C-621/18

POSTANOWIENIE PREZESA TRYBUNAŁU z dnia 19 października 2018 r. ( *1 ) Postępowanie w trybie przyspieszonym W sprawie C‑621/18 mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Court of Session, Inner House, First Division (Scotland) (naczelny sąd cywilny, izba apelacyjna, pierwszy wydział, Szkocja, Zjednoczone Królestwo) postanowieniem z dnia 3 października 2018 r., które wpłynęło do Trybunału w dniu 3 października 2018 r., w postępowaniu: Andy Wightman, Ross Greer, Alyn Smith, David Martin, Catherine Stihler, Jolyon Maugham Joanna Cherry przeciwko Secretary of State for Exiting the European Union przy udziale: Toma Brake’a, Chrisa Lesliego, PREZES TRYBUNAŁU, po zapoznaniu się ze stanowiskiem sędziego sprawozdawcy, C.G. Fernlunda, oraz rzecznika generalnego M. Camposa Sáncheza‑Bordony, wydaje następujące Postanowienie Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni art. 50 TUE. Wniosek ten został złożony w ramach postępowania, w którym Andy Wightman, Ross Greer, Alyn Smith, David Martin, Jolyon Maugham, Catherine Stihler i Joanna Cherry występują przeciwko Secretary of State for Exiting the European Union (ministrowi ds. wyjścia z Unii Europejskiej, Zjednoczone Królestwo) w przedmiocie możliwości wycofania notyfikacji zamiaru wystąpienia Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej. Court of Session, Inner House, First Division (Scotland) (naczelny sąd cywilny, izba apelacyjna, pierwszy wydział, Szkocja, Zjednoczone Królestwo) zmierza zasadniczo do ustalenia, czy w sytuacji gdy zgodnie z art. 50 TUE państwo członkowskie notyfikowało Radzie Europejskiej zamiar wystąpienia z Unii, prawo Unii pozwala temu państwu członkowskiemu na jednostronne wycofanie tej notyfikacji przed końcem dwuletniego okresu określonego w tym artykule. Na wypadek odpowiedzi twierdzącej zastanawia się on nad warunkami takiego wycofania oraz skutkami w odniesieniu do pozostania tego państwa członkowskiego w Unii. Sąd odsyłający wyjaśnia, że zgodnie z art. 13 European Union (Withdrawal) Act 2018 [ustawy o Unii Europejskiej (notyfikacja o wystąpieniu) z 2018 r.] umowa o wystąpieniu, która mogłaby zostać zawarta między Zjednoczonym Królestwem a Unią na podstawie art. 50 ust. 2 TUE, może zostać ratyfikowana tylko wówczas, gdy umowa ta oraz ramy przyszłych stosunków Zjednoczonego Królestwa z Unią zostaną zatwierdzone przez parlament Zjednoczonego Królestwa. Sąd ten uściśla, że w wypadku niezatwierdzenia umowy o wystąpieniu przez parlamentarzystów, jeżeli nie pojawi żadna inna propozycja, wyjście Zjednoczonego Królestwa z Unii stanie się jednak skuteczne z dniem 29 marca 2019 r. Rzeczony sąd dodaje, że prowadzi rozważania nad możliwością jednostronnego wycofania notyfikacji i pozostania w Unii. Precyzuje on również, że odpowiedź Trybunału wyjaśni, jakie możliwości będą mieć parlamentarzyści w chwili głosowania w tych w tych kwestiach. W postanowieniu odsyłającym Court of Session, Inner House, First Division (Scotland) (naczelny sąd cywilny, izba apelacyjna, pierwszy wydział, Szkocja) wnosi do Trybunału o rozpatrzenie niniejszego odesłania prejudycjalnego w trybie przyspieszonym, przewidzianym w art. 105 regulaminu Trybunału. Zgodnie z tym przepisem na wniosek sądu odsyłającego lub w wyjątkowych przypadkach z urzędu, jeżeli charakter sprawy wymaga niezwłocznego rozstrzygnięcia, prezes Trybunału może postanowić, po zapoznaniu się ze stanowiskiem sędziego sprawozdawcy i rzecznika generalnego, o rozpatrzeniu odesłania prejudycjalnego w trybie przyspieszonym, stanowiącym odstępstwo od przepisów tego regulaminu. W niniejszej sprawie sąd odsyłający podkreśla pilny charakter swego wniosku z jednej strony z powodu dwuletniego terminu, który biegnie od dnia 29 marca 2017 r., to jest daty notyfikowania zamiaru wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej i któremu zgodnie z art. 50 TUE podlega ta procedura wystąpienia, i z drugiej strony z powodu konieczności zorganizowania debat i głosowania w tej kwestii w parlamencie Zjednoczonego Królestwa ze znacznym wyprzedzeniem względem daty 29 marca 2019 r. W tej kwestii należy stwierdzić, że sąd ten przedstawia powody uzasadniające w sposób pewny pilność wydania orzeczenia. W szczególności, jak wynika z postanowienia odsyłającego, należy wyjaśnić zakres art. 50 TUE, zanim parlamentarzyści wypowiedzą się w przedmiocie wskazanej w tym artykule umowy o wystąpieniu, która mogłaby im zostać przedłożona. Tymczasem orzeczono już, że jeżeli w sprawie pojawiają się poważne wątpliwości co do zasadniczych kwestii związanych z konstytucyjnym prawem krajowym oraz z prawem Unii, może okazać się konieczne, w świetle szczególnych okoliczności takiej sprawy, niezwłoczne jej rozstrzygnięcie zgodnie z art. 105 § 1 regulaminu postępowania (zob. podobnie postanowienia prezesa Trybunału: z dnia 28 lutego 2017 r., M.A.S. i M.B., C‑42/17, niepublikowane, EU:C:2017:168, pkt 7–9; a także z dnia 26 września 2018 r., Zakład Ubezpieczeń Społecznych, C‑522/18, niepublikowane, EU:C:2018:786, pkt 14–16). Zważywszy na fundamentalne znaczenie, jakie dla Zjednoczonego Królestwa oraz dla porządku konstytucyjnego Unii ma wykonanie art. 50 TUE, szczególne okoliczności niniejszej sprawy uzasadniają jej niezwłoczne rozstrzygniecie zgodnie z artykuł 105 § 1 regulaminu postępowania. W konsekwencji sprawę C‑621/18 należy skierować do rozpoznania w trybie przyspieszonym.   Z powyższych względów prezes Trybunału postanawia, co następuje:   Sprawa C‑621/18 podlega rozpoznaniu w trybie przyspieszonym na podstawie art. 105 § 1 regulaminu postępowania przed Trybunałem.   Podpisy ( *1 ) Język postępowania: angielski.