowanej strony o przedstawienie ich w rozsądnym terminie,
lecz w takim przypadku prawa strony nie wygasają nawet wtedy, gdy takie dokumenty są przedstawione po terminie wyznaczonym
do wszczęcia postępowania”.
8 Zgodnie z art. 57 § 1 regulaminu postępowania „oryginał każdego pisma procesowego jest opatrzony własnoręcznym podpisem pełnomocnika
albo adwokata lub radcy prawnego strony”.
9 Artykuł 119 §§ 1 i 3 tego regulaminu, mający zastosowanie do odwołania, zgodnie z art. 168 § 2 tego samego regulaminu, stanowi:
„1. Strony mogą być reprezentowane wyłącznie przez swoich pełnomocników, adwokatów lub radców prawnych.
[…]
3. Adwokat lub radca prawny wspierający lub reprezentujący stronę jest […] zobowiązany złożyć w sekretariacie dokument poświadczający,
że jest uprawniony do występowania przed sądami jednego z państw członkowskich lub innego państwa będącego stroną porozumienia
EOG”.
10 W tym względzie zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, z art. 19 akapit trzeci i art. 21 akapit pierwszy statutu, a także z art. 57
§ 1 i art. 119 §§ 1 i 3 regulaminu postępowania wynika jednoznacznie, że skarżący może być reprezentowany wyłącznie przez
osobę do tego celu uprawnioną i że Trybunał może skutecznie rozpoznać sprawę jedynie w drodze skargi podpisanej przez tę osobę.
Ponieważ statut ani regulamin postępowania nie przewidują odstępstwa czy wyjątku od tego obowiązku, przedłożenie skargi podpisanej
przez samego skarżącego nie może zatem wystarczyć do wytoczenia powództwa (zob. podobnie postanowienia Correia de Matos/Komisja,
C‑200/05 P, EU:C:2006:187, pkt 11; Campailla/Komisja, C‑265/11 P, EU:C:2011:644, pkt 7).
11 Z tego wynika, że wymóg dotyczący podpisu adwokata lub radcy prawnego uprawnionego do występowania przed sądami jednego z państw
członkowskich lub innego państwa będącego stroną porozumienia EOG stanowi zasadniczy wymóg formalny, niewymieniony wśród wymogów,
których brak spełnienia może zostać zgodnie z art. 21 akapit drugi statutu usunięty po upływie terminu do wniesienia odwołania
(zob. podobnie postanowienia: Campailla/Komisja, C‑265/11 P, EU:C:2011:644, pkt 8; Interspeed/Komisja, C‑471/12 P, EU:C:2013:418,
pkt 10; Brown Brothers Harriman/OHIM, C‑101/14 P, EU:C:2014:2115, pkt 21).
12 Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału skarga opatrzona wyłącznie podpisem strony skarżącej jest niedopuszczalna, a odpowiednią
sprawę należy wykreślić z rejestru Trybunału (zob. postanowienia: Farrall/Komisja, 10/81, EU:C:1981:60; Correia de Matos/Komisja,
C‑200/05 P, EU:C:2006:187, pkt 12; Campailla/Komisja, C‑265/11 P, EU:C:2011:644, pkt 13).
13 W tych okolicznościach należy stwierdzić, że odwołanie pana AQ jest oczywiście niedopuszczalne i wykreślić sprawę z rejestru
Trybunału.
Z powyższych względów Trybunał (siódma izba) postanawia, co następuje:
1) Odwołanie pana AQ jest niedopuszczalne.
2) Sprawa zostaje wykreślona z rejestru Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Podpisy
* Język postępowania: polski.
© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 13.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · Źródło